Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Bοοk Room

Βγες με ένα κορίτσι που δε διαβάζει

Εσύ, το κορίτσι που διαβάζει, με κάνεις να θέλω να είμαι όλα αυτά που δεν είμαι

Βγες με ένα κορίτσι που δε διαβάζει

Πριν από κάποιο καιρό είχα βρει αυτό το κείμενο της Rosemarie Urquico στο οποίο εξηγούσε γιατί ένα κορίτσι που διαβάζει είναι η κατάλληλη σύντροφος. Μεταξύ άλλων, έγραψε ότι:

 

«Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει γιατί το αξίζεις. Αξίζεις ένα κορίτσι που μπορεί να σου δώσει τον πιο πολύχρωμο κόσμο. Αν θέλεις όλον τον κόσμο και τους κόσμους πίσω από αυτόν, βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει.»

 

Η Σταυρούλα Χρυσοχόου μου έστειλε το εξής mail:

 

«Είχατε δημοσιεύσει στις 23/1/2012 ένα κείμενο με τον τίτλο «Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που διαβάζει». Επειδή το βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον το έψαξα κάπως και ανακάλυψα ότι το κείμενο αυτό είχε γραφτεί ως απάντηση σε ένα κείμενο το οποίο είχε ως θέμα «Βγες ραντεβού με ένα που δεν διαβάζει».

 

Το κείμενο του Charles Warnke, μεταφρασμένο στα ελληνικά από τη Σταυρούλα Χρυσοχόου.

 

 

Γιατί πρέπει να βγεις ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει….

 

Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού,  ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club.  Όπου και να την βρεις φρόντισε να είναι με το χαμόγελο στα χείλη και σιγουρέψου ότι αυτό γίνεται πλατύτερο όταν η παρέα της στρέφει αλλού την προσοχή της.  Στην πορεία, απασχόλησε την με ελαφριά κουβεντούλα, διάλεξε «πεσιματικές» ατάκες χαμογελώντας αμυδρά και με νόημα.  Και ενώ η νύχτα μπαίνει για τα καλά οδήγησε την στην πόρτα της εξόδου.  Μην δώσεις σημασία στην όποια αβάσταχτη κούραση μπορεί προς στιγμήν να σε λυγίζει. Φίλησε την κάτω από την τρεμάμενη λάμψη της λάμπας του δρόμου ενώ βρέχει, όπως έχεις δει στις ταινίες, υποκρινόμενος ωστόσο ότι η σκηνή δεν έχει και κάποια ιδιαίτερη σημασία. Πήγαινε την στο διαμέρισμα σου και απάλλαξε τον εαυτό σου από τον ψυχαναγκασμό του «κάνω έρωτα». Απλά πήδηξε την.

 

 

Στη πορεία άσε το βιαστικό συμβόλαιο που υπέγραψες –ούτε που κατάλαβες πως-  να εξελιχθεί αργά και βασανιστικά σε σχέση. Βρες κοινά ενδιαφέροντα και θέματα προς συζήτηση όπως το σούσι ή η μουσική. Φρόντισε να κτίσεις γύρω από αυτό ένα πολύ γερό οικοδόμημα, πασπαλισμένο με την αίσθηση της αίγλης του ιερού χώρου στον οποίο καταφεύγεις κάθε φορά  που η ατμόσφαιρα μεταξύ σας γίνεται χλιαρή και τα βράδια ατελείωτα. Μην σκέφτεσαι ιδιαίτερα και άσε απλώς τους μήνες να περνούν. Πρότεινε της να συζήσετε και άφησε στην ίδια την ευθύνη της διακόσμησης. Αναλώσου σε ανούσιους καβγάδες τύπου «κλείνουμε την κωλοκουρτίνα στην ντουσιέρα για να μην πιάσει μάκα» και άσε να περάσει ένας χρόνος χωρίς να το πάρεις χαμπάρι.  Από εδώ και εμπρός ξεκίνα να παίρνεις χαμπάρι.

  

Στο μυαλό σου στριφογυρνάει η ιδέα ότι είναι μάλλον καιρός να παντρευτείτε, αλλιώς όλη η ιστορία θα είναι χαμένος χρόνος.  Κάλεσε την λοιπόν για δείπνο σε ένα υπερπολυτελές εστιατόριο με ονειρική θέα πολύ εκτός των οικονομικών σου δυνατοτήτων. Με μακάριο ύφος ζήτησε από το σερβιτόρο να της φέρει ένα ποτήρι σαμπάνια αφού έχει βάλει μέσα ένα αξιοπρεπές δακτυλίδι. Όταν το προσέξει κάνε της πρόταση με όσο ενθουσιασμό και ειλικρίνεια μπορείς να επιστρατεύσεις.  Μην σε νοιάξει ιδιαίτερα αν νοιώσεις την καρδιά σου να χτυπά σαν ταμπούρλο. Το ίδιο ισχύει ακόμα και αν δεν μπορείς να την νοιώσεις καθόλου. Εάν μεσολαβήσει χειροκρότημα κάνε σαν να μην τρέχει τίποτα. Αν κλάψει, χαμογέλασε σαν να είσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου.  Αν δεν κλάψει κάνε το ίδιο.

 

Άσε τα χρόνια να περνούν δίχως να δίνεις ιδιαίτερη σημασία. Ασχολήσου με την καριέρα σου, αγόρασε ένα σπίτι, κάνε δύο εντυπωσιακά παιδιά. Προσπάθησε να τα μεγαλώσεις καλά. Σταδιακά μπορείς να αρχίσεις να νοιώθεις αποτυχημένος. Απώλεσε λοιπόν την ύπαρξη σου μέσα σε μια βαρετή μονοτονία, σε μια μονοδιάστατη θλίψη. Πέρασε την κρίση της μέσης ηλικίας. Γέρασε. Στοχάσου πάνω στην ελλιπή πραγματοποίηση των στόχων σου. Κάποιες φορές νοιώσε ευχαριστημένος αλλά κυρίως νοιώσε κενός και ελαφρύς. Κατά την διάρκεια περιπάτων νοιώσε σαν να μην υπάρχει πια επιστροφή ή σαν να είσαι έτοιμος να σε πάρει ο άνεμος.  Στο τέλος συμβιβάσου με μια θανατηφόρα ασθένεια και αποδήμησε εις Κύριον αλλά…μόνο αφού έχεις συνειδητοποιήσει ότι με το κορίτσι που δεν διάβαζε η καρδιά σου δεν σκίρτησε ποτέ από οποιοδήποτε πάθος, και κανένας δεν θα γράψει την ιστορία της ζωής σας. Κατά τον ίδιο τρόπο, θα πεθάνει και αυτή μόνο με την αμυδρή και μέτριας έντασης θλίψη ότι η ικανότητα της να αγαπάει έπεσε στο κενό.   

 

Κάνε αυτά τα πράγματα, γαμώτο, γιατί τίποτα δεν είναι χειρότερο από ένα κορίτσι που διαβάζει. Κάνε τα, σου λέω, γιατί μια ζωή στο καθαρτήριο είναι καλύτερη από μια ζωή στην κόλαση. Κάνε τα γιατί το κορίτσι αυτό είναι γνώστρια του λεξιλογίου που μπορεί να περιγράψει αυτή την ακαθόριστη δυσαρέσκεια ως μια ανεκπλήρωτη ζωή.  Ένα λεξιλόγιο που αναλύει την εσωτερική ομορφιά του κόσμου και την κάνει δυνατή αναγκαιότητα αντί για φαντασιακή αναζήτηση. Το κορίτσι που διαβάζει έχει πρόσβαση σε ένα λεξιλόγιο που μπορεί να διακρίνει μεταξύ της απατηλής και απαθούς ρητορικής κάποιου που δεν μπορεί να την αγαπήσει, και της άναρθρης απελπισίας κάποιου που την αγαπάει πολύ. Ένα λεξιλόγιο που, γαμώτο, κάνει την κενού περιεχομένου σοφιστεία μου ένα φτηνό κόλπο.

 

Κάνε τα γιατί το κορίτσι που διαβάζει κατανοεί σύνταξη. Η λογοτεχνία την έχει διδάξει ότι οι στιγμές τρυφερότητας έρχονται σε σποραδικά αλλά αναγνωρίσιμα διαλείμματα. Γνωρίζει επίσης πολύ καλά ότι η ζωή δεν έχει γραμμική πορεία,  και θεωρεί δεδομένο ότι η παρακμή ρέει στην ίδια κατεύθυνση με την απογοήτευση. Ένα κορίτσι που έχει εμβαθύνει στη σύνταξη του λόγου αναγνωρίζει στις ακανόνιστες διστακτικές παύσεις ανάμεσα σε δύο ανάσες τη φύση του ψέματος. Επίσης, αντιλαμβάνεται τη διαφορά της μεμονωμένης στιγμής θυμού από την μόνιμη συνήθεια κάποιου να είναι πικρός και κυνικός ανεξάρτητα λόγου ή αιτίας· αυτή η συνήθεια θα παραμείνει ζωντανή και όταν έχει πακετάρει τα πράγματα της, έχει αποχαιρετήσει απρόθυμα, έχει αποφασίσει ότι πρόκειται για παύση και όχι για τελεία και…προφανώς θα συνεχίζεται εις τον αιώνα τον αιώνων αμήν. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το συντακτικό που ταιριάζει στο ρυθμό και στους κυματισμούς ενός «αγαθού» βίου.

 

 

Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει γιατί το κορίτσι που διαβάζει γνωρίζει τη σημαντικότητα της πλοκής, μπορεί να εντοπίσει που τελειώνει ο πρόλογος καθώς και τις αιχμηρές εντάσεις της κορύφωσης. Τις νοιώθει στο πετσί της. Το κορίτσι που διαβάζει θα είναι υπομονετική σε μια διακοπή της δράσης, θα επισπεύσει τη λύση. Μα πάνω απ’ όλα γνωρίζει την αναπόφευκτη βαρύτητα του τέλους. Βρίσκεται στο στοιχείο της. Έχει αποχαιρετήσει χιλιάδες ήρωες με ένα σούβλισμα θλίψης όλο κ’ όλο στην καρδιά.

 

Μην βγεις ραντεβού με ένα κορίτσι που διαβάζει γιατί τα κορίτσια αυτά είναι που αφηγούνται τις ιστορίες. Εσύ και ο Τζόυς, εσύ και ο Ναμπόκοφ, εσύ και η Γουλφ. Εσύ στη βιβλιοθήκη, στο διάδρομο αναμονής του μετρό, στη γωνία του καφέ, στο παράθυρο του δωματίου σου. Εσύ που αιωνίως κάνεις την ζωή μου αφόρητη. Το κορίτσι που διαβάζει έχει βγάλει έξω το τεφτέρι της ζωής της και είναι γεμάτο νόημα. Προσέχει οι αφηγήσεις της να είναι πλούσιες, το υποστηρικτικό καστ χρωματιστό και η γραμματοσειρά έντονη. Εσύ, το κορίτσι που διαβάζει, με κάνεις να θέλω να είμαι όλα αυτά που δεν είμαι. Αλλά είμαι αδύναμος και θα σε απογοητεύσω, αφού αυτό που έχεις ονειρευτεί είναι καλύτερο από αυτό που είμαι. Δεν θα δεχόσουν ποτέ τη ζωή για την οποία μιλούσα προηγουμένως. Δεν θα δεχόσουν τίποτα λιγότερο από πάθος, τελειότητα και μια ζωή άξια να αφηγηθεί. Αυτό ήταν. Τελείωσα μαζί σου κορίτσι που διαβάζει. Και μην ξεχάσεις με το επόμενο τραίνο να πάρεις και τον Χεμινγκγουέι μαζί σου. Σε μισώ. Δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ σε μισώ. 

 

 

 

 

*Διαβάστε επίσης: Βγες ραντεβού μ’ ένα κορίτσι που διαβάζει

 

 

152 σχόλια
Ταξινόμηση:
JEANNE SOT JEANNE SOT 24.4.2012 | 16:23
Υπέροχο. Πραγματικά, υπέροχο. Δεν έχω κάτι εύστροφο να γράψω, κάτι αστείο, κάτι πνευματώδες παρά μόνο αυτό: υπέροχο.
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 16:39
ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΨΗ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΞΕΝΕΡΩΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΡΗΧΟΙ...ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ''ΦΥΤΑ'', ΞΥΠΝΗΣΤΕ! ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑ ΣΥΝΔΥΑΖΕΙΣ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙΣ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ..ΜΗΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΩΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ.. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ!!!! (ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΒΙΒΛΙΑ)
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 23:11
Πολύ σωστά!!!Να και ενα σχολιο ευστοχο!!!Το βιβλιο λένε οτι ειναι "ο καλυτερος φιλος του ανθρωπου" και όντως ετσι μπορει να ειναι...αυτος ο φιλος όμως πρεπει να γινει συμμαχος στη γνωση και οχι στη δημιουργια ενος πλαστου κοσμου!!ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ελεγαν οι αρχαιοι... Το παραπάνω κείμενο δεν θα πρεπει να αποτελέσει "κολακας" για όσους διαβάζουν... τα βιβλια (τα περισσοτερα εαν οχι ολα) έχουν αφορμή απο κάποια στιγμή της ζωης!!ΖΗΣΤΕ για να γραφετε το δικο σας βιβλιο.... μην "κολλατε αγκιστρωμένοι" σε γραμματα και λέξεις!
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 23:44
Me kaliptoun ta logia s anonime-i.An kai to ifos s fainetai entono kai austiro...
avatar
Ανώνυμος/η 25.4.2012 | 00:06
Ο τόνος σου όντως ειναι αυστηρος,αλλα δε μπορώ να διαφωνήσω με όσα διατυπωνεις!!!Ειμαι μητερα με 2 παιδιά και χομπι μου ειναι η ανάγνωση!Οταν πηγαινα σχολειο και πανεπιστημιο αυτο το χόμπι ηταν ο εφιάλτης μου!Δεν ήταν χόμπι ειχε γίνει εξάρτηση.Το μόνο που σκεφτόμουν ηταν το διαβασμα και τίποτα αλλο!Επρεπε να ήμουν καλή σε όλα!Οι φίλοι μου κανονιζαν να βγουμε για διασκεδαση και εγώ ή αρνιόμουν βρίσκοντας δικαιολογίες ή δεν απαντουσα γιατι δεν ήθελα να πω παλι τα ίδια...Ημουν αυτο που λες,ανωνυμε,ΦΥΤΟ!Τα χρονια πέρασαν και εγώ εχασα πολλά!!!!!Γνωρισα τον άντρα μου οταν σταματησα το διαβασμα και πηγαινα πιο πολυ θέατρο σινεμα και σε συναυλιες!Τότε γνωρισα τον εαυτο μου..Τωρα συμβουλευω τα παιδιά μου..Διαβάστε όσο θέλετε...γτ ως ενα βαθμο πρεπει αλλα μη ξεχνατε να Ζειτε!!!
avatar maria25 1.7.2013 | 23:30
με κάλυψες πλήρως...το ότι κάποιος διαβάζει δε σημαίνει ότι πρέπει να σνομπάρει αυτούς που δε διαβάζουν...όσο γραφικός είναι ένας άνθρωπος που δε διαβάζει άλλο τόσο γραφικός καταντάει ένας άνθρωπος που θέλει να τα ζει όλα πάντα μόνο με πάθος όπως η κοπέλα που περιγράφεις..γιατί γι αυτόν έχει νόημα μόνο ότι έχει πάθος κιέτσι χάνει την ουσία σε πολλά απλά, μικρά, καθημερινά πράγματα...που στο κάτω κάτω αυτά είναι που μένουν σ αυτή τη ζωή.
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 16:45
πάντως ο συγγραφέας διαβάζει πολύ. μόνο μια μη διαβασμένη δεν θα το καταλάμβανε
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 17:32
Αν το καλογραμμένο αυτό κείμενο ασκεί κάποια έλξη, είναι μάλλον γιατί η γοητεία του κρύβεται στην υποψία (ή την ελπίδα ίσως) πως γράφτηκε από έρωτα για ένα κορίτσι που διαβάζει. Γι' αυτό και ξεφουσκώνει, κάνοντας "πρρρρρρ...", όταν γίνεται σημαία από αυτάρεσκες, διαβασμένες κορασίδες που θα ήθελαν στην περιγραφή να συναντήσουν τον εαυτό τους και κάποιον που θα [ήθελαν να] τις είχε αγαπήσει πολύ.
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 17:42
Είμαι ένα κορίτσι που διαβάζει(πολύ!) και οι γονείς μου κοπανιούνται και λένε ότι αυτό φταίει που δεν παντρεύτηκα...
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 20:05
Εσείς κλέψατε τους γονείς μου!
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 17:45
Ειναι βασανο να μπλέκεις μ'ενα όμορφο κορίτσι που διαβαζει.

Ερχονται λεξεις που σε αποστομώνουν, σε αφηνουν να στεκεσαι σα χάνος και σου κανει διορθωσεις στη χρηση της γλωσσας. Δασκαλα. Ξαφνικα θες να μαθεις περισσότερα και εκει που δε το περιμενεις συντονίζεσαι μονος σου στο δευτερο προγραμμα για να τη φτάσεις. Για να ξερεις τι σου λει αφου εχεις ερωτευτεί.

Θυμάμαι τα μακρυά χρυσά της μαλιά και τα γλυκα της πράσσινα μάτια. Το δυνατό της βλέμα και το σκίρτισμα στη καρδια μου. Την αγωνία να βρεθουμε, το άρωμά της, την επιθυμία. Μπορει εγω να μη διαβαζα πολύ, μα απ το κορίτσι που διαβαζε συγκινήθηκα, κλονίστηκα, πυρωσε η καρδια μου, ζαλίστηκα, μεθυσα κ άνθησα. Το κορίτσι αυτο εφυγε, (ή μάλλον εγω) μα απ αυτο που εζησα εμαθα να αγαπώ πιο δυνατα, να ζω περισσότερο.

Σ' ευχαριστώ καλή μου. Ελπιζω να ζείς γεμάτα και ασε τι λεει ο πατερας σου, θα βρεις ενα καλο άντρα. Ελπίζω να μου μοιάζει.
Åβρäαμåκης Åβρäαμåκης 24.4.2012 | 17:54
Αν είσαι αγόρι μέσα από το κείμενο είδες κάπου κάπου και τον εαυτό σου, θυμήθηκες περιπτώσεις που βγήκες με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει, και περιπτώσεις που γνώρισες ένα κορίτσι που διαβάζει.

Εξαιρετικό.
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 18:00
για μένα πάντως το ενοχλητικό είναι, πως ενώ είναι ένα πολύ ωραία γραμμένο κείμενο, δεν νομίζω ότι οι εμπειρίες ενός 20χρονου φοιτητή είναι τέτοιες που να μπορούν να κατηγοριοποιούν τη σχέση με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει (θα μπορούσε να είναι και άνδρας) ως καταδικασμένη στην μετριότητα με μια πορεία φθίνουσα μέχρι να μείνει ο θάνατος και το τίποτα. Δηλαδή είναι τόσο σίγουρος ότι ένα κορίτσι που μπορεί να μην έχει διαβάσει τα βιβλία, αλλά ξέρει να ζει τη ζωή ανακαλύπτοντας τις πιο ωραίες ιστορίες βιωματικά, δεν θα μπορέσει να του χαρίσει τις πιο αυθεντικές στιγμές? Ελιτίστικο κείμενο, με στοιχεία διδακτισμού. Αλλα επειδή το παιδί είναι απλά καψουρης στην εφηβεία του, του το συγχωρούμε
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 18:58
τελικά δεν κατάλαβα...αυτός που βγήκε με το κορίτσι που δεν διαβάζει έζησε ευτυχισμένος? Γιατί εγώ δεν κατάλαβα κάτι τέτοιο.
Κι εγώ είμαι ένα κορίτσι που διαβάζει και δεν μπορώ να πω ότι ενόχλησε κανέναν από τους πρώην μου (που δεν διάβαζαν) το γεγονός ότι διάβαζα... Πιστεύω ότι ο συγγραφέας "φοβάται" τα κορίτσια που διαβάζουν όχι μόνο γιατί θα τον καταλαβαίνουν καλύτερα, αλλά γιατί μπορεί να αποδειχτούν εξυπνότερα από αυτόν...μήπως τελικά το θέμα δεν είναι το αν διαβάζει ή δεν διαβάζει το κορίτσι, αλλά το αν το αγόρι νιώθει μειονεκτηκά μπροστά σε ένα έξυπνο και δυναμικό κορίτσι...
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 19:38
Δε νομίζω ο συγγραφέας να αναφέρεται καθαρά στο γεγονός ότι τα κορίτσια διαβάζουν (σαν πράξη/συνήθεια) ή σε ζητήματα ανταγωνισμού που μπορεί να προκύπτουν από αυτή την πράξη, αλλά στο ότι μέσα από το διάβασμα αντιλαμβάνεται κανείς διαφορετικά τον κόσμο κι έχει άλλες (αντίστοιχες λιγότερο ρεαλιστικές ίσως) απαιτήσεις και προσδοκίες από τη ζωή του.

"Εσύ, το κορίτσι που διαβάζει, με κάνεις να θέλω να είμαι όλα αυτά που δεν είμαι. Αλλά είμαι αδύναμος και θα σε απογοητεύσω, αφού αυτό που έχεις ονειρευτεί είναι καλύτερο από αυτό που είμαι. Δεν θα δεχόσουν ποτέ τη ζωή για την οποία μιλούσα προηγουμένως. Δεν θα δεχόσουν τίποτα λιγότερο από πάθος, τελειότητα και μια ζωή άξια να αφηγηθεί. Αυτό ήταν."

"Η λογοτεχνία την έχει διδάξει ότι οι στιγμές τρυφερότητας έρχονται σε σποραδικά αλλά αναγνωρίσιμα διαλείμματα. Γνωρίζει επίσης πολύ καλά ότι η ζωή δεν έχει γραμμική πορεία, και θεωρεί δεδομένο ότι η παρακμή ρέει στην ίδια κατεύθυνση με την απογοήτευση."
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 19:16
"Αυτό το βιβλίο που μαθαίνω από αυτό και που γράφουμε κοινές σελίδες, που αν και διαμαρτύρται για τα κόκκινα σημάδια διορθώσεων είναι συγκινιτικές και αξίζουν να γραφτούν. Πρέπι να μάθω να μην διορθώνω και να μην φαίρομαι σαν κορίτσι που διαβάζει. Δεν έχει νόημα να θα γίνει αγόρι που διαβάζει ποτέ αλλά αν θα είναι ο άνθρωπος μου χωρίς συμβάσεις και συμβιβασμούς. "

Αγαπητή ανώνυμη, χαίρομαι για τη γνωριμία και σ`ευχαριστώ. Γιατί πέραν της ταύτισης, βοήθησες ν`ανάψει ένα λαμπάκι σε μια γωνίτσα του μυαλού μου.. Εσύ ξέρεις και με καταλαβαίνεις.

Άλλο ένα κορίτσι που διαβάζει, που θέλει να ζει με πάθος τη ζωή, ακριβώς όπως τη διαβάζει στα βιβλία και απογοητεύεται από τη μιζέρια και τη μετριότητα της καθημερινότητας.. (Και ναι, αυτά τα κορίτσια θέλουν μια στο τόσο να φιληθούν "κάτω από την τρεμάμενη λάμψη της λάμπας του δρόμου ενώ βρέχει, όπως έχουν δει στις ταινίες", όχι υποκρινόμενες, αλλά βαθύτατα πεπεισμένες ότι εκείνη τη στιγμή η σκηνή αυτή έχει τη μεγαλύτερη σημασία του κόσμου.)

- Phaedra -
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ