Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
MATCH THE TAPESTRY

Κώστας Σαχπάζης: Τα αγαπημένα του έργα Τέχνης

Κάθε εβδομάδα ένας προσκεκλημένος στο lifo.gr

 

Rosemarie Trockel, l'arc de triomphe, 2006

 

Ανάμεσα σε δέντρα πλούσιας βλάστησης και έργα τέχνης από χάλυβα στο πάρκο γλυπτικής στη Κολωνία, βρίσκεται αυτό το έργο. Πρόκειται για ένα σύνολο κέδρων ονόματι “Άτλας”. Δέντρα με χρήση συνήθως διακοσμητική και μακριά των προδιαγραφών για ανάλογα πάρκα. Στη βάση τους βρίσκεται ένα γλυπτό από αλουμίνιο που “ακουμπάει” και τραβάει κάτω την κορυφή ενός από τους κέδρους, τονίζοντας έτσι τον αδύνατο κορμό του. Με τίτλο η Αψίδα του Θριάμβου, πρόκειται για ένα φτωχό, κυνικό, παράλογο και πολύ sexy έργο.

 

___________________

 

 

Roger Ballen, Eugene on the phone, 2000, απο τη σειρά "outland"

 

Η σειρά απεικονίζει λευκoύς στο περιθώριο της κοινωνίας της Νότιας Αφρικής. O Ballen, γεωλόγος επισκέπτης εκεί και μετέπειτα φωτογράφος του Magnum, αρχίζει να μετακινεί το  δημοσιογραφικό του ενδιαφέρον προς μια θεματολογία αυθόρμητης μυθοπλασίας και μεγαλύτερης εμπλοκής.

 

___________________

 

 

 

Brice Marden, Marble #4, 1981

 

 

Μεταξύ 1981 και 1987, ο Marden βρίσκεται στο νησί της Ύδρας. Εκεί φτιάχνει μια σειρά 32 έργων με τα μόνα υλικά που έχει πρόσβαση, λάδι και θραύσματα μαρμάρων.

____________________

 

 

 John Divola, Zuma series, 1973-75

 

Πρόκειται για μία σειρά από φωτογραφίες τραβηγμένες σε εγκαταλελειμμένα σπίτια, που τεκμηριώνουν την διάλυση της κοινότητας κατοικιών στη παραλία Zuma στο Μαλιμπού, μεταξύ του 1977 και 1978. Η φωτογραφική εικόνα του Divola βρίσκεται πέρα από την απλή περιγραφή. Βανδαλίζοντας το κτίσμα και τα αντικείμενα και βάφοντας τοίχους και επιφάνειες, ο Divola δημιουργεί το γεγονός πριν το φωτογραφήσει. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά κορεσμένες εικόνες, τραβηγμένες είτε με φυσικό φωτισμό είτε με φλας, θαλασσογραφίες μέσα από σπασμένα παράθυρα και ηλιοβασιλέματα που αντιπαρατίθενται με εικόνες καταστροφής. Kατά την διετία δημιουργίας αυτή της σειράς, ο καλλιτέχνης επέστρεφε συχνά στα ίδια σπίτια, αλλάζοντας και επεμβαίνοντας εκ νέου στις προϋπάρχουσες επεμβάσεις του. Η φυσικότητα στον τρόπο που βλέπει και το πόσο απολαμβάνει το απόκοσμο εγχείρημα του, μου έρχονται συχνά στο νου.

 

___________________

 

 

Δημήτρης Αντωνίτσης, Βonus, 2012

 

 Ένα γιγαντιαίο κόκκαλο – παιχνίδι για σκύλους, χυτευμένο σε αλουμίνιο. Με έναν περίεργο τρόπο, η έκπληξη και η χαρά που μου προκάλεσε αυτό το έργο όταν το είδα μπροστά μου, ήταν πολύ μεγάλη. 

 

____________________

 

 

 Μark Μanders, Short Sad Thoughts, 1990

 

Ένα από τα πρώτα έργα του Μanders που 16 χρόνια μετά, έδωσε τον τίτλο του στην πρώτη ατομική έκθεση του στην Βρετανία. Το έργο αποτελείται από δύο πανομοιότυπα αντικείμενα που φαίνεται να παίρνουν αυτό το σχήμα καθώς κρέμονται. Στην πραγματικότητα, ο Manders άσκησε μεγάλη προσπάθεια για να λυγίσουν οι δυο αυτές χάλκινες βέργες. Η πρόθεση του έργου να εξαπατήσει τον θεατή με έναν τόσο απλό τρόπο, αλλά και του καλλιτέχνη να κρύψει την προσπάθεια που κατέβαλε, κάνουν το έργο ιδιαίτερα γοητευτικό.

 

 

____________________

 

 

Andreas Slominski, Self-Portrait with Sombrero, 1998

 

Στο σομπρέρο του Slominski η κορυφή και το χείλος του είναι κομμένα. Αυτό επιτρέπει στον καλλιτέχνη, φορώντας το, να μπορεί να πλησιάσει το πρόσωπό του για το «πορτρέτο» στην πάνω γωνία ενός δωματίου. Θα φωτογραφηθεί μέσα από δυο τρύπες που ανοίχτηκαν για τον λόγο αυτό στην κορυφή του τοίχου. Μια πολύπλοκη, κωμική διαδικασία για να αποδομηθεί έτσι η ρομαντική έννοια της δημιουργικότητας.

 

____________________

 

 

Richard Hamilton, σχεδιαση εξωφύλλου του White Album των Beatles, 1968

 

Το πρωτότυπο βινύλιο κυκλοφόρησε το 1968. Το εξώφυλλο του, σχεδιασμένο από τον Hamilton,  ήταν λευκό και είχε ανάγλυφο το όνομα της μπάντας. Οι κόπιες ήταν σφραγισμένες με έναν μοναδικό σειριακό αριθμό για να δημιουργείται, σύμφωνα με τον ίδιο, η ειρωνική κατάσταση ενός αριθμημένου αντικειμένου/edition σε πέντε εκατομμύρια αντίτυπα. Κατά τον αρχικό σχεδιασμό, η προσπάθεια του Hamilton να απεικονίσει ένα τόσο μαζικό και αξιαγάπητο αντικείμενο θα ολοκληρωνόταν με τον εμποτισμό κάθε αντιτύπου με πολτό μήλου. Δυστυχώς δεν την ολοκλήρωσε.

 

___________________

 

 

 

Kώστας Σαχπάζης, Let’s Meet at 3am, 2012, Κόκκινο και μπλέ νέον, καλάμια, θερμομονωτικό υλικό, καλώδια, μετασχηματιστής, 59 x 73.5 x 18.3 cm

 

Ο Κώστας Σαχπάζης είναι εικαστικός. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Η πρώτη του ατομική έκθεση έχει τίτλο The Gift of Screws, και παρουσιάζεται αυτές τις μέρες στην γκαλερί Andreas Melas & Helena Papadopoulos. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, ανάμεσα στις οποίες είναι: Petrosphere, Glascow International Festival of Visual Art, Glascow, Abstraction after Abstraction, curated by Maria Maragou, Contemporary Greek Art Institute, Athens, Sneak Preview, Andreas Melas & Helena Papadopoulos, Athens, Symbiosis? XV Biennale de la Mediterranee, Hotel Ariston, Thessaloniki.

 

_______________

 

Μπορείς να διαβάσεις τη συνέντευξη που έδωσε ο Κώστας Σαχπάζης με αφορμή την πρώτη του ατομική έκθεση, "The Gift of Screws", που παρουσιάζεται αυτές τις μέρες στην γκαλερί Andreas Melas & Helena Papadopoulos, εδώ 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

VIDEOS/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ