Γάμος '08

Ανασύρθηκε το ξεχασμένο νομοσχέδιο για την εκτός γάμου συμβίωση. Τα ζευγάρια θα επισημοποιούν τη σχέση τους στην εκκλησία, στο δημαρχείο ή στο συμβολαιογράφο. Τρεις επιλογές. Όχι βέβαια για όλους. Η καινοτομία αφορά τους «κανονικούς». Γιατί η νομοπαρασκευαστική επιτροπή που είχε συστήσει ο Αν. Παπαληγούρας το υπογράμμισε: Η αναγνώριση της συμβίωσης αφορά τα ετερόφυλα ζευγάρια. Για όσους αγαπούν ανθρώπους του ιδίου φύλου συνεχίζεται η ίδια εκμετάλλευση. Πληρώνουν τα ταμεία τους, αλλά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα για το σύντροφό τους. Δεν έχουν δικαίωμα να παράσχουν ιατροφαρμακευτική βοήθεια όταν το έτερον ήμισυ μείνει άνεργο. Και όταν με κόπο αποκτήσουν μια περιουσία, δεν μπορούν με βεβαιότητα να ρυθμίσουν τα κληρονομικά τους (όλο και κάποιος αντιπαθής συγγενής θα εμφανιστεί να διεκδικεί μερίδιο). Μήπως ήρθε η ώρα να συζητήσουμε για όλα αυτά αφήνοντας κατά μέρος τα της κρεβατοκάμαρας, της θεολογίας και της κατινιάς;

Ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε πρωτοπόρος όταν άλλαζε το οικογενειακό δίκαιο. Ας θυμηθούμε μια από τις επαίσχυντες τιμωρίες που προβλέπονταν ως τότε: Για να τεκμηριωθεί η μοιχεία έπρεπε οι αμαρτωλοί να συλληφθούν επ' αυτοφώρω και να οδηγηθούν γυμνοί στο δικαστήριο. Αν ο αστυνομικός ήταν καλόκαρδος, τους επέτρεπε να τυλιχτούν με τα ιδρωμένα σεντόνια. Στο δρόμο το φιλοθεάμον κοινό γιουχάιζε. Έχουν περάσει 25 χρόνια από τότε που καταργήθηκε ο νόμος, αλλά μας φαίνονται αιώνες. Άραγε ήταν τότε ώριμη η ελληνική κοινωνία να δεχτεί την ανοχή στη συζυγική απιστία; Όπως και να έχει, το κατάπιε. Έτσι και τώρα ο κάθε άντρακλας, η κάθε θεούσα, θα καταπιούν την αλήθεια: Ο Αδάμ ενίοτε δεν τη γουστάρει την Εύα αλλά όσο είναι εντάξει στις εισφορές του, είναι υποχρεωμένοι να το αποδεχτούν.

Υπάρχει ένα και μόνο πολιτικό πρόσωπο που πήρε ξεκάθαρα θέση υπέρ των ομοφυλόφιλων ζευγαριών. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης ήταν ο μοναχικός καουμπόι που τοποθετήθηκε χωρίς περιστροφές. Κάποιοι μίλησαν για ψηφοθηρία, για τακτική «μάζευε κι ας είν' και ρόγες». Ακόμη κι αν ισχύει αυτό, υπήρξε πολύ θαρραλέος. Τώρα που γυρίζει, ήρθε η ώρα να γίνουν ακόμη μερικά βήματα, αλλά δεν ξέρουμε αν θα τολμήσει ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ. Να επιτραπεί η υιοθεσία σε ζευγάρια του ιδίου φύλου. Να αλλάξει ο νόμος για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ώστε δυο μαμάδες ή δυο μπαμπάδες να μπορούν με δότη ή παρένθετη μητέρα να αποκτήσουν απογόνους. Ούτως ή άλλως, η σεξουαλικότητα των γονέων δεν αφορά τα τέκνα. Τα ετερό- ζευγάρια δεν λένε «άντε παιδιά, πηγαίνετε για ύπνο, τώρα η μαμά θα κάνει στοματικό στον μπαμπά». Γιατί λοιπόν θα πρέπει ένα γκέι ζεύγος να δίνει λογαριασμό για την απόκρυφη ζωή του στην περίπτωση που κάνει οικογένεια;

Ας αντιστρέψουμε τα πράγματα: Ένα στα δέκα παιδιά που νοσηλεύονται έχει κακοποιηθεί από τους γονείς του - συχνά σεξουαλικά. Πρόκειται για γονείς χωρίς δηλωμένες παρεκκλίσεις, που παντρεύτηκαν με παπά και με κουμπάρο. Γιατί αυτά τα ανώμαλα ζευγάρια έχουν όλα τα δικαιώματα και κάποια άλλα, ευπρεπή και αγαπημένα, αντιμετωπίζονται με νομοθετική απαξία επειδή τυγχάνουν του ιδίου φύλου;