Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

H μέρα που η Κύπρος μοιράστηκε στα δύο

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΤΟ «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΤΥΠΟΣ

Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες καταφθάνουν σε στρατόπεδο στα Νότια της Κύπρου, Ιούλιος 1974
Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες καταφθάνουν σε στρατόπεδο στα Νότια της Κύπρου, Ιούλιος 1974

 

Έχω μία, μάλλον ανυπόστατη, θεωρία ότι οι Κύπριοι (ειδικά οι μεγαλύτερες γενιές, άντε και μέχρι τη δική μου ηλικία) είμαστε "μονιασμένος" λαός. Υπάρχει διχασμός για πολλά (μεγάλωσα ακούγοντας ψιθύρους ότι ο τάδε είναι προδότης, ο άλλος Εοκαβητατζής, πραξικοπηματίας), όμως υπάρχει και ένα όριο. Είναι σαν ένα αόρατο χέρι να μας σταματάει ένα βήμα πριν την τρέλα. Υπήρχε ένας κοινός τόπος πάντα ανάμεσα στις παρατάξεις, ξέραμε το κοινό καλό ποιο ήταν. Πολλοί μας αποκαλούν πρόβατα επειδή δεν είμαστε τόσο επαναστατικοί όσο οι Έλληνες. Δεν κάψαμε τις πόλεις μας, μάλλον επειδή είδαμε τους Γκρίζους Λύκους να σπάνε με ένα μπετότουβλο το κεφάλι ενός ανθρώπου όσο ήταν παγιδευμένος σε κάτι συρματοπλέγματα. Ας είναι. Αυτό το χαρακτηριστικό εγώ το αποδίδω στη μνήμη που μέχρι μια δεκαετία πριν ήταν νωπή. Δεν είναι αυτονόητος ο ξεριζωμός. Ούτε το να ξέρεις ότι στο σπίτι σου δεν μπορείς να πας. Και τώρα που μπορείς (αν δεν είσαι από το Βαρώσι) δεν σου ανήκει. Ο "εχθρός" ήταν συνήθως μεγαλύτερος και ισχυρότερος από τα εσωτερικά μας καμώματα. Η γενιά των γονιών μου έπρεπε να αντιμετωπίσει αληθινές δυσκολίες και τα κατάφερε με εντυπωσιακό τρόπο να κάνει την απώλεια κάτι. Οι καιροί αλλάζουν, η μνήμη γίνεται σκόνη, όμως σήμερα που είδα αυτήν την εικόνα, ένας κόμπος για τα χαμένα με έχει πιάσει κι ας μην ήμουν πρόσφυγας. Οι καλύτεροι και οι πιο αδελφικοί μου φίλοι που μεγάλωσα μαζί τους κατάγονται από τον Καραβά, την Κερύνεια, τη λαμπερή και πανέμορφη Αμμόχωστο. Το Δεν Ξεχνώ γι' αυτούς δεν είναι ένας λογότυπος. Είναι ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους. Στα κατεχόμενα πήγα δυο φορές. Είναι ένας παράδεισος. Όσο η κατάσταση παραμένει ως έχει δεν πρόκειται να ξαναπατήσω το πόδι μου ποτέ. (20 Ιουλίου 1974, η μέρα της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Εφτά μέρες χωρίς κυβέρνηση
Την είπαν αναίμακτη Απελευθέρωση. Και ήταν. Μάλλον η μόνη στην Ευρώπη.
Λούλα Αναγνωστάκη: «Όσο και αν τη χτυπάω μέσα από τα έργα μου, είμαι υπέρ της Ελλάδας»
Σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις της, η κορυφαία θεατρική συγγραφέας της Ελλάδας, που πέθανε σαν σήμερα, μίλησε με πρωτοφανή ειλικρίνεια και απλότητα.
Κώστας Ταχτσής: Η ανά τον κόσμο περιπλάνηση και η ελληνική γειτονιά ως «καταραμένες αντιφάσεις»
Σήμερα συμπληρώνονται 92 χρόνια από τη γέννησή του Κώστα Ταχτσή
Μπέτι Ντέιβις: Η σταρ που «έκανε τα πάντα με τον δυσκολότερο τρόπο».
Σαν σήμερα πεθαίνει μία από τις μεγαλύτερες σταρ της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ
«Μείνετε αχόρταγοι, μείνετε τρελαμένοι!»: Η φιλοσοφία του Στιβ Τζομπς σε 4 λέξεις
Πρέπει να βρεις τι και ποιος σου αρέσει: Ολόκληρη η συγκλονιστική ομιλία- μάθημα ζωής στους απόφοιτους του Στάνφορντ του ανθρώπου που πεθαίνει σαν σήμερα το 2011, αφού προηγουμένως καταφέρει μία από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις στην ιστορία της τεχνολογίας
«Πού πήγαν όλοι;»:  Το πρώτο επεισόδιο της «Ζώνης του Λυκόφωτος» προβλήθηκε ακριβώς πριν από 60 χρόνια
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος: ο ζωγράφος που ο Πικάσο αποκαλούσε «πατέρα»
Σαν σήμερα το 1541 γεννήθηκε στον Χάνδακα, το σημερινό Ηράκλειο Κρήτης
Σπεράντζα Βρανά: «Ευτύχησα να πηδηχτώ καλά όταν έπρεπε!..»
Υπήρξε Σταρ. Θεογκόμενα. Αθυρόστομη. Αδελφομάνα. Έζησε ζωή έντονη και πλούσια. Αυτή είναι η μία από τις καλύτερες συνεντεύξεις που έδωσε ποτέ.
Πόλυ Πάνου: Έξι χρόνια από τον θάνατο της μεγάλης λαϊκής τραγουδίστριας
Ο Θωμάς Κοροβίνης γράφει για τον θρύλο του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού
Η Γκούινεθ Πάλτρου κλείνει τα 47: Μικρή αναδρομή στην καριέρα της
Με ορμητικό ξεκίνημα, συγκρατημένη συνέχεια και αποστασιοποίηση πλέον από τα κινηματογραφικά δρώμενα, η Γκουίνεθ Πάλτροου γιορτάζει σήμερα τα γενέθλιά της με την κυκλοφορία του πολυαναμενόμενου «The Politician» στο Netflix
«Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ»: σαν σήμερα, πριν από 25 χρόνια, βγήκε στις αίθουσες
Η ταινία του Φρανκ Ντάραμποντ, βασισμένη σε διήγημα του Στίβεν Κινγκ, υπήρξε εμπορική αποτυχία στην πρεμιέρα της αλλά στην πορεία λατρεύτηκε όσο λίγες
«Γράμματα στην αγαπημένη»: Το μεταθανάτιο άλμπουμ του Μάνου Λοΐζου που έγινε το ευαγγέλιο μιας γενιάς τραγουδοποιών
Σήμερα συμπληρώνονται 37 χρόνια από τον θάνατό του σε νοσοκομείο της τότε Σοβιετικής Ένωσης
Σαν σήμερα το 1982 πεθαίνει ο Μάνος Λοίζος
«Ο Μάνος ήταν μια πλαγιά πολύχρωμα λουλούδια που έλαμπαν καθώς τα χτυπούσε ο ήλιος. »
 Eσύ τι έκανες στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001;
Σαν σήμερα δύο αεροπλάνα χτυπούν το παγκόσμιο κέντρο εμπορίου
Μπαρτ Ρέινολντς: «Για τα λεφτά, για τη δόξα, για την πλάκα. Κυρίως όμως για τα λεφτά»
Έβγαλε λεφτά με το τσουβάλι, γύρισε πολλές ταινίες που δεν άξιζαν -και μερικές εξαιρετικές-, έζησε σαν ημιπαράφρονας Κροίσος και πέθανε το 2018, στα 82 του, πριν προλάβει να συμμετάσχει στη νέα ταινία του Ταραντίνο, που θα ήταν το κύκνειο άσμα που του άρμοζε.
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar Γράφων 20.7.2018 | 11:41
Δε λέω τίποτα και δεν προσθέτω τίποτα. Αναπαραγάγω για λόγους έμφασης:

"Πολλοί μας αποκαλούν πρόβατα επειδή δεν είμαστε τόσο επαναστατικοί όσο οι Έλληνες. Δεν κάψαμε τις πόλεις μας, μάλλον επειδή είδαμε τους Γκρίζους Λύκους να σπάνε με ένα μπετότουβλο το κεφάλι ενός ανθρώπου όσο ήταν παγιδευμένος σε κάτι συρματοπλέγματα."
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή