Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΙΣΤΟΡΙΑ

Η οξύκορφη, λεπτουργημένη Γοτθική Τέχνη της Παναγίας των Παρισίων σε 22 σπάνιες φωτογραφίες

Πώς γεννήθηκε το αρχιτεκτονικό θαύμα της Παναγίας των Παρισίων και ποιά ζητήματα φωτός και όγκου έπρεπε να απαντηθούν.

Πώς γεννήθηκε ο γοτθικός ρυθμός της Παναγίας των Παρισίων, με τους οξύκορφους θόλους:

Κατά τα μέσα του 11ου αιώνα, οι οικοδόμοι της Ιλ ντε Φρανς, οδηγούμενοι από αυστηρά ορθολογιστικά κριτήρια, προσπάθησαν να επιλύσουν το πρόβλημα του φωτισμού και της ευρυχωρίας των εκκλησιαστικών κτιρίων που είχε τεθεί, όταν η ρωμανική αρχιτεκτονική αντικατέστησε τις ξύλινες εύφλεκτες στέγες με κτιστούς θόλους και τους στήριξε σε παχείς τοίχους και παραστάδες.

Έπρεπε λοιπόν να ελαφρύνουν οι θόλοι για να μπορούν να μειωθούν στο ελάχιστο οι αδρανείς φέροντες όγκοι και να υπερυψωθεί το κεντρικό κλίτος, ώστε να ανοιχτούν στις πλευρές του φωτιστικά παράθυρα.

Το αίτημα λύθηκε με τη μετατροπή των ημικυλινδρικών θόλων σε οξυκόρυφους που ασκούν μικρότερες οριζόντιες ωθήσεις, με τη γενίκευση των σταυροθολίων, που συγκεντρώνουν τα φορτία μόνο στις τέσσερις κορυφές του τετραγώνου της βάσεώς τους και δεν έχουν ανάγκη από ενιαίους τοίχους, αλλά μόνο υποστυλώματα για τη στήριξή τους και κυρίως με την ανεξαρτητοποίηση των ακμών των σταυροθολίων από το υπόλοιπο σώμα τους.

 

Η ισχυρή κατακόρυφη ανάταση του κτιρίου, τα πολυσύνθετα σχέδιά του με τα πολλά και τα εγκάρσια κλίτη, τους περιδρόμους και τις ποικίλες επιπτώσεις του φωτός που διαπερνά τα χρωματιστά βιτρώ, δημιουργώντας συνεχώς μεταβαλλόμενες οπτικές εικόνες, απομακρύνουν τα πραγματικά όρια του ναού και δίνουν στον χώρο την έννοια του απεριόριστου.

 

Ο γοτθικός ναός απασχόλησε και ανέδειξε γενεές οικοδόμων και διακοσμητών και διαμορφώθηκε τελικά σε καθαρά ορθολογιστικό οικοδόμημα, στο οποίο τονίζονται όσα μέλη έχουν στατική λειτουργία για να δώσουν την εντύπωση μιας δέσμης δυνάμεως χωρίς αδρανή ύλη.

Η ισχυρή κατακόρυφη ανάταση των κτιρίων, τα πολυσύνθετα σχέδιά τους με τα πολλά και τα εγκάρσια κλίτη, τους περιδρόμους και τα ακτινωτά παρεκκλήσια, δημιουργούν με τις ποικίλες επιπτώσεις του φωτός που διαπερνά τα χρωματιστά βιτρώ, συνεχώς μεταβαλλόμενες οπτικές εικόνες, απομακρύνουν τα πραγματικά όρια του ναού και δίνουν στον χώρο την έννοια του απεριόριστου.

 

Την ελαστική ζωτικότητα των αρχιτεκτονικών μορφών συμπληρώνουν, οι ισχυρές φωτοσκιάσεις στα σχήματα των βάσεων των υποστυλωμάτων, στις οριζόντιες ζώνες και στα κιονόκρανα με τον φυτικό διάκοσμο.

 

Τα θυρώματα ανοίγονται στους τοίχους και διευρύνονται προς τα έξω σε οδοντωτή διάταξη, ενώ ο πλαστικός τους διάκοσμος μετατρέπει την ακαμψία των ρωμανικών κιονωτών αγαλμάτων σε φυσική κίνηση, βαθιά ψυχική έκφραση και απαλό πλάσιμο.

 

Η γλυπτική ωστόσο δεν αποδεσμεύθηκε από την αρχιτεκτονική, όπως εξάλλου ούτε και η ζωγραφική. Τη θέση των νωπογραφιών, όταν τα τοιχώματα αντικαταστάθηκαν από μεγάλα παράθυρα, κατέλαβε το υαλογράφημα, που η τεχνική του δεν χρησιμοποιεί σχεδόν καθόλου πλάσιμο, αλλά δυνατά περιγράμματα και επίπεδες χρωματικές επιφάνειες.

 

Η σχολή του Παρισιού διακρίνεται στα γλυπτά της Νοτρ Νταμ για την κάπως μειωμένη φωτεινότητα, αλλά κυρίως για την αυλική πλαστική διατύπωση των ανάγλυφων που προβάλλονται στο πλατύ λείο βάθος.

 

Η προσεκτική παρατήρηση του πραγματικού δημιουργεί φυσικότερες κινήσεις, αρμονικότερες αναλογίες και προμηνύει τις θαυμάσιες προσωπογραφίες των ταφικών μνημείων των μέσων του 14ου αιώνα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Παναγία των Παρισίων (Notre-Dame) (1163-1250 περίπου), Παρίσι, δυτική όψη.

Το γνωστότερο ίσως μνημείο της γοτθικής αρχιτεκτονικής. Εντυπωσιακά στοιχεία του ναού είναι ο ρόδακας, οι δύο επιβλητικοί πύργοι και η περίτεχνη γλυπτική διακόσμηση στις τρεις πόρτες της πρόσοψης.
Παναγία των Παρισίων (Notre-Dame) (1163-1250 περίπου), Παρίσι, δυτική όψη. Το γνωστότερο ίσως μνημείο της γοτθικής αρχιτεκτονικής. Εντυπωσιακά στοιχεία του ναού είναι ο ρόδακας, οι δύο επιβλητικοί πύργοι και η περίτεχνη γλυπτική διακόσμηση στις τρεις πόρτες της πρόσοψης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο περίφημος ρόδακας της Παναγίας των Παρισίων
Ο περίφημος ρόδακας της Παναγίας των Παρισίων

 

 

Βασική πηγή: E.H. Gombrich, 1998, «Το χρονικό της Τέχνης», Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Παναγία των Παρισίων: Διεθνής έκκληση - Εδώ μπορείς να συνεισφέρεις για την αναστήλωση του μνημείου
Το ίδρυμα Fondation du patrimonie ανακοίνωσε διεθνή καμπάνια «για να αναγεννηθεί η Παναγιά των Παρισίων από την τέφρα της»
10 εκπληκτικές φωτογραφίες της Παναγίας των Παρισίων πριν την πυρκαγιά
Ένα από τα πλέον θαυμαστά αρχιτεκτονικά μνημεία γοτθικού ρυθμού
«Είναι αβάσταχτο η Παναγία των Παρισίων να επιβιώσει από τόσα και να καταστραφεί έτσι»: το μήνυμα του Μητροπολιτικού Μουσείου Νέας Υόρκης
Το μήνυμα συμπαράστασης που αναρτήθηκε στα social media του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης
Η συναρπαστική ιστορία της Παναγίας των Παρισίων
Χρειάστηκε πάνω από 100 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Αυτή είναι η ιστορία του εμβληματικότερου ναού της Γαλλίας

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το Νέο Μουσείο του Καΐρου στις Πυραμίδες: Δείτε φωτογραφίες και βίντεο από το μεγαλύτερο αρχαιολογικό μουσείο του κόσμου
Θα ανοίξει τις πύλες του το 2020.
Λεπτομέρειες από το Μουσείο του Καΐρου, λίγο πριν κλείσει οριστικά
Ένας φωτογραφικός περίπατος στο αμύθητο Μουσείο της Πλατείας Ταχρίρ, λίγους μήνες πριν μεταφερθεί στο φαραωνικό νέο κτίριο, δίπλα στις Πυραμίδες.
Μινωϊκά
Σύγχρονες επιρροές από την μινωϊκή αρχιτεκτονική
Άδηλον το σπανιότερο ψηφιδωτό του κόσμου
Η Δήλος ακόμα βρωμάει και ζέχνει από εγκληματική εγκατάλειψη
Αρχαιολογικό έγκλημα στη Δήλο: Το πιο σημαντικό ψηφιδωτό του Διόνυσου, με μπάζα, απροστάτευτο
Αντί για τουαλέτες, σύγχρονα γλυπτά!
Ποιος ήταν ο Καρλ Μαρξ;
Διακόσια ένα χρόνια από τη γέννησή του, ο συγγραφέας του «Κεφαλαίου» και του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος τόσο για τις αναλύσεις και τις προβλέψεις όσο και για τις αστοχίες του, ιδίως δε για το πάθος του να αλλάξει τον κόσμο.
Στα ξεχασμένα ιερά της Ανατολικής Αττικής
Βραυρώνα, Ραμνούς, Αμφιάρειο: Ένα οδοιπορικό του LIFO.gr σε τρεις παραμελημένους τόπους υψηλής αρχαιολογικής αξίας
Το 1866 σημειώνεται η σφαγή του Μέμφις, το μεγαλύτερο ρατσιστικό ξέσπασμα στην ιστορία των ΗΠΑ
Ακριβώς 150 χρόνια μετά, οι ιστορικοί αναζητούν τα βαθύτερα αίτια της δολοφονικής πρωτομαγιάς, κατά την οποία δεκάδες μαύροι σφαγιάστηκαν, έναν χρόνο μετά το τέλος του Αμερικανικού Εμφυλίου
Αρχαίοι ναοί του σεξ στην Ινδία επιβιώνουν σε ένα άκρως πουριτανικό περιβάλλον
Ερωτικά γλυπτά σε κάθε πιθανή στάση απηχούν μια εποχή σεξουαλικής ελευθεριότητας που δεν υπάρχει πια.
Ο Άδωνις, η Ανάσταση και το Πάσχα των περιηγητών
Η συγγραφέας και ξεναγός Άρτεμις Σκουμπουρδή εξηγεί πώς η γιορτή της Ανάστασης είναι βαθιά ριζωμένη στην καρδιά των Ελλήνων
Αναζητώντας την αρχαία πόλη του Αντίνοου σε ένα ταξίδι εκτός της τουριστικής Αιγύπτου
Το ταξίδι του Μύρωνα μ. Παβένου σε ό,τι απέμεινε από την αρχαία πόλη που έχτισε ο Αδριανός για να τιμήσει τον ωραίο έφηβο προστατευόμενό του.
Κεντητοί επιτάφιοι του 18ου και 19ου αιώνα στο Μουσείο Αργυροτεχνίας στα Ιωάννινα
Επιτάφιοι από πολύτιμα υλικά που αποδίδονται σε εργαστήρια της Κωνσταντινούπολης και της Βιέννης φιλοξενούνται στην έκθεση
Η συγκινητική ιστορία ενός Έλληνα ιερέα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Πώς ο αντιστασιακός πατήρ Διονύσιος Χαραλάμπους, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Λειμώνος στη Λέσβο, κατάφερε να επιβιώσει από τη ναζιστική θηριωδία
Το χαρέμι του Ιράν με τις γενειοφόρες κόρες
Στην Ανατολή υπήρχαν χαρέμια με τριχωτές γυναίκες
To 1915 ξεκινά η Γενοκτονία των Αρμενίων
Σαν σήμερα 250 διανοούμενοι Αρμένιοι δολοφονούνται από τους Τούρκους για να καταστραφεί ο πυρήνας της αρμένικης κουλτούρας
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή