Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
22.10.2019 | 00:57

Η εμπειρία μου.

Το όνομα μου είναι Δήμητρα.
Είμαι 32 ετών, και δουλεύω ως δημόσιος υπάλληλος.
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια, η οποία δεν είχε σωστές προοπτικές απέναντι σε εμάς.
Αλκοολικό πατέρα, που χτυπούσε την μητέρα μου και εμένα και τον μικρότερη αδερφη μου, και αδιάφορη μητέρα, που κοιτούσε μόνο την πάρτη της.
Σταμάτησα το σχολείο στη 1η Λυκείου. Ντρεπόμουν να πάω σχολείο, γιατί τότε τα στόματα έλεγαν πολλά,και αυτός είναι ο λόγος που το σταμάτησα.
Δουλεύω από τα 14 μου, σαν καθαρίστρια, προσέχοντας ηλικιωμένους, μεροκάματο, αγροτικές δουλειές, και όλα αυτά, γιατί η μητέρα μου ήταν αδύναμη να δουλέψει, λόγω ψυχολογικών προβλημάτων, και ο πατέρας μου λόγω αλκοολισμού. Ήμουν η μοναδική που δούλευα και οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες.
Όταν πηγα στα 17, ο πατέρας μου απεβίωσε από καρκίνο στο συκώτι, και τα ψυχικά προβλήματα της μητέρας μου, είχαν γίνει μεγαλύτερα.
Υπήρχαν στιγμές, που κλειδωνόμουν στο δωμάτιο μου, και έκλαιγα ώρες ασταμάτητες, έχοντας βέβαια την αδερφη μου να με στηρίζει, και εγώ εκείνη.
Στα 20 μου χρόνια, γνώρισα τον άντρα μου, με τον οποίο έχουμε κάνει 3 παιδιά. Είναι εκείνος, που μου έδωσε ξανά ζωή, μετά από όλα αυτά που πέρασα.
3 μήνες πριν, έχασα και την μητέρα μου. Και με αφορμή αυτό το γεγονός, είπα να γράψω την δική μου εξομολόγηση.
6 ολόκληρα χρονια είχα να μιλήσω με την μητέρα μου. Δεν δέχτηκα να την ακούσω , όσες προσπάθειες και αν έκανε να ξαναγίνει επανασύνδεση. Σκεφτόμουν της στιγμές, που ενώ μας χτυπούσε ο πατέρας μου, εκείνη καθόταν σε μια μεριά, και παρακολουθούσε, δίχως να κάνει τίποτα.
Η μητέρα μου, ήταν 8.5 χρόνια σε κέντρο ψυχικής υγείας, καθώς είχε βαριά κατάθλιψη.
Όταν χτύπησε το τηλέφωνο, Και έμαθα ότι πέθανε, τα ξέχασα όλα, και την αδιαφορία της, και όλα..
Υπάρχουν ακόμη φορές, που σκέφτομαι, γιατί να μην της έδινα λίγο χρόνο, έστω να μου πει μια κουβέντα.
Δεν ξέρω, αλλά νιώθω τύψεις, νιώθω άχρηστη με τον εαυτό μου, που δεν δέχτηκα την μητέρα μου, να μου πει μια έστω κουβέντα.
22.10.2019 | 00:52

lifo confessions <3

Καθομαι και χαζευω παλιες εξομολογησεις αλλα και νεες και βλεπω ποσο πολυ μοιαζουμε οι ανθρωποι!
Τα ιδια πραγματα ακριβως τα εχει σκεφτει και καποιος αλλος , οι ιδιες αγωνιες ακομα και οι λεξεις που χρησιμοποιουμε γι ´αυτα τα ιδιαιτερα προβληματα μας που νομιζουμε οτι μονο εμεις τα βιωνουμε ετσι ακριβως με τον τροπο που τα βιωνουμε και τα νιωθουμε.
Μου εχει κανει καλο γιατι βλεπω οτι ειμαστε και αλλοι μαζι στην καθε βαρκουλα της ζωης.
Ποσο λυτρωτικο!

22.10.2019 | 00:41

Άνεργη

Εχω τελειώσει νοσηλευτική ΤΕΙ και το πτυχίο το πήρα πριν 10 μήνες.. και από τότε δεν έχω βρει δουλειά πάνω σε αυτο.. μένω σε μικρή επαρχιακή πόλη.. Εχω στείλει βιογραφικά παντού είτε σε κέντρα αποκατάστασης είτε σε ιατρεια και γενικά με έχουν πάρει 3 φορές συνέντευξη και για δουλειά δεν με έχει ειδοποιήσει κάνεις.. ειμαι πάρα πολύ στεναχωρημένη που τόσο καιρό ειμαι άνεργη ενώ άτομα που σπουδαζαμε μαζί έχουν βρει κάτι σχετικό.. άλλοι δουλεύουν σε φαρμακείο άλλοι σε ιατρεια .. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εγώ δεν μπορώ να βρω κατι πάνω στο αντικείμενο μου.. έχω στείλει και σε μεγαλύτερη πόλη βιογραφικά (λαρισα) οπου οι πιθανότητες είναι πιο πολλές αλλά τίποτα και από εκεί.. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.. μάλλον δεν το γλιτωνω το εξωτερικό...
22.10.2019 | 00:39

Δόντι

Γιατί μια απονεύρωση πονάει τόσο πολύ;!!
Έχω σχεδόν τέσσερις μέρες έχω καταπιεί ένα κουτί Depon. Βαρέθηκα .
22.10.2019 | 00:17

Δεν είναι καθόλου ήρεμη

Εχω ενα θέμα είναι απότομη με όλους όσους μου πουν κάτι που δεν μου αρέσει και φωνάζω ίσως φταίει που δεν μου αρέσει η ζωή μου...
22.10.2019 | 00:15

Απόψε το βράδυ

Πήραν τον πατέρα μου με ασθενοφόρο και ανυσηχω πολύ...ευχειτε να πάνε όλα καλα!
22.10.2019 | 00:00

Δύσκολο

Εδώ και 3 εβδομάδες είμαι άνεργη, δίχως κάποια προειδοποίηση ή κάποιο σημάδι που να μου έδειχνε ότι δεν το έχω με τη δουλειά... αντίθετα ήταν όλα τέλεια, μέχρι που ξύπνησα όταν μου στείλανε με sms την είδηση της απόλυσης μου. Δεν ένιωσα καθόλου άσχημα διότι όπως και μου είπε το αφεντικό η συνεργασία μας ήταν άψογη, απλά δεν θα συνεχιστεί λόγω περικοπών... Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ με τίποτα να βρώ μια καινούργια δουλειά τις 3 αυτές εβδομάδες και αναρωτιέμαι μην γίνουν μήνες... + Τη δουλειά απο την οποία με απολύσανε, την επέλεξα αφού είχα 4 προτάσεις εκείνη τη περίοδο... Και τώρα δεν έχω καμία και νιώθω μεγάλη ανασφάλεια για το μέλλον .
Είμαι 24, και είναι πραγματικά δύσκολο το να βρείς δουλειά.
21.10.2019 | 23:59

Βαρέθηκα να με προσβάλλουν

Είμαι 27 ετών και έχω βαρεθεί όλοι μου οι φίλοι και οι συγγενεις να με ρωτάνε πότε θα κάνω σχέση, πότε θα βρω κοπέλα , πότε θα παντρευτώ . κτλ κτλ.. Έλεος δηλαδή πια. Όταν τους λέω ότι είμαι μια χαρά μόνος μου , μου λένε πως μόνο με μια γυναίκα θα είμαι ευτυχισμένος. Συγνώμη παιδιά που θα σας το χαλάσω , αλλά έχω μάθει στην ζωή μου να είμαι ευτυχισμένος ,χαρούμενος και αισιόδοξος χωρίς να έχω ανάγκη κάποια γυναίκα ή κάποιον άλλον. Περνώ και μόνος μου καλά όπως λέει και το τραγούδι και δεν έχω ανάγκη καμία κοπέλα και καμία σχέση. Κάνω ότι θέλω , όποτε θέλω και αυτό μου δίνει χαρά. Πότε θα το καταλάβετε και θα σταματήσετε να με προσβάλλετε ; Αυτός είμαι στην τελική και σε όποιον αρέσω. Φίλοι σου λέει μετά που αντί να σε στηρίζουν σε περιμένουν στην γωνία. Τι να πω.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή