Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗ ΝΕΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ- ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙ ΤΟΥ

Ο Ryan McGinley εμπνέεται από το έργο της Γιόκο Όνο για την νέα του έκθεση (NSFW)

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει τη νέα του δουλειά, μπροστά στον καθρέφτη- καθρεφτάκι του

Στο πέρασμα των τελευταίων δύο δεκαετιών, ο Ryan McGinley έχει αναμφισβήτητα καταφέρει να χαράξει την δική του πορεία ως μία μεγάλη προσωπικότητα στο κόσμο της σύγχρονης φωτογραφίας. Γεννημένος στο Ramsey του Νιου Τζέρσει το 1977, ο McGinley μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου και ξεκίνησε να φωτογραφίζει το 1988. Πέντε χρόνια μετά, στην ηλικία των 25 χρόνων, έγινε ένας από τους νεότερους καλλιτέχνες που έκαναν προσωπική έκθεση στο Whitney Museum of American Art.


Όπως φαίνεται, ο εικονοποιός αυτός ποτέ δεν συνάντησε δυσκολία στο να λάβει ευρεία αναγνώριση, τόσο από τους συναδέλφους του όσο και από το κοινό εν γένει. Κι όμως, παρόλη την τεράστια άνοδο της καριέρας του, ποτέ δεν μεγαλοπιάστηκε με την δημοσιότητα γύρω από το όνομά του. Το έργο του είναι προσωπικό, συχνά αιθέριο, πάντα ειλικρινές και εμποτισμένο με ένα ωμό συναίσθημα.

 

Ποτέ δεν μεγαλοπιάστηκε με την δημοσιότητα γύρω από το όνομά του. Το έργο του είναι προσωπικό, συχνά αιθέριο, πάντα ειλικρινές και εμποτισμένο με ένα ωμό συναίσθημα.

 

Ενώ είναι σαγηνευτικές οπτικά, οι φωτογραφίες του έχουν πάντα μια αποκρυσταλλωμένη θλίψη. Οι εικόνες του απεικονίζουν το μαρτύριο ή την τραγωδία με μια αποφασιστική ειλικρίνεια – από την συντετριμμένη γενιά που ενηλικιώθηκε στον απόηχο της επιδημίας του Aids, το χάος και τη σύγχυση μετά την 11η Σεπτεμβρίου έως (πιο πρόσφατα) τους Αμερικανούς ακτιβιστές κατά των όπλων, ο McGinley έχει καθιερωθεί ως ένας οπτικός αφηγητής που καταγράφει με πάθος τους διαρκώς μεταλλασσόμενους αγώνες, την ενέργεια και τις πολυπρόσωπες ταυτότητες των νέων.

 

Η τελευταία του προσωπική έκθεση ωστόσο, ξεφεύγει διακριτικά από αυτή την αφήγηση. Στην Team Gallery της Νέας Υόρκης, η έκθεση Mirror, Mirror προβάλει την πιο πειραματική πλευρά της δημιουργικής περσόνας του McGinley «Το πρότζεκτ γεννήθηκε μέσα από την εννοιολογική τέχνη» λέει ο ίδιος. «Πάντα ήθελα να κάνω ένα πρότζεκτ στο ίδιο πνεύμα με κάποιους από τους ήρωες μου όπως η Γιόκο Όνο ή ο Sol LeWitt και, ακόμα περισσότερο, ήθελα να δω πως θα μπορούσα να εξερευνήσω εννοιολογικές ιδέες μέσω της φωτογραφίας».

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Το έργο αποτελείται εξ ολοκλήρου από εικόνες που δημιουργήθηκαν χωρίς τη φυσική παρέμβαση του καλλιτέχνη. «Δεν ήμουν παρών σε καμία από τις φωτογραφήσεις» εξηγεί. «Έστελνα μία σειρά από οδηγίες τις οποίες το μοντέλο θα διάλεγε είτε να τις ακολουθήσει μόνο του ή θα τις διάβαζε δυνατά ο βοηθός μου για τη διάρκεια μίας ώρας».

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley


Στους φωτογραφιζόμενους δόθηκε μία κάμερα, μία σειρά από οδηγίες, πέντε ρολά από φιλμ 35mm και 20 καθρέπτες, όλα από τα οποία στάλθηκαν στα σπίτια τους. Τα ρολά από τα φιλμ που δεν είχαν εμφανιστεί επιστράφηκαν στον McGinley, ο οποίος έλεγξε όλο το υλικό και επέλεξε μία φωτογραφία για να εκπροσωπεύσει τον κάθε συμμετέχοντα.


Οι φωτογραφίες που προέκυψαν εξερευνούν πώς λειτουργεί η κάμερα ως ένας όλο και περισσότερο διαδεδομένος μεσολαβητής στην παρουσίαση της σύγχρονης ταυτότητας. Αυτά τα αυτοπορτρέτα μεταφέρουν προσωπικές πληροφορίες όχι μόνο για την συναισθηματική κατάσταση των ανθρώπων που απεικονίζουν αλλά επίσης και για την κατασκευή των εξιδανικευμένων φυσικών εαυτών τους. Οι μεταβλητές που δόθηκαν από επιλογή – πόσο από το σώμα φαίνεται κλπ - υποδεικνύει ότι η αυτενέργεια επιμένει, ακόμα και μέσα στα όρια της συνταγής.

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley


Μία αντανάκλαση του νοήματος της ομορφιάς, της ταυτότητας, και της κοινότητας σε μία εποχή που φιλτράρεται μέσα από το πρίσμα του ψηφιακού πολιτισμού, η σειρά παρουσιάζει μοντέλα ηλικίας από 19 έως 87 ετών, ενθαρρύνοντας τον δημιουργό να ξεκινήσει μία διαφοροποιημένη, σχεδόν ψυχεδελική εξερεύνηση του ανθρώπινου σώματος αγκαλιάζοντας την διαφορετικότητα και αναγνωρίζοντας την βασικότατη κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης.

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

«Αυτό το πρότζεκτ είναι γεμάτο από φωτογραφίες των φίλων μου» καταλήγει ο φωτογράφος. «Οι περισσότεροι από αυτούς είναι καλλιτέχνες: χορευτές, αρχιτέκτονες, ηθοποιοί, ζωγράφοι, μουσικοί, σχεδιαστές μόδας, χορογράφοι, περφόρμερ. Αλλά στο τέλος της μέρας, αυτό το έργο έχει να κάνει με την κοινότητα – την δικιά μου κοινότητα. Κάποιοι είναι η οικογένειά μου, φίλοι από το πανεπιστήμιο, κουνιάδοι, μαμάδες, θείες, πρώην μοντέλα ή πρώην σύντροφοι, πολλοί από τους οποίους φωτογραφίζω εδώ και χρόνια. Η κάμερα έχει πάντα υπάρξει ένας διαμεσολαβητής που δημιουργεί και διαμορφώνει ταυτότητα, επιτρέποντας στους ανθρώπους να ανακατασκευάσουν τον εαυτό τους, να δημιουργήσουν τις αναγεννημένες ιδέες τους».

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

Φωτογραφία: Ryan McGinley
Φωτογραφία: Ryan McGinley

 

 

 

 

 

- H έκθεση Mirror, Mirror θα τρέχει στην Team Gallery στην Νέα Υόρκη μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου 2018.

 

i. Το κείμενο είναι απόδοση στα ελληνικά του άρθρου με τίτλο Ryan McGinley looks to Yoko Ono as inspiration for his latest show που δημοσιεύτηκε στο dazeddigital.com.

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

 Η ιστορία μια πρωϊνής φωτογραφίας
Η Cass Bird θυμάται το ξημέρωμα του 2006 που φωτογράφισε τον Ryan McGinley τον Dan και τον Dash Snow στο κρεβάτι.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Από τους Abba στον Zappa»: Ο Michael Putland είχε φωτογραφήσει τους πάντες στο ροκ πάνθεον
Από τους Stones και τους Zeppelin μέχρι ιέρειες του πανκ όπως η Siouxsie, ο επιφανής ροκ φωτογράφος που πέθανε προχθές στα 72 του, είχε φωτογραφήσει όλα σχεδόν τα ροκ είδωλα ενώ ήταν και ο ιδρυτής ενός από τα μεγαλύτερα ανεξάρτητα φωτογραφικά πρακτορεία στον κόσμο
West End. Φωτογραφίες του Γιάννη Αντωνόπουλου.
Νύχτες των δυτικών προαστίων
The Other Side: Επανεκδίδεται σε νέα, ανανεωμένη εκδοχή το ιστορικό φωτογραφικό βιβλίο της Nan Goldin
Στις αρχές της νέας χρονιάς θα κυκλοφορήσει η νέα, μεγαλύτερη και αναθεωρημένη έκδοση το βιβλίο της μεγάλης φωτογράφου με τις εικόνες από τη ζωή της στις κοινότητες των drag queens στη Βοστώνη, τη Νέα Υόρκη και την Μπανγκόκ από τα '70s ως τα '90s
Το τραγούδι του yasiyateré: Ένας Έλληνας ταξιδεύει στην αποδεκατισμένη φυλή των Aché στην Παραγουάη
Ο καθηγητής καρδιολογίας Χαράλαμπος Βλαχόπουλος περιγράφει το οδοιπορικό του στους ιθαγενείς Aché και τη θλίψη που ένιωσε για τα αποψιλωμένα δάση της Παραγουάης.
Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel
Τέσσερα χρόνια πέρασαν μέχρι να καταφέρει να πείσει τους τελευταίους μόνιμους ενοίκους του ξενοδοχείου να του ανοίξουν την πόρτα στα εκπληκτικά διαμερίσματά τους ο φωτογράφος Colin Miller αλλά άξιζε τον κόπο.
Αυτή είναι η κορυφαία φωτογραφία του περασμένου αιώνα και απεικονίζει ένα έμβρυο 18 εβδομάδων
Η συγκλονιστική λήψη του φωτογράφου Lennart Nilsson που συζητείται μέχρι σήμερα χάρη στην πολιτική διάσταση που έλαβε
40 χρόνια London Calling: Οι φωτογραφίες που έκαναν τους Clash αιώνια είδωλα
Μια μεγάλη έκθεση στο Λονδίνο για τα 40χρονα του ιστορικού άλμπουμ παρουσιάζει τις φωτογραφίες που τους είχε τραβήξει στη θρυλική αμερικανική περιοδεία του 1979 η σπουδαία ροκ φωτογράφος Pennie Smith, ανάμεσά τους και εκείνη που κοσμεί το πιο εμβληματικό ίσως ροκ εξώφυλλο όλων των εποχών.
Άλλες Ωδές; («Any more Odes?»)
H διεθνής ομαδική φωτογραφική έκθεση των TransEurope Athens / EyesCulture
Βερολίνο. Νοέμβρης 1989 (λίγο μετά την πτώση του Τείχους)
Με σφυρί και καλέμι
Ο Billy Monk και η underground σκηνή του Κέιπ Τάουν, στο αποκορύφωμα του Απαρτχάιντ
Η αλλοπρόσαλλη ζωή και η ακαταμάχητη τέχνη του Νοτιοαφρικανού φωτογράφου που απαθανάτισε μοναδικά τη νύχτα του Κέιπ Τάουν κατά τη διάρκεια του Απαρτχάιντ και τελικά πυροβολήθηκε ενώ πήγαινε να δει την πρώτη του μεγάλη έκθεση.
Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης στο λυκόφως
Στις φωτογραφίες του Φωκίωνα Ζησιάδη τα πλοία και τα μηχανήματα στέκουν παγωμένα περιμένοντας μια εντολή για να ξαναμπούν και πάλι στη δράση
Οι δύο παράλληλοι
Φωτογραφίες της Karina Bikbulatova
Πλησιάζοντας τα άγρια ζώα μέχρι ν' ακούσεις την ανάσα τους
Τόσο που σχεδόν νοιώθεις την ανάσα του λιονταριού
«Heroin Chic»: Εκείνο το διαμέρισμα στο Σόχο που γεννήθηκε η φωτογραφία μόδας των ‘90s
Ο αναίμακτος πόλεμος του Δημήτρη Χαρισιάδη
Ο σημαντικός Έλληνας φωτογράφος άφησε τρακόσια αρνητικά από το μέτωπο και την Κατοχή, δίχως ούτε μια εικόνα νεκρού ή τραυματία.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή