Δεν είναι απλώς Misheard Lyrics. Αυτό που ξεκίνησε πριν λίγο καιρό στις Εξομολογήσεις, με αφορμή κάποιον που όταν ήταν μικρός νόμιζε ότι την Δήμητρα Γαλάνη την έλεγαν Δήμη Τραγαλάνη, είναι πραγματικά φανταστικό. 

Σχεδόν 650 σχόλια μαζεύτηκαν μέχρι στιγμής, από ανθρώπους που θυμήθηκαν τις ηχητικές παρανοήσεις της παιδικής, κυρίως, ηλικίας τους.

Πριν βάλω ένα απάνθισμα απ' τις πιο ενδιαφέρουσες και αστείες, ας πω και δύο που θυμάμαι εγώ:

1. Μπέρδευα την Σχολή Τυφλών (είναι και όνομα στάσης λεωφορείων στη Θεσσαλονίκη). Όλη την παιδική μου ηλικία νόμιζα ότι οι εισπράκτορες έλεγαν Σχολίτη Φλον.

2. Στο "Τ' αγόρι μου τ' αγόρι μου τ' αγόρι μου" της Βουγιουκλάκη, εκεί που λέει "Και όταν παίρνει πόζες άντρα ώριμου", άκουγα "Και όταν παίρνει πόζες τ' αντραόρι μου" - όπου "αντραόρι" υπέθετα ότι ήταν ο συνδυασμός άντρα και αγοριού.

===

Πώς ξεκίνησαν όλα

Όξω! Αλλού τρως, αλλού πίνεις, κι αλλού πας και το δίνεις!!

Όξω! Ο λουντρός, ο λουμπίνης, αλούμπας και ο μπίνης!!

=========

15.4.2013 | 15:10
Νομίζω ένα μπέρδεμα που το είχαμε όλοι μικροί, ήταν με το τραγούδι freestyler. Αντί για "rock the microphone" εγώ άκουγα 'freestyler γουακα μακα φο' και το τραγούδαγα με υπερηφάνια.

18.4.2013 | 14:16
Τι; ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟ;

==

24.4.2013 | 00:35
9 χρονων στο γήπεδο του Πανσερραϊκού άκουγα το σύνθημα: "Πανσερραϊκάρα, σκίσ'τους την κωλ@ρ@!!!" και εγώ νόμιζα ότι φωνάζανε "Πανσερραϊκάρα σκίσ'τους την γκολάρα!!!"
Το ίδιο πίστευαν και κανά δυό φίλοι μου που παρακολουθούσαμε τους αγώνες κι έτσι αργήσαμε "λίγο" να το καταλάβουμε...

==

15.4.2013 | 13:09

Σ ένα τραγούδι του Τερζή που λέει "στην οδό γράφει μόνος, επικίνδυνη λέξη" άκουγα κ νόμιζα πάντα "στην οδό Γραφιμόνος, επικίνδυνη λέξη".. :)

16.4.2013 | 22:35
εγώ το άκουγα "στην οδό Κλαυθμώνος, επικίνδυνη λέξη"

17.4.2013 | 12:53
εγώ τώρα μόλις το κατάλαβα ότι δεν έλεγε Γραφιμόνος...αχαχαχαχαχα...

==

22.4.2013 | 20:42
ειναι απιστευτη γευση να πινεις αν θες "σατοκαρνεσιο" να γινεις!

==

23.4.2013 | 20:14
εμπρός με βήμα ταχύ = εμπρός με βήματα χι

==

15.4.2013 | 13:07

ένα τραγούδι της Θεοδωρίδου που σε ένα στίχο λέει: μια ζωή εγώ σου χάριζα...
εγώ άκουγα: μια ζωή εγώ σφουγγάριζα!
 

 ==

ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ:

15.4.2013 | 13:09

"Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ. Θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς
Θέλει κι η Ζωντανίνα δινεί το αίμα τους"

15.4.2013 | 19:12
χαχαχαχαχααχχαχα τα ίδια και γω με τη Ζωντανίνα!!!! χαχαχαχαχαχαχαχα πωπω κάτι τέτοιες ώρες δεν αισθάνομαι τόσο μόνη στη βλακεία μου!!!

Ανώνυμος/η
17.4.2013 | 16:20
και εγω το ιδιο και ζωντανινα και μυρσινεσυ αντι για μυρσινη εσυ και θελει νεκροι χιλιαδες να ναι στους τροφους αντι για τροχους χαχαχαχα γενικα αυτο το τραγουδι....του χα αλλαξει τα φωτα

20.4.2013 | 01:25
Αντί για ένα το χελιδόνι εγώ άκουγα ένατο χελιδόνι. Και ποτέ δεν μου φάνηκε παράξενο. Μέχρι πρότινως. Που έμαθα την αλήθεια.

==

22.4.2013 | 03:58
οταν ημουν μικρη η γιαγια μου και η μαμα μου εβλεπαν την σειρα Ατιθασα Νιατα και εγω νομιζα οτι ηταν Ατίθα Σανιάτα και οτι ηταν καποιο προσωπο.

==

15.4.2013 | 16:57
Τραγουδαγε ο Καλλίρης " γιορτάζω γιορτάζω μ' ακούτε που το φωνάζω" κι εγώ άκουγα "γιορτάζω γιορτάζω μα ούτε που το φωνάζω". Προφανώς θα έβρισκα λογική αυτή τη συστολή του τραγουδιστή, να μην θέλει να φωνάξει τριγύρω οτι γιορτάζει

==

15.4.2013 | 19:51
Κουνέλι στη φάδο. Και υπέθετα ότι η φάδος είναι κάτι σαν μεγάλη κατσαρόλα για κουνέλια.

==

15.4.2013 | 16:57
οτι για χρόνια νόμιζα πως λένε 'χέστηκε η φοράδα Σταλόνε'..κι αναρωτιόμουν ρε γαμώτο,ποια είναι αυτή η φοράδα??ο θηλυκός Ρόκυ???

==

15.4.2013 | 15:16
Στο γνωστό παλιό ρεμπέτικο
"με βιολί σαντουροβιόλι
Θα χορέψουν οι διαβόλοι"
Εγώ "άκουγα" "με βιολί σαν του Ροβιόλη" και για πολλά χρόνια αναρωτιόμουν ποιος είναι αυτός ο "Ροβιόλης"....

15.4.2013 | 15:45
χαχαχαχα
Κι εγώ το ίδιο!
Μόλις τώρα μου απάντησες στο ποιός είναι ο Ροβιόλης!!!!

16.4.2013 | 22:48
και σε μένα μόλις τώρα. Είναι απίστευτο, τελικά δεν υπάρχει αυτός ο Ροβιόλης!!!

==

25.4.2013 | 18:36
Κατεβαίνω σε διαδηλώσεις εδώ και χρόνια...Ομολογώ πώς πριν από μόλις δύο χρόνια συνειδητοποίησα ότι το γνωστό σύνθημα εννοεί : "Εμπρός Λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι αντίσταση και ΠΑΛΗ" ... Τόσα χρόνια νόμιζα ότι εννοεί "αντίσταση και ΠΑΛΙ" ...

==

16.4.2013 | 22:57
Λοιπόν εγώ μέχρι πρότινος καταλάβαινα: Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε ήσουν Σκιούδας...
Ευτυχώς με άκουσε η μάνα μου και μου εξήγησε ότι είναι Ιησούς κι Ιούδας... Ντροπή...

==

15.4.2013 | 14:44
Eγώ μικρή πίστευα πως η Jennifer Lopez λεγόταν Jenny Ferlopez!

16.4.2013 | 02:07
Ναιιιιι!!!! Jenny Ferlopez!!! Αφού όταν μου έκαναν δώρο ένα CD της η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι διάβασα λάθος!

17.4.2013 | 03:39
Η μανα μου το νομιζε αυτο και την ελεγε "Ferlopez"! Ποσο γελιο ριχναμε με την αδερφη μου!

26.4.2013 | 22:13
ειχα το ιδιο με τον travolta, τον ελεγα ΤΖΟΝΤΡΑ ΒΟΛΤΑ ! Τετοια συγχιση που ειχα ρωτησει "γιατι δεν τον λενε ΤΖΟΝ???" και με τον Vidal Sasson (κομμωτη θεος' σχωρεστον) λουζόμουν με το σαμπουαν κ το ελεγα "Vidalsa Soon" :-D

[+ Τελευταίο για σήμερα]

16.4.2013 | 14:31

η δικιά μου παρανόηση λίγο άσχετη με φράσεις/λέξεις είναι η εξής:

παλιά είχαμε μια γειτόνισσα η οποία είχε σε κάδρο τον che κι εγώ νόμιζα ότι ήταν ο παππούς της νέος.

όταν μετά από χρόνια ξαναείδα την εικόνα του che κάπου αλλού σκέφτηκα "ωχ ρε!ο παππούς της νίτσας!!"

 [συνεχίζεται...]

Rene Magritte - Territory, 1957

Η φίλη μου η Ανθή μου έγραψε για κάτι ενδιαφέρον:

"Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, στο οποίο είμαι εθελόντρια 3 χρόνια, έχει μια πολύ ωραία δράση, την οποία ο κόσμος δε γνωρίζει.

Το εκπαιδευτικό δίκτυο για τα ανθρώπινα διακαιώματα, μέλη του οποίου είναι εκπαιδευτικοί από όλες τις βαθμίδες και εθελοντές, οι οποίοι επισκέπτονται τα σχολεία που εκδηλώνουν ενδιαφέρον και ενημερώνουν μέσα από διάφορες βιωματικές δραστηριότητες τα παιδιά για μια σειρά από θέματα που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις παραβιάσεις τους.

Έχοντας πάει σε πολλά σχολεία, μπορώ να σου πω ότι είναι μια υπέροχη εμπειρία. Με βοηθάει να ξαναβρώ την πίστη μου στους ανθρώπους, θαυμάζω τους εκπαιδευτικούς που το κάνουν αυτό και τα παιδιά που συμμετέχουν με τόσο ενδιαφέρον και ζεστασιά."

Με αφορμή τα λόγια της Ανθής, έψαξα και παρουσιάζω όσα γράφει η Διεθνής Αμνηστία στο σάιτ της σχετικά με τη δράση:

ΔΙΔΑΞΕ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Το δίκτυο εκπαίδευσης της Διεθνούς Αμνηστίας είναι ανοιχτό σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης, εμψυχωτές ομάδων, υπεύθυνους επαγγελματικής κατάρτισης,.

Διδάσκω τα Ανθρώπινα Δικαιώματα σημαίνει:

* Θέτω έναν παιδαγωγικό στόχο που διαπερνά το τυπικό και άτυπο πρόγραμμα του σχολείου και αναπτύσσεται περισσότερο μέσω του πλαισίου παρά μέσω αποσπασματικών διδακτικών δράσεων. Ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης στα ανθρώπινα δικαιώματα θεωρείται κάθε πρόγραμμα που προάγει τα ανθρώπινα δικαιώματα, στοχεύοντας ταυτόχρονα στη γνωστική ανάπτυξη, τη συναισθηματική ολοκλήρωση και την καλλιέργεια ικανοτήτων.

* Καλλιεργώ μια κουλτούρα, δηλαδή ύφος και ήθος στις σχέσεις μαθητών και εκπαιδευτικών, οργανωτική αντίληψη της τάξης και της ομάδας, διοικητική αντίληψη του σχολείου, στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων, αισθητική παρουσία. Η κουλτούρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χαρακτηρίζεται εκτός των άλλων από δύο κυρίαρχες, αλληλένδετες και αδιαίρετες αξίες: σεβασμό στο άτομο και συμμετοχή στην ομάδα. Άλλες διακριτές αξίες στην κουλτούρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η άρνηση κάθε μορφής ρατσιστικής συμπεριφοράς και διακρίσεων, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ελευθερία από το φόβο, την ανασφάλεια, την πείνα, η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, η υποχρέωση να τηρούμε και να προστατεύουμε τα δικαιώματα. Κάθε πρόγραμμα ή δραστηριότητα ΕΑΔ επιδιώκει την ενδυνάμωση αυτής της κουλτούρας παρέχοντας παιδαγωγικές εμπειρίες για κάθε μία από τις παραπάνω αξίες.

* Αναπτύσσω μια μεθοδολογία συνεργατικής ανακάλυψης, κριτικής σκέψης και μετασχηματιστικής δύναμης.

Μέθοδος ΕΑΔ, είναι κάθε διδακτική μέθοδος που μαθαίνει το παιδί να σέβεται τον εαυτό του και τον άλλο, να υποστηρίζει τις οικουμενικές αξίες της ζωής όπως αναδείχθηκαν από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, να σκέφτεται με κριτική σκέψη, να αναπτύσσει ικανότητες ορθής επίλυσης των προβλημάτων, να ενδιαφέρεται και να αναλαμβάνει ευθύνες για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, να συμμετέχει και να συνεργάζεται σε συλλογικές, δημοκρατικές διαδικασίες.
Η μεθοδολογία διδασκαλίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστηρίζει τη δημιουργική και θετική προσέγγιση της ζωής, την ανάπτυξη στρατηγικών επίλυσης των προσωπικών και κοινωνικών προβλημάτων και ενδυναμώνει το άτομο και την κοινωνία.

* Αξιοποιώ υλικό που έχει συγκεντρωθεί από υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και συστηματική τεκμηρίωση.

* Διδάσκω οποιοδήποτε μάθημα μέσα από την πραγματική κατάσταση των ανθρώπων σήμερα σε όλον τον κόσμο. Διδάσκω σημαντικές έννοιες όπως ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ελευθερία σκέψης και έκφρασης, αδιαιρετότητα και αλληλεξάρτηση των δικαιωμάτων, θετική και αρνητική προκατάληψη, προσβασιμότητα, ενδυνάμωση, παγκόσμια κοινότητα και ανθρωπιστικό ή διεθνές δίκαιο.

Αν σας ενδιαφέρει στοιχεία επικοινωνίας είναι τα ακόλουθα: education@amnesty.org.gr

http://www.amnesty.org.gr

Ο Εθνικός μας Σταρ Ανδρέας Ευαγγελόπουλος δεν επαναπαύεται στις δάφνες του, αλλά ξεκίνησε μια νέα ονλάιν εκπομπή (διάρκειας κάποιων δευτερολέπτων) που λέγεται Πυθία. 

Η εξωφρενικά ενδιαφέρουσα εκπομπή του ασχολείται με προβλήματα του απλού λαού, όπως λακούβες, βουλωμένους βόθρους και τέτοια. Απλά καθημερινά προβλήματα. 

Τα βίντεο κρατούν πολύ λίγο και είναι απολαυστικότατα. 

1) Πώς είναι σήμερα

Εδώ επίσης χρησιμοποιεί για πρώτη φορά το νέο του όνομα: Αντρεούλης Ευαγγελόπουλος!

2) Η αναγγελία της εκπομπής του - και η περιγραφή της.

Και πάλι χρησιμοποιεί το όνομα-φετίχ, το όνομα που έγινε λατρεία: Αντρεούλης Ευαγγελόπουλος!

Πεθαίνω για την παύση μετά το Πυθία - σοβαρή παύση, μέχρι να πιάσουμε το υπονοούμενο.

3) Ο Αντρεούλης επιτέλους σε δράση!

Κάποιο απολαυστικό, σημαντικό πρόβλημα, σχετικό με το νεκροταφείο. 

4) Κι άλλο πρόβλημα σχετικό με το νεκροταφείο

 Μονομανία detected!

5) Η ταμπέλα του νεκροταφείου μπήκε!

Αλλά ο Αντρεούλης βρήκε δύο νέα προβλήματα!

6) Το ΑΠΟΛΥΤΟ πρόβλημα του νεκροταφείου!

Δείτε το βίντεο. Δεν λέει ψέμματα!

7) Ο Αντρεούλης ψάχνει τα σ*κατά με τον φακό - για να τα αποφύγει

8) Τότε που του έπεσε κάτι κι αποφάσισε να μην το ξανασηκώσει!

ΤΕΛΟΣ

Tουλάχιστον έτσι τον φαντάστηκαν στο DangerousMinds

ΥΓ. Ας μην μπερδεύουμε τα κακόβουλα τρολ με τους ανώνυμους του διαδικτύου, φυσικά...

==

H στερεοτυπική απεικόνιση των ιντερνετικών τρολ μου θύμισε την περιγραφή που έκανε η Λώρη Κέζα σε μια συνέντευξη που μου είχε δώσει:

Στο ίντερνετ σου έχουν επιτεθεί διάφοροι - κυρίως ανώνυμα. Πώς ένιωσες την πρώτη φορά όταν διάβασες ανώνυμα σχόλια για σένα; Πώς νιώθεις τώρα;

Το πρώτο σχόλιο σε μπλογκ έγραφε ότι είμαι «ανύπαρκτο πρόσωπο». Κατάλαβα αμέσως πόσο ανυπόληπτο είναι όλο αυτό το ανώνυμο, κακεντρεχές σύμπαν. Κάποιες φορές ενοχλήθηκα αλλά τώρα δεν τα διαβάζω καν. Είναι χάσιμο χρόνου.

Εν τω μεταξύ έχω φτιάξει στο μυαλό μου την εικόνα του ανώνυμου υβριστή: είναι χοντρός, βλογιοκομμένος, με πιτυρίδα και βρομοκοπάει μπαγιάτικο σπέρμα από τους επαναλαμβανόμενους αυνανισμούς στοyouporn.   

_{^{[via, θενκς Σοφία]}}

O Siggi Eggertsson γεννήθηκε στην Ισλανδία και τώρα ζει στο Βερολίνο. Οι εικονογραφήσεις του αυτές δημιουργήθηκαν σε συνεργασία με το πρακτορείο Jónsson & Le'Macks για την διαφημιστική καμπάνια της τράπεζας Landsbankinn το 2011. Είναι πολύχρωμες, ζωντανές και πολύ διασκεδαστικές. Τη χρονιά που πέρασε οι εικονογραφήσεις βραβεύτηκαν με ένα χρυσό αστέρι από τα βραβεία ADC*E, ένα βραβείο που σίγουρα άξιζαν.

Τι έμαθες απ' την εμπειρία των γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ για τα φτηνά ναρκωτικά στην Αθήνα;

photos: Henry Langston

Κατεβήκαμε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου και ξεκινήσαμε τα γυρίσματα στις 18, Καθαρά Δευτέρα.

Αφού περάσαμε λίγες χαρούμενες ώρες στον λόφο του Φιλοπάππου, ακούγοντας Λοίζο και χαζεύοντας τους χαρταετούς να πετούν πάνω από την ακόμα όμορφη Αθήνα - ουσιαστικά προσπαθώντας να μαζέψουμε κουράγιο για την εβδομάδα που μας περίμενε - κατεβήκαμε στο Σύνταγμα. Από εκεί ξεκινήσαμε να περπατάμε την Πανεπιστημίου με κατεύθυνση Ομόνοια. Ήξερα, όπως οι περισσότεροι, οτί στην περιοχή του Πανεπιστημίου και της Βιβλιοθήκης γίνεται χρήση ηρωίνης αλλά σκοπός μου ήταν να βρώ ανθρώπους στο δρόμο που θα μπορούσαν να μου μιλήσουν για ένα είδος κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης που τους τελευταίους μήνες είχε τραβήξει την προσοχη του ECDC (European Centre for Disease Prevention) και απο εκεί της Huffington Post, το σίσα.

Η ατμόσφαιρά στο κέντρο ήταν σημαντικά διαφορετική απο αυτήν στου Φιλοπάππου. Οι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι και ο ουρανός γκρί - ή έτσι μου φάνηκε. Πίσω από την Βιβλιοθήκη, συναντήσαμε τρεις άντρες και μία γυναίκα. Ήταν καθισμένοι σε ένα σκαλί και ετοιμάζονταν να κάνουν χρήση ηρωίνης. Ο ένας από τους άντρες είχε μια τεράστια ανοιχτή πληγή στο λαιμό, η οποία έσταζε αίμα και πύο. Επειδή κάνεις άλλος από το συνεργείο δεν μιλούσε Ελληνικά, ηταν δική μου δουλεία να τους προσεγγίσω και να ρωτήσω εάν γνώριζαν τίποτα για το σίσα. Τώρα που το σκέφτομαι μάλλον ήταν υπερβολικό, αλλά εκείνη τη στιγμη ένιωθα αρκετά φοβισμένη. Τέλος πάντων, οι ανθρωποι τελικά ήταν πολύ ευγενικοί, και αφού τους εξήγησα τον σκοπό μου, με παρέπεμψαν σε κάποιους δρόμους πιο κάτω, στην Καποδιστρίου, εξηγώντας μου οτί εκεί θα έβρισκα χρήστες σίσα και οτί στο μέρος που βρισκόμασταν δεν επιτρεπόταν η χρήση του (από τους θαμώνες). Οι ίδιοι δεν ήθελαν να έχουν καμμία σχέση με το συγκεκριμένο ναρκωτικό.

Στην Καποδιστρίου, δίπλα ακριβώς στο φανάρι, γνωρίσαμε τον Κωνσταντίνο, με τον οποίο και θα περνούσαμε μεγάλο μέρος τον επόμενων ημερών. Ηταν ιδιαίτερα νευρικός, το οποίο δεν βοηθούσε ούτε τα δικά μου νευρά, ούτε αυτά των υπόλοιπων οι οποίοι βρισκόντουσαν σε μια ξένη χώρα, και άρα δυσκολεύονταν να κατανοήσουν το τι συνέβαινε. Αργότερα, ο Κωνσταντίνος μου είπε οτί αν δεν του είχα χαμογελάσει τη στιγμή που τον πλησίασα, θα είχε φώνάξει τους δικούς του για να μας πάρουν τις κάμερες, τα λεφτά και ότι άλλο είχαμε πάνω μας.

Καπού εκεί ξεκινά η ταινία μας. Ελπίζω να τη δείτε με ενδιαφέρον και να πάρετε και κάτι από αυτή. Εγώ τι πήρα από την εμπειρία των γυρισμάτων; Έμαθα πως όταν προσεγγίζεις τους ανθρώπους καλοπροαίρετα και με ειλικρίνεια, δεν ύπάρχει κανένας λόγος να φοβάσαι. Και ότι σε καιρούς λιτότητας η ανθρώπινη ζωή χάνει την αξία της. Το σίσα είναι απλά ένας κώδωνας κινδύνου, όχι ο μόνος.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στη Θεσσαλονίκη έγιναν πολλά ωραία πράγματα: από το Μικρό Σχολείο των WHY NOT (καταπληκτική ιδέα) και την Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, μέχρι αυτό εδώ:

Την δράση που ενσωμάτωσε τον Λευκό Πύργο σε μια μεγάλη φωτεινή κορνίζα.

Αντιγράφω από την parallaxi:

Καθώς ο Μάιος προχωρά, το Made in Thessaloniki#2, η μεγάλη δράση του Θεσσαλονίκη Αλλιώς της Parallaxi, που επιχειρεί φέτος μια σειρά μεγάλες και μικρές παρεμβάσεις στο δημόσιο χώρο της Θεσσαλονίκης συνεχίζεται. Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν η ώρα της παρέμβασης στο δρόμο ήπιας κυκλοφορίας της Φιλικής Εταιρίας, έναν από τους πιο ενδιαφέροντες μικρούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, που καταλήγει στο Λευκό Πύργο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνεργαστήκαμε με τους Beforelight. Κατά τη διάρκεια του πρώτου Θεσσαλονίκη Αλλιώς, τον Ιούνιο του 2010, αλλάξαμε την όψη της οδού Ερνέστου Εμπράρ στα Άνω Λαδάδικα, με την παρέμβαση "το Φωτιστικό σου Αλλιώς". Κατά τη διάρκεια εκείνης της δράσης συλλέξαμε παλιά φωτιστικά που δεν χρησιμοποιούνται πια και φωτίσαμε με κείνα έναν αδιάφορο δρόμο που σε κείνον έλαχε να φέρει το όνομα του σπουδαίου πολεοδόμου που άλλαξε την όψη της Θεσσαλονίκης, μετά την πυρκαγιά του 1917. Η επιτυχία εκείνης της φωτιστικής εγκατάστασης ήταν μεγάλη και οι beforelight την επανέλαβαν το χειμώνα που μας πέρασε στην οδό Πιτάκη του Ψυρρή στην Αθήνα.

OH MY CAD

Ποια είναι η διάμετρος του Λευκού Πύργου;
Ποιο είναι το ύψος του σημαντικότερου μνημείου της Θεσσαλονίκης;
Οι Beforelight πήραν χάρακα και μολύβι, μέτρησαν τις διαστάσεις του και δημιιούργησαν μια φωτιστική εγκατάσταση στη Φιλικής Εταιρείας, την οδό που "καδράρει" το σύμβολο-μνημείο της πόλης. Στα πλαίσια της δράσης «Θεσσαλονίκη Αλλιώς - Made in Thessaloniki 2», που διοργανώνει το περιοδικό Παράλλαξη, η ομάδα Beforelight επεμβαίνει στο νέο πεζόδρομο, παίζοντας με την προοπτική του σε σχέση με το Λευκό Πύργο.

Χρησιμοποιώντας την τέχνη της ψευδαίσθησης στην οπτική αντίληψη, σε συνδυασμό με τη φωτιστική τεχνολογία των LED, η ομάδα τοποθετεί τρισδιάστατα στο χώρο τις διαστάσεις του μνημείου ως φωτεινές γραμμές και αριθμούς. Η ανάγνωσή τους είναι δυνατή από ένα και μοναδικό σημείο θέασης στο δρόμο, το οποίο σηματοδοτείται και καλεί τον επισκέπτη να σταθεί εκεί. Η γειτονιά, μετά τη φωτιστική παρέμβαση, κοιτάζει το μνημείο κάτω από το νυχτερινό ουρανό... αλλιώς! Για τους επόμενους έξι μήνες κατεβείτε τη Φιλικής Εταιρίας το βράδυ με τα μάτια ψηλά και σταθείτε λίγο μετά τη Μητροπόλεως. Για πρώτη φορά ο Λευκός Πύργος θα σας αποκαλυφθεί στις πραγματικές του διαστάσεις! Απο χθες βράδυ, οι φωτογραφίες που βγαίνουν οι άνθρωποι, με θέα το μεγάλο φωτεινό Γάμα στη Φ. Εταιρίας, θα στολίσουν τα οικογενειακά άλμπουμ του μέλλοντος...

Η ομάδα!
H ομάδα BEFORELIGHT σχηματίστηκε για να πειραματιστεί με το φως. Τα μέλη της έχουν καταπιαστεί με τον αρχιτεκτονικό και το θεατρικό φωτισμό, αλλά η ομάδα, αναζητώντας νέους τρόπους για να αποδώσει τη δυναμική εμπειρία του φωτός, έχει ως κύρια δραστηριότητα τις εικαστικές εγκαταστάσεις και τα αστικά δρώμενα. Οι BEFORELIGHT έχουν κάνει φωτιστικές παρεμβάσεις στο δημόσιο αστικό χώρο πόλεων όπως η Αθήνα, Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, τα Χανιά και το Rotterdam. Η πιο πρόσφατη δημόσια δράση τους ήταν η συμμετοχική φωτιστική εγκατάσταση στην οδό Πιττακη στην Αθήνα.
Επιπλέον, έχουν παρουσιάσει το έργο τους στη 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, στο Πεδίο Δράσης Κόδρα, στο Video Art Athens, στο Street Cinema του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο Λαογραφικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, στη Νύχτα Μουσείων του Ρότερνταμ, στο καφέ του Μουσείου Μπενάκη, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη (στα πλαίσια της Νύχτας Μουσείων της Αθήνας) και στο φουαγιέ του Μουσείου Ακρόπολης.

Το έργο των BEFORELIGHT περιλαμβάνει τη σύλληψη, το σχεδιασμό και την εφαρμογή φυσικού και τεχνητού φωτισμού, με στόχο να ενθαρρύνει τη συμμετοχή και τη διάδραση του κοινού με το φως, σε μια διαδικασία όπου η ιδιαιτερότητα του τόπου και ο πειραματισμός στην χρήση φωτιστικών μέσων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες.

Beforelight μέλη είναι οι: Ελίζα Αλεξανδροπούλου, Δήμητρα Αλουτζανίδου, Χριστίνα Αμπατζίδου, Κωνσταντίνα Ευαγγέλου, Κέλλυ Εφραιμίδου, Δημήτρης Θεοχαρούδης, Μαρία Λαζαρίδου, Βασίλης Ντόβρος, Ειρήνη Στείρου.

*Οι φωτογραφίες του Λευκού Πύργου και το πορτρέτο των Beforelight είναι του Θανάση Σταθόπουλου

Σταμάτησα σ' ένα περίπτερο έκπληκτος. Πρώτη φορά ένα πρωτοσέλιδο μου τράβηξε τόσο πολύ την προσοχή τους τελευταίους μήνες - και που διπλοέλεγξα ότι ήταν όντως του Θέματος.

Πολλοί έχουν διαπιστώσει ότι ο macho πατριωτισμός του Θέματος έκανε την εφημερίδα αγαπημένη των (σκεπτόμενων) Χρυσαυγιτών. Σε πρόσφατο ντοκιμαντέρ του Στ. Κούλογλου μάλιστα είδαμε πώς το Θέμα δημιούργησε το μύθο του Χρυσαυγίτη "Καλού Σαμαρείτη" που φυλάει τις γιαγιάδες στα ATM για να μη τις κλέψουν - δημοσιεύοντας φωτογραφία στην οποία στελέχη της Χ.Α. βοηθούσαν ηλικιωμένη, αποφεύγοντας να γράψει ότι η εν λόγω κυρία ήταν η συγγενής του πολιτευτή της Χ.Α. Τέλος, με τα lifestyle κομμάτια (τα γκομενικά του Κασιδιάρη, τα μπάνια, τις συνεντεύξεις συγγενών που έλεγαν άπειρες κολακείες κλπ) έκανε μέινστριμ και αποδεκτή την ενασχόληση με το "ανθρώπινο πρόσωπό τους".

Σήμερα, ξαφνικά, και χωρίς να έχει αλλάξει ΤΙΠΟΤΑ στο προφίλ της Χ.Α., χωρίς να έχει αλλάξει ούτε η δράση της, ούτε οι ενέργειές της, το Θέμα θέλει να την ρίξει στον Καιάδα.

Από τη μία χαίρομαι που το κατάλαβε έστω και αργά.

Απ' την άλλη δεν μπορώ να καταλάβω τι παίζεται στην πραγματικότητα και αναρωτιέμαι αν ακόμα και αυτό το πρωτοσέλιδο λειτουργεί υπόγεια ως διαφήμιση. Αν το Θέμα θέλει να τρίξει τα δόντια, ή αν τα έσπασε με κάποιον. Αν θέλει να στείλει μηνύματα, ή αν παίρνει έμμεση θέση υπέρ της μιας ή της άλλης συνιστώσας της Χ.Α.

Και πάλι όμως: ασπρόμαυρες τρομακτικές φωτογραφίες τους να ουρλιάζουν. Η "Μαύρη Ακροδεξιά". Τα "παιδιά του Χίτλερ"! "Ξέφυγαν νεοναζί και ποινικοί και τρομοκρατούν όλη την Ελλάδα". Αυτό ΔΕΝ είναι λεξιλόγιο Πρώτου Θέματος - αυτά που γράφει (κυρίως το τρομοκρατούν όλη την Ελλάδα) είναι ανήκουστα. Ανήκουστα σωστά.

Όποιος ξέρει κάτι, ευπρόσδεκτος στα σχόλια. Οι απορίες μου είναι ειλικρινείς.

Διάβασα αυτό τις προάλλες στην εφημερίδα:

και το έψαξα. 

Ίντερνετ, σωτήρα μας!

Τα πάντα είναι πλέον online. 

Η Συμφωνική του Ισραήλ, υπό τη διεύθυνση του Μπερνστάιν, κινηματογραφημένη το 1977 στην Φιλαρμονική του Βερολίνου. 

δεν είναι αυτός

Θα περίμενε κάποιος ότι ο εν λόγω σελέμπριτι (πια) που βγάζει και τραγούδι και βίντεοκλίπ για το πόσο καταπληκτικό μέγεθος έχει θα ήταν κάποιος εκτυφλωτικός πορνοστάρ.

Και όμως.

Είναι ένας καθημερινός άνθρωπος. 

Ο Jonah Falcon έχει γίνει γνωστός παγκοσμίως επειδή έχει το μεγαλύτερο πέος του κόσμου, με μήκος 33,75 εκατοστά (13.5 ίντσες).

Δεν είναι πορνοστάρ κι ούτε ενδιαφέρεται να γίνει. 

Έφτιαξε όμως ένα βίντεοκλίπ με την ιστορία του, που λέγεται It's Too Big.

Μαζί του είναι ένας κάπως γελοίος τύπος που λέγεται Adam Barta που φτιάχνει camp τραγούδια μαζί με άλλους διάσημους.

Είναι αρκετά άβολο βίντεοκλίπ - ειδικά ο Jonah μοιάζει σα ψάρι έξω απ' το νερό, και μου θυμίζει τον πρωταγωνιστή του Peep Show του Channel 4.

*Ο Jonah έγινε διάσημος (και "ανακαλύφθηκε") για το μέγεθός του χάρη σε ένα ντοκιμαντέρ -Private Dicks: Men Exposed- το 1999. Αργότερα, το περιοδικό Rolling Stone έγραψε ένα άρθρο γι' αυτόν στο οποίο αποκαλύφθηκε ότι το πέος του χαλαρό ήταν 24 εκατοστά ενώ σε στύση σχεδόν 34. Έκτοτε ο Jonah εμφανίστηκε σε διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα.  

Πέρσι το καλοκαίρι ξανασυζητήθηκε το όνομά του, όταν τον σταμάτησαν οι σεκιούριτι σ' ένα αεροδρόμιο. Είχαν φοβηθεί ότι κουβαλούσε μια βόμβα στο παντελόνι του και χρειάστηκε να περάσει από ανιχνευτή μετάλλων για να αποδείξει πως δεν επρόκειτο για βόμβα.