O 13χρονος Νίκος Παπαγγελής παίζει ποδόσφαιρο. Ξαφνικά ένας πόνος στο αριστερό του πόδι τον συνταράσσει. Κάνει βιοψία και τα αποτελέσματα δεν είναι καλά. Έχει διαγνωστεί με οστεοσάρκωμα, ένα είδος καρκίνου των οστών. Η απόφαση είναι μία. Πρέπει να μπει άμεσα στο χειρουργείο και να ξεκινήσει τις χημειοθεραπείες. Είναι 2012. 

 

Ο Νίκος ολοκληρώνει με επιτυχία τις χημειοθεραπείες. Δύο χρόνια, όμως, μετά, σ' έναν τυπικό επανέλεγχο, το πρόβλημα εμφανίζεται πάλι. Η μόνη λύση πια, σύμφωνα με τους γιατρούς, είναι να ακρωτηριάσουν ολόκληρο το αριστερό του πόδι, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να ξαναβρούν μπροστά τους τον καρκίνο ακόμη και μετά από νέο χειρουργείο.

 

«Στην αρχή δεν ήθελα να το κάνω. Συζήτησα με τους γιατρούς και την οικογένειά μου και αποφάσισα πως έπρεπε να γίνει» θυμάται σήμερα ο Νίκος Παπαγγελής. «Την πρώτη φορά, το 2012, με έριξε πάρα πολύ από κάτω. Τη δεύτερη, όμως, που ήμουν πιο μεγάλος και το σκέφτηκα, δεν είχα θέμα. Είχα τη βοήθεια και από τους φίλους μου και δεν με επηρέασε ψυχολογικά».

 

Όλα ξεκινούν όταν ένας προπονητής τον βλέπει και του προτείνει να ασχοληθεί με το ποδήλατο. «Πριν τον ακρωτηριασμό δεν έκανα πολύ ποδήλατο. Ξεκίνησα σιγά σιγά και είδα πως μου άρεσε πολύ. Μπορούσα να πηγαίνω γρήγορα κάτι που αλλιώς δεν είχα τη δυνατότητα».

 

Από τη στιγμή του ακρωτηριασμού ξεκινά μια νέα ζωή για τον Νίκο. «Έπρεπε να μάθω ισορροπία στο ένα πόδι ξανά από την αρχή. Να σταθώ με τις δύο πατερίτσες, με τη μία και μετά μόνος μου».

 

4 χρόνια περίπου μετά, το όνομα του 19χρονου πια Νίκου Παπαγγελή φιγουράρει παντού. Είναι ο πανελλήνιος πρωταθλητής στο ποδήλατο για άτομα με αναπηρία τα τελευταία δύο χρόνια ενώ το 2017 κατακτά την τρίτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Μεγάλος του στόχος, το μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο.

 

Όλα ξεκινούν όταν ένας προπονητής τον βλέπει και του προτείνει να ασχοληθεί με το ποδήλατο. «Πριν από τον ακρωτηριασμό δεν έκανα πολύ ποδήλατο. Ξεκίνησα σιγά-σιγά και είδα πως μου άρεσε πολύ. Μπορούσα να πηγαίνω γρήγορα, πριν δεν είχα αυτή τη δυνατότητα».

 

Δεν ήταν εύκολο να μάθει να κάνει ποδήλατο με ένα πόδι. Για να βρει την ισορροπία του στην αρχή του κρατούν τη σέλα. Σήμερα, όμως, έχει γίνει προέκταση του εαυτού του.

 

Τώρα πια λατρεύει το ποδήλατο. «Όταν ανεβαίνω πάνω τα ξεχνάω όλα. Νιώθω άλλος άνθρωπος. Βλέπω καινούργια μέρη. Μου δίνει φτερά το ποδήλατο. Αισθάνομαι ελεύθερος». Φωτο: Φίλιππος Λεμονής/LIFO
Τώρα πια λατρεύει το ποδήλατο. «Όταν ανεβαίνω πάνω τα ξεχνάω όλα. Νιώθω άλλος άνθρωπος. Βλέπω καινούργια μέρη. Μου δίνει φτερά το ποδήλατο. Αισθάνομαι ελεύθερος». Φωτο: Φίλιππος Λεμονής/LIFO

 

Παράλληλα με τον πρωταθλητισμό, σπουδάζει Διαιτολογία και Διατροφή στο Χαροκόπειο. Στόχος του είναι να κάνει μεταπτυχιακό και να ασχοληθεί αργότερα με τη διατροφή και τον πρωταθλητισμό.

 

Το πρόγραμμά του είναι ιδιαίτερα βαρύ. Ξυπνά σχεδόν κάθε μέρα στις 8, πηγαίνει στη σχολή και μετά κάνει ποδήλατο στην παραλιακή μέχρι το Σούνιο έως τις 8 το βράδυ.

 

Τα δύο τελευταία χρόνια ζει μόνος του στον Πειραιά καθώς οι δικοί του μένουν μόνιμα στο Λαγονήσι. Μαγειρεύει κιόλας. «Τα βγάζω από το πρωί και μόλις γυρίσω σπίτι, όσο κάνω μπάνιο, το φαγητό ετοιμάζεται. Δεν μπορείς να τρως ντελίβερι» μου λέει γελώντας. Ποια είναι η σπεσιαλιτέ του, όμως; «Όχι κάτι ιδιαίτερο. Κρέας, ρύζι, πατάτες. Ό,τι χρειάζεται ένας αθλητής».

 

Η μοναδική μέρα που ξεκουράζεται είναι η Κυριακή. Αφήνει το ποδήλατο και τη σχολή, κοιμάται μέχρι αργά και μετά κάνει βόλτες με τους φίλους του.

 

Παράλληλα με τον πρωταθλητισμό, σπουδάζει Διαιτολογία και Διατροφή στο Χαροκόπειο. Στόχος του είναι να κάνει μεταπτυχιακό και να ασχοληθεί αργότερα με τη διατροφή και τον πρωταθλητισμό. Φωτο: Φίλιππος Λεμονής/LIFO
Παράλληλα με τον πρωταθλητισμό, σπουδάζει Διαιτολογία και Διατροφή στο Χαροκόπειο. Στόχος του είναι να κάνει μεταπτυχιακό και να ασχοληθεί αργότερα με τη διατροφή και τον πρωταθλητισμό. Φωτο: Φίλιππος Λεμονής/LIFO

 

Πριν από ενάμιση μήνα, όμως, ένα περιστατικό ταράσσει το πρόγραμμά του. Ενώ βρίσκεται στο Λαγονήσι, κλέφτες ανοίγουν το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του και του παίρνουν το ποδήλατο. Δεν το βρίσκει ποτέ ξανά.

 

Το ποδήλατο κοστίζει πάνω από 7 χιλιάδες ευρώ. Είναι δωρεά του χορηγού του, του Νίκου Κασιμάτη, ο οποίος του προσφέρει δωρεάν εξοπλισμό όλα αυτά τα χρόνια. «Αυτοί που το έκλεψαν δεν μπορούσαν να το κάνουν τίποτα. Εμείς του είχαμε κόψει το αριστερό πετάλι καθώς δεν χρησιμοποιούνταν. Μόνο για παλιοσίδερα θα μπορούσαν να το δώσουν».

 

Την είδηση της διάρρηξης κάνει ο ίδιος γνωστή με ανάρτηση στα social media. Αυτό που ακολουθεί, δεν το πιστεύει ούτε εκείνος. Μόνο στη σελίδα του στο Facebook, έχει περισσότερες από 200 χιλιάδες κοινοποιήσεις. «Συγκινήθηκα γιατί μου πρότεινε πάρα πολύς κόσμος να ανοίξω λογαριασμό για να μου στείλουν λεφτά».

 

Τη λύση τελικά δίνει ένας Έλληνας που ζει στην Αγγλία μαζί με τον γιο του ο οποίος αντιμετωπίζει επίσης πρόβλημα υγείας στο πόδι του, και αποφασίζει να δωρίσει εξ ολοκλήρου τα χρήματα για το νέο ποδήλατο του Νίκου.

 

Το όνομα του δωρητή παραμένει ακόμη άγνωστο. «Δεν ήθελε να μαθευτεί ποιος είναι. Ρώτησα στην αρχή αν το κανε κάποιος δικός μου, αλλά ο δημοσιογράφος μού έδειξε το μήνυμα. Του έστειλε πως όταν γίνει καλά ο γιος του θα γυρίσει Ελλάδα και θα με συναντήσει από κοντά».

 

Τα δύο τελευταία χρόνια ζει μόνος του στον Πειραιά καθώς οι δικοί του μένουν μόνιμα στο Λαγονήσι. Φωτο: Φίλιππος Λεμονής/LIFO
Τα δύο τελευταία χρόνια ζει μόνος του στον Πειραιά καθώς οι δικοί του μένουν μόνιμα στο Λαγονήσι. Φωτο: Φίλιππος Λεμονής/LIFO

 

Το ποδήλατο, επειδή είναι ειδική παραγγελία από το εξωτερικό, πρόκειται να 'ρθει σε έναν μήνα. Για την ώρα, ο Νίκος Κασιμάτης του έχει δανείσει ένα προκειμένου να συνεχίσει να κάνει κανονικά προπονήσεις.

 

«Από το κράτος δεν υπάρχει καμία στήριξη, δεν μας δίνουν τίποτα. Μόνο από προσωπικούς χορηγούς. Κι εμείς χρειαζόμαστε χρήματα για τα ταξίδια μας και τον εξοπλισμό» εξηγεί.

 

Τώρα πια λατρεύει το ποδήλατο. «Όταν ανεβαίνω πάνω τα ξεχνάω όλα. Νιώθω άλλος άνθρωπος. Βλέπω καινούργια μέρη. Μου δίνει φτερά το ποδήλατο. Αισθάνομαι ελεύθερος».

 

4 χρόνια μετά, τι τον έχει διδάξει η περιπέτεια υγείας του; «Πλέον απολαμβάνω την κάθε μέρα ξεχωριστά. Θέλω να κάνω όσα πιο πολλά πράγματα μπορώ σήμερα. Να μην τα αφήνω για αύριο. Πια είμαι χαρούμενος με αυτά που έχω».