Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Βίλιαμ Βίστιν: Ο πρώτος απόλυτα συμπαθής επιθεωρητής
Βιβλίο

Βίλιαμ Βίστιν: Ο πρώτος απόλυτα συμπαθής επιθεωρητής

Τα μυθιστορήματα του Χορστ με ήρωα τον Βίλιαμ Βίστιν μας χάρισαν τον πρώτο κανονικό, τρυφερό και μη καταραμένο επιθεωρητή, ακριβώς όπως ήταν και ο ίδιος, όταν εργαζόταν ως αστυνομικός

Τρυφερός, κανονικός, διορατικός. Με άλλα λόγια, ο Βίλιαμ Βίστιν δεν διαθέτει τίποτε από όλα όσα συναντά κανείς στους υπόλοιπους αστυνομικούς επιθεωρητές, αφού έχει βαλθεί να αποδείξει ότι είναι πραγματικός, όχι βγαλμένος από την άβυσσο της μυθοπλασίας ή κάποια ανήλιαγα γραφεία γεμάτα μοιραίους, όμορφους πρωταγωνιστές και αποτσίγαρα σε ξεχασμένα τασάκια. Ο ίδιος δεν είναι καν ευειδής, αν και έχει έντονα χαρακτηριστικά, δεν πίνει, δεν έχει χαρακτηριστικά μανιοκαταθλιπτικού ή κάποια άλλη ένδειξη που θα τον καθιστούσε «καταραμένο». Το μόνο που ξέρει να κάνει καλά, ίσως καλύτερα από τους άλλους, είναι η δουλειά του, προσπαθώντας να κρατήσει κάποια ικμάδα εκλογίκευσης στο παράλογο σύμπαν που είναι γεμάτο πτώματα και φόνους. «Ο Βίστιν πήρε ένα πλαστικό κύπελλο χωρίς να κάνει κανένα σχόλιο. Το είχε ξαναδεί το έργο: υπήρχαν άνθρωποι που ήταν αόρατοι στους άλλους.

 

Το μόνο που δεν έβγαζε νόημα ήταν πως υπήρχε κάποιος που ήθελε να τους σκοτώσει» γράφει ο Χορστ για τον επιθεωρητή Βίστιν στη νέα περιπέτεια του ήρωα του που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διόπτρα με τον τίτλο Πρωτόγονο Ένστικτο (σε μετάφραση Δέσποινας Παπαγρηγοράκη). Επισημάνσεις οι οποίες ενδεχομένως να μην ενδιέφεραν καθόλου, αν δεν ήταν αποκαλυπτικές μιας μεγάλης αλήθειας: ο άνθρωπος που επινόησε τον επιθεωρητή Βίστιν υπήρξε επιθεωρητής ο ίδιος. Γιατί εκτός από ακριβής και συναρπαστικός συγγραφέας, ο βραβευμένος και πολυμεταφρασμένος συγγραφέας εργαζόταν επί σειρά ετών στο τμήμα Δίωξης Ανθρωποκτονιών.

 

Ο άνθρωπος που επινόησε τον επιθεωρητή Βίστιν υπήρξε επιθεωρητής ο ίδιος. Γιατί εκτός από ακριβής και συναρπαστικός συγγραφέας, ο βραβευμένος και πολυμεταφρασμένος συγγραφέας Χορν Λίερ Χορστ εργαζόταν επί σειρά ετών στο τμήμα Δίωξης Ανθρωποκτονιών

 
Γι' αυτό και οι μυθοπλαστικές εικασίες, οι «σάλτσες» με τις οποίες εμπλουτίζουν τα αστυνομικά μυθιστορήματα οι συγγραφείς, ακόμα και το σύνηθες προφίλ του αλκοολικού ήρωα, δεν ταιριάζουν στα συνεπή αστυνομικά του Χορστ: πάντα γραμμένα με ακρίβεια, αλλά χωρίς τις υπερβολές των ιστοριών με τους καταραμένους ήρωες «με τα γένια τριών ημερών», όπως λέει και ο ίδιος. Άλλωστε, όπως ομολογεί, οι πολυετείς έρευνες που έχει πραγματοποιήσει ως επιθεωρητής τον έχουν βοηθήσει να μη γράφει πράγματα γελοία και ανυπόστατα, π.χ. για γεμιστήρες που οπλίζονται σε περίστροφα(!), για ίχνη από DNA που λαμβάνονται με άσχετο τρόπο, λεπτομέρειες που μόνο ένα έμπειρο μάτι μπορεί να διακρίνει.

 

«Έχω μεγάλη εμπειρία από ποικίλα είδη αστυνομικής έρευνας. Τα τελευταία δέκα χρόνια, προτού αποχωρήσω από το Σώμα, εργαζόμουν ως αστυνομικός επιθεωρητής, κάτι που σημαίνει πως ήμουν εγώ ο κύριος ερευνητής σοβαρών και πολύπλοκων υποθέσεων, όπως οι ανθρωποκτονίες. Αυτό το επαγγελματικό υπόβαθρο είναι και η μεγαλύτερη δύναμή μου ως συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας. Η αστυνομία είναι ένα εξαιρετικό παρατηρητήριο της κοινωνίας, όπως και μια καλή αρχή για τη συγγραφή ρεαλιστικών αστυνομικών μυθιστορημάτων. Αργά ή γρήγορα, τα δυσλειτουργικά κομμάτια της κοινωνίας μας έρχονται αντιμέτωπα με την αστυνομία» ομολογεί ο ίδιος. Εξού και το ότι ο επιθεωρητής Βίστιν εκ των πραγμάτων διαθέτει δικά του κομμάτια: δεν παρασύρεται από αυθορμητισμούς και δεν γυρνοβολάει μεθυσμένος σε μισοσκότεινα ροκ μπαρ της πόλης.

 

Είναι διορατικός και φροντίζει, πάνω απ' όλα, να φέρει εις πέρας υποθέσεις που κανείς άλλος δεν μπορεί, δίνοντας έμφαση στη λεπτομέρεια. Δεν τον νοιάζει πολύ η εμφάνισή του, συνήθως κυκλοφορεί με σακάκια που δεν διακρίνονται για το στυλ τους, τα μαλλιά του είναι κάπως ατημέλητα, κάτι που οφείλεται και στη μακρόχρονη έλλειψη γυναικείας παρουσίας. Άλλωστε, για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν αναγκασμένος να επιστρέφει σε ένα άδειο σπίτι, αφού έμεινε χήρος όταν η γυναίκα του σκοτώθηκε σε δυστύχημα σε μακρινή αποστολή της Norad στην Αφρική. Τελικά, βρήκε σύντροφο, τη Σουζάνε, που τον κινητοποίησε και τον έβγαλε από τη μοναξιά, αλλά η ίδια δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί τη μεγάλη της αντίζηλο, τη δουλειά του αγαπημένου της. Μένοντας μακριά από τις γυναίκες –μάλλον ο μόνος επιθεωρητής για τον οποίο δεν είναι προτεραιότητα–, ο Βίστιν φαίνεται να τα δίνει όλα στην έρευνα.

 

Βοηθάει και το γεγονός ότι έχει πια μεγαλώσει και ότι στο πλευρό του στέκεται πάντα η κόρη του Λίνε, της οποίας ο ρόλος γίνεται όλο και πιο δραστικός. Ειδικά στο νέο βιβλίο, το Πρωτόγονο Ένστικτο, η Λίνε αποκτά πια τον πρώτο ρόλο στην υπόθεση του γείτονα-θύματος Βίγκο Χάνσεν. Παρότι έχει κι αυτή τα προσωπικά της θέματα, αφού προσπαθεί να ξεπεράσει τη σχέση της με τον Τόμι Κβάιντερ, δεν το βάζει κάτω και αποφασίζει να αφιερωθεί στην εξιχνίαση των εγκλημάτων προφανώς ενός ακόμα serial killer.

 

Το γεγονός ότι η ίδια εργάζεται ως δημοσιογράφος βοηθάει στο να φωτίσει με διαφορετικό τρόπο την υπόθεση, καθώς γνωρίζει, αλλά με διαφορετικό τρόπο, τι σημαίνει έρευνα. Επιπλέον, η ενεργός παρέμβασή της κινητοποιεί τον τρόπο που συνδέεται η αστυνομία με τη δημοσιογραφία – μια σχέση αγάπης μίσους. Και στις διάσπαρτες αναφορές διαφαίνεται όχι μόνο η διαφορά στον τρόπο έρευνας αλλά και στο πώς όλα όσα ερευνώνται καταλήγουν να γίνουν ξεκάθαρα τεκμήρια, και όχι καθαρή εξιστόρηση ή μυθοπλασία. «Η Λίνε τον ευχαρίστησε και στάθηκε μπροστά στο παράθυρο. Έξω ο αέρας μαστίγωνε το ελαφρύ στεγνό χιόνι και το μάζευε σε θίνες στις άκρες του δρόμου. Είχε διαβάσει πολλές αστυνομικές αναφορές, ιατροδικαστικές εκθέσεις και δημόσιες δηλώσεις για να ξέρει πως όλα αυτά που τυπώνονταν στο χαρτί ήταν μόνο αυτά για τα οποία ο συγγραφέας ήταν σίγουρος».

 

«Τα τελευταία δέκα χρόνια, προτού αποχωρήσω από το Σώμα, εργαζόμουν ως αστυνομικός επιθεωρητής, κάτι που σημαίνει πως ήμουν εγώ ο κύριος ερευνητής σοβαρών και πολύπλοκων υποθέσεων, όπως οι ανθρωποκτονίες». Φωτογραφία: Dag Nordsveen.
«Τα τελευταία δέκα χρόνια, προτού αποχωρήσω από το Σώμα, εργαζόμουν ως αστυνομικός επιθεωρητής, κάτι που σημαίνει πως ήμουν εγώ ο κύριος ερευνητής σοβαρών και πολύπλοκων υποθέσεων, όπως οι ανθρωποκτονίες». Φωτογραφία: Dag Nordsveen.

 

Όλοι αυτοί είναι ακριβώς οι λόγοι που καθιστούν τον επιθεωρητή Βίλιαμ Βίστιν όχι μόνο κανονικό άνθρωπο αλλά και τον πλέον συμπαθή. Άλλωστε, είναι πια παππούς από την κόρη του Λίνε κι ένας 60άρης που έχει δει και έχει ζήσει τα πάντα. Το καλύτερο στοιχείο του όμως είναι η τρυφερότητα και η συμπόνια του, αφού τα απωθημένα που κάνουν τους υπόλοιπους επιθεωρητές δυσλειτουργικούς εδώ απουσιάζουν πανηγυρικά. Καταφέρνει να παραμένει νηφάλιος ακόμα και όταν εμφανίζονται μπροστά του οστά, κρανία, ξεκοιλιασμένα πτώματα – από τον τρόπο που περιγράφονται καταλαβαίνεις ότι συνιστούν στοιχεία της έρευνας και όχι ανεκδιήγητα κομμάτια της άλλης πλευράς του φεγγαριού. Εξάλλου, στόχος του συγγραφέα, που ακολουθεί το βλέμμα του ήρωά του, δεν είναι να τρομάξει τον αναγνώστη ή να του ζωντανέψει έναν ζοφερό κόσμο αλλά να του δείξει όλα τα κομμάτια του παζλ, όλες εκείνες τις ενδείξεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην επίλυση του μυστηρίου. Και ως πρώην αστυνομικός ο Χορστ ξέρει καλύτερα από όλους ποιος είναι και το κυριότερο πώς ακριβώς θα μπορούσε να είναι ο φονιάς.

 

Σε συνεντεύξεις του έχει εξηγήσει ότι μια ανεξιχνίαστη υπόθεση την οποία ερευνούσε για χρόνια κατέληξε να του γίνει εμμονή, βασικό, μάλλον, χαρακτηριστικό της δουλειάς του επιθεωρητή. Το ίδιο συνέβη και με τη λογοτεχνία, καθώς ήθελε να αποδείξει ότι, εκτός από ιδανικός ερευνητής, είναι και ικανός συγγραφέας: «Όταν απέσπασα ένα από τα πιο περίβλεπτα λογοτεχνικά βραβεία της Νορβηγίας και άκουσα τον υπουργό Πολιτισμού της χώρας να με προσφωνεί, συνειδητοποίησα οριστικά ότι ήμουν πλέον συγγραφέας πλήρους απασχόλησης».

 

Κατάφερε, λοιπόν, να φτιάξει έναν επιθεωρητή ως ιδανικό alter ego του, αφού και ο ίδιος είναι ένας φιλήσυχος οικογενειάρχης που ζει στη βόρεια Νορβηγία, καθώς και έναν ιδανικό εκπρόσωπο των αστυνομικών του Βορρά. Με άλλα λόγια, τον τέλειο φορέα του ατμοσφαιρικού κόσμου που έχει στήσει ο συγγραφέας του, έναν αστυνομικό που θα ήθελε κανείς να έχει δίπλα του, από τους λίγους που θα τον έκαναν να νιώθει ασφαλής.

 

Infο:

Το τελευταίο βιβλίο της σειράς του Χορστ με τίτλο Πρωτόγονο Ένστικτο μόλις κυκλοφόρησε από τη Διόπτρα.

 

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αισθητική (Essex) και στην Πολιτική Θεωρία (LSE). Μετάφρασε βιβλία αγαπημένων της συγγραφέων (όπως Ντελέζ και Χόμπσμπαουμ) και από το 2000 έχει την ευτυχία να δημοσιογραφεί σε περιοδικά κι εφημερίδες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Πίσω από τα μάτια της»: ένα domestic noir μυθιστόρημα διαφορετικό από τα άλλα
Το ψυχολογικό θρίλερ της Σάρα Πίνμπορο είναι εξέχον δείγμα ενός δημοφιλέστατου υπο-είδους του αστυνομικού μυθιστορήματος με ηρωίδες γυναίκες που αντιμετωπίζουν ενδοοικογενειακά προβλήματα.
«Υπόθεση Λέβενγουορθ»: Η Άννα Κάθριν Γκριν και το αστυνομικό μυθιστόρημα της χρονιάς
Ένα απολαυστικό ανάγνωσμα από την Πρώτη Κυρία της αστυνομικής λογοτεχνίας
Μυστήριο και σασπένς  στις σελίδες των αστυνομικών της Διόπτρας
Με αφορμή το νέο βιβλίο της V. M. Giambanco «Τόσο πολύ αίμα», μία συζήτηση με την υπεύθυνη δικαιωμάτων των Εκδόσεων Διόπτρα για νέους ενδιαφέροντες, αλλά και υπό έκδοση τίτλους

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

H ωραιότερη περιγραφή των σκυλάδικων σε 5 σελίδες
Στο νέο βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου «Έρωτες στη μεταπολίτευση», ο συγγραφέας περιγράφει με τον πιο καίριο και λιγομίλητο τρόπο την λούμπεν φάση της ελληνικής νύχτας.
Edna St. Vincent Millay: Μια σύντομη ιστορία και επτά ποιήματα
Με αφορμή τον θάνατο της σημαντικής ποιήτριας, σαν σήμερα, στις 19 Οκτωβρίου του 1950, σε ηλικία 58 ετών.
Δυο βιβλία μικρής φόρμας βάζουν το εξωφρενικό ελληνικό σύμπαν στο μικροσκόπιο
Οι εκδόσεις Νεφέλη προσφέρουν πλέον μια συνεκτική πρόταση για το τι σημαίνει μικρή φόρμα στην Ελλάδα με δυνατούς συγγραφείς: μετά τον Γιάννη Παλαβό, ξεχωρίζουν τα διηγήματα του Πάνου Τσίρου «Η μοναξιά των σκύλων» και τη νουβέλα «Φιλελλήνων» της Βίκυς Τσελεπίδου.
«Μορφωμένη»: Πώς ξεφεύγει κανείς από το αυστηρά περιοριστικό περιβάλλον των μορμόνων;
Η «Μορφωμένη» της Τάρα Γουέστοβερ (εκδ. Ίκαρος) είναι ένα θαρραλέο αυτοβιογραφικό βιβλίο που παρουσιάζει τη μόρφωση ως τον μόνο τρόπο να ξεφύγεις
Δεν είναι λίγο *κάπως* να λέει ο Έλτον Τζον «διαταραγμένο» τον Μάικλ Τζάκσον, όταν ο ίδιος ήταν εκτός ελέγχου για 20 χρόνια;
«Κανείς δεν με πίεσε να πίνω και να κάνω ναρκωτικά» γράφει ο Έλτον Τζον στα απομνημονεύματά του όπου περιλαμβάνεται κι ένα περίεργο ερωτικό τρίγωνο αποτελούμενο από την Πριγκίπισσα Νταϊάνα, τον Ρίτσαρντ Γκιρ και τον Σιλβέστερ Σταλόνε.
Η κατηγορία του Χάντκε ως «εθνικιστή» είναι ό,τι πιο παράλογο μπορούσε να γράψει κανείς για αυτόν
Ούτε την Σρεμπρένιτσα αρνήθηκε ο Χάντκε, ούτε ισχυρίστηκε ποτέ ότι οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι σκοτώθηκαν μεταξύ τους.
Η νομοθετική αντιμετώπιση των έμφυλων διακρίσεων στην Ελλάδα
Μια επίκαιρη, διεξοδική και εμπεριστατωμένη μελέτη, χρήσιμη τόσο σε ερευνητές και δικαιωματικούς ακτιβιστές όσο και σε απλούς πολίτες, κυκλοφόρησε μόλις από το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ
Αχμέτ Αλτάν: «Καμιά λέξη δεν μπορεί να περιγράψει τον βαθύ, γυμνό και αρχέγονο καημό που βιώνεις στη φυλακή»
Μάντλιν Μίλερ: H Κίρκη έχει μια κακή φήμη που δεν της αξίζει
Η δημοφιλής συγγραφέας βρέθηκε στην Αθήνα εν μέσω απεργιακών κινητοποιήσεων και μίλησε στη LiFO για τον Όμηρο, την Κίρκη και τη θέση της γυναίκας σήμερα.
«Λυπούμαστε βαθιά που το Νόμπελ Λογοτεχνίας πήγε σε αυτόν τον άνθρωπο»: Συγγραφείς κριτικάρουν τη βράβευση του Πέτερ Χάντκε
Ο Σαλμάν Ρούσντι, ο Χάρι Κούνζρου και ο Σλάβοϊ Ζίζεκ αντιδρούν για το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας εξαιτίας της παλαιότερης στήριξης του Πέτερ Χάντκε στο καθεστώς του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς
O Τζο Νέσμπο ακονίζει καλά το Μαχαίρι και γράφει, επιτέλους, για την Κάλυμνο
Ο Νέσμπο μιλάει για το «Μαχαίρι» (από τις εκδόσεις Μεταίχμιο) και μας αποκαλύπτει ότι η επόμενη ιστορία του θα διαδραματίζεται στην Κάλυμνο.
Όλγκα Τοκάρτσουκ: «Έχω γίνει η ψυχοθεραπεύτρια του παρελθόντος»
Τρεις μήνες πριν από τη σημερινή βράβευσή της με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, η σπουδαία Πολωνή συγγραφέας μιλούσε στο New Yorker για τη ζωή, το έργο της και το ακραία εθνικιστικό και συντηρητικό καθεστώς της πατρίδας της.
Η Άλκη Ζέη αφηγείται τη ζωή της στη LIFO
Συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Κυψέλη, ζει στους Αμπελόκηπους. Απορεί πώς, με τόσους βρικόλακες, τα παιδιά διαβάζουν ακόμα τα βιβλία της.
Νόμπελ Λογοτεχνίας: Ποιοι είναι οι δυο βραβευθέντες, Όλγκα Τοκάρτσουκ και Πέτερ Χάντκε;
Το φετινό, διπλό Νόμπελ Λογοτεχνίας επιστρέφει στην Κεντρική Ευρώπη και δικαιώνει ξανά το όνομα του
Σαν ήταν το παιδί παιδί, ήθελε να'ταν το ρυάκι ποταμός, ο ποταμός να'τανε χείμαρρος, και τα λασπόνερα αυτά να 'ταν η θάλασσα.
.Πώς μερικοί στίχοι και ταινίες γίνονται μεγαλύτερα καθώς περνούν τα χρόνια
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
spationaute spationaute 2.11.2017 | 09:46
Κι ο αστυνόμος Χαρίτος είναι ένας τέτοιος ήρωας.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή