Η Γερμανία έχει ένα «ξεχασμένο» χρέος προς την Ελλάδα;
Το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων αρχίζει να "ανεβαίνει" στην Ευρώπη
Η γαλλική Le Monde με αφορμή τη δήλωση του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ στο ευρωκοινοβούλιο για τα γερμανικά χρέη προς την Ελλάδα ανοίγει το θέμα με ένα ερωτηματικό στον τίτλο της. Ο ηγέτης των Πρασίνων είχε πεί ότι "οι Γερμανοί, οι οποίοι διστάζουν να χρηματοδοτήσουν το δεύτερο πακέτο διάσωσης για την Ελλάδα, θα πρέπει να θυμούνται όλοι ότι έχουν λεηλατήσει τη χώρα αυτή κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου » και πως χρωστάνε 81 δις στην Αθήνα.
Το ερώτημα όπως γράφει η Monde στη διαδικτυακή της έκδοση (μάλιστα μέχρι πριν λίγο ήταν το κύριο θέμα) μπορεί να φαίνεται παράλογο, όμως έχει το «πλεονέκτημα» ότι αναδεικνύεται από την κρίση χρέους που ταλανίζει την Ευρώπη εδώ και καιρό.
Στη συνέχεια αναφέρεται στη δήλωση Πάγκαλου στο BBC στις αρχές του 2010 όταν είχε πει ότι οι Γερμανοί πήραν τα αποθέματα χρυσού της Τράπεζας της Ελλάδας και δάνεια που δεν τα έχουν επιστρέψει. Αναφέρει επίσης και τη δήλωση του υφ. Οικονομικών Φ. Σαχινίδη, ο οποίος μιλώντας στην ελληνική βουλή υπολόγισε το χρέος στα 162 δις ευρώ.
Αναφορά υπάρχει και στις δηλώσεις του Μανώλη Γλέζου ότι η Αθήνα διατηρεί πάντα το δικαίωμα να διεκδικήσει το ποσό που ανέρχεται στα 162 δις χωρίς τους τόκους.
Υπάρχει και η δήλωση του ιστορικού Μαρκ Μαζάουερ που πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που επλήγη περισσότερο από κάθε άλλη από τους Ναζί, μετά τη Ρωσία και την Πολωνία και που λεηλατήθηκαν συστηματικά οι φυσικοί της πόροι.
Η Monde ψάχνει ακολούθως το παρελθόν, ξεκινώντας από τη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953, μια συμφωνία η οποία καθόρισε το ποσό του εξωτερικού χρέους της Γερμανίας με τη βοήθεια των ΗΠΑ, προκειμένου αυτό να μειωθεί για να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος. «Τα θύματα της Κατοχής παρακαλούνται να αναφέρουν τις αξιώσεις για αποζημίωση, με στρατηγικό στόχο όμως των συμμάχων να οικοδομηθεί μια ισχυρή Γερμανία, αντί να καταστραφεί από τα χρέη και να ταπεινωθεί».
Εδώ υπάρχει αναφορά και στον Γερμανό ιστορικό Ritschl Albrecht, Καθηγητή στο London School of Economics, ο οποίος είχε πει πρόσφατα ότι ενώ η Γερμανία είχε εστιάσει σε μια επιχείρηση «γοητεία», η υπόλοιπη Ευρώπη υπέστη αφαίμαξη προκειμένου να επουλωθούν οι πληγές που άφησε ο πόλεμος και η Κατοχή. Έτσι χτίζεται το οικονομικό «θαύμα» της Γερμανίας και η γαλλική εφημερίδα συνεχίζει την αναδρομή της στα γερμανικά χρέη προς την Ελλάδα-και όχι μόνο. «Συνολικά η Γερμανία έχει αποζημιώσει μόνο μια φορά την Ελλάδα. Το 1960 με 58 εκατομμύρια ευρώ. Ήταν το ελληνικό μέρος μιας συμφωνίας με πολλές ευρωπαϊκές χώρες και το Ισραήλ». (σ.σ Και αυτό το ποσό καταβλήθηκε μετά από πιέσεις του εβραϊκού λόμπι για τους Έλληνες Εβραίους που οδηγήθηκαν στα κρεματόρια και λεηλατήθηκαν οι περιουσίες τους).
Η Monde ολοκληρώνει το άρθρο της με μια ακόμη φράση του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ: "Οι Γερμανοί, που αποκαλούν τους εαυτούς τους ενάρετους, πιστεύουν ότι οι Έλληνες έχουν αμαρτήσει και πρέπει να πληρώσουν. Ωστόσο, εκείνοι είναι πιο αμαρτωλοί. Το χρέος τους από την Κατοχή δεν έχει εκκαθαριστεί ακόμη γιατί οι Αμερικανοί δεν το είδαν ως στρατηγικά ενδιαφέρον. Γιατί δεν αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο τώρα οι Γερμανοί την Ελλάδα και θέλουν να την ταπεινώσουν;»
Το σύστημα είναι κλειστό, ο χρυσός δε φυτρώνει στον ήλιο, ότι λείπει από τον ένα το έχει ο άλλος.
Αν τα είχαμε αυτά θα ήταν άλλη η εκκίνησή μας μετά τον πόλεμο.
Ασε που το να σου κουνάνε το δάχτυλο αυτοί που σ' αρπάξανε το πλούτο και επέβαλλαν τον πιό βάρβαρο Μεσαίωνα στη χώρα είναι κομματάκι άστοχο.
Το θέμα είναι να ακούγονται δειλά δειλά και αυτές οι φωνές για να σταματήσουν οι Γερμανοί να το παίζουν οσίες παρθένες και να συνειδητοποιήσουν πως όταν ήταν μέσα στα σκατά έβαλε πλάτη όλη η Ευρώπη για να βγουν..
Όταν κάποιος είναι πεσμένος κάτω..τον βοηθάς να σηκωθεί...δν του πατάς το λαρύγγι..
Στο γαλλικό πρωτότυπο γράφει: «Les victimes de l'Occupation sont priées d'oublier leurs demandes de réparation. », που σημαίνει «Τα θύματα της Κατοχής παρακλήθηκαν να λησμονήσουν τις αξιώσεις τους γι' αποζημίωση».
Στο γαλλικό πρωτότυπο γράφει: «la dette a pourtant été effacée parce que les Américains y voyaient un intérêt stratégique.», που σημαίνει «Παρ' όλ' αυτά το χρέος τους παραγράφτηκε διότι οι Αμερικανοί θεώρησαν την παραγραφή ως στρατηγικά συμφέρουσα».
Φίλε μου, εγώ δεν έχω σηκώσει τον κώλο μου χρόνια τώρα. Δουλεύω και δημιουργώ. Για πες μου όμως εσύ για πόσο ακόμα όταν το Γενάρη πληρώθηκα το καταπληκτικό ποσό των 200 ευρώ;
Κι΄όταν το κόστος ζωής συνεχώς αυξάνεται, πώς θα επιβιώσω; Παρ' όλ' αυτά για να σε δικαιώσω, συνεχίζω να δουλεύω και να δημιουργώ με αμείωτο ρυθμό.
Τα λεφτά των Γερμανικών αποζημιώσεων έτσι κι αλλιώς δεν θα πάνε στη δική μου τσέπη, κι ούτε τα θέλω για μένα. Είνα ζήτημα δικαιοσύνης. Τόσο απλά.
Άιντε πάω να δουλέψω και να δημιουργήσω τώρα. Βλέπεις δεν έχω ρεπό ούτε τα ΣΚ.
Ποιους ηθελε να καλυψει τοτε (1960) ο Καραμανλης, τους οποιους απειλουσαν οι Γερμανοι να αποκαλυψουν ως συνεταιρους τους κατα τη διαρκεια της κατοχης ? (δεξιους γερμανοτσολιαδες, των οποιων οι απογονοι ακομα "βασιλευουν"?).
Ανώνυμος/η









