Σαν σήμερα, πριν από 30 χρόνια, η Εθνική Ελλάδας επικρατούσε της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στον τελικό του Ευρωμπάσκετ της Αθήνας.

 

Ένας από τους πρωταγωνιστές, ο Νίκος Γκάλης, δημοσίευσε σήμερα το δικό του μήνυμα στο Facebook για εκείνη την ιστορική στιγμή για το ελληνικό μπάσκετ.

 

Η ανάρτηση του Νίκου Γκάλη:

 

«14 IOYNIOY 1987 - 14 IOYNIOY 2017

30 Χρόνια από τη μεγαλύτερη αθλητική στιγμή της Καριέρας μου και πιστεύω και όλων των συμπαικτών μου! Όλοι μέσα στην ομάδα νιώσαμε υπέρτατη χαρά και ευτυχία βλέποντας εκατομμύρια Ελλήνων να ξεχύνονται στους δρόμους και να πανηγυρίζουν την κατάκτηση της Κορυφής της Ευρώπης.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι με αυτήν την επιτυχία μας βάλαμε τα θεμέλια για να κάνουμε το μπάσκετ εθνικό μας άθλημα και να φέρουμε στα γήπεδα νέα παιδιά που συνεχίζουν τις επιτυχίες μας σε εθνικό και ομαδικό επίπεδο.

Νιώθω μεγάλη συγκίνηση όταν ακόμα και σήμερα, 30 χρόνια μετά άνθρωποι κάθε ηλικίας με σταματούν στο δρόμο και ζητούν ένα αυτόγραφο ή μια φωτογραφία μαζί μου. Είναι η καλύτερη επιβράβευση για την πολύ σκληρή προσπάθεια που καταβάλαμε ώστε να φτάσουμε στην κορυφή».

 

 

 

 

Το μέλος της χρυσής εκείνης γενιάς του ελληνικού μπάσκετ και ένας από τους ήρωες του τελικού με τις δύο βολές που έβαλε 4 δευτερόλεπτα πριν την λήξη του τελικού με την ΕΣΣΔ, Αργύρης Καμπούρης, θυμάται την ιστορική βραδιά στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο.


«Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάτι πολύ συγκεκριμένο. Είναι όλες αυτές οι αναμνήσεις που περάσαμε εκείνη την εποχή. Όλο αυτό το ταξίδι που έκανε η παρέα ήταν συγκλονιστική. Από το πρώτο παιχνίδι μέχρι το τελευταίο, από τις ήττες που κάναμε, τις νίκες όλα έχουν την σημασία τους. Ο κόσμος που ξεχύθηκε στους δρόμους να πανηγυρίσει. Είναι πράγματα που δεν θα σταματήσω να τα θυμάμαι ποτέ», ήταν απάντηση του στο ερώτημα αν του έχει μείνει κάποια στιγμή χαραγμένη στην μνήμη του.


Πρόσφατα ο συμπαίκτης του στην Εθνική, Παναγιώτης Φασούλας, παραδέχθηκε ότι οι σχέσεις μεταξύ των παικτών δεν ήταν και οι καλύτερες. Ο Καμπούρης επιβεβαίωσε την «αράχνη», αλλά πρόσθεσε: «Ήταν φυσιολογικό, ήμασταν 12 διαφορετικές προσωπικότητες. Μπορεί να μην τα πηγαίναμε πάντα καλά, αφού ο καθένας είχε το χαρακτήρα του αλλά μέσω της ομάδας γινόμασταν ένα. Κάθε ένας από μας είχε τα άτομα που ταίριαζε περισσότερο και με αυτούς έκανε πιο πολύ παρέα αλλά ποτέ δεν πάψαμε να λειτουργούμε σαν σύνολο.»
Όταν τον ρωτήσαμε για το ποιο ήταν το «κλειδί» για την τεράστια επιτυχία αυτής της ομάδας, που σηματοδότησε την άνοιξη του ελληνικού μπάσκετ, ο «τίμιος γίγαντας» απάντησε αμέσως: «Η χημεία της ομάδας» και συνέχισε λέγοντας:«Ποτέ κανένας παίκτες δεν έβαλε το «εγώ» πάνω από το «εμείς». Ήταν πολύ βασικό πως παρά τις διαφορές στους χαρακτήρες μας τα βρίσκαμε μεταξύ μας στην φιλοσοφία του παιχνιδιού. Πιστεύαμε πως όλοι μαζί μπορούμε να κερδίσουμε ή όλοι μαζί μπορούμε να χάσουμε. Πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και το προπονητικό επιτελείο. Ο προπονητής μας, Κώστας Πολίτης, ήξερε τι μπορούσε να κάνει ο καθένας από μας μέσα στο γήπεδο. Ήξερε πως μπορούσε να πάρει από τους παίκτες του αυτό που ήθελε στην συγκεκριμένη στιγμή στον συγκεκριμένο αγώνα.»


Όσο για το πόσο άλλαξε η ζωή τους μετά από αυτή ιστορική βραδιά ο Καμπούρης είπε: «Όσον αφορά τους παίκτες σίγουρα μετά το 1987 άλλαξε η ζωή όλων μας. Γίναμε πιο γνωστοί πιο αγαπητοί. Αναφορικά με την Εθνική με την επιτυχία μας αυτή βάλαμε τον πήχη ψηλά και έπρεπε συνεχίσαμε να δουλεύουμε σκληρά και να τα δίνουμε όλα για να παραμείνουμε ψηλά. Με αυτό τον τρόπο βάλαμε τις βάσεις και αυτός ήταν ο λόγος που αυτή η ομάδα είχε διάρκεια και συνέχεια.»