Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Ένας καλλιτέχνης μόλις μεταμόρφωσε το Αστεροσκοπείο Αθηνών σε έναν κήπο γεμάτο μηνύματα για την ανθρωπότητα
Εικαστικά

Ένας καλλιτέχνης μόλις μεταμόρφωσε το Αστεροσκοπείο Αθηνών σε έναν κήπο γεμάτο μηνύματα για την ανθρωπότητα

Ο Adrián Villar Rojas και το ΝΕΟΝ παρουσιάζουν στην Αθήνα την εγκατάσταση The Theater of Disapperance, ένα από τα πιο συγκινητικά και δυνατά έργα που έχουμε δει πρόσφατα.

Στην πάγια πολιτική του καλλιτεχνικού οργανισμού ΝΕΟΝ να επιλέγει δημόσιους χώρους ως πεδίο καλλιτεχνικής δράσης και παρέμβασης εντάσσεται και η μεγάλης κλίμακας in situ εγκατάσταση The Theater of Disapperance στον προαύλιο χώρο των 4.500 τετραγωνικών μέτρων του Εθνικού Αστεροσκοπείου της Αθήνας από τον σημαντικό Αργεντινό καλλιτέχνη Adrián Villar Rojas.


Πολιτικοποιημένος και διεθνής, το έργο του, είτε πρόκειται για εγκαταστάσεις είτε για γλυπτά, θίγει σταθερά θέματα πολιτικής ιστορίας, κατάκτησης, απληστίας, εξαναγκασμού, προπαγάνδας και πατριωτισμού μέσα από τον διάλογο με τα σύμβολα και τη γη. Μια γη που μπορεί να είναι κοινή για όλους τους ανθρώπους, αλλά δεν σημαίνει για όλους τα ίδια πράγματα. Λέει ο ίδιος: «Κατάγομαι από την Αργεντινή, όπου στην ουσία το έδαφος αποτελεί μέσο παραγωγής. Αυτό που βρίσκεται κάτω από τα πόδια μας στην Αργεντινή δεν μας αντιπροσωπεύει με τον ίδιο τρόπο που αντιπροσωπεύει τους ανθρώπους που ζουν στην Ελλάδα ή στην Τουρκία. Πιστεύω ότι εμείς, οι Αργεντινοί, ταυτίζουμε το έδαφος με τη γονιμότητα και, βεβαίως, αυτό είναι μια γεωπολιτική κατασκευή που έχει γίνει από την Ευρώπη, τον δυτικό κόσμο και τις παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις γενικότερα. Χωρίς αμφιβολία, τα πιο ισχυρά χαρακτηριστικά της εθνικής μας ταυτότητας είναι οι σοδειές και τα κοπάδια μας, που μας προσφέρουν αφειδώς ένα "ευλογημένο" έδαφος, για του οποίου τις εκτάσεις το μόνο όριο είναι ο ουρανός. Μοιάζει λίγο με υπερβολή, αλλά αν ταξιδέψεις με αυτοκίνητο από το Μπουένος Άιρες μέχρι το Ροσάριο διασχίζοντας την ύπαιθρο στο κέντρο της "Υγρής Πάμπας", πολύ γρήγορα θα καταλάβεις γιατί οι Αργεντινοί είναι τόσο υπερήφανοι για τη χώρα τους. Έτσι, όταν έφτασα στην Ελλάδα, κατάλαβα αμέσως ότι για τους Έλληνες, αυτό που υπάρχει κάτω από τα πόδια τους είναι το πιο ουσιώδες για την εθνική τους ταυτότητα, όπως και για τους Αργεντινούς, αλλά με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Αυτό που υπήρχε κάτω από τα πόδια τους ήταν η κουλτούρα: χιλιάδες χρόνια ανθρώπινου πολιτισμού».

 

Επέλεξε 46.000 διαφορετικά φυτά από 26 διαφορετικά είδη, χρειάστηκε 1.983 τσουβάλια με χώμα, ειδικές ξύλινες κατασκευές, ένα αυτόνομο αρδευτικό σύστημα με δεξαμενές νερού και μήνες δουλειάς για να ζωντανέψει ένα προαύλιο που μέχρι πρότινος παρέμενε ένα ξερό, άνυδρο χωματένιο τοπίο με δέντρα, βράχους και σπηλιές.


Ο Rojas, γνώστης της Ιστορίας και της Μεσογείου, αποδέχτηκε την πρόταση του ΝΕΟΝ για μια εγκατάσταση στο Αστεροσκοπείο, στον Λόφο των Νυμφών, κι έτσι εμπνεύστηκε και δημιούργησε μια άνευ προηγουμένου επέμβαση στο αρχαίο τοπίο, η οποία άνοιξε για το κοινό την 1η Ιουνίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 24 Σεπτεμβρίου.

 

Ο Villar Rojas αντιστέκεται στο«θέατρο της εξαφάνισης» και στην υποκρισία που μας κυκλώνει. Μας λέει ότι είμαστε μάρτυρες μιας ιστορίας του παραλόγου και μας καλεί να περιπλανηθούμε και να αναστοχαστούμε την Ιστορία σε μια καμπή όπου όλα αναθεωρούνται. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON
Ο Villar Rojas αντιστέκεται στο«θέατρο της εξαφάνισης» και στην υποκρισία που μας κυκλώνει. Μας λέει ότι είμαστε μάρτυρες μιας ιστορίας του παραλόγου και μας καλεί να περιπλανηθούμε και να αναστοχαστούμε την Ιστορία σε μια καμπή όπου όλα αναθεωρούνται. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

Το Εθνικό Αστεροσκοπείο ξεκίνησε να χτίζεται το 1842 και ολοκληρώθηκε το 1846 χάρη στα φιλόδοξα σχέδια του διορατικού Γεωργίου Σίνα, τραπεζίτη και πρεσβευτή της Ελλάδας στην Αυστρία, λίγα χρόνια μόλις μετά την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, όταν η Αθήνα αριθμούσε μόλις 12.000 κατοίκους και το τελευταίο που είχε ανάγκη ήταν ένα τέτοιο ερευνητικό επιστημονικό παρατηρητήριο του ουρανού και των άστρων. Και αν ο Σίνας οραματίστηκε το Αστεροσκοπείο ως μια συμβολική σύνδεση του κέντρου του αρχαίου κόσμου με το μέλλον και το Διάστημα, εγκαθιστώντας το δίπλα στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, η Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου δεν το είδε καθόλου έτσι.

 

Αντιτάχθηκε σθεναρά σε αυτό με την πεποίθηση ότι η νέα οικοδομή θα διατάρασσε τη γαλήνη και την αρχαιολογική καθαρότητα του αρχαιολογικού τοπίου. Εκατόν εξήντα χρόνια αργότερα, η αυλή του Αστεροσκοπείου, όπως και η ευρύτερη περιοχή, παραμένει από τις πιο γαλήνιες και «καθαρές» περιοχές του κέντρου της Αθήνας. Εκεί μέσα ο σπουδαίος καλλιτέχνης επενέβη με τον πλέον ευφυή τρόπο, αλλάζοντας την όψη του και ανάγοντας το σύνολο της εγκατάστασης σε μια πολιτική χειρονομία για την πορεία του ανθρώπου και το μέλλον του.

 

Επέλεξε 46.000 διαφορετικά φυτά από 26 διαφορετικά είδη, χρειάστηκε 1.983 τσουβάλια με χώμα, ειδικές ξύλινες κατασκευές, ένα αυτόνομο αρδευτικό σύστημα με δεξαμενές νερού και μήνες δουλειάς για να ζωντανέψει ένα προαύλιο που μέχρι πρότινος παρέμενε ένα ξερό, άνυδρο, χωμάτινο τοπίο με δέντρα, βράχους και σπηλιές. Μέρος του, μάλιστα, δεν το επισκεπτόταν ούτε καν το προσωπικό του Αστεροσκοπείου. Η μετάλλαξη αυτήν τη στιγμή είναι θεαματική.

 

Μονοπάτια ανοίγονται μέσα από πυκνή βλάστηση όπου κυριαρχούν ψηλά φύλλα καλαμποκιού αλλά και άπειρες αγκινάρες, κολοκύθες, μια μείξη από αγρωστώδη φυτά, όπως μπαμπού, σπόροι, δημητριακά αλλά και φρούτα και λαχανικά. Μάλιστα, η καλλιέργειά τους σε τόσο κοντινή απόσταση θεωρήθηκε από τους γεωπόνους αδιανόητη. Κι όμως, η φύση τούς διάψευσε, αφού ο τόπος γέμισε μυρωδιές και πεταλούδες. Η βλάστηση αυτήν τη στιγμή γύρω από τα παμπάλαια κτίρια, χτισμένα από τους Χάνσεν και Τσίλερ, είναι τόσο πυκνή, που κρύβει τόσο τα χαρακτηριστικά του κήπου (όπως ένα άγαλμα) όσο και τη θέα προς την πόλη. Πρόκειται για μια αναφορά στην έννοια των συνόρων και στην ιδέα του να είσαι καθηλωμένος από μια ισχυρή εθνική ταυτότητα.

 

 

Πριν και μετά © Panos Kokkinias, Courtesy NEON
Πριν και μετά © Panos Kokkinias, Courtesy NEON


Πλησιάζοντας προς το μουσείο, συναντάς από τη δεξιά πλευρά μια φυτεία καλαμποκιού (σύμβολο πολιτισμού - πολύτιμο αγαθό στον ανταγωνισμό μεταξύ πλούσιων και φτωχών κρατών) και από την αριστερή ένα γιγαντιαίο γλυπτό από νεκρούς κορμούς ξύλου που το ΝΕΟΝ προμηθεύτηκε από υλοτόμους και που προορίζονταν για καύση. Στην επιφάνειά τους (σαν να ξεπετάγεται η ζωή μέσα από τον θάνατο) ξεφυτρώνουν πράσινα φύλλα και χόρτα. Ο καλλιτέχνης έχει κάνει επεμβάσεις και στο μουσείο: αφαίρεσε μέρος των εκθεμάτων, κράτησε μερικά από τα πιο ογκώδη, όπως τα παλιά τηλεσκόπια, τα απάλλαξε από τις επεξηγηματικές ταμπέλες και πρόσθεσε βαριές, γκρίζες κουρτίνες. Επικρατεί απόλυτη ησυχία, ενώ ελάχιστο φυσικό φως μπαίνει από κάποια σημεία δίπλα σε παράθυρα. Στον πρώτο θάλαμο, δε, υπάρχει μια γύψινη μακέτα του Αστεροσκοπείου όπως ήταν το 1844, όταν εγκαινιαζόταν.


Έξω, επιστρέφοντας στον παράδεισο που δημιούργησε ο Rojas, όπου αναρωτιέσαι αν πρόκειται για έναν οικολογικού ενδιαφέροντος αρχιτεκτονικό σχεδιασμό τοπίου (μέχρι και ο τρόπος που στήθηκε όλο αυτό, σε χώμα ύψους 40 εκ. για να προστατευτεί το έδαφος από την υγρασία της φύτευσης) ή τέχνη, ακολουθείς τα μονοπάτια μέχρι που βρίσκεσαι στην ουσιαστική κορύφωση του έργου, μια γυμνή, ουδέτερη ζώνη που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε και «εμπόλεμη». Σε αυτό το κομμάτι, δίπλα σε σπηλιές, όπου οι μόνοι επισκέπτες στο πρόσφατο παρελθόν ήταν ναρκομανείς, αφού βρέθηκαν εκεί εγκαταλελειμμένα σύνεργα, και όπου έγινε –όπως άλλωστε και στην υπόλοιπη έκταση– ένα νοικοκύρεμα, ο επισκέπτης έρχεται αντιμέτωπος με 11 γυάλινες προθήκες, όπου μέσα από γλυπτικές εγκαταστάσεις εκτίθεται η ανθρώπινη Ιστορία. Εδώ οραματίστηκε μια «ζώνη πολεμικών επιχειρήσεων», στην οποία προβάλλεται η βαρβαρότητα του τρόπου επέκτασης των αυτοκρατοριών μέσω της αναζήτησης και κατάκτησης νέων εδαφών προς εποικισμό, είτε στον πλανήτη Γη είτε έξω από αυτόν. Σαν ο Rojas να αναρωτιέται αν η συμβατική καταγραφή της Ιστορίας αποκαλύπτει στ' αλήθεια τους νικητές και τους ηττημένους του ιμπεριαλισμού.

 

© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON


Μέσα σε γυάλινες προθήκες με μαύρα μεταλλικά πλαίσια, μισοθαμμένες μέσα στο επικλινές χώμα της «εμπόλεμης ζώνης», άθικτες και αναλλοίωτες σε μια έρημη χώρα –κάποιες κρυμμένες μέσα σε σπηλιές κι ανάμεσα σε βράχια–, ο Αργεντινός καλλιτέχνης αφηγείται και σχολιάζει την Ιστορία υπό τη δική του, ειρωνική ματιά. Αμφισβητώντας τις εθνικές και σκόπιμα περικομμένες αφηγήσεις, αποδομεί τη σημαντικότητα των αντικειμένων που εκτίθενται. Κατάλοιπα πολιτισμών (όπως μια Νίκη της Σαμοθράκης, ξαπλωμένη και βεβηλωμένη με πολύχρωμα γκράφιτι-μηνύματα από τους δρόμους της Αθήνας), πολεμικά κατάλοιπα (όπλα), ιστορικά σύμβολα (όπως η σημαία της Αργεντινής), ενθύμια από μεταγενέστερες εποχές που φωλιάζουν σε οργανική ύλη όπως η σκόνη από τη Σελήνη, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, τα αρχαιότερα βακτήρια του κόσμου. Ένα αντίγραφο της «Λούσυ», της συλλογής απολιθωμένων οστών ηλικίας 3,2 εκατομμυρίων χρόνων, ένα κατειλημμένο από αγνώστους Curiosity Rover, το μη επανδρωμένο διαστημικό μηχάνημα εξερεύνησης του Άρη του 2012, μια ρέπλικα της στολής που φορούσαν οι Neil Armstrong και Buzz Aldrin, οι πρώτοι άνθρωποι που πάτησαν στη Σελήνη το 1969. Η προθήκη της στολής χωρίζεται σε τρία επίπεδα, με το πρώτο να έχει πετρώματα από το Μαρόκο που προσομοιάζουν σε εκείνα της Σελήνης και το τρίτο (ενδιάμεσα η στολή) χώμα με το αποτύπωμα του πρώτου βήματος του Armstrong. Σε άλλες προθήκες βλέπουμε το έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κράνη από τον πόλεμο στα νησιά Φόκλαντ και μια «κιβωτό» με καρπούς που θα μείνουν εκεί όσο χρειαστεί μέχρι να σαπίσουν.


Ο Villar Rojas αντιστέκεται στο «θέατρο της εξαφάνισης» και στην υποκρισία που μας κυκλώνει. Μας λέει ότι είμαστε μάρτυρες μιας ιστορίας του παραλόγου και μας καλεί να περιπλανηθούμε και να αναστοχαστούμε την Ιστορία σε μια καμπή όπου όλα αναθεωρούνται.

 

Ένα αντίγραφο της «Λούσυ», της συλλογής απολιθωμένων οστών ηλικίας 3,2 εκατομμυρίων χρόνων. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON
Ένα αντίγραφο της «Λούσυ», της συλλογής απολιθωμένων οστών ηλικίας 3,2 εκατομμυρίων χρόνων. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

Μια ρέπλικα της στολής που φορούσαν οι Neil Armstrong και Buzz Aldrin, οι πρώτοι άνθρωπου πάτησαν στη Σελήνη το 1969. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON
Μια ρέπλικα της στολής που φορούσαν οι Neil Armstrong και Buzz Aldrin, οι πρώτοι άνθρωπου πάτησαν στη Σελήνη το 1969. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

Curiosity Rover, το μη επανδρωμένο διαστημικό μηχάνημα εξερεύνησης του Άρη του 2012. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON
Curiosity Rover, το μη επανδρωμένο διαστημικό μηχάνημα εξερεύνησης του Άρη του 2012. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

Δείτε ένα slideshow με φωτογραφίες από το making of:

 
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
 
 
 
 
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
© Panos Kokkinias, Courtesy NEON
Η βλάστηση αυτήν τη στιγμή γύρω από τα παμπάλαια κτίρια, κτισμένα από τους Χάνσεν και Τσίλερ, είναι τόσο πυκνή, που κρύβει τόσο τα χαρακτηριστικά του κήπου (όπως ένα άγαλμα) όσο και τη θέα προς την πόλη. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON
Η βλάστηση αυτήν τη στιγμή γύρω από τα παμπάλαια κτίρια, κτισμένα από τους Χάνσεν και Τσίλερ, είναι τόσο πυκνή, που κρύβει τόσο τα χαρακτηριστικά του κήπου (όπως ένα άγαλμα) όσο και τη θέα προς την πόλη. © Panos Kokkinias, Courtesy NEON

 

Info:

Adrián Villar Rojas | The Theater of Disappearance
Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Λόφος Νυμφών
1 Ιουνίου – 24 Σεπτεμβρίου 2017

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα στο Bard College της Νέας Υόρκης θέατρο και κινηματογράφο. Έχω γράψει για τα περιοδικά SL, Πρόσωπα, 01, Εικόνες του Κόσμου, Symbol του Επενδυτή, όπως και για τις σημαντικότερες ελληνικές εφημερίδες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Συνέντευξη με τον καλλιτέχνη που έβαψε μπλε τα πρόβατα
Μια αποκλειστική συνομιλία με τον πολυσυζητημένο καλλιτέχνη Αμπουμπακάρ Φοφανά που προκάλεσε αντιδράσεις με την «Ευλογία Αφρικής», το έργο του για την documenta 14, στο οποίο έβαψε λουλακί 54 πρόβατα που φιλοξενούνται στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών
Ο Alan Bishop πιστεύει ότι οι καλλιτέχνες που δεν καπνίζουν είναι μέτριοι. Η Μερόπη Κοκκίνη βιντεογραφεί.
O θρυλικός μουσικός και εθνομουσικολόγος εξηγεί γιατί υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία, τουλάχιστον σε επίπεδο πεζοδρομίου, σε μια χώρα όπως η Αίγυπτος σε σύγκριση με τη Δύση
Τέχνη κι αλήθεια, όπως ποτέ ξανά στην Αθήνα από τους Weiner και Gordon
Δύο σημαντικοί διεθνείς καλλιτέχνες παρουσιάζουν μαζί έργα τους στην γκαλερί Gagosian, ανοίγοντας νέους ορίζοντες σε γαλήνιους συλλογισμούς
To δυναμικό πέρασμα του Ανδρέα Ράγκναρ Κασάπη στη documenta 14
Mια κουβέντα περί μνήμης και τέχνης με τον νεαρό εικαστικό Ανδρέα–Ράγκναρ Κασάπη που έχει φτιάξει μερικά από τα πιο όμορφα και ξεχωριστά έργα της documenta 14 στο Ωδείο Αθηνών
Ένα αυτόχθον φεμινιστικό κράτος χωρίς σύνορα σε ένα αίθριο του Ωδείου Αθηνών
Το έργο European Everything αποτελείται από παρεμβάσεις αφηγητών, συγγραφέων, τραγουδιστών, DJ και συνθετών στο θέμα της ουτοπικής ιδέας ενός δυνητικά αυτόχθονος φεμινιστικού κράτους χωρίς σύνορα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

41 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο
Μια δύστροπη και νευρική συνέντευξή του από το 1966, στην οποία μιλάει ελεύθερα, σκληρά, συχνά όμως και με αλήθειες, για τη σύγχρονη ζωγραφική
O Γκογκέν κοιμόταν με ανήλικα κορίτσια. Κάποιοι δεν είναι πια ok με αυτό.
«Μήπως έφτασε η ώρα να ακυρωθεί ο Γκογκέν;» Αυτό το ερώτημα φέρει ως τίτλο το άρθρο των New York Times σχετικά με την έκθεση έργων του Πολ Γκογκέν στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, ανάμεσά τους και οι διάσημοι πίνακες του με τα ανήλικα κορίτσια που χρησιμοποιούσε ως μοντέλα και ως ερωμένες του στηνΤαϊτή.
Όταν ο ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης αφηγήθηκε τη ζωή του στη LifO
«Μου αρέσουν όλα τα θέματα με τα οποία καταπιάνομαι. Λέω γελώντας ότι είμαι τούτι-φρούτι».
Μια βραδιά με τον πειρατή της σύγχρονης τέχνης Mark Leckey στην Αθήνα
Ο βραβευμένος με Turner Βρετανός καλλιτέχνης βρέθηκε στον μικρό χώρο του 3 137, καλεσμένος του Onassis Air, για να μιλήσει για τη δουλειά του
Η Λένα Κιτσοπούλου ζωγράφος (και καλή μάλιστα)
H σαρωτική κι αισθαντική προσωπικότητα του θεάτρου και της λογοτεχνίας εισέρχεται πλέον στον στίβο της ζωγραφικής με την έκθεση «Between my legs» που ανοίγει τον Δεκέμβριο στην γκαλερί The Breeder
Ο ζωγράφος Γιώργος Ρόρρης αφηγείται τη ζωή του στη LifO
Ζωγράφος. Γεννήθηκε στον Κοσμά Κυνουρίας και ζει στην πλατεία Μαβίλη.
Μήπως είναι καιρός να αποκαθηλωθεί η Μόνα Λίζα, «η Κιμ Καρντάσιαν των διάσημων πορτρέτων»;
Με άρθρο του στους New York Times, ο κριτικός τέχνης της εφημερίδας γράφει ότι ο διάσημος πίνακας έχει καταστεί «στην εποχή του μαζικού τουρισμού και του ψηφιακού ναρκισσισμού, μια μαύρη τρύπα αντι-τέχνης που κοντεύει να διαλύσει το Λούβρο» με τις ορδές που συνωστίζονται καθημερινά για να τον δουν.
6 εκθέσεις εικαστικών που αξίζει να δείτε αυτή την περίοδο στη Θεσσαλονίκη
Gallery Walk στη Θεσσαλονίκη
Η σημασία της Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης
Όλοι οι λόγοι για να επισκεφθείτε το μείζον εικαστικό γεγονός στην πόλη
Αν αξίζει να δείτε μόνο ένα πράγμα στη Θεσσαλονίκη τώρα, είναι η σπάνια έκθεση της Λιουμπόβ Ποπόβα
Η μεγαλύτερη έκθεση διεθνώς για τη Λιουμπόβ Ποπόβα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, με περισσότερα από 200 έργα και αντικείμενα, γίνεται στο MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης-Συλλογή Κωστάκη (Μονή Λαζαριστών).
Γερμανός στην Ελλάδα, Έλληνας στη Γερμανία ο Μπουζιάνης υπήρξε η ψυχή του ελληνικού εξπρεσιονισμού
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μουσείου Μπουζιάνη, Φοίβος Κυπραίος, και ο ιστορικός τέχνης Γιώργος Μυλωνάς μιλούν στο LIFO.gr για τον μεγάλο εξπρεσιονιστή που πεθαίνει σαν σήμερα το 1959
Η τέχνη του Taxis: Αληθινές ιστορίες σε κτίρια όλου του κόσμου
Ένας από τους πιο δυνατούς Έλληνες εικαστικούς τη νέας γενιάς αλλάζει παλέτα και ταξιδεύει παντού με την τέχνη του.
Δύο έργα του Ελ Γκρέκο ταξιδεύουν από το Μουσείο Μπενάκη στο Grand Palais - Όλο το χρονικό της μεταφοράς
Οι εικόνες «Ο Λουκάς ζωγραφίζει τη Παναγία» και «Η Προσκύνηση των Μάγων» από την πρώιμη περίοδο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου συμμετέχουν στη μεγάλη αναδρομική έκθεση «Greco» που ανοίγει στο Παρίσι.
Η πολύχρωμη street art των ΚΑΦΑΟ της Αθήνας
83 καλλιτέχνες γέμισαν με τέχνη τα κουτιά του ΟΤΕ στο εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας και τα μετέτρεψαν στα πιο instagram friendly σημεία του κέντρου.
Τα ζωγραφικά έργα του Νίκου Κούνδουρου στο 60ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παρουσιάζει το σύνολο του ζωγραφικού έργου του Νίκου Κούνδουρου, καλύπτοντας μια περίοδο 75 χρόνων, από τα πρωτόλεια σχέδια μέχρι τα τελευταία του σκιαγραφήματα με μολύβι.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή