Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
13.8.2019 | 20:29

Οι δεύτερες

Αυτό το καλοκαίρι ήρθαν έτσι τα πράγματα και αναγκαστικά θα παραμείνω στην Αθήνα. Ίσως να είναι νέμεσις για τις κρεπάλες των προηγούμενων χρόνων, ίσως πάλι να εκπληρώθηκε και η ευχή μου ώστε να μην είμαι παρών σε μια πολυσύχναστη παραλία με μπαρ και θόρυβο και κυρίως με όλες τις φυλές του καλοκαιριού να μου ταράζουν την νιρβάνα μου. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν υπήρξα λάτρης αυτής της συγκεκριμένης εποχής. Μου άρεσε πάντα ο χειμώνας που έχει μια ανομολόγητη πλευρά. Μια μυστική, κρυφή κι ενίοτε συνομοσιωλογική, όταν σκοτεινιάζει νωρίς και τα έργα της ήμερας που πέρασε τα καταπίνει το έρεβος. Ο μόνος λόγος που το καλοκαίρι εξυπηρετεί τους σκοπούς μου είναι πως οι καιρικές συνθήκες βοηθούν τα αδέσποτα να επιβιώσουν, σε σχέση πάντα με έναν βαρύ χειμώνα και φυσικά την βοήθεια που κάποιος θα τους προσφέρει. Έτσι η μόνη εικόνα που με κάνει χαρούμενο είναι αυτή των αδέσποτων της αυλής μου, ξαπλωμένων μέ τόσο ραχάτι στο φρεσκοποτισμένο γρασίδι, που θα ζήλευαν ακόμη και οι πιο οκνηρές οδαλισκές ενός χαρεμιού στα βάθη της Ανατολής.
Σ αυτό λοιπόν το για τα μάτια μου ανασκαλεμένο σκηνικό, που περιλαμβάνει και τις νωθρές μετακίνησεις με τους συρμούς του μετρό και τα λεωφορεία της αυγουστιάτικης υπομονής, υπάρχουν και οι θηλυκές εγκλωβισμένες στο έλεος του Αυγούστου. Δεν αναφέρομαι σ αυτές που μαυρισμένες σαν να ίππευαν επί είκοσι μέρες καμήλες που ανεβοκατέβαιναν τις όχθες του Νείλου, ούτε και τα κοριτσάκια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που γαμπρίζουν εντός των τειχών, αφού οι μπαμπάδες και οι μαμάδες τους δεν τις αφήνουν -ακόμα- να εκδράμουν μόνες, στην αναζήτηση της περιπέτειας. Μιλάω γι αυτές που συνειδητά έχουν επιλέξει να παραμείνουν στην πόλη και να αφουγκραστούν την ησυχια της. Γι αυτές που δεν είναι οι πρώτες επιλογές είτε γιατί δεν τους αρέσει να βγάζουν σέλφι τα οπίσθια τους (μπέλφι αν δεν κάνω λάθος τον "τεχνικό όρο"), που δεν θέλουν να γίνουν σούσουρο σε μια παραλία εξαιτίας του μαγιό τους ή του ελκυστικού μπούστου τους, σ εκείνες που δεν αποτελούν την πρώτη επιλογή ενός άντρα στο να τους προτείνει να κάνουν διακοπές μαζί. Τις δεύτερες. Και οπτικά τις κάτασπρες στο δέρμα εν μέσω καύσωνα. Παίρνω το θάρρος να τις αποκαλέσω έτσι, γιατί η ερωτική μου ζωή ήταν πάντα γεμάτη από γυναίκες που δεν έκαναν εντύπωση ή καμιά φορά μπορεί να περνούσαν απαρατήρητες. Όχι για μένα. Γιατί κάθεμια τους (μην νομίζετε για στρατιές, άλλωστε κι ο γράφων δεν ανήκει στον κόσμο των ερωτεύσιμων με την πρώτη ματιά) είχε ένα τρόπο να δίνεται, όταν ήθελε. Θα έλεγα ότι θύμιζε ένα τριαντάφυλλο ολοκλείστο μπουμπούκι, που όταν βρισκόταν στο σωστό κλίμα, άνοιγε και φανέρωνε την ομορφιά και το άρωμα του.
Γι αυτές λοιπόν μιλάω, που τώρα ίσως, έχοντας στο φουλ το κλιματιστικό,διαβάζουν ένα βιβλίο στον καναπέ τους, ενώ στο χώρο περιφέρεται κι ένα κατοικίδιο, που αγαπούν πολύ, ενώ ο υπολογιστής τους κατεβάζει κάποια σειρά, την οποία θα δουν αργότερα. Αυτές που δεν πιστεύουν ότι υπάρχει πρίγκηπας του παραμυθιού, μάλλον δεν υπάρχει καν παραμύθι. Δεν έχουν ανάγκη από καμιά επιβέβαιωση και κάποιες φορές κάνουν ευτυχισμένους τύπους σαν κι εμένα, που σίγουρα σ ένα παραμύθι με πρίγκηπες θα μπορούσε να είναι από ιπποκόμος ως και μουλάρι για τις προμήθειες.
Υπομονή λοιπόν, ο πολυπόθητος χειμώνας είναι μπροστά. Κι όσο για τις αδεσποτούλες μου, όταν τα βρίσκουν σκούρα τα βρίσκουν και μεταξύ τους και γίνονται μια τριχωτή μπάλα που κοιμάται χωρίς εφιάλτες.
39 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 12 Επόμενα
Πραγματικά ζήλεψα τον τρόπο γραφής σου. Γράφεις πολύ όμορφα, με έξυπνο κι όχι εξυπνακίστικο τρόπο.
Μπράβο, γράφοντα.
trelos legeonarios trelos legeonarios 13.8.2019 | 21:25
σ ευχαριστώ πολύ, κυρίως γιατί το διάβασες.
avatar Reunion 13.8.2019 | 21:10
Μη παρακαλάτε τόσο να έρθει ο χειμώνας..για ορισμένους μπορεί ο χειμώνας..να κρύβει δυσάρεστες εκπλήξεις... εφέτος....;) ...
avatar Reunion 13.8.2019 | 21:29
Μόνικα..
trelos legeonarios trelos legeonarios 13.8.2019 | 22:32
δεν μας λες συγκεκριμένα, μπας και προετοιμαστούμε;
avatar Reunion 13.8.2019 | 22:35
Εντάξει είπα κάτι λογοτεχνικο κι εγώ .μην ανησυχείτε.. πολύ
...
avatar Reunion 13.8.2019 | 21:28
Και εγώ τα καλύτεροτερα έχω να" καταλογησω "στον εξομολογούμενο..μου φαίνεται σαν να τον ξέρω χρόνια..μου δημιούργησε οικειότητα για αυτό.....βρε...
trelos legeonarios trelos legeonarios 13.8.2019 | 22:28
οι σκέψεις μας ενώνουν...
Snoopy Snoopy 13.8.2019 | 22:22
Αντιπολίτευση εδώ! Ψηφίζω Φθινόπωρο!

(:

Snoopy Snoopy 13.8.2019 | 22:23
Και μια ένσταση: ο ορισμός "δεύτερες" δεν μου άρεσε όσο και αν τις υπερασπίζεσαι. Ας έβαζες τουλάχιστον εισαγωγικά.
trelos legeonarios trelos legeonarios 13.8.2019 | 22:30
καταρχήν να απολογηθώ και όχι μόνο για τα εισαγωγικά, αλλά γιατί το κείμενο ήθελε το λεγόμενο χτένισμα. Τώρα που το ξαναδιαβάζω, υπάρχουν συντακτικά λάθη που δεν μου αρέσουν, αλλά πίστευα ότι θα χαθεί η έμπνευση τρομάρα να μου ρθει!!!
trelos legeonarios trelos legeonarios 13.8.2019 | 22:31
και ορθογραφικά μην σου πω...
trelos legeonarios trelos legeonarios 13.8.2019 | 22:34
έχουμε να δούμε φθινόπωρο από τότε που μπήκαμε στο ευρώ...
Snoopy Snoopy 13.8.2019 | 22:40
Α μην απολογείσαι γι' αυτό. Κι εγώ όταν έχω έμπνευση (ή τα έχω πάρει στο κρανίο) ΠΟΤΕ δεν ρίχνω δεύτερη ματιά. Γράφω και στέλνω. Όχι πως βγαίνει πάντα σε καλό.

(:

Snoopy Snoopy 13.8.2019 | 22:40
Τι εννοείς με το Φθινόπωρο και το ευρώ;;
avatar Reunion 13.8.2019 | 22:44
Μάλλον εννοεί ότι δεν είδαμε άσπρη μέρα από τότε που μπήκαμε στο ευρώ....
Snoopy Snoopy 13.8.2019 | 22:56
Το Φθινόπωρο συμβολίζει την άσπρη μέρα;
avatar maritsi 13.8.2019 | 22:56
Η πρωτόλεια μορφή του, του δίνει μια γοητεία, που η δεύτερη διορθωτική μάτια θα εξαφάνιζε. Θα μπορούσες να έχεις συχνά, τέτοιες εμπνεύσεις, να μοιραζόσουν ?
ΑΑΑ, φιλησέ μου τα χνουδωτά πλασματάκια που σε συντροφεύουν.
trelos legeonarios trelos legeonarios 13.8.2019 | 23:51
γοητεία ναι, αλλά θα επιμείνω, ένα χτενισματάκι το θελε.
Με την πρώτη ευκαιρία, αύριο δλδ που θα τους σερβίρω το πρωινό τους!
avatar Ανώνυμη 14.8.2019 | 00:27
Γραφεις όμορφα, με υπέροχες εικόνες και ταξιδεύεις τον αναγνώστη! ;-) Μπράβο! Να γραφεις συχνότερα, τι έχουμε αναγκη εδω να διαβάζουμε εξομολογήσεις, ιστορίες σαν αυτές.
Κρατω την "ανομολόγητη πλευρά. Μια μυστική, κρυφή κι ενίοτε συνομοσιωλογική" της πολης γιατι γιαυτό την λατρεύω την Αθήνα συν πολλά άλλα βεβαίως.
Ειδικα ομως για αυτην την ανομολόγητη της πλευρα, νιωθεις σαν εξερευνητής, γιατι καθε φορά ανακαλυπτεις κατι που δεν ηξερες, ενα στέκι για παραδειγμα, μια περιοχή, πολλά μπορει να ειναι αυτα που σου κεντριζουν το ενδιαφέρον. Αν ξερεις να ψαχνεις εννοω.
Κι εσυ αδέσποτα? Αχαχαχαχαχα :-DD κι εγω. Τα λυπάμαι να σου πω γιατι μεσα στην ζούγκλα με την άσφαλτο, τα αυτοκίνητα δύσκολα βρίσκουν τροφή αν δεν τα ταισει καποιος. Λατρεύω την ανεμελιά της παιδικής τους ηλικιας, των γατιών και παιδιών, παιδιών εννοω που μένουν στη γειτονιά μου.

Βρε μπας κι έχουμε συναντηθεί με το μετρό?
Δεν υπάρχει περίπτωση. Ειμαι απο αυτές τις απαρατήρητες να ξερεις, εννοω της διπλανής πόρτας, από casual δίχως δήθεν κλπ.
Λατρεύω το μετρό, μου αρέσει να παρατηρώ άντρες γυναίκες, μπαίνουν στο συρμό και μου αρέσει να αποκρυπτογραφω τις ιστορίες τους. Αν τους παρατηρήσεις καταλαβαίνεις πολλα.

Μας ταξιδεψες φιλε μου! ;-)
Σου ευχομαι να εισαι καλα και να περνας καλα!
Μεσα στην "ανομολόγητη " πλευρα για να μην ξεχνιομαστε! ;-) :-D
Να γραφεις, να μας γραφεις συχνότερα!
Χειροκροτω. . .
trelos legeonarios trelos legeonarios 14.8.2019 | 00:51
Αν αυτό το σχόλιο ήταν από κάποια ξένη ένωση, θα είχα προταθεί για το πούλιτζερ! Χαίρομαι που σου άρεσε και χαίρομαι που είσαι χαρούμενη που χρησιμοποιείς το μετρό, γιατί με τις εμπειρίες που έχω τώρα τελευταία, μου φαίνεται ότι έχει αρχίσει και δεν μου αρέσει. βλπ. σπρωξίδι για να μπουν πριν βγω ο έρμος (αυτό πραγματικά με διαολίζει) και μια συμπαθεστάτη και αξιοπρεπεστάτη κυρία σήμερα, που επειδή δεν την άφησα να περάσει με το δικό μου εισιτήριο με φώναζε μαλάκα!!!
Ας είναι πάντως, από τα σχόλια που έγιναν γι αυτήν την καταχώρηση έχω βάσιμες ελπίδες πως εκεί έξω ζουν άνθρωποι και όχι απλά υπάρχουν.
Μάλλον τελικά είναι το κοινό μας χόμπι να παρατηρούμε φυσιογνωμίες στο μετρό. Όσο για το αν περνάς απαρατήρητη, αυτό άσε να το κρίνουν άλλοι. Σίγουρα τα κριτήρια στις μέρες μας είναι πιο επιδερμικά, αλλά τελικά μεγαλώνοντας διαπιστώνω ευτυχώς ή δυστυχώς, ότι και καλύτερα ζεις όταν ζεις "κρυφά" και ότι τελικά ο "ελιτισμός" μεταξύ ανθρώπων που καταλαβαίνονται είναι λιγότερο χρονοβόρος και σαφώς λιγότερο επιζήμιος για τα νεύρα μας.
Όσο για τις γάτες, μάλλον τους οφείλω περισσότερα απ ότι εκείνες. Γιατί τους προσφέρω λίγα γραμμάρια τροφής, αλλά με δίδαξαν απλότητα. Μου έμαθαν πως για να είναι κανείς ευτυχισμένος, αρκεί να καλύπτει τις βασικές του ανάγκες, να κάνει όσο και όταν μπορεί αυτό που τον κάνει χαρούμενο και να νιώθει κάθε τόσο ένα χάδι.
Μπορεί λοιπόν να προσπεράσουμε ο ένας την άλλη, να σταθούμε απέναντι στον διάδρομο ενός συρμού και να πλάσουμε τις ιστορίες μας. Γιατί τελικά η διαδρομή είναι που κάνει τον χρόνο ενδιαφέροντα κι όχι απαραίτητα ο προορισμός.
Μέχρι την επόμενη διαδρομή λοιπόν Φίλη μου!
avatar Ανώνυμη 14.8.2019 | 01:11
Εχω αγωνία! ;-)
Λοιπον ναι οσο για αυτές τις αντιδράσεις και τα τραγελαφικα που συμβαίνουν ειναι να τα διηγεισαι που λέμε, και να γελάς.
Εγω σκεφτομαι κατι άλλο, θα μου πεις εμβαθυνω, λοιπον τη στιγμη που γίνεται το μεγαλο στριμωξιδι :-D ή οταν περιμενω να ερθει συρμός και κοιτάζω την αποβάθρα μου αλλά και απέναντι, σκεφτομαι κατι:
Πόσο διαφορετικοί άνθρωποι, πόσες διαφορετικές ζωές, προβληματα, μυαλα, ιδιοσυγκρασία κλπ και για οσο διαρκεί ενα στριμωξιδι ή η αναμονή για το συρμό, σε εκείνα τα λεπτα, γίνεσαι ενα μαζι τους, για εκεινη και μονο τη στιγμη η ζωη σου διαπλεκεται με τη δική τους. Και δεν θα τους ξαναδεις ποτέ ξανά. Αλλους μπορεις να δεις ναι. Αλλα για εκείνα τα λεπτα υπαρχει ενα "μοίρασμα " μιας στιγμής. Εσυ και αυτοι οι άνθρωποι εκει.

Αυτη η σκέψη μου. Πιστεύω να σου έδωσα ιδέα για επόμενη ιστορία! ;-)
Μεταξυ μας αγαπώ να διαβάζω και να γράφω ώρες ατέλειωτες. Υπομονή να εχει ο αλλος να ακούει και να του αρέσουν φυσικα οι συζητησεις και άλλα πολλά.
Αχαχαχαχαχα τι γράφω θα πεις.

Λοιπον έχω ιδέα θα μπορούσες εσυ ή οποίος/α θελει, αλλα λεω εσυ γιατι εσυ ξεκινησες με αυτην την υπεροχη ιστορία εδω, να ξεκινάς κατι, μια ιστορία, κατι σαν αφήγηση και οι σχολιαστές απο κατω να το πηγαίνουν παρακατω μεχρι εκει που φτανει το μυαλό και η φαντασία τους. Θα ηταν πολυ ωραίο!
Κατι σαν σπονδυλωτες ιστορίες. Καταλαβες.
Ευχαριστω για όσα εγραψες, ξερω οτι υπαρχουν άνθρωποι που δεν εχουν χασει το βασικό τους κομμάτι, την ανθρωπιά και το συναίσθημα.
"Επιμενω σε εναν αλλον κοσμο" που λεει και ενας συγγραφέας. Σε εναν κοσμο του οχι μονο επιφανειακού.

Στην ουσία λοιπον του ταξιδιού και στις στιγμές εκείνες τις ανεπαίσθητες! Που περνούν αλλα δε χάνονται, σαν αυτές που περιγραφεις. Μένουν να μας θυμιζουν. . .

Χαρηκα πολυ (δε φαντάζεσαι πόσο) για το διάλογο, μπορεις να γράψεις οτι θελεις, περιμενω την άποψη σου για την ιδέα με τις αυτοτελείς ιστορίες. ;-)

Μέχρι την επόμενη διαδρομή, ταξιδιαρα ψυχή! ;-)
trelos legeonarios trelos legeonarios 14.8.2019 | 01:30
Αυτή την πρόταση που μόλις έκανες προσπάθησα να την μετουσιώσω σε πραγματικότητα, κάπου στην πορεία η καθημερινότητα με εμπόδισε να το τρέξω περισσότερο. Είναι όμως κάτι που με βοήθεια μπορεί να πραγματοποιηθεί. Περισσότερες λεπτομέρειες δεν θα γράψω, άλλωστε η κλιματική παραζάλη της θερμοκρασίας του καλοκαιριού με έχουν αποσυντονίσει τόσο ώστε να ψάχνω τις γάτες μου κι αυτές να περπατούν απορημένες πίσω μου, μάλλον με την ίδια απορία "μα καλά, δεν μας βλέπει;"
H μαύρη μου αλήθεια είναι ότι το μετρό, όσο κι αν είναι έμπνευση είναι και μπαμπούλας. τρέφω μια αντιπάθεια στους συνωστισμούς και γιαυτό αποφεύγω τους συρμούς-κονσέρβες. Υπάρχει και μέρα που έχω αφήσει και 5 συρμούς για να πάρω τον έκτο. Κι όταν ο συρμός είναι υπερβολικά γεμάτος, μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα από το μετρό του Τόκιο, με τους συρμούς φίσκα και υπαλλήλους με λευκά γάντια επιφορτισμένους να σπρώχνουν προς τα μέσα για να χωρέσουν κι άλλοι επιβάτες!!! Παρατηρώ τον συνωστισμό και μου φαίνονται όλοι και όλες ίδιοι και ίδιες. Χωρίς ζωτικό χώρο, με το ίδιο θέμα, αν θα προλάβουν να πάνε εκεί που πρέπει. Κακά τα ψέμματα, κάθετι θέλει τον χώρο του. Από έναν άνθρωπο στο μετρό, που πιο άνετα θα ασχοληθεί με τις σκέψεις του ως και έναν πίνακα ζωγραφικής που θα λάμψει σε έναν χώρο ή θα χαντακωθεί σε μια γωνιά του εκθετηρίου.
Σε αναμονή λοιπόν πιο ψυχρού καιρού για πιο θερμές ιδέες και δράσεις!
avatar Ανώνυμη 14.8.2019 | 01:38
Εννοείται, εχεις το χρόνο σου να αφιερώσεις σε ιδέες και να τις υλοποιήσεις γραπτώς.
Περιμένουμε! ;-)

Καλα ο συνωστισμός δεν ηταν ποτέ και το δικο μου φόρτε. Θελω το χώρο μου, ειναι αληθεια. Οπως ο καθένας μας.

Θέλω μια εκδρομή των μυστικών
των φανερών και των χαμένων εαυτών.

https://m.youtube.com/watch?v=HoAjLzmUn38

Για αυτην την εκδρομή λοιπον, αφήνουμε κατι εδω στη μέση, για να το ξαναπιασουμε ξανά με την πρωτη ευκαιρία. ;-)

Να σαι καλα και να περνας καλα! ;-)
Ευχαριστωωωω
trelos legeonarios trelos legeonarios 14.8.2019 | 01:42
εγώ ευχαριστώ! για όλα!
Γραφεις πολυ ωραια ...απλα...κατι μου θυμιζει ή μαλλον κάποιον θυμίζει που έγραφε κατα καιρους τετοιες εξομολογήσεις-αφηγηματα-μυθιστορηματικου τυπου,που ομως αυτος ο καποιος είχε ελεεινη γλωσσα και κατα βαθος ακραιες αποψεις..τελος παντων..νυχτα χαρας η αποψινη για μενα,δε θα χαλασω το κλιμα.Πολυ ωραιος τροπος έκφρασης,περιγραφικος και μετέδιδε εικονες αυτουσιες με τις "συγγραφικες" πινελιες σου να της αναδεικνύουν εντονοτερα...
trelos legeonarios trelos legeonarios 14.8.2019 | 03:53
Σ ευχαριστώ πολύ εύχομαι όλες οι μέρες σου να είναι έτσι και όχι δεν έχω σχέση με κανενα γιατί είναι η πρώτη φορά που γράφω σ αυτή τη στήλη
Θειά_φια! Θειά_φια! 14.8.2019 | 06:37
Ζαν Μαρί; Πόσα θέλεις για να μας τρελάνεις;

Άκου "η πρώτη φορά"...
trelos legeonarios trelos legeonarios 14.8.2019 | 10:58
Μα αλήθεια γράφω πρώτη φορά σ αυτή την αγαπητή μου. Και για άλλο θέμα. Τα γράμματα όσα από αυτά μου επέτρεπαν οι διαχειριστές, έχουν δηλοσιευθεί στην στήλη "σε ψάχνω".
Τουλάχιστον έτσι είναι αν δεν με απατάει η μνήμη μου και κανένας δόλο δεν εμπεριέχει η δήλωση μου ότι γράφω για πρώτη φορά, γιατί η θεματολογία είναι διαφορετική.
Θειά_φια! Θειά_φια! 14.8.2019 | 12:37
Για όνομα του Νάσερ, αγαπητέ μου, δεν υπεννόησα κάτι τέτοιο. Κατανοώ ότι λεγεωνάριος χρόνια και χρόνια, όλο και κάποιο κουσούρι θα έχει μείνει στη μνήμη σας. Τέλος των πάντων, έχετε γράψει το λιγότερο δύο επιστολές δω χάμου. Αλλά η διαφορετική θεματολογία δεν αναιρεί τον τρόπο γραφής, ούτε τη γραφή την ίδια.

Σας έπιασα από τα μούτρα όμως, ζητώ συγγνώμη. Καλή συνέχεια.
trelos legeonarios trelos legeonarios 14.8.2019 | 13:27
Αν όντως έχω δημοσιεύσει επιστολές εδώ, τότε έχετε δίκαιον και ζητώ ταπεινά συγγνώμη. Και δεν είμαι τώρα σε θέση να ανατρέξω στα αρχεία της στήλης, ένεκα η ζέστη και η ρημάδα η σφουγγαρίστρα της αγγαρείας. Τι να πω ο λεγεωνάριος, αρχίζω και ξεχνάω, πάντως από θεματολογικής άποψης βρίσκομαι στο σήμερα, νομίζω δλδ...
Λεμόνι (το) Λεμόνι (το) 14.8.2019 | 13:58
Δεν ξεχνιέται το στυλ :)

https://m.lifo.gr/confessions/view/333321

https://m.lifo.gr/confessions/view/332977
Προηγούμενα 12 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή