Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Τούρκοι στην Αθήνα για να ξεφύγουν από το καθεστώς Ερντογάν
Ελλάδα

Τούρκοι στην Αθήνα για να ξεφύγουν από το καθεστώς Ερντογάν

Περάσαμε μια νύχτα με μια παρέα νεαρών Τούρκων που βρίσκονται στη χώρα μας για να εργαστούν και να ξεφύγουν από την καταπίεση και την ανελευθερία της χώρας τους

Ως κάτοικος Καλλιθέας, τα τελευταία δύο (και κάτι) χρόνια το λεωφορείο 040 αποτελεί βασικό κομμάτι της ζωής μου. Στις αμέτρητες βραδινές μου διαδρομές άρχισα να παρατηρώ πως πολλές φορές οι συνεπιβάτες μου ήταν τουρκικής καταγωγής. Νεαρά αγόρια και κορίτσια που συνήθως έμπαιναν στο λεωφορείο από την αφετηρία στο Σύνταγμα με ένα κουτάκι μπίρα στο χέρι, γελούσαν και μιλούσαν μεγαλόφωνα. Από τη συμπεριφορά τους, αλλά και την εξοικείωσή τους με τις στάσεις, αντιλήφθηκα σιγά-σιγά πως δεν επρόκειτο για τουρίστες και σύντομα, εντελώς συγκυριακά, έμαθα για την ύπαρξη μιας εταιρείας τηλεπικοινωνιών με έδρα την Καλλιθέα, η οποία απασχολεί νέους από διάφορες χώρες της Ευρώπης αλλά και πολλούς Τούρκους.

 

Μερικές εβδομάδες μετά ήμουν καλεσμένη σε ένα μπαράκι της Καλλιθέας, όπου όλοι οι εργαζόμενοι της εταιρείας πάνε για ποτά μετά τη δουλειά. Δεν ήθελα μόνο να τους γνωρίσω και να μάθω τις ιστορίες τους, αλλά, επειδή συναντούσα συχνά νεαρούς Τούρκους τις πρώτες πρωινές ώρες στο λεωφορείο, ήθελα να δω πώς διασκεδάζουν τα βράδια στην Αθήνα. Όταν έφτασα στο Notos, ένα καφενείο-μπαρ που βρίσκεται στην οδό Θησέως από το 1974, δεν ήμουν προετοιμασμένη γι' αυτό που αντίκρισα. Η ώρα ήταν μόλις 10 παρά και ο κόσμος έφτανε μέχρι έξω, εικόνες που συνήθως βλέπουμε στα μπαρ του ιστορικού κέντρου. Οι περισσότεροι, με ένα μπουκάλι μπίρα στο χέρι, μιλούν δυνατά και γελάνε. Ελληνικά δεν ακούς πουθενά.

 

Ο Sarp (δεξιά) είναι από την Κωνσταντινούπολη και έχει τελειώσει Πολιτικές Επιστήμες. Εργάζεται για λογαριασμό γνωστής εταιρείας και είναι υπεύθυνος του τμήματός του. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Ο Sarp (δεξιά) είναι από την Κωνσταντινούπολη και έχει τελειώσει Πολιτικές Επιστήμες. Εργάζεται για λογαριασμό γνωστής εταιρείας και είναι υπεύθυνος του τμήματός του. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

«Μη μου πεις ότι έβλεπες "Εzel" και "Kara Sevda"; Γιατί στο καλό βλέπετε αυτές τις μαλακίες;». Του εξηγώ πως μεγάλο μέρος του ελληνικού γυναικείου πληθυσμού θεωρεί πλέον όμορφους τους Τούρκους άνδρες λόγω των τηλεοπτικών σειρών. «Δεν θες Τούρκο άντρα! Πίστεψέ με! Αν είσαι το κορίτσι του και σε κοιτάξει άλλος άντρας, μπορεί να τον μαχαιρώσει!».

 

Αναζητώ τον Sarp (29), ένα αγόρι με μακριά μαλλιά, μούσια και χαρακτηριστική μύτη που προδίδει την καταγωγή του. Όταν με βλέπει, με παίρνει αμέσως μια σφιχτή αγκαλιά. Πριν προλάβω να αρθρώσω κουβέντα, με έχει ήδη τραβήξει στο μπαρ. Κάνει ένα απλό νόημα στον μπάρμαν και αμέσως προσγειώνεται μπροστά μου ένα Jager Monster. Για εμένα ήταν το πρώτο, για εκείνον και την παρέα του, όπως με πληροφορεί ο Ugur (26), μάλλον το όγδοο. Δίπλα μας περνά κόσμος με πλαστικά πιατάκια με τούρτα, καθώς απόψε είναι μια ιδιαίτερη βραδιά. Αποχαιρετούν έναν συνάδελφό τους που φεύγει από την εταιρεία και πάει για μεταπτυχιακό στην Τσεχία. Οι περισσότεροι Τούρκοι έχουν πάρει ήδη το πρώτο τους πτυχίο και η Αθήνα είναι κάτι σαν pit stop πριν το master τους. Μιλούν επίσης πολλές γλώσσες –όσοι είναι εδώ κάποια χρόνια μιλούν λίγα ελληνικά και, φυσικά, λένε πολύ συχνά «μαλάκα»− και έχουν επισκεφτεί κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες πριν από την Ελλάδα.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Ο Sarp, που πανηγυρίζει αγκαλιά με τον Levent επειδή ο τελευταίος κέρδισε 25 ευρώ στο Στοίχημα, είναι από την Κωνσταντινούπολη και έχει τελειώσει Πολιτικές Επιστήμες. Εργάζεται για λογαριασμό γνωστής εταιρείας και είναι υπεύθυνος του τμήματός του. Μου εξηγεί πως κάθε εθνικότητα υποστηρίζει τους αντίστοιχους πελάτες. Πώς ένας πολιτικός επιστήμονας κατέληξε να κάνει tech support στη Αθήνα; Κάνουν training πριν μπουν στην εταιρεία, άλλωστε αυτό που τους ενδιαφέρει κυρίως είναι η γλώσσα. «Είχα μια φίλη με την οποία δεν είχαμε συχνή επαφή, είναι από εκείνους τους φίλους που μπορεί να έχετε να μιλήσετε 5 χρόνια, αλλά σας συνδέει κάτι βαθύτερο. Μου είπε, λοιπόν, πως είχε έρθει στην Αθήνα και δούλευε εδώ, ότι τα χρήματα είναι καλά και η δουλειά όχι και τόσο απαιτητική. Δεν ήμουν και τόσο ευχαριστημένος από τη ζωή μου στην Κωνσταντινούπολη κι έτσι ήρθα. Είμαι εδώ τα τελευταία τρία χρόνια». Ενώ μιλάμε, αρπάζει κυριολεκτικά όποιον φίλο του περνά από δίπλα μας και με συστήνει. Τα αγόρια είναι περισσότερα από τα κορίτσια. Ευτυχώς, ο Sarp παίρνει από το χέρι τη Nehir (30), μια γλυκύτατη Τουρκάλα από τη Σμύρνη. Της κάνει χειροφίλημα. «Είναι καινούργια, είναι εδώ μόλις δύο μήνες». Η Nehir, μαζί με τη συγκάτοικό της, την Deniz (26) –«ντενίζ» στα τουρκικά σημαίνει θάλασσα και «νεχίρ», ποτάμι− μένουν στα Εξάρχεια και δηλώνουν ερωτευμένες με τη γειτονιά. «Όταν κατέβηκα στον Πειραιά και μετά στην Καλλιθέα, ένιωσα μια θλίψη γιατί μου θυμίζουν πάρα πολύ τη Σμύρνη. Όταν όμως βρέθηκα στα Εξάρχεια, είπα "εδώ θέλω να μείνω"» λέει η Nehir που έχει ακόμα πολύ έντονη την τουρκική προφορά. Αν και δεν ασχολείται πολύ με την πολιτική (δεν είναι σίγουρη αν ο Τσίπρας είναι άντρας ή γυναίκα), γνωρίζει τα πάντα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Για την κατάσταση στη δική της χώρα, επίσης γνωρίζει λίγα πράγματα πια. «Από τότε που έφυγα, δεν ασχολούμαι πολύ. Με νοιάζει φυσικά για τους δικούς μου, αλλά τις προάλλες που μίλησα με τον πατέρα μου μού είπε: "Nehir, μη γυρίσεις. Μάλιστα, είναι πολύ πιθανό σε λίγο να έρθουμε κι εμείς εκεί". Ο Ερντογάν θα πνιγεί μόνος του στην αλαζονεία του, όπως και άλλοι Τούρκοι ηγέτες στο παρελθόν. Μπορεί να συμβεί σε 40 χρόνια βέβαια, αλλά έτσι θα γίνει, είμαι σίγουρη» μου λέει και με πληροφορεί πως είναι λογικό να επηρεάζει τόσο μεγάλη μερίδα του λαού, εφόσον το μουσουλμανικό στοιχείο είναι πολύ έντονο στην τουρκική κοινωνία.

 

Ο Λευτέρης, ιδιοκτήτης του Notos, λέει πως τις καθημερινές γίνεται χαμός, με τις Παρασκευές να είναι οι καλύτερες μέρες. «Έρχονται κάθε μέρα μετά τη δουλειά, τα Σαββατοκύριακα δεν έχουμε τόσο κόσμο, πάμε παράλληλα με την εταιρεία». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Ο Λευτέρης, ιδιοκτήτης του Notos, λέει πως τις καθημερινές γίνεται χαμός, με τις Παρασκευές να είναι οι καλύτερες μέρες. «Έρχονται κάθε μέρα μετά τη δουλειά, τα Σαββατοκύριακα δεν έχουμε τόσο κόσμο, πάμε παράλληλα με την εταιρεία». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Ο Αli (28) έχει σπουδάσει Γαλλική Φιλολογία. Είναι κι εκείνος στη φουρνιά των «νέων», καθώς είναι εδώ μόνο 3 μήνες και είναι επίσης κάτοικος Εξαρχείων. «Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ προχθές με την πορεία. Ήθελα να βγω μαζί σας στους δρόμους, αλλά δεν ξέρω ακόμα ελληνικά και δεν θα μπορούσα να προφυλαχτώ εύκολα. Στο πραξικόπημα του Ιουλίου ήμουν εκεί. Ένας από τους λόγους που έφυγα ήταν για να ξεφύγω από αυτή την κατάσταση, ίσως ο κυριότερος» λέει και εξακολουθεί να υπερασπίζεται τα Εξάρχεια. «Να βγαίνεις στη γειτονιά μου, η Καλλιθέα είναι γεμάτη Τούρκους. Έφυγα από την Τουρκία για να ξεφύγω από αυτούς και όλο πέφτω πάνω τους!» αστειεύεται. Όταν του λέω πως γνωρίζω λίγα τουρκικά γιατί χαζεύω τις τουρκικές σαπουνόπερες, σκάει στα γέλια. «Μη μου πεις ότι έβλεπες "Εzel" και "Kara Sevda"; Γιατί στο καλό βλέπετε αυτές τις μαλακίες;». Του εξηγώ πως μεγάλο μέρος του ελληνικού γυναικείου πληθυσμού θεωρεί πλέον όμορφους τους Τούρκους άνδρες λόγω των τηλεοπτικών σειρών. «Δεν θες Τούρκο άντρα! Πίστεψέ με! Αν είσαι το κορίτσι του και σε κοιτάξει άλλος άντρας, μπορεί να τον μαχαιρώσει!». Του λέω πως δεν τον πιστεύω και μου εξηγεί πως στον τόπο όπου μεγάλωσε τα περισσότερα αγόρια ήταν πολύ βίαια και γι' αυτό, μετά το Λύκειο, πήγε στη Βαρκελώνη και γύρισε αργότερα για να τελειώσει τις σπουδές του. «Είχα την επιλογή να ξαναπάω στη Βαρκελώνη ή να έρθω στην Ελλάδα. Έχω και ρίζες εδώ. Προπαππούδες του μπαμπά μου είναι από τη βόρεια Ελλάδα. Ένιωσα, λοιπόν, πως έπρεπε να έρθω, να ανακαλύψω ποιος είμαι. Τούρκοι και Έλληνες είμαστε όντως αδέρφια, αδέρφια από τον ίδιο πατέρα, αλλά με διαφορετικές μανάδες» λέει με πάθος ο Ali και είναι γεγονός πως κανένας τους δεν πιστεύει πως είμαστε εχθροί. Είναι πολύ καλοί γνώστες της σύγχρονης ιστορίας και ξέρουν ότι είναι απίθανο, με τις εθνοτικές προσμείξεις που έγιναν την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, να μην έχουμε κοινές καταβολές.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Κανένας τους σχεδόν δεν κάθεται σε τραπέζι. Όλοι είναι όρθιοι, μπαινοβγαίνουν στο μαγαζί και καταναλώνουν αποκλειστικά μπίρα και Jager Monster. Το πλάνο της βραδιάς είναι μετά το Notos να μαζευτούν σε ένα σπίτι κι έπειτα να κατευθυνθούν προς το six d.o.g.s. «Έχουν ξαναβάλει φωτογραφία μας σε site, σε ένα θέμα για clubbing. Όπου ακούς για βραδιά ηλεκτρονικής μουσικής, θα δεις τους Τούρκους στην πρώτη σειρά!» με διαβεβαιώνει ο Sarp. Τι κι αν έχουν έρθει για να δουλέψουν και είναι όλοι από 26 μέχρι 33 ετών, το lifestyle τους μοιάζει άκρως φοιτητικό. Ο Λευτέρης, ιδιοκτήτης του Notos, λέει πως τις καθημερινές γίνεται χαμός, με τις Παρασκευές να είναι οι καλύτερες μέρες. «Έρχονται κάθε μέρα μετά τη δουλειά, τα Σαββατοκύριακα δεν έχουμε τόσο κόσμο, πάμε παράλληλα με την εταιρεία».

 

«Αυτός είναι ο Merter! Είναι από την Άγκυρα και είναι μοναδικός!» μου λέει ο Ugur και με συστήνει στον Merter (28) που με κοιτάζει λίγο ύποπτα. «Νομίζω ότι σε ακολουθώ στο Instagram! Δεν είσαι η philippa_dim; Ναι, σε ακολουθώ! Είχα επισκεφτεί τους δικούς μου στην Άγκυρα και βαριόμουν, έτσι χάζευα στο Instagram φωτογραφίες που έχουν δημοσιευτεί από την περιοχή της Καλλιθέας, μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρων ο λογαριασμός και σε έκανα follow» μου λέει, παρόλο που φοβάται μήπως τον περάσω για stalker.


Ο Yigit (27) κοιτάζει την καπνοθήκη μου που έχει πάνω ένα μάτι. «Έι, αυτό είναι πολύ τουρκικό» παρατηρεί. Πιάνουμε την κουβέντα για τις κοινές λέξεις που βρίσκεις στα ελληνικά και στα τουρκικά. Έχει σπουδάσει Ψυχολογία και δουλεύει στην εταιρεία μόλις 8 μήνες. Ανάμεσα στις άλλες δουλειές που μου λέει ότι έχει κάνει όσο ήταν στην Τουρκία, αναφέρει πως ήταν entertainer σε ξενοδοχείο, ρωτούσε δηλαδή τον κόσμο αν απολαμβάνει τη διαμονή και αν είναι όλα καλά, μια δουλειά που έχει κάνει και ο Ugur, o οποίος άλλωστε έχει σπουδάσει Τουριστικά. Ο Yigit παραδέχεται πως δεν απολαμβάνει και πολύ τη δουλειά του, αλλά πως με τον ερχομό του στην Αθήνα βρήκε μια καλή ευκαιρία για να κάνει έρευνα πάνω στις ΜΚΟ που βοηθούν πρόσφυγες για το μεταπτυχιακό του, το οποίο θέλει να κάνει στην Ισπανία.

 

Κανένας τους σχεδόν δεν κάθεται σε τραπέζι. Όλοι είναι όρθιοι, μπαινοβγαίνουν στο μαγαζί και καταναλώνουν αποκλειστικά μπίρα και Jager Monster. Το πλάνο της βραδιάς είναι μετά το Notos να μαζευτούν σε ένα σπίτι κι έπειτα να κατευθυνθούν προς το six d.o.g.s. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Κανένας τους σχεδόν δεν κάθεται σε τραπέζι. Όλοι είναι όρθιοι, μπαινοβγαίνουν στο μαγαζί και καταναλώνουν αποκλειστικά μπίρα και Jager Monster. Το πλάνο της βραδιάς είναι μετά το Notos να μαζευτούν σε ένα σπίτι κι έπειτα να κατευθυνθούν προς το six d.o.g.s. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Ο Sarp αρχίζει να τους μαζεύει όλους για να πάμε για λίγο από το σπίτι του, που βρίσκεται κι αυτό στην Καλλιθέα, σχετικά κοντά στο μπαρ. Στο διαμέρισμά του, ένα μικρό '70s διαμέρισμα, το σαλόνι έχει δύο στρώματα ριγμένα στο πάτωμα, μια μεγάλη τηλεόραση και μια μικρή σκυλίτσα που έχει πολλή όρεξη για παιχνίδια. Η νέα του συγκάτοικος είναι με τις πιτζάμες και το λάπτοπ αγκαλιά, σχεδόν έτοιμη να κοιμηθεί και δεν φαίνεται να την πειράζει που καμιά δεκαριά άτομα μόλις μπούκαραν στο σπίτι με μπίρες στο χέρι. Ο Levent ανοίγει την τηλεόραση και βάζει να παίζει ένα σετ από το «Boiler Room».

 

Όλοι αράζουν στα στρώματα, παίζουν με τον σκύλο και ανοίγουν μπίρες. Ο Sarp χάνεται με μερικούς στην κουζίνα. Στο διαμέρισμα είναι και αρκετά νέα πρόσωπα που δεν γνώρισα στο μπαράκι. Ο Deniz (είναι unisex όνομα), που έμενε στην Άγκυρα, μου λέει πως έφυγε από την Τουρκία για να γλιτώσει τον στρατό. Κανένα άλλο αγόρι μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχε αναφέρει κάτι ανάλογο. Εκφράζοντας την απορία μου, ο Merter με πλησιάζει και μου λέει χαμηλόφωνα: «Όλα τα αγόρια που βλέπεις εδώ κυρίως γι' αυτόν το λόγο έχουν φύγει. Έχουμε κάτσει στο ίδιο θρανίο με έναν Κούρδο, μας έχουν ανοίξει τα σπίτια τους, οι μανάδες τους μας έχουν δώσει να φάμε ένα πιάτο φαΐ. Πώς μετά εγώ να σκοτώσω έναν Κούρδο; Είναι πολλά, που θα προτιμούσα όμως να μη τα συζητήσουμε τώρα, όπως καταστάσεις σαν του Μπερκίν Ελβάν, τα ζήσατε κι εσείς με τον Γρηγορόπουλο...».

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO


Στο διαμέρισμα δεν καθόμαστε ούτε μισή ώρα. Μόλις που έχουν κάνει ένα τσιγάρο κι έχουν τελειώσει την μπίρα τους οι περισσότεροι και αρχίζουν να ετοιμάζονται για το six d.o.g.s. Βγαίνουμε από το διαμέρισμα και ο Merter με τον Deniz μας αποχαιρετούν. Δεν θα ακολουθήσουν γιατί έχουν βάρδια αυτό το Σάββατο. Οι υπόλοιποι μοιράζονται σε ταξί και προσπαθούν να με πείσουν να ακολουθήσω. Όπως σε όλες τις μεγάλες παρέες, είναι λίγο δύσκολο να συνεννοηθούν, κάποιοι μένουν παραπίσω γιατί έχουν πιάσει την κουβέντα, άλλοι θυμούνται ότι πρέπει να κάνουν μια στάση στο κοντινότερο ATM. O Sarp με χαιρετά λέγοντας: «Να, αυτό μου έλειπε στην Κωνσταντινούπολη. Να 'μαστε έτσι μπουλούκι δέκα άτομα και να πηγαίνουμε παντού μαζί. Είμαστε πολύ πιο δεμένοι εδώ, σαν μια αγέλη».

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

O αιρετικός Έλληνας τουρκολόγος Δημήτρης Κιτσίκης στο LIFO.gr: «Όχι μόνο έχασε ο Ερντογάν αλλά και έσκαψε τον λάκκο του!»
Με αφορμή τις πρόσφατες δραματικές εξελίξεις στη γείτονα, ζήτησα από τον επιφανή και γνωστό για τις αιρετικές πολιτικές και φιλοσοφικές του απόψεις Έλληνα Τουρκολόγο Δημήτρη Κιτσίκη να μας πει μια γνώμη.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα παλιά στέκια και μαγαζιά της Θεσσαλονίκης που δεν άλλαξαν
Η «μνήμη» της πρωτεύουσας του Βορρά είναι γραμμένη στα τραπεζάκια των καφέ, στις μπάρες και στις παλιές της γεύσεις.
Αυτή θα είναι η νέα Θεσσαλονίκη - δείτε τις μακέτες των νέων έργων
Επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, αναπλάσεις δημόσιου χώρου, αξιοποίηση κτιρίων, επεκτάσεις και στρατηγικές παρεμβάσεις αναμένεται να μετασχηματίσουν τη συμπρωτεύουσα.
Μαχαιρώματα, εμπρησμοί αιθουσών, bullying στους δασκάλους: Η καθημερινή κόλαση ενός εκπαιδευτικού
Ενώ όλοι μιλούν για τα κακοποιημένα παιδιά, κανείς δεν ασχολείται με την καθημερινή κόλαση που ζουν οι εκπαιδευτικοί. Συλλέξαμε μαρτυρίες τους.
9 Αθηναίοι και Αθηναίες που κάνουν σεξ μέσω ίντερνετ μάς λένε τα «καθέκαστα»
Όταν το διαδίκτυο γίνεται ο «stress free» χώρος και τρόπος για να κάνουν σεξ όλο και περισσότεροι straight άντρες και γυναίκες.
Γιατί όλο και λιγότεροι παίρνουν προφυλάξεις;
Ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων έπαψε πια να θεωρεί την προφύλαξη στο σεξ πρώτη ανάγκη. Ποια είναι η αιτία που χαλαρώσαμε;
Φάκελος μεταμοσχεύσεις: «Δυνάμει λήπτες οργάνων είμαστε όλοι»
Οι μεταμοσχεύσεις και η δωρεά οργάνων στην Ελλάδα, το νομικό πλαίσιο, οι αριθμοί και η πραγματικότητα, μέσα από μια συζήτηση με τον πρόεδρο του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) Ανδρέα Καραμπίνη και με τον λήπτη Γιάννη Ρέππα που ζει εδώ και μια επταετία με «καινούργιο» συκώτι.
27 Οκτωβρίου 1940: Τι συνέβαινε στην Ελλάδα μια μέρα πριν από το «Όχι» του Μεταξά
Θέατρα, Τσελεμεντές, Κύπελλο Πόλεων και γοργές πολεμικές ζυμώσεις: Τα πρωτοσέλιδα και η ύλη των εφημερίδων της εποχής μεταφέρουν το κλίμα της ημέρας
6 ξεχωριστοί Δημήτρηδες της Ελλάδας
Οι δικοί μου εορτάζοντες του Αγίου Δημητρίου
Δημήτρης Κοντοπίδης: «Ήρθαμε στον κόσμο για να ζήσουμε, όχι για να το αφήνουμε για αύριο»
Η «φωνή» των ασθενών με κυστική ίνωση στην Ελλάδα διοργανώνει με την οργάνωση Humane το «Unlimited Abilities Days», μια εκδήλωση στην Τεχνόπολη για τους ανθρώπους, με αναπηρία ή χωρίς, που ξεπερνούν κάθε περιορισμό
Στη μαγευτική οικία του Πάτρικ Λη Φέρμορ στην Καρδαμύλη
Ένα από τα ωραιότερα σπίτια στην Ελλάδα άνοιξε τις πόρτες του.
Γάμος χωρίς Σεξ: Μια γυναίκα αφηγείται τη ζωή της με έναν αδιάφορο σύζυγο
Σύντροφοι, φίλοι, σύμμαχοι. Όχι όμως εραστές: Η Ελένη, βιολόγος, 45 χρονών, εξομολογείται το γάμο της χωρίς σεξ με τον Γιάννη, 52 χρονών, ιδιωτικό υπάλληλο.
Η μακραίωνη ιστορία του παζαριού της Λάρισας
Το παζάρι της Λάρισας μονοπωλεί κάθε χρόνο το ενδιαφέρον πολλών Λαρισαίων, που σπεύδουν στη Νεάπολη για να το επισκεφθούν. Ποια είναι όμως η ιστορία του;
Δεν είναι ντροπή το σεξ με ανθρώπους με αναπηρία. Είναι απολαυστικό και είναι δικαίωμα.
«Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν είναι ουδέτερα όντα». Ο Γιώργος Σαββόπουλος μιλάει ανοιχτά για το ρατσισμό της σεξουαλικότητας του αναπήρου
Συναντήσαμε την πρώτη παναφρικανική ομάδα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Μία εβδομάδα προτού δώσει τον πρώτο της επίσημο αγώνα, την ακολουθήσαμε σε μια προπόνηση σε ένα μικρό δημόσιο γήπεδο στο άλσος Βεΐκου.
Μια πρόταση έντιμου συμβιβασμού για την ψήφο εκτός επικράτειας
Να αφορά η δυνατότητα ψήφου εκτός επικράτειας μόνο την πρώτη μεταναστευτική γενιά και όχι τις επόμενες
5 σχόλια
Ταξινόμηση:
VITROUVIOS VITROUVIOS 30.11.2016 | 14:26
Γνωρίζοντας ποιοι ειναι οι γείτονες μας και ξέρουμε πως ενεργούν, μήπως ειναι ριψοκίνδυνο, να εκτίθενται αυτά τα παιδιά στη δημοσιότητα?
Poet_of_Silence Poet_of_Silence 30.11.2016 | 19:39
Αν δεν επιστρέψουν στην Τουρκία δεν νομίζω να έχουν θέμα. Αλλά ότι η τουρκική πρεσβεία έχει κάνει ήδη έρευνα βάση αυτόυ το άρθρου το θεωρώ πέρα ως πέρα σίγουρο.
avatar tktk 30.11.2016 | 16:20
Ωραίο ρεπορτάζ και ευχάριστο. Όσο για τις προσμείξεις επί Οθομανών, ναι έγιναν αλλά λογω των θρησκευμάτων όσοι Ελληνες αλλαξοπίστησαν, βρισκονται στην Τουρκία με την ανταλλαγή πληθυσμών. Το αντίθετο δεν έγινε εδώ, μόνο καποιοι μουσουλμάνοι που έμειναν στη Θράκη. Φυσικά δεν γίνονταν μεικτοί γάμοι, διατηρώντας το θρήσκευμα. Ετσι η Τουρκία έχει πολλούς κατοίκους σλαβικής, ελληνικής, ακόμα και ιταλικής (απ την Κρήτη) "καταγωγής". Από αιώνες πριν βέβαια...
avatar
Ανώνυμος/η 30.11.2016 | 19:31
Γιατί αποκαλείτε άντρες και γυναίκες αντίστοιχα "αγόρια" και ”κορίτσια"; Αυτά τα αγγλοσαξωνικά δάνεια γλώσσας περιοδικών της υποκουλτούρας ακούγονται αφελή και αστεία, μάλιστα όταν το "αγόρι" είναι ο κοντζάμ άντρας της φωτογραφίας με γένια και μούσια. Και λόγω θέματος, μάλλον επιχειρείται συβειδητά η ελαφρότητα στη γλώσσα. Επιπρόσθετα, μάλλον δεν είναι συνετό για την ασφάλειά τους να εκτίθενται έτσι και μάλιστα με φωτογραφίες. Υπάρχουν τηλεπικοινωνίες, ο κόσμος μαθαίνει τι συμβαίνει και αλλού. Ένα κλικ χρειάζεται μόνο.
Double Helix Double Helix 1.12.2016 | 08:46
Γιατί είναι τα κούλ παρεάκια, κάτι σαν την γενιά του πολυτεχνείου που έκανε βίωσε την χούντα από τα καφέ του Παρισιού.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή