Η κάρτα που δεν έφτασε ποτέ

 

 

 

 

Venezia. Panorama con gondola.

 

Η κάρτα, ταχυδρομημένη μέσα σ' ένα φάκελο express τον Ιούνιο του 1981, μου είχε παραδοθεί κατά λάθος σε μια παλιά μου διεύθυνση στο Παρίσι, ένα δωμάτιο 12 τ.μ. του Δήμου, μικρότερο κι από τους γιαπωνέζικους κύβους, κοντά στον Περιφερειακό. Την έστελνε ένας φοιτητής, ο Αθανάσιος Ζιγουράκης, στην Εύη Παπαευθυμίου, προσδοκώντας σε μια επανασύνδεση (της φιλίας τους; της σχέσης τους;). Δεν επέστρεψα την κάρτα στον αποστολέα της, προτίμησα να την κρατήσω, προσδοκώντας ίσως κι εγώ στη μαγεία μιας νέας τυχαίας αποκάλυψης. Τότε ήταν που είχαν αρχίσει να γράφουν για το πρωτότυπο φωτογραφικό έργο της Sophie Calle. Τα δύο πρώτα της βιβλία είχαν μόλις κυκλοφορήσει: οι Παριζιάνικες παρακολουθήσεις (1978-79) και η ... Βενετσιάνικη Σουίτα (1980), με τις φωτογραφίες ενός αγνώστου που της είχαν συστήσει στο Παρίσι, και τον οποίο ακολούθησε κρυφά στο ταξίδι του στη Βενετία. Το λάθος και το μυστήριο μου άρεσαν κι εμένα, αλλά φωτογράφος δεν ήμουν (κι ούτε περίμενα πως θα γίνω), κι έτσι έβαλα την κάρτα σ' ένα συρτάρι, αφήνοντας όλα τα πεδία της τύχης ανοιχτά, και την έρευνα για την αποδέκτρια για αργότερα. Συμπτωματικά, η κάρτα με τη γόνδολα ξαναβγήκε στην επιφάνεια πριν λίγες μέρες, σα να περίμενε πρώτα να γίνει ένα ακόμη ταξίδι στη Βενετία, αυτό που κάναμε τον Ιούλιο για το περιοδικό Nomas.

 ·

 

Εύη, προχτές πήγα στη Βενετία. 'Ηθελα να σου στείλω από εκεί την κάρτα, αλλά τελικά σου την στέλνω από την Trieste. Από υγεία είμαι καλά και πιστεύω να είσαι κι εσύ το ίδιο. Κρίμα που χαθήκαμε, ουσιαστικά φταίω κι εγώ γιατί με μερικά προβλήματα που αντιμετώπισα, αμέλησα την αλληλογραφία μας. Λυπάμαι ειλικρινά. Αν θα ήθελες κι εσύ, μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή, πολύ θα χαρώ. 'Οσο για το ταξίδι μου στο Παρίσι, φοβάμαι ότι θα μείνει όνειρο. 'Εχω το τελευταίο μάθημα να κάνω, αλλά κατά πάσα πιθανότητα δεν θα ορκιστώ τον Ιούλη, αλλά τον Οκτώβρη.

Γεια σου Εύη.

Γράψε μου αν θέλεις, θα σ' απαντήσω σίγουρα.