Κατερίνα Καμπίτη

 

Φωτογραφίες

 

Η οδός των φαντασμάτων

 

 

Η έκθεση φωτογραφίας παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην αίθουσα "Καμίνι" του πολιτιστικού οργανισμού ΕΡΙΑ "Χρήστος Λαναράς" του Δήμου Νάουσας.

Διάρκεια 27/2/2020 με 16/03/2020.

Ώρες λειτουργίας καθημερινά και τα ΣΚ. 11:00 πμ- 13:00μμ και 17:00μμ - 20:00μμ.

Στις 14 και 15 Μαρτίου, στις ώρες λειτουργίας, θα γίνουν ξεναγήσεις στην έκθεση από την ίδια την φωτογράφο.

 

 

 

Στο αυτοκίνητο ©  Κατερίνα Καμπίτη
Στο αυτοκίνητο © Κατερίνα Καμπίτη

 

 

"H οδός των φαντασμάτων" περνά από διάφορα μέρη στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική, στην Κίνα και αφηγείται αλληγορικά σκηνές μιας φανταστικής 
αστικής πόλης.Εκεί, η μνήμη συναντά τους φόβους, τις προσδοκίες, την αναμονή, την περιέργεια, τη μοναξιά και τα μυστήρια της καθημερινής ζωής, με φόντο την κρίσιμη εποχή. Σ' ένα περιβάλλον που γίνεται λιγότερο φιλικό, οι άνθρωποι στρέφονται εσωτερικά στον δικό τους, ασφαλέστερο χώρο που ο χρόνος αναστέλλεται και οι πραγματικότητες μπλέκονται με τους μύθους. Η σειρά αποτελείται από 71 φωτογραφίες σε αφηγηματική σύνθεση που η καθεμία μεταβαίνει στην επόμενη διατηρώντας συγχρόνως την αυτοτέλειά της. Οι τίτλοι που διατρέχουν τις εικόνες, λειτουργούν αντιστοίχως αυτόνομα για κάθε εικόνα και συνδεόμενοι μεταξύ τους σχηματίζουν φράσεις. Οι φωτογραφιίες απεικονίζουν αληθινά γεγονότα.


Μιά φράση...

Το άγαλμα, χορεύοντας στη θέση του, ένα άδειο καρότσι κινεί, από μηχανής, σε υπόκλιση...

 

Το άγαλμα, κουτσουλισμένο, σύμβολο του πνεύματος της πόλης, χορεύει στατικά, δεν μπορεί να κουνήσει από την θέση του, η οποία είναι γυρτή, σε κλίση όπως το πνεύμα της εποχής μας, όλα γέρνουν αλλά ζούμε σε αυτήν την παρέκλιση σαν να είναι κανονική, σχεδόν δεν βλέπουμε την παρακμή, είμαστε εναρμονισμένοι με την αυθαιρεσία της. Το άδειο καρότσι, το γνωστό καρότσι του σούπερ μάρκετ, άδειο από τα αγαθά που δεν έχουμε, που επιθυμούμε να αποκτήσουμε, που και γεμάτο, παραμένει πάντα άδειο, που το έχουμε δει να είναι το όχημα μεταφοράς της πραμάτειας των μεταναστών και των ταλαιπωρημένων, σέρνεται στους δρόμους της πόλης. Και κινεί σε υπόκλιση, από έναν μηχανισμό συμφωνιών, οικονομικών και γεωπολιτικών στρατηγικών, ή τυχαίων αποφάσεων, που συμβαίνουν πέρα από τον έλεγχο του καθένα που βιώνει τις συνέπειές του, με την ακούσια ή εκούσια ευθύνη του. Οδηγεί το πνεύμα σε υπόκλιση, σε εξαθλίωση και παρακμή πνευματική και σωματική. Η σκηνή του επαίτη που στέκεται πάνω από το αυτοκίνητο, σαν φάντασμα μέσα στη νύχτα, μας είναι γνώριμη. Η αμηχανία είναι αμφίδρομη, κανείς από τους δύο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το βλέμμα του άλλου, ούτε η κυρία μέσα στο αμάξι ούτε ο άστεγος με την κάπα του.

Κατερίνα Καμπίτη

 

 

Οι χαρτοπαίκτες  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Οι χαρτοπαίκτες © Κατερίνα Καμπίτη

 

Υποσχέσεις ©  Κατερίνα Καμπίτη
Υποσχέσεις © Κατερίνα Καμπίτη

 

Στη στάση του λεωφορείου  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Στη στάση του λεωφορείου © Κατερίνα Καμπίτη

 

Ευλύγιστο  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Ευλύγιστο © Κατερίνα Καμπίτη

 

Φορώντας ρόμπες  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Φορώντας ρόμπες © Κατερίνα Καμπίτη

 

Σε κάθε γης  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Σε κάθε γης © Κατερίνα Καμπίτη

 

Πάνω στην μοτοσυκλέτα  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Πάνω στην μοτοσυκλέτα © Κατερίνα Καμπίτη

 

Με περιέργεια  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Με περιέργεια © Κατερίνα Καμπίτη

 

Είναι ανθοπώλης  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Είναι ανθοπώλης © Κατερίνα Καμπίτη

 

Για το κρεβάτι της αυτοκράτειρας  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Για το κρεβάτι της αυτοκράτειρας © Κατερίνα Καμπίτη

 

Μόνοι στο πλήθος  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Μόνοι στο πλήθος © Κατερίνα Καμπίτη

 

Στη θέση του  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Στη θέση του © Κατερίνα Καμπίτη

 

Σε υπόκλιση  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Σε υπόκλιση © Κατερίνα Καμπίτη

 

'Ενα άδειο καρότσι κινεί  ©  Κατερίνα Καμπίτη
'Ενα άδειο καρότσι κινεί © Κατερίνα Καμπίτη

 

Το “Καμίνι”: ένας χώρος καλοδιατηρημένος για να χρησιμοποιηθεί για πολιτιστικές εκδηλώσεις, είναι κατά κάποιο τρόπο κι αυτό ένα κτίριο φάντασμα, κομμάτι της βαρειάς βιομηχανίας της πόλης που δεν υπάρχει πια.  ©  Κατερίνα Καμπίτη
Το “Καμίνι”: ένας χώρος καλοδιατηρημένος για να χρησιμοποιηθεί για πολιτιστικές εκδηλώσεις, είναι κατά κάποιο τρόπο κι αυτό ένα κτίριο φάντασμα, κομμάτι της βαρειάς βιομηχανίας της πόλης που δεν υπάρχει πια. © Κατερίνα Καμπίτη

 

Η Κατερίνα Καμπίτη γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και έζησε τα παιδικά εφηβικά της χρόνια στη Νάουσα. Σπούδασε φωτογραφία στη Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας και στο Πανεπιστήµιο της Νέας Υόρκης, ως υπότροφος του ΙΚΥ, για µεταπτυχιακές σπουδές µε τίτλο (Master's in Studio Art). Ασχολείται επαγγελµατικά µε τη φωτογραφία από το 1996, είναι σταθερή συνεργάτις της "Καθηµερινής" και των εβδοµαδιαίων και µηνιαίων περιοδικών της. Έχει, επίσης, συνεργαστεί ως φωτογράφος πλατό σε κινηµατογραφικές ταινίες των (Α. Κόκινου, "Ο αδερφός µου κι εγώ", Λ. Λαζόπουλου - Γ. Λάνθιµου, " Ο καλύτερος µου φίλος", Κ. Γιάνναρη, "Από την άκρη της πόλης") και έχει διδάξει τέχνη και φωτογραφία στο Πανεπιστήµιο της Νέας Υόρκης, στο Μουσείο Γκούγκενχαϊµ, ως βοηθός καθηγητής στο πρόγραµµα, "Μάθηση µέσω της τέχνης", στο Διεθνές Κέντρο Φωτογραφίας της Νέας Υόρκης και σε ΔΙΕΚ της Αθήνας. Φωτογραφίες της έχουν δηµοσιευτεί σε εφηµερίδες όπως: Η Καθηµερινή, Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, Το Βήµα, στα περιοδικά Vogue Greece, Κ, 'Εψιλον, ΚΛΙΚ, Elle, Γυναίκα, Γαστρονόµος, Μετρό, Φώτα, Make, MicroPhoto Video, Μανδραγόρας, κ.α. και στο βιβλίο "Η Ελλάδα µέσα από την Φωτογραφία" (εκδόσεις Μέλισσα, Αθήνα 2008). Έχει βραβευτεί σε διεθνείς διαγωνισμούς φωτογραφίας και παρουσιάσει ατοµικές και οµαδικές εκθέσεις σε Νέα Υόρκη, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Νάουσα και Πεκίνο.