Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
18.2.2019 | 14:59

Ενα μικρό σεντόνακι...

Μετανιώνω ρε φίλε,
Ναι μετανιώνω και μάλιστα πολύ.
Μετανιώνω και ας λένε πως δε πρέπει να μετανιώνουμε ποτέ για όσα κάνουμε,νιώθουμε κτλ.
Μετανιώνω για όσα ένιωσα για σένα,μετάνιωσα που σε γνώρισα στη τελική και ας ακούγεται ποταπό και τρισάθλιο
Ίσως να είμαι ποταπή και τρισάθλια.
Ξέρω όμως πως ένιωσα,
Σε αγάπησα,σε ερωτεύτηκα,σε ζήλεψα,σε διεκδίκησα,το προσπάθησα,όπως και όσο μπόρεσα,αλλά το
έκανα με ειλικρίνεια.
Με κατηγόρησα,θεωρούσα πως μόνο εγώ έφταιγα,πως κάτι δεν έκανα σωστά,πως δεν ήταν αρκετή η προσπάθεια μου ώστε να
σε κάνει να καταλάβεις,να νιώσεις,να πιστέψεις.
Σήμερα, και λίγο αργά η αλήθεια είναι,κατάλαβα πως δεν ήθελες να καταλάβεις,πως έχεις βάλει τον εαυτό σου σε
ένα ρόλο και δε θες να βγεις απο αυτόν.
Αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα σου,αυτό που δεν είναι δικαίωμα σου είναι να κατηγορείς τους άλλους για σφάλματα που και
εσύ κάνεις.
Που δε βλέπεις καθόλου τα δικά σου λάθη αλλά δεν έχεις και καμία ανοχή στα ενδεχόμενα λάθη των άλλων.

Δεν άλλαξα λοιπόν γνώμη σε αυτά που σου είπα τότε,παρόλο που το ήθελα,αλήθεια το ήθελα.
Ήθελα να έιχα κάνει λάθος στην εκτίμηση μου.
Η ζωή συνεχίζεται..και εμείς μαζί είτε το θέλουμε είτε όχι.
18.2.2019 | 14:53

Βοήθεια.. Ερωτεύτηκα..

Ερωτεύτηκα δεσμευμένο άνθρωπο, ενώ ειμαι δεσμευμένη κι εγω.. θα μου πείτε να χωρίσω.. αλλα πως χωρίζεις μετά απο 7 χρόνια σχέσης για κατι που ίσως και να μην πάει πουθενά.. την εχω πατήσει ρε γαμωτο.. άσχημα..
18.2.2019 | 14:49

ΑΒΑΔιΣΤΑ.. Πλάκα κάνω. Δε βρήκα πιασάρικο τίτλο.

Ξεκινώντας, δηλώνω πως δεν είναι τυχαίο ότι προβαίνω σε εξομολόγηση σε ημέρα κινούμενη πέριξ των 37ων γενεθλίων μου.

Βρίσκομαι σε μία σχέση εδώ και δύο περίπου χρόνια. Η κοπέλα είναι, κοντολογίς, ένα εξαιρετικό πλάσμα - σε όλα της. Το σεξ μυθικό, χωρίς ουδεμία πινελιά υπερβολής.

Ωστόσο, όλο και πιό συχνά σκέφτομαι την απιστία. Δεν έχω απιστήσει ποτέ - αποδεχόμενος, φυσικά, ότι οι άνθρωποι ερμηνεύουν κατά το δοκούν τον όρο "απιστία". Μου λείπει η κατάκτηση του νέου, η γεύση του καινούριου - δεν μπορώ να το αποτυπώσω πιό γλαφυρά και συνάμα κόσμια. Άτιμο πράγμα η ηλικία. Σαν να μεταβάλλεται ο χρόνος κι αντί να χρονομετρά, πάει με την όπισθεν σε ρυθμούς αντίστροφης μέτρησης.

"Περνάει πιά η μπογιά σου, μεγάλε?", σαν να σου λέει μιά φωνή. Όπως και να το αντιλαμβάνεται κανείς (ανώριμο ή αυτονόητο, ανούσιο ή κεφαλαιώδες), είναι θαρρώ φυσικό. Κι αφορά όλα τα φύλα. Είναι ανθρώπινο.

Δεν ξέρω. Με κατατρώει. Φλερτάρω ενίοτε. Μέχρι εκεί. Αλλά με ενοχή, ρε γαμώτο. Γιατί?!
Σέβομαι απόλυτα τις σχέσεις των ανθρώπων ακριβώς γιατί είναι απλό, μα δύσκολο να στερεοποιηθούν, να βλαστήσουν. Αλλά, είναι δύσκολο και να παλέψεις με τα ένστικτα, ρε συ. Φύση Vs Λογική - πασπαλισμένη και με ολίγη Ηθική (με την καλή και την "ανάποδη" έννοια).

Αυτά.

ΥΓ: Ευχαριστώ για την υπομονή σου, ώ αναγνώσας!
18.2.2019 | 14:48

Πονάω...

Είχα σχέση με ένα παιδί για λίγους μήνες. Τον πρώτο καιρό ήμουν ερωτευμένη και δεν έβλεπα τα προβλήματα. Όταν άρχισα να τα βλέπω και.ηθελα να χωρίσω, με χειριζόταν συνεχώς ψυχολογικά. Ότι χωρίς εμένα δεν μπορεί, ότι θα αυτοκτονήσει με αποτέλεσμα πάντα να καταπίεζα τις δικές μου ανάγκες από το φόβο αυτό. Να σημειώσω ότι είχε ιστορικό κατάθλιψης και απόπειρας αυτοκτονίας οπότε ήταν πολύ έντονο όλο αυτό. Ευτυχώς εδώ και δύο μήνες βρήκα τη δύναμη να απομακρυνθω από αυτόν και το τηρώ μέχρι και σήμερα, ακόμη κι αν ακόμη με ενοχλεί με μηνύματα και απειλές.
Το θέμα μου είναι το εξής. Τόσους μήνες, από το φόβο, καταπίεζα δικές μου ανάγκες, θέλω, μπορεί να έκανα και πράγματα που δεν ήθελα. Κι όλα αυτά τώρα μου έρχονται στο μυαλό συνεχώς. Και πονάει πολύ. Πονάω όταν σκέφτομαι πόσο με καταπίεσα, πόσο άσχημα μου φερόταν κι εγώ το καταπινα. Θυμώνω με τον εαυτό μου που ήμουν με αυτόν τον άνθρωπο. Ένα συνεχές "γιατί"! Πώς ήμουν με αυτόν τον άνθρωπο, πώς τον ερωτεύτηκα, γιατί δεν έφευγα πιο νωρις.... Ξέρω ότι δεν οδηγεί πουθενά όλο αυτο... Οπότε... Πώς θα ηρεμήσουν αυτές οι σκέψεις; Ηρεμούν κάποτε;
18.2.2019 | 14:39

Δεν είμαι καλή

Δεν είμαι καλός άνθρωπος. Πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι θέλω ένας συγκεκριμένος άνθρωπος να πάθει κακό. Με πλήγωσε σε βαθμό ανεπανόρθωτο και δεν είναι υπερβολή. Αρρώστησα ψυχικά εξαιτίας του. Αλλά και σωματικά γιατί με διέλυσε η στεναχώρια. Με διέλυσε. Ακόμη βλέπω και νιώθω τις συνέπειες. Και αυτός είναι χαρούμενος. Όχι ρε φίλε, θέλω να του έρθει κατραπακιά. Θέλω να νιώσει αβοήθητος όπως εγώ, θέλω να υποφέρει. Ντρέπομαι που το λέω, αλλά δεν το ελέγχω.
18.2.2019 | 14:31

Τυρίλα

Το μετρό στο Σύνταγμα βρωμάει τυρίλα που έχει ποτίσει από αυτές τις γελοίες εκθέσεις που φιλοξενούν κάθε τρεις και λίγο. Στον πιο κεντρικό σταθμό της Αθήνας, απέναντι από τη Βουλή. Και είναι οι ίδιες επιχειρήσεις κάθε φορά και το μόνο που αλλάζει είναι το (γελοίο) όνομα της έκθεσης. Σαν να το έχουν κάνει μαγαζί τους το χώρο ένα πράγμα. Ας τους το νοικιάσουν με το μήνα. Φασαρία, τυρίλα και λαδίλα ολε.
18.2.2019 | 14:20

Goodbye

Ναι σε ερωτεύτηκα και ας φοβόμουν. Το ήξερα από την αρχή πως θα την πάθαινα μαζί σου αλλά είπα να το ζήσω και ότι γίνει. Εσύ μου είπες πως είχες χρόνια να αισθανθείς έτσι αλλά είπαμε να μην έχουμε σχέση κανονική. Φοβόσουν και εσύ,μου συμπεριφερόσουν σα να μουν κοπέλα σου αλλά μόλις ξεπερνιόντουσαν λίγο τα όρια,μου το θύμιζες....δεν είσαι κοπέλα μου....μου έλεγες. Το θέμα είναι ότι εγώ ποτέ δε σου έδειξα ότι ήθελα κάτι παραπάνω ποτέ δε σου έδειξα ότι προσδοκούσα κάτι παραπάνω αλλά και πάλι το έλεγες σε άκυρες φάσεις.Εσύ ήσουν αυτός που μου έκανες ερωτική εξομολόγηση που μου είπες να πάμε βόλτα,να βγούμε έξω....ξέρεις τι κατάλαβα; Ότι καίγεσαι για την πάρτη μου αλλά φοβάσαι τόσο πολύ ότι θα πληγωθείς γι’αυτό όποτε το θυμάσαι αποτραβιέσαι. Εγώ ξέρω πως αν δεν τα δίνεις όλα στον έρωτα ζεις μισή ζωή. Γι’ αυτό φεύγω. Θα μαι για σένα το άπιαστο, θα προτιμάς να είμαι μόνο στα όνειρα σου και στο μυαλό σου γιατί εκεί δε θα πληγωθείς ποτέ. Όποτε όμως θα με βλέπεις κάπου τυχαία θα σε καίει και θα σκέφτεσαι γιατί δεν τόλμησες. Δεν πειράζει αξίζει να είμαι με κάποιον που θα τολμάει τα πάντα μαζί μου σε αυτή τη ζωή.
18.2.2019 | 13:32

Τρέλα

Έχω ψυχαναγκασμούς. (δε ξέρω άμα είναι σε μεγάλο βαθμο)
Πριν φύγω ελέγχω τα πάντα από θερμοσίφωνα πορτες ηλεκτρικες συσκευες κλπ..τουλάχιστον 2-3 φορες.

Σκέφτηκα όσο δύσκολο και αν είναι οταν φεύγω από το σπίτι να μην ελέγχω τίποτα. Τ ο χω δοκιμάσει 1-2 φορές αλλά πάντα όταν ήμουν στο δρόμο το είχα έννοια αν ειναι ολα καλά...Υπάρχει τρόπος να το αντιμετωπίσω όλο αυτό μόνος? ΄