Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
M.Hulot

Τρεις ελληνικές cult στιγμές στο YouTube

Ο Photoharrie επιλέγει τρία τραγούδια που έχουν γράψει την δικιά τους ιστορία στην cult δεξαμενή του YouTube.


Είναι από τα τραγούδια που αισθάνεσαι την ανάγκη να μοιραστείς και προσφέρονται για socializing, γιατί αν τα δεις μόνος χάνεις μεγάλο μέρος της απόλαυσης. Το πρώτο είναι του Σπύρου Ζαγοραίου, που  είναι τίγκα στην απελπισία και  το κλάμα, με στίχους που είναι γνήσιο μελόδραμα:

 

Εκεί που  μένουν οι νεκροί / στους τάφους και στα μνήματα / ένα θλιμμένο δειλινό / με φέρανε τα βήματα
Και είδα ένα δύστυχο γονιό / με σπαραγμό να κλαίει / και ένα παιδί στο πλάι του / με πόνο να του λέει «Πες μου  πατέρα μου γιατί / όλοι ορφανό με λένε / και γιατί σ’ αυτό το μνήμα / κάθε μέρα θες να κλαίμε».
«Σ’ αυτό το μνήμα  το βαθύ / σε τούτον δω τον τάφο / βρίσκεται η μανούλα σου / στην πλάκα από κάτω».
«Τότε πατέρα μου γιατί / δεν ανοίγουμε τον τάφο / τη μανούλα να ξυπνήσω / και να την σφιχταγκαλιάσω».
«Δεν ζωντανεύουν  οι νεκροί / καημένο μου παιδάκι / γι’ αυτό θα ζήσεις ορφανό / κι εγώ χωρίς αγάπη».

 

 

Το άλογό  μου τρέχει. Νίντα Κανάκη.

 

 

Δημήτρης Τερζόπουλος, Θυμάμαι. Psycho-dog.

 

5 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar ΜΠΟΣΚΟ 10.10.2015 | 20:47
Μία γρήγορη κριτική στις μουσικές επιλογές του φίλου μας, Photoharrie:
- Ο Ζαγοραίος αγαπούσε ιδιαιτέρως το ''Εκεί που μένουν οι νεκροί'' ως ντουέτο του με τη γυναίκα του, Ζωή. Από νωρίς ούτως ή άλλως τραγούδησε μελό - κοινωνικά, υποτίθεται - τραγούδια με θέμα την αναπηρία, την ορφάνια, τη φτώχεια κλπ. Το τραγούδι αυτό δεν απέχει πολύ απ' την αισθητική του κινηματογραφικού ''Η οδύσσεια ενός ξεριζωμένου'', όπου ο Ξανθόπουλος βρήκε ένα γιατρό και με μία ειδική ένεση στον πατέρα του, τον...πέθαναν για ένα 24ωρο, μέχρι να περάσουν τα σύνορα. Στο δρόμο, όμως, χάθηκε το βαγόνι κι άντε βρες τον δόλιο τον πατέρα μετά...
- Πολύ πριν την αγγλομαθή Έφη Θώδη, η Νίντα Κανάκη τραγούδησε ''C'mon, let's go''. Έξοχο δείγμα ντισκολαϊκού από μία φωνή που κάνει τη ''Γυναίκα Επανάσταση'' της Πάνια να ακούγεται...Montserrat Caballe. Εξαιρετικό και σπάνιο διαμάντι από την πινακοθήκη της περιθωριακής trash δισκογραφίας.
- Έπος η εισαγωγή του ''Θυμάμαι'', τύφλα νά'χει το ''Mr. Crowley'' του Ozzy. Πρωτεργάτης στον ήχο αυτό ο Φλωρινιώτης, αν και τα τραβήγματα των λέξεων από τον τραγουδιστή Τερζόπουλο δεν έχουν προηγούμενο!
Αυγουστος Αυγουστος 10.10.2015 | 22:12
Η εισαγωγη του "Θυμαμαι" θα μπορουσε να ειναι και στο Gates of Babylon των Rainbow
avatar ΜΠΟΣΚΟ 11.10.2015 | 02:05
Πσσσσς, ρε Psychotron, θα με κάνεις τώρα να ξεσκονίσω το βινύλιο του ''Long Live Rock'n'Roll'' - εύγε!
βλαχάκι (το) βλαχάκι (το) 11.10.2015 | 09:45
Εμένα πάντως το No. 2 μ' αρέσει πολύ!
Άσε που μού θυμίζει και το "κάμα λετς γκο" των broadcast: https://www.youtube.com/watch?v=Zw5ztuhEat4

αντιπροτείνω το έπος ΚΟΡΟΠΙΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ - ΤΖΕΗΜΣ ΜΠΟΝΤ
https://www.youtube.com/watch?v=GFQiEG6Av7k

με ολίγες επιρροές από batman απάρεντλυ:
https://www.youtube.com/watch?v=VSaDPc1Cs5U
avatar ΜΠΟΣΚΟ 12.10.2015 | 02:45
Όχι Τζέημς, Τζέμης Μποντ λέει :P
Προηγούμενα 1 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ