Θέατρο & Χορός

Το κλασικό αριστούργημα του Άντον Τσέχοφ, ένα έργο βαθιά ποιητικό, τρυφερό και ανθρώπινο, παρουσιάζεται για δεύτερη μόλις φορά στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου μετά την ιστορική παράσταση του 1953 σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής  Γιάννης Χουβαρδάς σκηνοθετεί για πρώτη φορά στην Κεντρική Σκηνή με μία εξαιρετική διανομή.

Το έργο
Ο καθηγητής Σερεμπριακώφ και η νεαρή γυναίκα του Ελένα καταφτάνουν στο απομακρυσμένο υποστατικό τους στη ρωσική επαρχία, το οποίο συντηρούν η Σόνια - κόρη του καθηγητή από τον πρώτο του γάμο - και ο θείος της Βάνιας. Η εμφάνισή τους αναστατώνει τη ζωή των ανθρώπων του κτήματος, διαταράσσει την ήρεμη καθημερινότητα και φέρνει στην επιφάνεια χαμένα όνειρα και ανεκπλήρωτους πόθους.  Οι ήρωες του Τσέχοφ βλέπουν τον κόσμο γύρω τους να αλλάζει αναπόφευκτα χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να κάνουν κάτι.

Η παράσταση
Τοποθετημένοι στο σήμερα, οι ήρωες του Τσέχοφ είναι εγκλωβισμένοι σε ένα χώρο χωρίς καμία ορατή οδό διαφυγής.  Παγιδευμένοι στη φθορά της καθημερινότητας, τη μοναξιά, την πλήξη και την ανία, αναζητούν τον τρόπο να δώσουν νόημα στη ζωή τους ενώ γύρω τους ο κόσμος, η φύση, τα ανθρώπινα συναισθήματα αλλάζουν και σταδιακά εκφυλίζονται. Στην απόγνωσή τους επιστρατεύουν χορό, μουσική, τραγούδι, τσάι αλλά και βότκα, χωρίς να ξεχνούν ακόμα και τον σαρκασμό ή την αυτογελοιοποίηση, όμως όλα αποδεικνύονται μάταια μπροστά στην ιστορική λαίλαπα που εισχωρεί από τις χαραμάδες της μεγάλης τζαμαρίας και τυλίγει τα πάντα σε μια γλυκιά παρακμή.