Το καλλιτεχνικό project δυο φοιτητών της Καλών Τεχνών στέλνει μηνύματα αγάπης και γεμίζει ψηφιακές καρδιές την Αθήνα (και όχι μόνο).

Η ομάδα της LifO επέλεξε τα καλύτερα σημεία στην πόλη για ψαροφαγία και καλό σούσι!

Διακόσιες οικογένεις Tσιγγάνων ζουν αθέατες σε ένα κρυμμένο μαχαλά του Ταύρου, ζώντας από την παραοικονομία της ανακύκλωσης. Ο Freddie F. τους φωτογράφησε για πρώτη φορά στο Vice που κυκλοφορεί.

(Αpp)ίθανες εφαρμογές καθημερινής χρήσης που κάνουν τη ζωή στην πόλη πιο εύκολη με ένα άγγιγμα στην οθόνη του κινητού.

Ρωτήσαμε τους φωτογράφους του «Naked City» για την εμπειρία τους και το παρασκήνιο των φωτογραφίσεων.

Ογδόντα γυμνοί Αθηναίοι, δώδεκα φωτογράφοι, εβδομήντα επτά τεύχη, χιλιάδες τηλέφωνα, φωτογραφίσεις που αναβλήθηκαν και άλλες που πέτυχαν με την πρώτη, συντονιστική αγωνία για κάποιους, τολμηρή δημιουργία για άλλους και μια λαμπερή έκθεση που φιλοδοξεί να γίνει θεσμός. Η Lifo σας καλωσορίζει στη νέα Αθήνα.

Το auto cue του Σάκη είναι δεξιά απ' την κάμερα και έτσι ποτέ δεν μας κοιτάζει κατάματα - μόνο όταν μιλάει απέξω και αυτοσχεδιάζει (τότε όμως τα πράγματα μπερδεύονται ακόμα περισσότερο).

Streetgeist σημαίνει «πνεύμα του δρόμου». Ή αλλιώς, δυο φίλοι που κυκλοφορούν στην πόλη φωτογραφίζοντας όποιον τους τραβάει την προσοχή.

Ο Μ.Hulot πέρασε το Σαββατοκύριακο ανακαλύπτοντας μερικά απ’ τα πιο φρέσκα, αναπάντεχα και πειραματικά πράγματα που συμβαίνουν στην Αθήνα.

Ο σχεδιαστής-μέλος της κριτικής επιτροπής Χριστόφορος Κοτέντος βάζει τα κορίτσια να περπατήσουν και τις κριτικάρει χρησιμοποιώντας εξειδικευμένη ορολογία της μόδας όπως «Κάνεις ένα ναζάκι με τον ώμο, τύπου "Παπ"!».

Μπορεί τα κουτσομπολίστικα περιοδικά να κάνουν σχετικά μικρές πωλήσεις, αλλά (όπως συμβαίνει και με τα πρωτοσέλιδα της «Αυριανής») τα εξώφυλλά τους με μαγνητίζουν στα περίπτερα. Έτσι και το «Χάι» αυτής της εβδομάδας: εξωφρενικοί τίτλοι στο εξώφυλλο -γεμάτοι καυτές υποσχέσεις που αθετούνται στις μέσα σελίδες-, και ένας γυμνός αντρικός κώλος που κυνηγάει τη Βίσση...

Βρήκα ένα περίπτερο στην Καλαμαριά που φέρνει την Εστία (την εφημερίδα που συνεχίζει μετά από 116 χρόνια να βγαίνει ασπρόμαυρη και γραμμένη σε λάιτ καθαρεύουσα με πολυτονικό σύστημα) και όταν τους ζήτησα να μου την κρατούν με κοίταξαν λίγο περίεργα. «Για μια ηλικιωμένη θεία μου, ήρθε για μια βδομάδα απ' την Αμερική», είπα προετοιμασμένος.