Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

«Αν έλεγες στα '80s ότι είσαι οροθετικός, η αίθουσα άδειαζε – όπως τώρα, αν πεις ότι έχεις κορωνοϊό!»

Ο Μίρο Πασκάλεβ, ένα από τα ιδρυτικά στελέχη της «Θετικής Φωνής», μιλά για πρώτη φορά δημόσια για την εμπειρία του ως οροθετικού.
Οι νέες γενιές είναι καλύτερα πληροφορημένες, πιο άνετες, πιο ακομπλεξάριστες. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Η περιπέτειά του με τον HIV –μια περιπέτεια που όσο κι αν τον κλόνισε αρχικά τον έκανε, λέει, πιο δυνατό και κυρίως, πιο υπεύθυνο και πιο δοτικό– κρατάει κάπου τρεις δεκαετίες, σχεδόν όσο και το διάστημα που ζει μόνιμα στην Ελλάδα, διαθέτοντας πια και την υπηκοότητα. Η ακτιβιστική, ωστόσο, εμπλοκή του Μίρο Πασκάλεβ κρατάει από ακόμα παλιότερα και εξακολουθεί – είναι από τα ιδρυτικά μέλη της «Θετικής Φωνής» και μέλος του ΔΣ της οργάνωσης, δεν είχε όμως τύχει μέχρι τώρα να μιλήσει δημόσια για την εμπειρία του ως οροθετικού.


Όταν του το πρότεινα αρχικά δίστασε, περισσότερο από συστολή, συμφώνησε όμως εν τέλει ότι θα είναι χρήσιμο αφενός, απελευθερωτικό και για τον ίδιο αφετέρου να μοιραστεί την εμπειρία του αυτή και τις γνώσεις του.

 

Ξεκινήσαμε με τη δική του πρόσληψη της σημερινής επετείου, συνεχίσαμε με τις εξελίξεις στο επιστημονικό αλλά και το κοινωνικό πεδίο, ενώ μέσα από προσωπική του ιστορία ταξιδέψαμε από τα «πέτρινα χρόνια» της HIV λοίμωξης στις μεγάλες προόδους που έχουν έκτοτε επιτευχθεί στο ζήτημα των θεραπειών, στην ενημέρωση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση του στίγματος, στην ορατότητα και τη συμμετοχή στον δημόσιο λόγο.


Θυμάται ακόμα πόση εσωτερική δύναμη χρειάστηκε να επιστρατεύσει για να βρει τον εαυτό του και τα κρατήματά του, να «βγει προς τα έξω» ως οροθετικός επίσης, σε μια εποχή πολύ πιο φοβική, να φτάσει να αντιμετωπίζει την κατάστασή του με χιούμορ και αισιοδοξία. Χαίρεται που πλέον το τολμούν ολοένα περισσότεροι οροθετικοί, που οι νεότερες γενιές είναι καλύτερα πληροφορημένες και πιο άνετες.

 

Στέκεται στα «σημεία σύγκλισης» HIV και Covid στον κοινωνικό τους αντίκτυπο, στα διδάγματα που μπορούμε να αντλήσουμε από την εμπειρία με τον HIV για την αντιμετώπιση και της τρέχουσας πανδημίας, επισημαίνει δε ότι «εάν είχε υπάρξει τέτοια παγκόσμια κινητοποίηση κυβερνήσεων και επιστημόνων στο ξέσπασμα της επιδημίας του HIV/AIDS, όπως –ευτυχώς– συμβαίνει τώρα με τον Covid-19, τα πράγματα ίσως να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά και πολύ περισσότερες ζωές να είχαν σωθεί».

 

Αν ανακοίνωνες στα '80s μέσα σε μια γεμάτη κόσμο αίθουσα ότι είσαι φορέας, θα άδειαζε στο επόμενο λεπτό – το ίδιο που θα συμβεί και τώρα, αν δηλώσεις ότι έχεις κορωνοϊό! Εάν, εντούτοις, είχε υπάρξει τέτοια παγκόσμια κινητοποίηση κυβερνήσεων και επιστημόνων και στο ξέσπασμα της επιδημίας του HIV/AIDS, όπως –ευτυχώς– συμβαίνει τώρα με τον Covid-19, τα πράγματα ίσως να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά και πολύ περισσότερες ζωές να είχαν σωθεί.

 

— Αρχικά τι σημαίνει για σένα η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS, τι συναισθήματα σου δημιουργεί;

Ένα συναίσθημα θλίψης αφενός, ελπίδας και ανάτασης αφετέρου. Θλίψης για τους φίλους εκείνους που χάθηκαν τα πρώτα δύσκολα χρόνια της επιδημίας, όταν δεν υπήρχαν θεραπείες. Ελπίδας και ανάτασης γιατί πλέον φτάσαμε ένας οροθετικός να μπορεί να ζει μια φυσιολογική ζωή, χωρίς να κινδυνεύει να νοσήσει ή να μεταδώσει τον HIV.

 

Ο λόγος για το U=U (μη ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο=μη μεταδοτικός) που είναι και το σύνθημα της φετινής καμπάνιας της Θετικής Φωνής: Ένα άτομο που ζει με HIV, λαμβάνει αντιρετροϊκή θεραπεία και διατηρεί μη ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο για τουλάχιστον 6 μήνες, δεν μπορεί πρακτικά να μεταδώσει τον ιό, ακόμη και με απροφύλακτη σεξουαλική επαφή – το τελευταίο βεβαίως καλό είναι να αποφεύγεται για προστασία τόσο από τον HIV, όσο και από άλλα ΣΜΝ.


— Υπάρχουν επίσης οι αγωγές πρόληψης PrEP και PEP, δύο πολύ σημαντικές εξελίξεις.

Ναι, δυστυχώς η πρώτη δεν είναι ακόμα διαθέσιμη στην Ελλάδα παρά μόνο αν την παραγγείλεις από το εξωτερικό. Η δεύτερη, η PEP, χορηγείται στις μονάδες ειδικών λοιμώξεων. Όσο για την PrEP, ενώ η αποτελεσματικότητά της είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη, ακόμα διαπραγματευόμαστε την εισαγωγή και τη δωρεάν της διάθεση, ει δυνατό. Η καθυστέρηση αυτή οφείλεται νομίζω σε μια βαθιά κουλτούρα μη πρόληψης στη χώρα μας. Όμως είναι τεράστια η αναγκαιότητα της, αν θέλουμε να τελειώνουμε σύντομα με τον HIV. Γεγονός είναι ότι η επιστήμη έχει προχωρήσει πολύ, το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων με HIV επίσης.

 

Τι παράδειγμα, τι κουράγιο θα έδινα ως εθελοντής σε έναν άλλο οροθετικό, αν δεν έβρισκα τη δύναμη να ορθοποδήσω εγώ πρώτα; Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Τι παράδειγμα, τι κουράγιο θα έδινα ως εθελοντής σε έναν άλλο οροθετικό, αν δεν έβρισκα τη δύναμη να ορθοποδήσω εγώ πρώτα; Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


— Έχει αλλάξει, νομίζω αρκετά, σε γενικές γραμμές και η κοινωνική αντιμετώπιση.

Xάρη και στην κινητοποίηση των ίδιων των ανθρώπων με HIV καθώς και των αλληλέγγυων, από το 2000 και μετά ειδικά έχουν πράγματι γίνει μεγάλες πρόοδοι στην απάλειψη του στίγματος, την προκατάληψη, την άγνοια και τον κοινωνικό ρατσισμό. Οι νέες γενιές είναι καλύτερα πληροφορημένες, πιο άνετες, πιο ακομπλεξάριστες. Το βλέπω και στη μεγαλύτερη κάθε χρόνο προσέλευση που έχουμε στο Athens CheckPoint, νέοι άνθρωποι οι περισσότεροι. Παλιά, στον Συγγρό, κάποιοι πήγαιναν «σαν τους κλέφτες» να κάνουν εξέταση για HIV μην τους δουν γνωστοί και μαθευτεί!

 

— Η δική σου «σχέση» με τον HIV πότε ξεκίνησε;

Αρκετά παλιά, το 1989, μια δεκαετία σχεδόν προτού διαγνωσθώ και ο ίδιος οροθετικός. Τότε ζούσα ακόμα στη Σόφια και είχα ήδη ευαισθητοποιηθεί με το θέμα, λόγω και του αντίκτυπου που είχε στην παγκόσμια ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Μαζί, λοιπόν, με μια φίλη, νεαρή γιατρό τότε και σήμερα διαπρεπή καθηγήτρια, κι έναν άλλο φίλο που είχε μόλις επιστρέψει από Αυστραλία –εκείνος βασικά μας έβαλε την ιδέα–, ιδρύσαμε την εθελοντική οργάνωση «No AIDS». Οργανώσαμε μάλιστα μια μεγάλη συναυλία στο στάδιο Βασίλ Λέβσκι με στόχο τη συγκέντρωση χρημάτων για τη διεξαγωγή διαγνωστικών HIV τεστ καθώς πολλοί άνθρωποι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα – κόστιζαν αρκετά τότε.

 

Είχαμε, που λες, προσκεκλημένους τους Boney M., τη Sandra και άλλους καλλιτέχνες. Ήταν μια υπέροχη βραδιά με πολύ κέφι και αρκετό κόσμο, θυμάμαι, παρότι δεν είχαμε τα αναμενόμενα έσοδα! Συνέχισα να δραστηριοποιούμαι ακτιβιστικά στο αντικείμενο και αφότου εγκαταστάθηκα μόνιμα πια στην Αθήνα, αρχές της δεκαετίας του '90. Τον Ιανουάριο του '00, λίγο μετά το μιλένιουμ, αρρωσταίνω, πάω στο νοσοκομείο για εξετάσεις και όταν βγαίνουν μαθαίνω ότι είμαι κι εγώ φορέας...

  

— Και; Σοκ;

Όχι τόσο. Μετά το εύλογο αρχικό ξάφνιασμα, το πήρα αρκετά ψύχραιμα και σε αυτό βοήθησε η εμπλοκή μου στο αντικείμενο. Όλες αυτές οι συζητήσεις, τα διαβάσματα, τα ακούσματα, σίγουρα έπαιξαν ρόλο. Αναρωτιόμουν βέβαια τι και πώς γιατί πρόσεχα, δεν είχε όμως νόημα πια. «OK, mon ami, c'est la vie!» είπα, σημασία είχε το από δω κι εμπρός. Δεν μου επιτρεπόταν καν να με πάρει από κάτω, καθώς εγώ ήμουν που μέχρι τότε συμβούλευα, ενδυνάμωνα και ενθάρρυνα. Τι παράδειγμα, τι κουράγιο θα έδινα ως εθελοντής σε έναν άλλο οροθετικό, αν δεν έβρισκα τη δύναμη να ορθοποδήσω εγώ πρώτα;

 

Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


— Ξεκινάς λοιπόν τις θεραπείες.

Όχι αμέσως, όπως συμβαίνει σήμερα. Πέρασε κάνας χρόνος. Τότε έπρεπε να ξεκινήσουν τα συμπτώματα για να αρχίσεις αγωγή, κάτι που στην πορεία αποδείχθηκε λανθασμένο. Υπήρχαν, έπειτα, όχι σπάνια και δυσάρεστες παρενέργειες – είχα θυμάμαι αλλάξει τρεις θεραπείες που η μια δημιουργούσε αναιμία, η άλλη λιποδυστροφία, η τρίτη ανέβαζε τη χοληστερίνη. Δεν υπήρχαν τα σημερινά σκευάσματα που και πολύ πιο αποτελεσματικά είναι και τις αρνητικές παρενέργειες έχουν ελαχιστοποιήσει. Επιπλέον, οι θεραπείες με τα κοκτέιλ φαρμάκων είναι πια εξατομικευμένες, λαμβάνεις εκείνη που ταιριάζει καλύτερα στο δικό σου «προφίλ». Μια τέτοια αγωγή ακολουθώ την τελευταία δεκαετία.

 

— Το ανακοίνωσες στην οικογένεια, τους φίλους, τον επαγγελματικό σου χώρο; Πώς το δέχτηκαν;

Τα πρώτα χρόνια δεν το είχα αποκαλύψει πουθενά, εκτός από μερικούς έμπιστους φίλους που ευτυχώς είχα – γιατί άλλοι δεν διέθεταν καν αυτή την πολυτέλεια. Μου πήρε κάποιο καιρό για να αρχίσω να το λέω δημόσια. Όχι τόσο επειδή φοβόμουν, όσο επειδή δεν ήξερα τι πληροφόρηση είχε ο συνομιλητής μου – άντε τώρα να εξηγείς, σκεφτόμουν.

 

Πολλοί οροθετικοί το έκρυβαν τότε, κάτι που με τα χρόνια, χάρη και στις καμπάνιες ευαισθητοποίησης και τη δράση οργανώσεων όπως η δική μας, έχει ευτυχώς αλλάξει. Όλο και περισσότεροι «βγαίνουν από την ντουλάπα» και μιλάνε ανοικτά. Γίνονται συνέδρια, εκδηλώσεις, ομιλίες, καμπάνιες, εκπομπές, υπάρχει μεγαλύτερη ορατότητα και συμμετοχή στον δημόσιο λόγο.

 

Όσο για την οικογένειά μου, ακόμα και σήμερα το αγνοεί, ο βασικός λόγος όμως είναι ότι είμαστε πλέον μακριά –ζουν στη Σόφια– και δεν θα ήθελα να τους φορτώσω μια ακόμα έγνοια.

  

— Οι ερωτικές σχέσεις και συνευρέσεις;

Αρχικά κι εκεί το έκρυβα, παίρνοντας βέβαια όλα τα μέτρα προστασίας. Γρήγορα όμως βρήκα το θάρρος να το δηλώνω εξαρχής. Όχι, δεν συνάντησα ποτέ κάποια κακή αντίδραση ή απόρριψη εξαιτίας αυτού. Ίσως στάθηκα απλώς τυχερός, είναι όμως γεγονός ότι οι εποχές άλλαξαν κι ο κόσμος πια δεν τρομάζει και μόνο στο άκουσμα της λέξης HIV. Διατηρώ μάλιστα σχέση εδώ και χρόνια με μη οροθετικό σύντροφο που γνωρίζει για μένα από την πρώτη στιγμή και είναι εντάξει με αυτό. Ξέρω και άλλα τέτοια ζευγάρια, ομοφυλόφιλα και ετεροφυλόφιλα.

 

— Υπήρξε κάποια στιγμή σε όλη αυτή την πορεία που σε πήρε από κάτω, που είπες ως εδώ, δεν αντέχω, και τέτοια;

Στάθηκα, όπως είπα, γενικά ψύχραιμος, κάποιες όμως παρενέργειες των πρώτων θεραπειών που με ταλαιπωρούσαν, με ρίξανε και ψυχολογικά. Έλεγα, τι θα γίνει, έτσι θα ζω στο εξής; Πλέον με τα νέα φάρμακα αυτό δεν ισχύει, νιώθω πολύ καλύτερα, αντιμετωπίζω οπότε και τα πράγματα πιο αισιόδοξα, όσο μπορώ βέβαια με τα τόσα απανωτά κακά που μας βρήκαν!

 

— Πόσο σε άλλαξε όλη αυτή η «περιπέτεια»;

Κατ' αρχάς με έκανε πιο υπεύθυνο άνθρωπο – πιο ευαίσθητο και πιο δοτικό, επίσης. Με έμαθε, έπειτα, να μη στιγματίζω κι εγώ με τη σειρά μου τους άλλους ανθρώπους, με οποιοδήποτε τρόπο και για τον οποιονδήποτε λόγο.

 

Όχι, δεν συνάντησα ποτέ κάποια κακή αντίδραση ή απόρριψη εξαιτίας αυτού. Ίσως στάθηκα απλώς τυχερός, είναι όμως γεγονός ότι οι εποχές άλλαξαν κι ο κόσμος πια δεν τρομάζει και μόνο στο άκουσμα της λέξης HIV. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Όχι, δεν συνάντησα ποτέ κάποια κακή αντίδραση ή απόρριψη εξαιτίας αυτού. Ίσως στάθηκα απλώς τυχερός, είναι όμως γεγονός ότι οι εποχές άλλαξαν κι ο κόσμος πια δεν τρομάζει και μόνο στο άκουσμα της λέξης HIV. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Είναι μεγαλύτερη η δοκιμασία για έναν οροθετικό στις παρούσες συνθήκες;

Κοίτα, μεταξύ μας το σατιρίζουμε, λέμε αφού γλιτώσαμε από το AIDS, τι να μας πει ο Covid! Αρχικά είχαμε ανησυχήσει, είναι η αλήθεια, έγιναν όλα πολύ γρήγορα και πήρε αρκετό χρόνο στους αρμόδιους οργανισμούς να δώσουν σαφείς οδηγίες για το ποιοι είναι πιο ευάλωτοι και πρέπει να προσέχουν περισσότερο. Πλέον, όμως –αν και κανείς δεν μιλά ακόμη με απόλυτη βεβαιότητα–, γνωρίζουμε πως τα άτομα που ζουν με HIV δεν είναι δυσανάλογα ευάλωτα εφόσον δεν έχουν χαμηλό αριθμό CD4. Ακολουθούμε λοιπόν τις οδηγίες για τον γενικό πληθυσμό. 


— Θα έβρισκες κοινά στοιχεία στην επιδημία του HIV με την τωρινή;

Ο HIV και ο Covid είναι βέβαια δύο διαφορετικής φύσεως ιοί, όμως υπάρχουν και κοινά στις κοινωνικές τους συνέπειες: Το στίγμα, ο φόβος μπροστά στο άγνωστο, ο ηθικός πανικός, η δαιμονοποίηση ατομικών συμπεριφορών αλλά και ολόκληρων κοινωνικών ομάδων, η άρνηση και η συνωμοσιολογία επίσης – καταστάσεις που λίγο-πολύ συνοδεύουν τις περισσότερες επιδημίες. Αν ανακοίνωνες στα '80s μέσα σε μια γεμάτη κόσμο αίθουσα ότι είσαι φορέας, θα άδειαζε στο επόμενο λεπτό – το ίδιο που θα συμβεί και τώρα, αν δηλώσεις ότι έχεις κορωνοϊό!

 

Εάν, εντούτοις, είχε υπάρξει τέτοια παγκόσμια κινητοποίηση κυβερνήσεων και επιστημόνων και στο ξέσπασμα της επιδημίας του HIV/AIDS, όπως –ευτυχώς– συμβαίνει τώρα με τον Covid-19, τα πράγματα ίσως να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά και πολύ περισσότερες ζωές να είχαν σωθεί.

Μαθήτευσε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και το αθηναϊκό underground press. Ανήκει στην συντακτική ομάδα της Lifo. Έχει επίσης ασχοληθεί με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τι σημαίνει U=U; Η νέα καμπάνια της Θετικής Φωνής για την Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS
Το βίντεο με τίτλο U=U αφορά ένα πολύ σημαντικό επιστημονικό δεδομένο που έχει επαληθευτεί ιατρικά τα τελευταία χρόνια, σχετικά με τον τρόπο μετάδοσης του ιού HIV.
AIDS: Ασθενής με HIV έγινε ο πρώτος στον κόσμο που «πιθανώς θεραπεύτηκε» μόνο με αντι-ιικά φάρμακα
Ένας 36χρονος Βραζιλιάνος φαίνεται πως θεραπεύτηκε μετά από χορήγηση ενός ισχυρού πειρματικού «κοκτέιλ» αντι-ιικών φαρμάκων
Συνέντευξη με τον Έλληνα γιατρό που κατάφερε να περιορίσει τα νέα κρούσματα HIV στη Νέα Υόρκη
Ο Δημήτρης Δασκαλάκης εξηγεί πώς η προληπτική φαρμακευτική αγωγή για τον HIV (PrEP) καταφέρνει να δώσει τέλος στην επιδημία του HIV στη Νέα Υόρκη, μετά από τρεις δεκαετίες.
Υπάρχει μέθοδος πρόληψης για τον ιό HIV, αλλά λίγοι τη γνωρίζουν στην Ελλάδα
Ο προϊστάμενος των Checkpoint και ένας άνδρας που λαμβάνει το χάπι Truvada, το οποίο όμως δεν είναι διαθέσιμο επίσημα στην Ελλάδα, εξηγούν
ΠΟΥ: Κίνδυνος για ελλείψεις αντιρετροϊκών φαρμάκων σε 73 χώρες- Εξαιτίας του κορωνοϊού
Ανησυχητικά ευρήματα από έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
I'm Positive 2020: 5 νέες δυνατές ιστορίες για τη διαφορετικότητα και την αποδοχή
Για τρίτη συνεχή χρονιά η Στέγη διοργανώνει, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Οροθετικών Ελλάδος «Θετική Φωνή» και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS, το «I'm Positive», που φέτος θα παρακολουθήσουμε online.
«Ιστορίες για τη Σεξουαλικότητα» από τον 16ο αι. μέχρι σήμερα: Ένα καινοτόμο ελληνικό βιβλίο
Αυνανισμός, σεξουαλική βία, αφροδίσια, ομοερωτισμός και άλλες «Ιστορίες για τη Σεξουαλικότητα», σε ένα νέο εκδοτικό εγχείρημα που φωτίζει με νέο τρόπο, παλιά ταμπού.
Εμβόλια, ασπίδα προστασίας για μικρούς και μεγάλους
Η πανδημία του ιού SARS-CoV-2 έγινε αιτία να καταλάβουμε όλοι πως τα εμβόλια δεν εξαντλούνται σε αυτά που γίνονται στη βρεφική και στην παιδική ηλικία.
Ο «ασθενής του Βερολίνου», ο πρώτος άνθρωπος που θεραπεύτηκε από το AIDS, πεθαίνει από καρκίνο
Ο Τίμοθι Ρέι Μπράουν, ο Αμερικανός που έγινε γνωστός ως ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που θεραπεύτηκε από τον ιό HIV, βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου
Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης: «Κάντε όσο περισσότερο σεξ μπορείτε!»
Ο γνωστός χειρουργός ουρολόγος-ανδρολόγος και ιδρυτής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών εξηγεί τι εννοούσε με τη viral δήλωση ότι «το ερωτικό καλοκαίρι των νέων εκτόξευσε τον κορωνοϊό» και μιλά για όσα απασχολούν τους άνδρες σήμερα στη σεξουαλική τους ζωή.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι διαφορετικές «σιωπές»: Ένας ψυχολόγος εξηγεί το πώς η σιωπή διδάσκεται στην κοινωνία
Ο ψυχολόγος και Επιστημονικός Υπεύθυνος/ Διευθυντής Εκπαίδευσης στο Εκπαιδευτικό Κέντρο EDIFY της ΑμΚΕ ΙΑΣΙΣ, Ηλίας Ραφαήλ, μιλά για όλους τους λόγους που οι άνθρωποι σιωπούν σε περιπτώσεις βίας και παρενόχλησης.
Ωραία Πράγματα: Το νόημα της ζωής
Μια εμψυχωτική και απολαυστική αναζήτηση του νοήματος της ζωής μας, στο podcast που ΙΣΩΣ σας φτιάξει τη διάθεση
Κρίσεις πανικού: ο μηχανισμός μιας ψυχικής επιδημίας του 21ου αιώνα
Με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο «Πανικός - H μεγάλη εξέγερση μέσα μας», ο ψυχίατρος Κώστας Γκοτζαμάνης εξηγεί.
Η παράξενη σχέση ανάμεσα στον Covid-19 και τον ύπνο
Ο κορωνοϊός μπορεί να προκαλέσει αϋπνία και μακροχρόνιες αλλαγές στο νευρικό μας σύστημα. Μπορεί, όμως, ο ύπνος να είναι το κλειδί για τον τερματισμό της πανδημίας;
Η καινοτομία στην υπηρεσία της υγείας
Στη Sanofi, η καινοτομία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των δραστηριοτήτων της.
Βλέπουν τα κορίτσια πορνό; Μια 28χρονη εξομολογείται.
Άραγε τα κορίτσια παρακολουθούν πορνό; Κι αν ναι, γιατί δεν μιλάνε ελεύθερα γι' αυτό; Είναι τα βίντεο ερωτικού περιεχομένου ένας τρόπος να μάθουμε για το σεξ; Ή μήπως είναι τελείως εκτός πραγματικότητας;
«Μην Αμελείς!» Η ανάγκη της τακτικής παρακολούθησης των χρόνιων νοσημάτων
Το βίντεο ευαισθητοποίησης της Εταιρείας Μελέτης Παραγόντων Κινδύνου για Αγγειακά Νοσήματα (ΕΜΠΑΚΑΝ) για τα χρόνια νοσήματα.
Η ομάδα του ΙΑΣΩ Παίδων έχει όλες τις απαντήσεις για τη νόσο Kawasaki
Η παιδίατρος Κατερίνα Αγραφιώτου, διευθύντρια της Β' Παιδιατρικής Κλινικής του ΙΑΣΩ Παίδων, εξηγεί τι ακριβώς είναι η νόσος Kawasaki.
Η τέλεια ομορφιά. Του Στέφανου Ξενάκη
Μεγάλη ιστορία να σε περιποιείσαι. Νομίζω, η σημαντικότερη της ζωής σου.
«Απεριόριστη Ανάσα - Be a life Donor»: Εκστρατεία για δωρεά oργάνων από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Κυστικής Ίνωσης
Στο πλαίσιο της εκστρατείας καλείται ο κάθε πολίτης να κάνει εγγραφή ως Δωρητής Οργάνων, και στη συνέχεια να αναρτήσει μια φωτογραφία στην ιστοσελίδα που έχει δημιουργηθεί για το σκοπό αυτό.
«Δώσε ανάσα στη ζωή σου» και με την πρώτη ανεξήγητη δύσπνοια επισκέψου τον γιατρό σου
Η πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ασθενών με Πνευμονική Υπέρταση Ιωάννα Αλυσανδράτου μας μιλά για όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε.
Βήχας, φτέρνισμα και μπουκωμένη μύτη δεν οφείλονται μόνο στον κορωνοϊό
Καθώς προχωράμε προς τον χειμώνα παρουσιάζουν έξαρση οι εποχικές ιώσεις.
Τα επιστημονικά δεδομένα για τη νικοτίνη και τις βλάβες από το κάπνισμα
Την καύση του καπνού υποδεικνύουν οι επιστήμονες ως τη βασική αιτία της βλάβης που δημιουργείται από το κάπνισμα.
Caroline Wozniacki: Η πρωταθλήτρια του τένις μιλά για τον αγώνα της με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα
Η ιστορία της εμπνέει κάθε γυναίκα που ζει με ένα χρόνιο ρευματολογικό νόσημα ώστε να το μετατρέψει σε πλεονέκτημα.
Καίτη Θεοχάρη: Ποια είναι τα «σπάνια νοσήματα» και πώς μπορούν να βοηθηθούν οι πάσχοντες από αυτά
Η πρόεδρος του Συλλόγου Ασθενών και Φίλων Πασχόντων «Αλληλεγγύη» και εκ των ιδρυτών της Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων σε μια επίκαιρη συζήτηση.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή