«Σκύλα είμαι. Ποια γατούλα;»: H μόνη ειλικρινής συνέντευξη που έδωσε ποτέ η Αλίκη Βουγιουκλάκη Facebook Twitter

«Σκύλα είμαι. Ποια γατούλα;»: H μόνη ειλικρινής συνέντευξη που έδωσε ποτέ η Αλίκη Βουγιουκλάκη

6

Γιατί ενοχλείσαι όταν σε αποκαλούν φαινόμενο;

Γιατί δεν είμαι.


-Είσαι. Από πλευράς δημοτικότητας κι από πλευράς διάρκειας αυτής της δημοτικότητας. Καμία άλλη...
Ξέρεις τι θα μπορούσα να σου πω, με όλο μου το θράσος πια, γιατί αρκετά έχω κάνει το καλό κορίτσι; Καμία άλλη δεν έχει και τη δική μου δυνατότητα, για να μη χρησιμοποιήσω την ιερή λέξη ταλέντο.


- Μήπως μπορείς να μου αναλύσεις την «ιερή» αυτή λέξη;
Είναι η συνισταμένη πολλών πραγμάτων. Η εργατικότητα, η αγάπη και η αφοσίωση στη δουλειά, η πίστη, οι στόχοι, η εξωτερική εμφάνιση, και είναι και το θείο χάρισμα που λέγεται «γκελ», ακτινοβολία. Ε, όλα αυτά εγώ τα έχω. Και θα παίξω και αρχαία τραγωδία. Θα το κάνω, να ξέρεις. Είμαι πολύ πεισματάρα εγώ.


- Μα υπάρχουν πολλοί που δεν αμφισβητούν το ταλέντο σου.
Ξέρω τι με φτήνηνε εμένα. Ο κινηματογράφος. Φυσικά, αυτό δεν θα γινόταν αν είχα σκηνοθέτη τον Μπέργκμαν ή τον Αντονιόνι. Αλλά ξέρεις κάτι; Αν αύριο πέθαινα, θα συνέβαινε ό,τι και με την Μέριλιν Μονρόε στην Αμερική. Ενώ όλοι την περιφρονούσαν και την θεωρούσαν κατώτερο προϊόν, μόλις πέθανε, ενώσαν κομμάτια απ’ τις ταινίες της και είπαν «κοιτάξτε τι μεγάλο φαινόμενο και τι σπουδαία ηθοποιός που ήταν».


- Θα ήθελα να μου πεις εσύ πώς σε φτήνηνε ο κινηματογράφος.
Πάρε ένα πολύτιμο πετράδι και τύλιξέ το με χρωματιστές κορδέλες και σελοφάν. Θα το προσέξεις; Έτσι έγινε και στη δική μου περίπτωση. Το ουσιαστικό μου δυναμικό καλύφθηκα στην πορεία, καταχωνιάστηκε, σκεπάστηκε με διάφορα περιτυλίγματα, πιο λαμπερά εξωτερικά.

Θυσίασα τη ζωή μου, την εφηβεία μου, την ελευθερία μου. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να δουλέψω πολύ για ν' αρέσω στον κόσμο. Δεν έκανα πράγματα που θα ήθελα ή που θα έπρεπε να κάνω, για να μην δυσαρεστήσω τον κόσμο. Όπως, παραδείγματος χάρη, ότι δεν διέλυσα το γάμο μου την ώρα που έπρεπε.


- Δηλαδή, παραδέχεσαι ότι σε έφθειρε κατά κάποιον τρόπο ο κινηματογράφος;
Καθόλου! Το μέταλλο το καλό δεν φθείρεται. Απλώς, στέρησε πολλά από τη σοβαρότητα μου, μάλλον από τη σοβαροφάνειά μου.


- Παρίστανες δηλαδή τη σοβαρή;
Ο Έλληνας, ξέρεις, εντυπωσιάζεται από τη σοβαροφάνεια, ο Έλληνας ο δήθεν της καλής τάξεως, της πολύ μπερδεμένης αυτής καλής τάξεως, να, όσοι συχνάζουν στην πλατεία Κολωνακίου, όλοι αυτοί οι αντιπαθέστατοι τύποι. Αυτό μου έκανε ο κινηματογράφος.


- Λίγο μπερδεμένο και αυτό που λες εσύ... Το λες με αγανάκτηση ή με πίκρα;
Με πίκρα, όχι γι’ αυτά που λένε οι άλλοι, αλλά για μένα την ίδια γιατί, μπαίνοντας σ’ αυτό το δρόμο, δεν μπόρεσα να λυτρωθώ ακόμα. Για μένα η λύτρωση βρίσκεται στη σκηνή. Είμαι γνήσια θεατρίνα εγώ και θα πεθάνω απάνω στο σανίδι. Εκεί βρίσκω τη μεγαλύτερη ηδονή μου.


- Είκοσι ολόκληρα χρόνια, είχες όλον τον καιρό και, από ένα σημείο και μετά, και όλες τις δυνατότητες να λυτρωθείς με τον τρόπο που το εννοείς.
Δεν τόλμησα να το κάνω. Γιατί δεν μπορούσα από τη μια μεριά να είμαι τοποθετημένη στην κορυφή του σταρ-σύστεμ, κι από την άλλη να πείθω τον κόσμο ότι είμαι γεννημένη για τους μεγάλους ρόλους. Όπως και είμαι, όπως και θα το αποδείξω ότι είμαι!

«Σκύλα είμαι. Ποια γατούλα;»: H μόνη ειλικρινής συνέντευξη που έδωσε ποτέ η Αλίκη Βουγιουκλάκη Facebook Twitter


- Τον δρόμο του σταρ-σύστεμ τον διάλεξες, νομίζω, μόνη σου. Γιατί, λοιπόν, παραπονιέσαι;
Ξεκίνησα να γίνω ηθοποιός κι αυτό είναι θέμα ζωής για μένα. Δεν έγινα ηθοποιός για να γίνω σταρ. Αυτό ήρθε και καλώς ήρθε, δεν με πειράζει κι ούτε το αρνιέμαι. Από τις πρώτες μου ταινίες είχα μεγάλη απήχηση, έτσι μπήκα σ’ αυτό το δρόμο.


- Μετανιώνεις καμιά φορά για τις ταινίες που έχεις κάνει;
Άνθρωπος συγκροτημένος σαν κι εμένα, άνθρωπος που ξέρει πού βαδίζει, άνθρωπος που τα έχει τετρακόσια, μπορεί να μετανιώσει για πράγματα που έχει κάνει; Είμαι περήφανη για τις ταινίες μου, οι οποίες μπορεί να μην ήταν μεγαλόπνοες, είχαν όμως σοβαρότητα και συνέπεια. Κι αν θες να ξέρεις ακόμα, ήμουν εγώ αυτή που συμφιλίωσε το κοινό με τον ελληνικό κινηματογράφο, που έκανε το κοινό να αγαπήσει τους Έλληνες ηθοποιούς, που ανέβασε το κασέ των Ελλήνων ηθοποιών. Πάντως, εγώ δεν είμαι κι η πιο κερδισμένη οικονομικά απ’ αυτή τη δουλειά, ούτε έγινα τόσο πολύ πλούσια. Υπάρχουν, βέβαια, εκατό τρόποι για να λύσει κανείς τα οικονομικά του προβλήματα, δεν τους χρησιμοποίησα, γιατί δεν με ενδιαφέρει τόσο το χρήμα.

- Σαν ποιοι τρόποι, δηλαδή;
Για μια γυναίκα της προβολής και της θέσεως της δικής μου ένας πλούσιος γάμος. Νομίζω ότι θα μου έλυνε χίλια-δυο προβλήματα και θα μου έδινε τη δυνατότητα να παίξω όποιο έργο θέλω, χωρίς να έχω το άγχος μήπως χάσω αύριο, ή και να σταματάω όποτε θέλω. Διάβασα κάπου τη δήλωση ενός συναδέλφου, δεν θυμάμαι τίνος, ότι 35 χρόνια που παίζει στο θέατρο, θα μπορούσε να έχει κάνει λεφτά...

- Ο κύριος Χορν το είπε.
Λοιπόν, δεν γίνονται τα λεφτά στο θέατρο. Ή, τουλάχιστον, τα λεφτά που έχει ο συνάδελφος. Αλλά τι σημασία έχουν τώρα τα λεφτά; Μιλάμε για πράγματα που δεν μετράνε.


- Αντίθετα, επικρατεί η φήμη ότι αυτό το μετράει πολύ στη ζωή σου.
Με λένε φιλοχρήματη, γιατί ζητούσα μεγάλο κασέ στον κινηματογράφο. Λοιπόν, ήθελα να πάρω υψηλό κασέ για να πω ότι το πήρα. Το ίδιο το χρήμα δεν το αγαπώ, δεν το πιάνω στα χέρια μου, όσο ήμουν με τον Δημήτρη είχα τι χρώμα έχει το κατοστάρικο. Δεν θέλω να πω, βέβαια, ότι το χρήμα δεν μου έδωσε και ορισμένες δυνατότητες. Άλλο όμως αυτό. Και εξ άλλου, τα χρήματα αυτά τα κέρδισα με τον μόχθο μου, τα έφερνα και τα έπαιρνα.

 

- Σ’ αυτό το παιχνίδι, σ’αυτή τη συναλλαγή, που τόσο ρεαλιστικά την τοποθέτησες, είχες ποτέ την εντύπωση ότι σε μεταχειρίζονται σαν προϊόν;
Πάντα.


- Και δεν σε ενοχλεί αυτό;
Όχι, γιατί ξέρω ότι έπρεπε να κάνουν τη δουλειά τους.


- Επομένως, η συνεργασία σου με τους εργοδότες σου θα πρέπει να ήταν αρμονική.
Δεν θέλω να μιλήσω άσχημα για τον Φίνο, γιατί τον εκτιμάω πολύ, μ’ όλο που εκείνος, σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη, είπε πως έκανα εγώ ό,τι ήθελα. Θα τον ρωτήσω, όμως, «γιατί τότε, κύριε Φίνο, με κρατούσατε; Αφού σας καταπίεζα, γιατί δεν με διώχνατε; Μήπως γιατί κερδίζατε αρκετά χρήματα από μένα; Ε, τότε δεν είναι πολύ λεβέντικο να βγαίνετε και να κάνετε δηλώσεις για μια γυναίκα από την οποία κερδίζατε χρήματα». Όχι, δεν έκανα ό,τι ήθελα στον Φίνο, απλώς έτυχε να έχω πάρα πολύ καλό γούστο και ήθελα να τους το επιβάλλω όσο μπορούσα. Θέλω, ωστόσο, να προσθέσω ότι όπως ο κύριος Φίνος μού αναγνωρίζει ότι αποτελώ φαινόμενο στον χώρο αυτό, έτσι κι εγώ θέλω να πω ότι, χωρίς εκείνον, ο κινηματογράφος πέθανε. Είναι λυπηρό αυτό κι είναι ακόμα πιο λυπηρό, γιατί γίνεται κακός κινηματογράφος στην τηλεόραση.


- Πήγες όμως κι εσύ στην τηλεόραση...
Ναι, πήγα, παρόλο που δεν την εκτιμώ. Πήγα γιατί, τώρα που δεν υπάρχει σινεμά, μου προσφέρει τη δυνατότητα να επικοινωνήσω με το πλατύ κοινό, να του υπενθυμίσω την παρουσία μου, να του στείλω τα μηνύματά μου.

«Σκύλα είμαι. Ποια γατούλα;»: H μόνη ειλικρινής συνέντευξη που έδωσε ποτέ η Αλίκη Βουγιουκλάκη Facebook Twitter


- Ο Τύπος ποιον ρόλο έπαιξε στη δημιουργία του «φαινομένου Βουγιουκλάκη»;
Με βοήθησε ο Τύπος, αλλά βοήθησα κι εγώ πολύ τον Τύπο να ασχολείται μαζί μου. Είχαν πάντα θέμα. Γενικά, μπορώ να πω ότι είμαι το χαϊδεμένο παιδί του ελληνικού Τύπου.


- Ακόμα; Γιατί νομίζω ότι υπάρχει μια τάση ρεαλιστικής αντιμετώπισης τον «φαινομένου» σου, αν θες, μια διάθεση απομυθοποίησης, όπως έγινε στην εκπομπή «Παρασκήνιο» και ό,τι ακολούθησε μετά την προβολή του...
Το θέμα με το «Παρασκήνιο» είναι πράγματι οι κακοήθειες που γραφτήκαν μετά. Ακούσε φράση ενός τηλεκριτικού: «Τρεις άντρες, ο Παπαστάθης, ο Γεωργουσόπουλοςκαι ο Φίνος, μόνοι και αβοήθητοι, τη Βουγιουκλάκη την κατετρόπωσαν». Αν είναι αντρίκιο να βάλει το χέρι του κι ένας τέταρτος για να με δολοφονήσουν, έχω να τους πω ότι εγώ είμαι εφτάψυχη γάτα. Ένας άλλος πάλι, στην Καθημερινή, ο κύριος Χρηστίδης, συνάδελφος γαρ, έγραψε τέσσερις στήλες για να αποδείξει ότι το μοναδικό ταλέντο της Βουγιουκλάκη είναι ότι δεν έχει ταλέντο. Θέλω να πω εδώ ότι έχω τόσο πολύ ταλέντο, που δεν μπόρεσε ούτε με μια ολόκληρη σελίδα στην εφημερίδα να αποδείξει το αντίθετο. Η κυρία Παπαδοπούλου είπε ότι χρησιμοποίησα τον γιο μου στην εκπομπή. Τι ήθελε να βάλω; Τον σκύλο μου; Δεν έχω σκύλο, το παιδί μου έχω. Πιστεύω ότι το «Παρασκήνιο», σαν εκπομπή, δεν είχε κακές προθέσεις, είχε προθέσεις αντικειμενικότητας απέναντι μου. Θυμάμαι τον Γεωργουσόπουλο που κατέληγε: «Η Αλίκη, ας πούμε, συμβιβάστηκε κι έπαιξε πράγματα που δεν ήταν γι' αυτήν. Αλλά πόσοι αρχιτέκτονες σήμερα θα μπορούσαν να κάνουν κι αυτοί τον Παρθενώνα, κι όμως δημιούργησαν αυτά τα τέρατα από μπετόν;»

- Σε ενοχλεί ο τίτλος «κορίτσι τον λαού»;
Δεν περιφρονώ καθόλου αυτό το κοινό μου, αλλά, πώς να το κάνουμε, δεν είμαι το κορίτσι του ελληνικού λαού, είμαι απλώς μια ηθοποιός. 

- Σε αποκαλούν ακόμα «γατούλα». Αυτό πραγματικά θα πρέπει να σ’ενοχλεί.
Σκύλα γίνομαι. Ποια γατούλα; Γατούλα μια γυναίκα τόσο υπεύθυνη;


- Λένε επίσης ότι ζηλεύεις τις νεότερες ηθοποιούς.
Μα υπάρχει πιο νέα;


- Από πλευράς ηλικίας, μάλλον.
Α, όταν λέμε πιο νέα, εννοούμε την ηλικία. Τότε είναι σαν να μου λες αν ζηλεύω το γιο μου, που είναι επτά χρόνων.


- Η διατήρηση της ομορφιάς και της φρεσκάδας σου είναι ένα άλλο στοιχείο του μύθου σου. Του τωρινού...
Δεν είμαι δα τόσο μεγάλη στα 38 μου χρόνια. Όσο για τη φρεσκάδα μου, την οφείλω, νομίζω, στη ζωτικότητά μου.


- Σε αποκαλούν ακόμα, Αλίκη, «κατεστημένο».
Το λένε αυτοί που θέλουν να πάρουν τη θέση μας. Μου φαίνεται σαχλαμάρα όταν το ακούω. Είναι κι αυτό μια μόδα, όπως η κουλτούρα, οι κουλτουριάρηδες.


Τι σκέφτεσαι γι' αυτούς;
-Οι άνθρωποι που έχουν την κουλτούρα, δεν μιλάνε γι’ αυτήν. Και δεν νομίζω ότι κουλτούρα στο θέατρο είναι να μαζευτούμε δέκα άνθρωποι και να πάμε να κάνουμε μια επιθεώρηση στο Παγκράτι, για να κερδίσουμε λεφτά και να μην μπορούμε να σταθούμε τον χειμώνα. Μαζεύονται πολλοί σταρ για να κάνουν έναν σταρ.

.................


- Ας γυρίσουμε σε σένα, Αλίκη. Θα ήθελα να μου πεις ποια είναι η Αλίκη σήμερα.
Σαν γυναίκα είμαι ευαίσθητη, ευάλωτη, τρυφερή, ελπίζω πάντα ότι αύριο θα έρθει μια καλύτερη μέρα. Όχι ότι περιμένω τίποτα το συγκλονιστικό τώρα πια. Διαβαίνω τον κύκλο μου συνειδητά και ξέρω πού θα ’ναι το τέλος, η κατάληξη.


- Πού θα είναι η κατάληξη;
Ξέρω ότι μάλλον θα τελειώσω τη ζωή μου μόνη, με τους  λίγους φίλους, στους οποίους θα δίνω και θα παίρνω, ελπίδες
κυρίως, που τόσο θα τις έχω ανάγκη στα δύσκολα χρόνια που θα έρθουν.


- Πόσο δύσκολα πιστεύεις ότι θα είναι αυτά τα χρόνια;
Όχι πολύ, γιατί είμαι προετοιμασμένη. Μήπως για όλες τις γυναίκες δεν έρχονται τα δύσκολα χρόνια; Όλες θα περάσουμε την κρίση του γάμου, είτε χωρίσουμε είτε όχι, το μεγάλωμα και τα βάσανα των παιδιών, το γκρέμισμα των ελπίδων, το σβήσιμο των ονείρων, για όλες θα έρθει η στιγμή που θα κοιτάξουμε τα χέρια μας και θα τα δούμε χαρακωμένα από ρυτίδες, με μια βέρα εκεί στην άκρη να τα στολίζει. Εκείνη ίσα-ίσα τη στιγμή δεν θα πρέπει να χάσουμε το κουράγιο μας για τη ζωή. Πολλές φορές, λέω ν’ απαρνηθώ το θέατρο και να κάνω έναν καλό γάμο, όσο είναι ακόμα καιρός, ένα γάμο που θα μ’ εξασφαλίσει και θα με απαλλάξει από τα άγχη·


-  Γιατί δεν τον κάνεις λοιπόν;
Γιατί δεν μπορώ να παντρευτώ κάποιον που δεν θα έχει μιλήσει στην ψυχή και κυρίως στο μυαλό μου. Είμαι ένας άνθρωπος μιας άλφα κουλτούρας εγώ, αρκετά ενημερωμένη, κατατοπισμένη σε όλα, μ' αυτά τα εφόδια, μ’ αυτές τις εμπειρίες, δεν μπορώ να κάνω κανένα συμβιβασμό.


Και σαν ηθοποιός; Ποια είναι η Αλίκη σήμερα;
Είμαι μια εργαζόμενη γυναίκα, όπως τόσες άλλες, δυναμική, αν και δεν τόλμησα να κάνω απ’ την αρχή αυτά που ήθελα. Αλλά χαίρομαι, γιατί έφτασα επιτέλους στο σημείο να τολμήσω, κι αυτή τη στιγμή που σου μιλάω, είμαι έτοιμη να παντρευτώ τους σπουδαίους ρόλους, αυτούς που ονειρευόμουν από μικρή.


Έδινες πάντα την εντύπωση πως αγωνίστηκες, πως έκανες ό,τι ήταν δυνατόν για να έχεις την αγάττη του κόσμου, για να είσαι η πρώτη, για ν' ασχολούνται μαζί σουΣε ενδιέφερε πραγματικά τόσο πολύ αυτό;

Πολύ, γιατί να το κρύψω;


Τι θυσίασες για να γευτείς αυτή τη λατρεία;

Θυσίασα τη ζωή μου, την εφηβεία μου, την ελευθερία μου. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να δουλέψω πολύ για ν’ αρέσω στον κόσμο. Δεν έκανα πράγματα που θα ήθελα ή που θα έπρεπε να κάνω, για να μην δυσαρεστήσω τον κόσμο. Όπως, παραδείγματος χάρη, ότι δεν διέλυσα το γάμο μου την ώρα που έπρεπε.


- Κοιτάζεις καμιά φορά προς τα πίσω, Αλίκη; Κι αυτό που βλέπεις τι συναισθήματα σου δημιουργεί;
Το μόνο που σκέφτομαι καμιά φορά είναι το πόσο έχω κουραστεί και πόσες φορές δεν σταμάτησα στην πηγή για να πιω νερό, ενώ διψούσα, παρά το άφηνα να κυλήσει μέσα απ' τις χούφτες μου κι έμεινα διψασμένη γι’ αυτό που λέμε ζωή.
Για τις απλές ανθρώπινες γεύσεις και εμπειρίες.


- Ποιες είναι αυτές για σένα;
-Ένα καλό βιβλίο, μια καλή μουσική, ειλικρινείς φίλοι, άνθρωποι που μου πάνε - χωρίζω, ξέρεις, τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες, στους κοσμικούς, οι οποίοι δεν με αφορούν, και στους πνευματικούς, στους οποίους πιστεύω ότι ανήκω.
Να ζήσεις τις ερωτικές στιγμές σου, τις μεγάλες στιγμές. Εγώ, ξέρεις, είμαι ένα ερωτικό πλάσμα αυτό καθαυτό, όπως είμαι θεατρίνα, έτσι είμαι και γυναίκα ιδιαίτερα ερωτική, με την ευρύτερη έννοια. Εκπέμπω κάτι, είμαι και καλός δέκτης και η σχέση μου με το κοινό έχει έναν ερωτισμό.


- Τελικά, θεωρείς ότι είσαι μια πετυχημένη γυναίκα;
Ας πούμε «πετυχημένη» σε εισαγωγικά. Γιατί πραγματικά πετυχημένη θεωρώ εγώ τη γυναίκα που έχει πιάσει και τη ζωή απ’ τα μαλλιά, ενώ εμένα η περίπτωση ζωή μου έχει ξεφύγει. Μη νομίσεις, ωστόσο, ότι αισθάνομαι δυστυχισμένη, παρ' όλο που είμαι χωρισμένη γυναίκα, παρ’ όλο που είμαι πολύ μόνη μου. Περνάω μια περίοδο μεταβατική. Όταν κλείνει η αυλαία και φεύγω από το θέατρο, γυρίζω σπίτι μόνη, αισθάνομαι τόση μοναξιά μετά απ’ όλη αυτή τη φασαρία, απ’ όλα αυτά τα χειροκροτήματα. Ευτυχώς, υπάρχει η αμπιγιέζ μου, η Νότα, την πήρα μαζί μου, κι έτσι έχω έναν άνθρωπο να μου πει μια καληνύχτα. Οι δικοί μου οι άνθρωποι είναι οι απλοί, ταπεινοί άνθρωποι, η Νότα, η μαγείρισσά μου, ο σοφέρ μου, ο πορτιέρης του θεάτρου. Με τους άλλους, τους ξένους, αισθάνομαι λίγο μαζεμένη.

______________

To απόσπασμα που αναδημοσιεύουμε με την άδεια της Όλγας Μπακομάρου, περιέχεται στο βιβλίο της «Ωσεί παρών» που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία (εκδόσεις Αρμός)

Οθόνες
6

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η Όλγα Μπακομάρου θυμάται στιγμές από τη συναρπαστική καριέρα της

Πρόσωπα / Η Όλγα Μπακομάρου θυμάται στιγμές από τη συναρπαστική καριέρα της

Η δημοσιογράφος που διακρίθηκε, μεταξύ άλλων, για τις συνεντεύξεις της με τα κορυφαία πρόσωπα της μεταπολεμικής Ελλάδας δεν έχει δώσει ποτέ συνέντευξη. Δέχτηκε όμως μια φορά, στη Γυναίκα τευχ.1162 του 1999, να αφηγηθεί ορισμένες συναρπαστικές της συναντήσεις.
Καζαντζίδης: «Μια ζωή βλάκας ήτανε ο Μπιθικώτσης. Κουτοπόνηρος και επιδειξίας»

Βιβλίο / Καζαντζίδης: «Μια ζωή βλάκας ήτανε ο Μπιθικώτσης. Κουτοπόνηρος και επιδειξίας»

Σε μια σπουδαία έκδοση με τις συνεντεύξεις - διαμάντια της Όλγας Μπακομάρου που μόλις κυκλοφόρησε, αποκαλύπτονται οι μεγάλες μορφές της παλιάς Ελλάδας, με τον πιο διεισδυτικό αλλά και αλύπητο τρόπο.
Όλγα Μπακομάρου: η κορυφαία των συνεντεύξεων στην πρώτη της συνέντευξη

Βιβλίο / Όλγα Μπακομάρου: η κορυφαία των συνεντεύξεων στην πρώτη της συνέντευξη

Κατά γενική παραδοχή, είναι η καλύτερη interviewer που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα. Οι συνεντεύξεις της στη «Γυναίκα» έκαναν πάταγο, φώτισαν αποκαλυπτικά τα επιφανέστερα πρόσωπα της μεταπολεμικής Ελλάδας και έγραψαν ιστορία και οι ίδιες. Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Ωσεί Παρόντες», στο οποίο ανθολογεί 26 από τις καλύτερες συνεντεύξεις της, η Όλγα Μπακομάρου μιλά για πρώτη φορά, στη LiFO και στον Θανάση Λάλα.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΛΑΛΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Εμφύλιος πόλεμος

Οθόνες / «Εμφύλιος πόλεμος»: Μυθοπλαστική εικασία ή ρεαλιστικό σενάριο;

Με μια φιλμογραφία γεμάτη ζόμπι, κλώνους και αποκυήματα φαντασίας, αυτή είναι η λιγότερο αλληγορική ταινία του Άλεξ Γκάρλαντ που επιλέγει να μην εξηγήσει τις αιτίες του διχασμού, επιμένει σε μια πολιτική ασάφεια και δεν κατονομάζει τον Τραμπ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Οθόνες / Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Το laugh track στις κωμικές σειρές αντιπροσώπευε την ψευδαίσθηση μιας κοινότητας, αλλά τώρα ακόμη κι αυτή η ψευδαίσθηση έχει χάσει τη λάμψη της. Καμία σειρά με γέλιο-κονσέρβα δεν έχει κερδίσει το βραβείο Emmy καλύτερης κωμωδίας εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.
THE LIFO TEAM
Σάκης Καρπάς: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Οθόνες / Unboxholics: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Καθώς το «Μην ανοίγεις την πόρτα», το σκηνοθετικό ντεμπούτο των Unboxholics, ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες, ο Σάκης Καρπάς μας μιλά για το δάσος και άλλα πράγματα που τους τρομάζουν, για αγαπημένες ταινίες και games τρόμου, αλλά και για την άδικη δαιμονοποίηση των gamers.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των 90s;

Pulp Fiction / Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των '90s;

Είναι η δεκαετία του '90 η καλύτερη όλων στο σινεμά; Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με την κριτικό και αρθρογράφο της LiFO Ειρήνη Γιαννάκη για τη δεκαετία που ξεκίνησε με το «Pretty Woman», το «Goodfellas», το «Χορεύοντας με τους λύκους» και το «Μόνος στο σπίτι» και έκλεισε με τα «Μάτια ερμητικά κλειστά», την «Έκτη αίσθηση», το «Matrix» και το «Fight Club».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ghostwatch»: H ταινία τρόμου που προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό

Οθόνες / «Ghostwatch»: Γιατί αυτή η ταινία τρόμου προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό το 1992;

H κυκλοφορία του «Late Night with the Devil» στους κινηματογράφους ξαναφέρνει στην επικαιρότητα μια πρωτοποριακή και πέρα για πέρα ανατριχιαστική δημιουργία του BBC, που προκάλεσε πανικό και ακραίες αντιδράσεις στη Βρετανία το 1992, οδηγώντας έναν νεαρό τηλεθεατή στην αυτοκτονία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πάτρικ Τατόπουλος: Ο designer που σχεδίασε το Μπάτμομπιλ, τον Γκοτζίλα και έναν δονητή για το «Seven»

Οθόνες / Πάτρικ Τατόπουλος: Ο designer που σχεδίασε το Μπάτμομπιλ, τον Γκοτζίλα και έναν δονητή για το «Seven»

Ο διάσημος Ελληνογάλλος σκηνογράφος του Χόλιγουντ μιλά στη LiFO για την τέχνη του, για το «Independence Day», το «Dark City», το «Poor Things» και την «Barbie», και για τότε που ο Φίντσερ του ζήτησε να του σχεδιάσει έναν δονητή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Back to Black»: Aξίζει η κινηματογραφική βιογραφία της Έιμι Γουάινχαουζ

The Review / «Back to Black»: Είναι η ταινία για την Έιμι Γουάινχαουζ αντάξια του μύθου της;

Ο Γιάννης Βασιλείου και ο Άκης Καπράνος είδαν την ταινία της Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον μέχρι τέλους, επιβίωσαν και βρέθηκαν στο στούντιο της LiFO για να συζητήσουν για την εμπειρία τους και για τα στοιχεία που κάνουν καλή μια κινηματογραφική μουσική βιογραφία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Kirsten Dunst: «Το σενάριο του Ευθύμη Φιλίππου για το “Kinds of Kindness” είναι ό,τι πιο weird έχω διαβάσει ποτέ!»

Οθόνες / Kirsten Dunst: «Το σενάριο του Ευθύμη Φιλίππου για το “Kinds of Kindness” είναι ό,τι πιο weird έχω διαβάσει ποτέ»

Με αφορμή τον πολυσυζητημένο «Εμφύλιο Πόλεμο» του Άλεξ Γκάρλαντ, η Αμερικανίδα ηθοποιός συζητά με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο για τους ρόλους που την απελευθερώνουν, για την ανάγκη να υπάρχουν γυναίκες ηγέτιδες στην πολιτική, για τα πιο ιδιαίτερα σενάρια που έχουν πέσει στα χέρια της, όπως αυτό της τελευταίας ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η Αστυγραφία πάει σινεμά

Οθόνες / Αστυγραφίες στην οθόνη: 24 ταινίες με πρωταγωνιστή την πόλη προβάλλονται στο αφιέρωμα της Ταινιοθήκης

Το πρόγραμμα που έχει καταρτιστεί σε συνεργασία με την Πινακοθήκη περιλαμβάνει 24 ταινίες, μεγάλου και μικρού μήκους, μυθοπλασίας αλλά και ντοκιμαντέρ, ελληνικές και ξένες, όπου πρωταγωνιστεί η πόλη αλλά και αναγνωρίσιμοι τύποι της ανθρωπογεωγραφίας και της κοινωνικής διαστρωμάτωσης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο»

Οθόνες / Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο»

Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Κάμπια Νύμφη Πεταλούδα» μίλησε στη LIFO για τον γραμμικό χρόνο, για την ανάγκη να δώσουμε φωνή στα ανείπωτα και για όσα κρύβονται πίσω από αυτόν τον ιδιαίτερο τίτλο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Θα δούμε ποτέ στις αίθουσες το νέο, επικό αριστούργημα του Κόπολα;

Οθόνες / Θα δούμε ποτέ στις αίθουσες το νέο, επικό αριστούργημα του Κόπολα;

Ο κορυφαίος σκηνοθέτης χρηματοδότησε μόνος του την παραγωγή του φιλόδοξου “Megalopolis” που προβλήθηκε πριν μερικές μέρες σε κλειστό κύκλο επιφανών εκπροσώπων του Χόλιγουντ και τώρα βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την διανομή της με τα μεγάλα στούντιο
THE LIFO TEAM

σχόλια

6 σχόλια
Η Βουγιουκλάκη έγινε ό,τι έγινε διότι ήταν η φαντασίωση της μέσης Ελληνίδας της εποχής.Ούτε το ταλέντο, ούτε ο χαρακτήρας της ήταν κορυφαία.Όμως είχε όλα τα χαρακτηριστικά που κάναν κλικ στον γυναικείο πληθυσμό. Οι ταινίες της ήτα ότι είναι οι τσόντες για τους άντρες: φορέας υλοποίησης φαντασιώσεων.Δράμα, κλάμα, ναρκισσισμός και κοινωνική ανέλιξη. Μαζί με λίγο μπουζούκι και μαλλί πλατίνα. Η μεταπολεμική ιστορία του εν Ελλάδι γυναικείου πληθυσμού.
Mάλιστα..Λοιπόν..Για την ηθοποιό Αλίκη θα γράψω.Στα δικά μου μάτια,υποκριτικά είχε πολύ ενδιαφέρον,στο "Κορίτσι με τα παραμύθια""Το κλωτσοσκούφι"Και το εξαιρετικό "Ταξίδι" την μία και μοναδική φορά που έπαιξε με τον Κούρκουλο.Γενικά ήταν καλή,χαριτωμένη,δροσερή,attractive σε όλες τις ταινίες που έκανε στον Φινο,όπως και στο "Αχ αυτή η γυναίκα μου " που έκανε στην Δαμασκηνός-Μηχαϊλίδης.Από κει και μετά,με τον Καραγιάννη όταν άρχισαν,η αρχόντισα,η νεράιδα και όλα τα συναφή, προσωπικά δεν την αντέχω,μανιέρα και άγιος ο Θεός..Είχε δυνατότητες χωρίς αμφιβολία,αλλά ήταν απολύτως εξαρτημένη από την όντως εξωπραγματική δημοτικότητά της. Δύσκολο πολύ και το να μην ήταν δηλαδή..Τέλος πάντων και εξωπραγματικού μεγέθους σταρ και καλή ηθοποιός για την Ελλάδα εκείνης της εποχής ήταν ένας συνδυασμός που δεν έβγαινε.
Αυτό που αναγνωρίζω στην Βουγιουκλάκη είναι ότι, ενώ θα μπορούσε (επειδή ήταν όμορφη και διάσημη) να επιλέξει για πατέρα του παιδιού της έναν πάμπλουτο άντρα (εφοπλιστή, βιομήχανο κτλ) , εντούτοις αυτή επέλεξε να κάνει παιδί με έναν άντρα που έβγαζε λιγότερα χρήματα από εκείνη. Αυτό σημαίνει ότι είχε εμπιστοσύνη στον εαυτό της ότι θα μπορούσε η ίδια να συντηρήσει οικονομικά το παιδί της.
Ενα ταλεντο που βγαινει καθε 100 χρονια στην Ελλαδα.Δεν ειχε τιποτα να ζηλεψει απτην Μπριζιτ Μπαρντο π.χ.Και οταν λεω ταλεντο εννοω ολο το πακετο.Δεν χρειαζεται να εισαι Κατινα Παξινου για να εισαι ηθοποιος.Ισως η μοναδικη πραγματικη σταρ που εβγαλε η χωρα