Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
 

Δουλειά, οικογένεια, φίλοι ή ύπνος; Τι θυσιάζει μια γυναίκα σήμερα;

Η ετεροθαλής αδελφή του Μαρκ Ζάκερμπεργκ, Ράντι, παραδέχεται μια σκληρή αλήθεια για τις γυναίκες και κάνει το πρώτο βήμα προς την κατάρριψη ενός μύθου.

Πριν από αρκετούς μήνες η Αριάνα Χάφινγκτον είχε ξεκινήσει μια μεγάλη εκστρατεία υπέρ του ύπνου, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι οι απαιτήσεις του σύγχρονου κόσμου έχουν μειώσει δραματικά τις ώρες που πρέπει να κοιμούνται οι άνθρωποι και δη οι εργαζόμενοι.


Παγκοσμίως, το θέμα του ύπνου απασχολεί επιστήμονες, οικονομολόγους και κοινωνιολόγους. Το burn out, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, οι διαταραχές άγχους, αλλά και μια σειρά από εξελίξεις στα οικονομικά συστήματα και στις κοινωνικές συνήθειες σχετίζονται με τις αλλαγές στις συνήθειες ύπνου και κυρίως με τη διάρκεια αυτής της ζωογόνας για τον άνθρωπο κατάστασης.

 

H σκληρή σύγχρονη πραγματικότητα απαιτεί ειδικά από τις γυναίκες να θυσιάζουν πολύτιμες ώρες από την ξεκούρασή τους

 

Ειδικά οι γυναίκες χάνουν τον ύπνο τους

Ανεξάρτητα, πάντως, από το αν προτείνονται σύγχρονοι τρόποι διαχείρισης του χρόνου, ώστε να κοιμούνται όλοι πολύ και καλά, ανεξάρτητα από το αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι υπάρχει μαγική φόρμουλα για αυτό, για τις γυναίκες φαίνεται ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Το ομολόγησε κατά τη διάρκεια συνέντευξής της η ετεροθαλής αδελφή του Μαρκ Ζάκερμπεγκ, Ράντι.
«Θέλετε χρόνο με τα παιδιά σας; Θέλετε να παραμείνετε κομψή και σε καλή φυσική κατάσταση; Και θέλετε να συνεχίσετε να διοικείτε με επιτυχία την επιχείρησή σας; Ξεχάστε τον ύπνο», λέει η Ζάκερμπεργκ, τονίζοντας ότι η σκληρή σύγχρονη πραγματικότητα απαιτεί ειδικά από τις γυναίκες να θυσιάζουν πολύτιμες ώρες από την ξεκούρασή τους για να μη χάσουν όλα όσα με κόπο απέκτησαν μέσα στα χρόνια.

 

Η Ζάκερμπεργκ παραδέχεται ότι όταν πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε ώρες με τα παιδιά, με τους φίλους της ή με την πολυτέλεια να πάει στο γυμναστήριο και στον ύπνο, προτεραιότητα έχουν τα πρώτα και όχι ο ύπνος. Δεν μπορεί να τα έχει κανείς όλα και ακόμη κι όταν ιεραρχεί τις προτεραιότητές του, κάποια στιγμή θα έρθει αντιμέτωπος με κάποιου είδους κριτική για τις επιλογές του. Πάντως, το ότι μια γυναίκα τα προλαβαίνει όλα –και κυρίως αισθάνεται την υποχρέωση να το κάνει– συνήθως είναι ένας ισχυρισμός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή, ακόμη κι όταν ανταποκρίνεται, πρόκειται για μια κατάσταση με πολυεπίπεδες συνέπειες για τη ζωή, τον ψυχισμό και το σώμα της γυναίκας.

 

Αγχώδεις διαταραχές, υψηλή αρτηριακή πίεση, αύξηση του ποσοστού καρδιαγγειακών νόσων σε γυναίκες και μια σειρά ακόμη παθήσεων σχετιζόμενων με το άγχος και την υπερπροσπάθεια για επιτυχία σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας καταγράφονται ως συνέπειες της μείωσης των ωρών ύπνου μέσα σε λιγότερο από δύο δεκαετίες.

 

 

Το σώμα γνωρίζει τις ανάγκες του

Το μέγεθος της πίεσης που ασκείται, όχι αναγκαστικά από τον κοινωνικό περίγυρο και το εργασιακό περιβάλλον, στις γυναίκες καριέρας γίνεται αντιληπτό ακόμη και με μια απλή αναζήτηση στο Google: εκατοντάδες άρθρα, συνήθως ανυπόγραφα ή, ακόμη χειρότερα, υπογεγραμμένα από γκουρού της καριέρας, δίνουν ανεύθυνα συμβουλές για το πώς μπορεί ένας άνθρωπος να μειώσει τις ώρες του ύπνου του χωρίς να νιώθει κούραση. Οι τίτλοι είναι ενδεικτικοί: «Πώς να κοιμάστε λιγότερο και να μη νιώθετε κουρασμένοι», «Πώς να μάθετε το σώμα σας να κοιμάται λιγότερο», «Μπορείτε να τα καταφέρετε και με λιγότερες από έξι ώρες ύπνο».

 

Όμως, όσο ελκυστικά κι αν ακούγονται κάποιες φορές όλα αυτά τα κηρύγματα εναντίον των πολλών ωρών ύπνου, το σώμα –είτε σε καπιταλιστικά περιβάλλοντα είτε σε άλλα, πιο φιλικά προς τον άνθρωπο– έχει συγκεκριμένη ανάγκη για ξεκούραση, ανάγκη που δεν κόβεται και ράβεται στα μέτρα της εκάστοτε επιχείρησης ή ακόμη και της προσωπικής φιλοδοξίας του κάθε ατόμου.

 

Με σαράντα εργατοώρες την εβδομάδα η κατάσταση είναι εντός πλαισίου και επιτρέπει προσωπική ζωή, χρόνο με τα παιδιά και τους φίλους, χρόνο για τον εαυτό μας, παρατηρεί ο David Heinemeier Hansson, επιχειρηματίας και ιδρυτής αρκετών επιτυχημένων start-ups, μεταξύ των οποίων και η Basecamp. Οτιδήποτε πάνω από αυτό το όριο είναι υπέρβαση και έχει συνέπειες. Πόσο μάλλον όταν ειδικά από τις γυναίκες τα κοινωνικά στερεότυπα απαιτούν υπεροχή σε όλα τα πεδία – όχι, όμως, για να τις επιβραβεύουν, αλλά για να μην τις χλευάζουν ως αποτυχημένες. Καλώς ή κακώς, ειδικά σήμερα, οι γυναίκες οφείλουν να είναι κινούμενες θυρίδες χαρισμάτων: καλές μητέρες, άξιες επιχειρηματίες, δραστήριες και θηλυκές σύζυγοι, σκληροί διαπραγματευτές, τρυφερές φίλες και ερωμένες, κομψές και σε άψογη φυσική κατάσταση.
Όπως λέει και η Ράντι Ζάκερμπεργκ, κάτι επιλέγεις, κάτι αφήνεις. Ο μύθος ότι κάνουμε τα πάντα, τα κάνουμε καλά, συμφέρουμε και δεν θυσιάζουμε και τίποτα, διότι αντέχουμε, σταδιακώς καταρρίπτεται. Και κάποια βρέθηκε να το 'πει ανοιχτά...

 

Με στοιχεία από Inc.com, Vox.com

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
12 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar Ευτραφούλα 10.9.2016 | 13:16
Και φυσικά η Ράντι δεν αναφέρει καν το σπίτι, το μαγείρεμα ή τις δουλειές. Γιατί το ασχολούμαι ΜΕ τα παιδιά δουλεύει εις βάρος του ασχολούμαι ΓΙΑ τα παιδιά. Και η πλειοψηφία των γυναικών δεν έχει τη πιθανά πολύ καλή οικονομική κατάσταση της Ράντι, που λύνει κατά πολύ το ζήτημα των δουλειών του σπιτιού. Και αυτό το "τα προλαβαίνω όλα" δεν τον έχω ακούσει ποτέ από στόμα γυναικών που δεν ειίναι ζάπλουτες. Όλα έχουν ένα κόστος για όλους.
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 10.9.2016 | 17:49
"Πάντως, το ότι μια γυναίκα τα προλαβαίνει όλα –και κυρίως αισθάνεται την υποχρέωση να το κάνει– συνήθως είναι ένας ισχυρισμός που ΔΕΝ ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή, ακόμη κι όταν ανταποκρίνεται, πρόκειται για μια κατάσταση με πολυεπίπεδες συνέπειες για τη ζωή, τον ψυχισμό και το σώμα της γυναίκας."

Και, πράγματι, μπορεί να μην απασχολείται με τις οικιακές εργασίες (ως άμισθη δουλάρα), (και έχοντας υπόψιν οτι δεν έχουν όλες οι εμισθες εργασιες τις ίδιες ευθύνες/ σωματική-ψυχική καταπονηση/ απαιτήσεις-ωράρια)
όμως καμιά φορά δεν χρειάζεται να είσαι ακριβώς σούπερ ευκατάστατος για να φέρνεις βόλτα, αλλά να έχεις την τύχη, τουλάχιστον, να διαθέτεις γονεις (και δη μάνα) και πεθερικά, που να είναι πρόθυμα να σου κάνουν εκ περιτροπής την μπέιμπι σίτερ, την καθαρίστρια, την μαγείρισα, τον εντερτέινερ και τον σωφέρ κ.λπ., Γιατί -όντως- καριέρα (+ επιμορφώσεις)/ παιδιά(εξαρτώμενα)/ εργασίες σπιτιού/ λοιπές υποχρεώσεις, είναι αντικειμενικά ελαφρώς ...αδύνατον να βγουν από ένα άτομο.
Αλιόσα Αλιόσα 10.9.2016 | 16:58
Καλά και οι άνδρες δεν είναι τίποτα υπεράνω κηφηνες... Οικογένειακο-εργασιακο-κοινωνικές υποχρεώσεις του κυνηγάν και αυτούς και αντίστοιχη αγριότητα. Τουλάχιστον ας αναλογιστεί ο καθένας την πραγματική βαρύτητα της κάθε μας καθημερινής ''ανάγκης''...
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 11.9.2016 | 14:32
Φυσικά και δεν είναι διακοσμητικοί.

Αν και ακόμη ακούς περιπτώσεις ανδρών που οι υποχρεώσεις τους αρχίζουν κ τελειώνουν στην (έμισθη) εργασία τους και ενώ η γυναίκα τους μπορεί εξίσου να τρέχει για την έμισθη εργασία + επαγγελματικά ταξίδια, αλλά +παιδιά (τα οποία τα έχει γεννήσει, δεν της τα έφερε ο πελαργός) + σπίτι (γιατί τι είναι? Πούστης, να βάζει την ηλεκτρική?) ακούει κ σχολιακια /χιουμοράκι απο τον πασά στα γιάννενα ότι έχει αφεθεί.
Αλιόσα Αλιόσα 11.9.2016 | 18:24
Τα ακούς και αυτά, θεωρω απο ανθρώπους σε ζευγάρια συγκεκριμένου ηλικιακιακού προφίλ, πλέον. Εικόνες νεαρών μπαμπάδων να σερνουν τα καροτάκια των μωρών (που το θεωρώ αρκετά αντιπροσωπευτικό του τί συμβαίνει και στο σπίτι) πλυθαίνουν ειδικά στα αστικά κέντρα.
Αλιόσα Αλιόσα 11.9.2016 | 22:14
Ή έστω :''πληθαίνουν'' :Ρ
avatar ΦΩΤΕΙΝΗ 10.9.2016 | 23:24
Οι δικοί μου γονείς δούλευαν τις ίδιες ώρες (δεν δούλευε δηλαδή κάποιος παραπάνω ώρες από τον άλλο) και οι υποχρεώσεις που είχαν όσον αφορά στις δουλειές του σπιτιού ήταν επίσης μοιρασμένες:
η μητέρα μου μαγείρευε, ο πατέρας μου έπλενε τα πιάτα
η μητέρα μου έβαζε πλυντήριο, ο πατέρας μου άπλωνε τα ρούχα κτλ.

Η μητέρα μου λοιπόν, που παντρεύτηκε το 1984, δεν χρειάστηκε να συνδυάσει καριέρα και οικογένεια, γιατί απλούστατα και ο πατέρας μου ασχολιόταν εξίσου με την οικογένεια (το μεγάλωμα των παιδιών, τις δουλειές του σπιτιού κτλ).

Γιατί σήμερα, το 2016, δεν έχουμε καταλάβει ακόμα ότι η μόνη λύση είναι να αναλάβει και ο άντρας τις ευθύνες που του αναλογούν στο νοικοκυριό;

Εγώ προσωπικά δεν έχω καθόλου το όνειρο να γίνω <<τέλεια>> γυναίκα: δηλαδή και να δουλεύω, και να ασχολούμαι μόνο εγώ με τα παιδιά, και να κάνω μόνο εγώ τις δουλειές του σπιτιού.
Αυτό που ονειρεύομαι, και από όσα ακούω γύρω μου πιστεύω ότι και πολλές άλλες νέες κοπέλες ονειρεύονται το ίδιο, είναι να κάνω οικογένεια με ένα άντρα που θα ασχολείται εξίσου με εμένα και με τα παιδιά και με το σπίτι.
Αλιόσα Αλιόσα 11.9.2016 | 00:06
Με τις σημερινές συνθήκες της ζωής το θεωρώ πρακτικά αδύνατον να μην βοηθάει και ο άντρας στο σπίτι.
avatar
Ανώνυμος/η 12.9.2016 | 15:28
Φωτείνη δώσε χρόνο, όπως πολύ σωστα ο Φερόμενος λέει περαν του είναί αδύνατον να μην βοηθάει ο άντρας(αν και αυτό το καταλαβαίνουν οι σκεπτόμενοι άνθρωποι), ολοενα περισσοτερα νέα ζευγάρια επιμερίζονται τις υποχρεώσεις τόσο του βιοπορισμου όσο και του νοικοκυριου και μάλιστα από αποψη.

Υ.Γ. πολύ καλά κάνεις και δεν έχεις όνειρα τέτοιας "τελειότητας", μη μασας.
Hristoss1 Hristoss1 11.9.2016 | 18:43
"είτε σε καπιταλιστικά περιβάλλοντα είτε σε άλλα, πιο φιλικά προς τον άνθρωπο" Πηγή: www.lifo.gr
Μονο εγω το ειδα αυτο; Ποια ειναι τα άλλα; γιατι δεν μας τα κατονομαζει να παμε να ζησουμε;
avatar Γατος30 12.9.2016 | 00:47
Σουηδια (και ισως γενικοτερα σκανδιναβια).
avatar Mooncild74 11.9.2016 | 23:06
40 ώρες την εβδομάδα;
Πάνε εκείνες οι εποχές. Εγώ πάντως σε καθημερινή βάση θυσιαζω τον ύπνο μου.....
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ