Ασυνέπειας εγκώμιο

Ο πολιτικός, ή μάλλον ο πρεσβευτής οποιασδήποτε ιδεολογίας και κοινωνικής ή οικονομικής θεωρίας, οφείλει να παραμένει σταθερός στις ιδέες του.

Κι αν όσα αυτός/'η υποστήριζε με θέρμη και πίστη διαψευστούν ή απλά δεν του/της αρμόζουν πλέον απλά οφείλει να αποσυρθεί και να εξαφανιστεί μαζί με τις απόψεις του.

Διαφορετικά μόνο η χλεύη αρμόζει σε περιπτώσεις τέτοιες.
Ανεξαιρέτως.

Δηλαδή σύμφωνα με εσένα κανείς δεν έχει δικαίωμα να κάνει λάθος ή να αλλάξει γνώμη? Αν κάποιος παραδεχτεί πως έκανε λάθος ίσα ίσα τότε είναι που τον χρειαζόμαστε ειδικά αν είναι δημόσιο πρόσωπο. Εκτός αν εσύ προτιμάς τον Πάπα και το αλάθητό του.

Πρώτα απ΄'ολα ευχαριστώ τη μάνα μου που πάτησε ΝΑΙ στο ενδιαφέρον.

Πολλοί μάλλον θα κάνουν την αναλογία ως εξής: 'Ετρωγα τόσα χρόνια την πίτσα με μπέικον και τώρα δοκίμασα με ζαμπόν και μου άρεσε.Αν αλλάξω την παραγγελία μου μετά απο τόσα χρόνια θα με πουν ασυνεπή;'

Ο κος Δήμου αναφέρεται σε συνέπεια ιδεολογικής φύσεως.Συγκεκριμένα στο δίπολο Αριστερά-Δεξιά.

Δεν λέω λοιπόν οτι δεν μπορούμε να αλλάζουμε απόψεις και ειδικά όταν αλλάζουν τα δεδομένα.Γνώμη μου είναι όμως οτι όταν κάποιος υποστηρίζει με θέρμη μια άποψη-ιδεολογία και κάποια στιγμή αναθεωρεί καταντά φαιδρός όταν υποστηρίζει με την ίδια και επιπλέον θέρμη τη νέα του άποψη.Και αυτό πάντα στο θέμα Αριστερά-Δεξιά στην Ελλάδα.

Π.χ. Είσαι στο κόμμα Α και υπηρετείς την ιδεολογία του, σε διώχνουν και πας στο κόμμα Β η κάνεις το κόμμα Γ. Είσαι φαιδρός αν στηλιτεύεις το κόμμα Α και τις απόψεις που υπερασπίστηκες και είσαι διπλά φαιδρός όταν επιστρέφεις στο κόμμα Α πάλι.

Aυτό που περιγράφεις είναι κολωτούμπα. Ο κ. Δήμου το αναφέρει. Από την άλλη εγώ στα 16-22 ήμουν Κνίτης. Όταν όμως πήγα και δούλεψα στο Λονδίνο κατάλαβα πως επι χρόνια στην Ελλάδα με δουλεύανε ψιλό γαζί και πως ο καπιταλισμός δεν είναι το τέρας της αποκαλύψεως. Έπρεπε να μείνω στο δόγμα? Ή τώρα πια δεν έχω δικαίωμα να ομιλώ?

Οι νοημνονες ανθρωποι, εκτος απο την ευελιξια να διαφοροποιουν μερικες φορες(οχι συνεχεια ασφαλως-ετσι θα γινοταν γελοιοι) τις αποψεις τους, εχουν αλλο ενα χαρακτηριστικο: αποφευγουν τον φανατισμο! Ακριβως γιατι κατα βαθος γνωριζουν οτι τιποτα δεν ειναι απολυτως σιγουρο, προτιμουν να εκφραζουν την αποψη τους αλλα χωρις φανατισμο και αποφευγοντας τις υβρεις. Φαιδρος γινεται καποιος οταν φανατικα υποστηριζει κατι σημερα και εξισου φανατικα υποστηριζει το αντιθετα μετα επο λιγο.

"Γνώμη μου είναι όμως οτι όταν κάποιος υποστηρίζει με θέρμη μια άποψη-ιδεολογία και κάποια στιγμή αναθεωρεί καταντά φαιδρός όταν υποστηρίζει με την ίδια και επιπλέον θέρμη τη νέα του άποψη."

Σεβαστη η γνωμη σας, αλλα δεν νομιζετε οτι ο φαιδροτερος ολων ειναι ισως εκεινος που ποτε δεν αλλαζει, ποτε δεν αναθεωρει, και παρ ολο οτι εξω απ το σπιτι του βρεχει ελεφαντες και καμηλες αυτος απο το παραθυρο του βλεπει ΠΑΝΤΑ πουλακια που κελαϊδανε με φοντο τον γαλανο ουρανο;;;

Μα έχετε προσέξει οτι ο κος Δήμου αναφέρεται α) σε προσωπικότητες που ηγούνται και διαμορφώνουν πολιτικές, αξίες κτλπ και β) που αλλάζουν απο αριστερά σε δεξιά ή το αντίστροφο;

Άρα δεν έχει να κάνει η 'αλλαγή' με την ανακάληψη του οτι η γή δεν είναι επίπεδη και μη αποδοχής αυτής της πραγματικότητας και ούτε αφορά τον οποιδήποτε κνίτη που είδε μια άλλη εκδοχή της πραγματικότητας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, και μόνο, λέω οτι δεν μπορώ να αποδεχτώ οτι κάποιος που στρατεύτηκε, ηγήθηκε, προώθησε και υπερασπιστηκε μια πολιτική θέση ή ενα κοινωνικό μοντέλο μπορεί απλά να πει mea culpa-Αναθεώρησα.

Συμβαίνει προφανώς, και ο κος Δήμου απαριθμεί περιπτώσεις τέτοιες. Απλά λέω οτι ίσως και να μην είναι έπρεπε να είναι αποδεκτό και να μην σπεύδουμε να αποδεχόμαστε τέτοιες προσωπικότητες ή κινήσεις αβίαστα.

Η κατακλείδα λοιπόν του κειμένου είναι η εξής..ο Σαμαράς επέστρεψε στο πολιτικό προσκήνιο και με αντιμνημονιακή ρητορική. Αναθεώρησε όμως...και αυτό ο κος Δήμου το εκτιμάει.Προφανώς και αρκετοί άλλοι..Εγώ όχι.

Καληνύχτα και ευχαριστώ για την ανταλλαγή απόψεων.

Το θέμα είναι πως δεν εξηγείς το γιατί δεν πρέπει να τους δεχόμαστε. Θεωρείς πως ένα δημόσιο άτομο ΔΕΝ έχει δικαίωμα στο λάθος? Ο Orwell πχ πολέμησε στον Ισπανικό εμφύλιο για τις ιδέες του. Όταν όμως τις είδε σε εφαρμογή εφαγε φρίκη. Αν ακολουθούσε το σκεπτικό σου, δεν θα διαβάζαμε τη Fάρμα των ζώων oύτε το 1984. Μήπως λοιπόν κάπως χολαίνει αυτή η οπτική?

Ο Σαμαράς, πάντως, ήταν ατυχέστατο παράδειγμα (το θέτω επιεικώς), διότι ούτως ή άλλως ήταν εμφανές ότι δεν ήταν ποτέ εναντίον του μνημονίου. Απλώς, όντας στην αντιπολίτευση, έπαιζε τον "καλό" (που θα αναδιαπραγματευόταν) κόντρα στον "κακό" Παπανδρέου (που έπαιρνε τα μέτρα), ο οποίος είχε παίξει τον "καλό" ("λεφτά υπάρχουν") το 2009 κόντρα στον "κακό" Καραμανλή ("εμείς σας λέμε την αλήθεια, δεν υποσχόμαστε").

Μόνο οι ηλίθιοι δεν αλλάζουν γνώμη λένε οι γάλλοι και μάλλον έχουν δίκιο. Οι απόψεις δεν είναι δόγματα εξάλλου γηράσκω αεί διδασκόμενος.

Και αν αποδειχθει στην πορεία ότι είναι λάθος, πρέπει να επιμείνει στο λάθος του; τι είναι, ο Πάπας με το αλάθητο;

Ας πάρουμε σαν παράδειγμα την επιστήμη: βασίζεται στην δοκιμή, το λάθος και την αναθεώρηση. Αν έπρεπε να βασίζεται στη συνέπεια, θα πιστεύαμε ακόμα πως η γη είναι επίπεδη...

το κακό είναι με τους επιστήμονες πόσο δογματικοί είναι με τους νόμους της επιστήμης.

Κε Δήμου
Διαβάζοντας και εγώ το άρθρο σας αισθάνθηκα άσχημα.

Αισθάνθηκα άσχημα διότι, στη σκέψη μο,υ κατέκρινα τους πολιτικούς μας. Τις τελευταίες μέρες έλεγα μέσα μου "Πόσα ψέμματα λέει αυτός ο Ευάγγελος" , πριν λίγο καιρό σκεφτόμουνα ότι ο τέως πρωθυπουργός μας κοροιδεψε όταν είπε ότι "λεφτά υπάρχουν". Κατέκρινα τον νυν πρωθυπουργό για την εντυπασιακή ανακυβίστιση (μεταξύ μας τώρα... κολοτουμπα το έλεγα) που έκανε όταν είπε "ουδείς αναμάρτητος" και ξέχασε αυτα που είπε ν φορές στο Ζάππειο. Ήμουν έτοιμος να πω το ίδιο για τον Αλέξη που πήγε στο στόμα του λύκου και τους τα "ψαλλε. Και ο σεβάσμιος κύριος Φώτης σκέφτηκα ότι ευλογεί τη συγκάλλυψη φοροφυγάδων με τη στάση του και πρότασή του για τρείς κάλπες.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ... ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΡΑΨΑΤΕ (ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΒΕΒΑΙΑ ΠΡΩΣΟΠΙΚΟΤΗΤΕΣ... ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΡΑΤΩ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ)ΑΛΛΑΞΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ... ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΟ ... ΕΛΠΙΖΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΕΙΣΤΗΚΑ ΣΩΣΤΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ!

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ:
ΟΧΙ "Ασυνέπειας εγκώμιο" αλλά "Ανανηψης εγκώμιο" διότι αυτοί που περιγράφονται δεν άλλαξαν ... απλά ανένηψαν.

«Ἀνανήφω» σήμαινε «συνέρχομαι από μεθύσι».

Όντως ταιριάζει…

ΝΑΙ , ΣΩΣΤΑ... μόνο που ο συγκεκριμένος όρος ("ανανήψας") στην Ελλάδα από το 1950 που πρωτοχρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1981 που έπαψε να χρησιμοποιείται , σημαινε κάτι άλλο .... ΑΝΑΝΗΨΑΝΤΕΣ λοιπόν .... ΑΝΑΝΗΨΑΝΤΕΣ .-

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ***

***ολα, εκτος... απο εμας (!)
(ειδικα εμεις οι Ελληνες, που "μας εχουν μαθει" οτι εχουμε φτασει στην τελειοτητα απο τα 17 μας χρονια !!!)

Εγώ, από τα 15.

χα-χα-χα! ...αργησες! ...εχω "πανεξυπνους" συγγενεις που τα παιδια τους ηταν κι αυτα "πανεξυπνα" κι εφτασαν την τελειοτητα απο 8 χρονων!

δεν ειναι ομως λιγο υποπτο που αυτη η μεταστροφη γινεται συνηθως απο τα αριστερα προς τα δεξια; οσο για το ραμφο , σιγα το μεγαλο φιλοσοφο.

Η ουσία του άρθρου συνοψίζεται στην τελευταία παράγραφο: το λιβάνισμα του "σώφρονα πρωθυπουργού Σαμαρά". Μη τυχόν και δεν υποστηρίξουμε το alma mater μας (βλ. Κολέγιο)...

Τα υπόλοιπα περί του μεγάλου φιλοσόφου Ράμφου (σύντομο ανέκδοτο) κ.λ.π. αναφέρονται ως πρόσχημα.

Καθόλου λιβάνισμα. Ο Δήμου έχει γράψει πολύ αρνητικά πράγματα για τον Σαμαρά (σχεδόν υβριστικά) και εδώ απλά λέει (με επιφύλαξη) ότι "αρχίζει να αναθεωρει - και ελπίζει να συνεχίσει").

Γιατι αναθεωρει; Επειδη ο Σαμαρας αφησε τον στειρο και σε λαθος κατευθυνση υπερπατριωτισμο κι επιασε την εφαρμογη του μνημονιου με μεγαλυτερη σκληροτητα απο οτι ζητουν οι δανειστες μας;

Οχι, ευχαριστω, δεν θα παρω!

Τά λόγια σας βγήκανε από τό στόμα μου, αγαπητέ...
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο στήν διαπίστωσή σας!

Ας μην μπλέκουμε τους πολιτικούς με τους διανοητές καλύτερα. Οι πρώτοι έχουν συμφέρον να αλλάζουν γνώμη - για την ακρίβεια, έχουν συμφέρον να μην αποκαλύπτουν εξ αρχής την πραγματική τους.

Είμαι μεγάλος θαυμαστής του Νίκου Δήμου και ότι γράφει και έχει γράψει μέχρι τώρα με βρίσκουν σύμφωνο σχεδόν στο 100%, για τέτοια συνέπεια μιλάμε. Σήμερα "μ'έστειλε" κανονικά, με συνέπεια να γίνω ασυνεπής ως προς τη συνέπειά μου προς το θαυμασμό μου για τις απόψεις του. Τι ήταν αυτό το τελευταίο για το Σαμαρά, το διάβαζα κι έτριβα τα μάτια μου για μετατροπή του σε σώφρονα πρωθυπουργό, το βλέπετε κι εσείς έτσι γραμμένο ή μήπως έχει χαλάσει η οθόνη μου; Σωφροσύνη λέγεται ο απόλυτος τυχοδιωκτισμός, το θα κάνω τα πάντα να γίνω πρωθυπουργός και το όταν γίνω θα αναιρέσω όχι μόνο αυτά που έλεγα παλιότερα στην αντιπολίτευση, αλλά ακόμα κι αυτά που έλεγα μία μέρα πριν με κάνουνε πρωθυπουργό; Το να έχει μετατραπεί η χώρα σε ένα προτεκτοράτο, που όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται με άνωθεν και έξωθεν εντολές και με το πιστόλι στον κρόταφο, για να πάρουμε την επόμενη δόση και με ελαφρώς αντισυνταγματικό και αντικοινοβουλευτικό τρόπο (πράξεις νομοθετικού περιεχομένου) και που όλες αυτές οι αποφάσεις αφορούν περαιτέρω φορολόγηση, μειώσεις μισθών και συντάξεων και που οδηγούν, όπως αναγνωρίζουν οι πάντες πλέον σε περισσότερη ύφεση, ανεργία, λουκέτα, απόγνωση, φτώχεια είναι σοφρωσύνη καιεπιτυχής ασυνέπεια σε σχέση με τα αντίθετα που υποστήριζε με θέρμη πριν από λίγο καιρό; Πείτε μου ότι έχει χαλάσει η οθόνη του υπολογιστή μου, σας παρακαλώ, δε μπορεί να το έγραψε αυτό ο Νίκος Δήμου.

To ερώτημα είναι: είχε εναλλακτικές λύσεις; Αν όχι, τότε η ωριμότητα είναι πως αναγνώρισε την αναγκαιότητα και αποδέχθηκε μία κατάσταση που σίγουρα δεν του άρεσε (όπως δεν αρέσει σε κανένα μας). Πληρώνει τα λάθη και τις ανομίες των προκατόχων του - από τον Ανδρέα μέχρι σήμερα. Κανείς δεν θα ήθελε να είναι στη θέση του...

Ο Νίκος Δήμου συνδέει τη "συνέπεια" με το "δογματισμό" και την "ασυνέπεια" με την ορθολογίζουσα και ώριμη σκέψη που δεν αγνοεί την πραγματικότητα.

Είναι τόσο καλά δεμένος ο συλλογισμός του (και τα τεκμήριά του), ώστε είναι σχεδόν μάταιο να επιχειρήσει κανείς την ανατροπή του.

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να επιχειρήσει κάποιος εδώ μέσα έναν τεκμηριωμένο αντίλογο, έστω και για λόγους ισοσθένειας, όπως εξάλλου θα έλεγε και ο ίδιος ο Νίκος Δήμου.

Για να δούμε...

Ο Ν Δήμου είχε αναλύσει το ίδιο θέμα παλιά, στο βιβλίο του ''Οι Έλληνες'' και μάλιστα με κάποιο παράπονο για αυτούς που τον κατηγορούσαν ότι άλλαξε, ενώ ο ίδιος τους απαντούσε ότι δεν γινόταν αλλιώς. Το συμπέρασμα είναι ότι ο Ν Δήμου αντιπαθεί, όχι την συνέπεια, αλλά την εμμονή και την άρνηση της πραγματικότητας, που μεταβαπτίζονται δολίως σε ''συνέπεια'' από όσους τις υιοθετούν. Αλήθεια, τι θα λέγαμε για κάποιον ένορκο, ο οποίος θεωρεί τον κατηγορούμενο ένοχο και τον καταδικάζει ακόμα και μετά την εμφάνιση νέων στοιχείων που τον αθωώνουν πανηγυρικά; Στον αντίποδα φυσικά είναι η στάση κάποιων πολιτικών, οι οποίοι αλλάζουν θέσεις έχοντας σαν σημαία την θεωρία της ''επανόρθωσης του λάθους'', μόνο που η αλλαγή τους οδηγεί πάντα σε καρέκλες (μεγαλύτερες) και παραδάκι (περισσότερο)... Το πραγματικό δίλημμα επομένως δεν είναι ''συνέπεια-ασυνέπεια'', ούτε όμως και ''εμμονή-προσαρμοστικότητα'', αφού αυτονόητα οι θετικοί πόλοι κερδίζουν. Μάλλον ο Ν.Δήμου θα θαύμαζε έναν άνθρωπο, ο οποίος θα μπορούσε να είναι συνεπής αλλά και ευπροσάρμοστος ανάλογα με τις συνθήκες, λαμβάνοντας στην ζωή του αποφάσεις απαλλαγμένες από ιδιοτέλεια, φανατισμένο πείσμα και... χαζομάρα. Ιδανικό μοντέλο για άσκηση πάνω στο πρόβλημα είναι το ΚΚΕ της Παπαρήγα και η συνέπειά του σε κάποιες θέσεις από το 90 και μετά. Μεγάλη συζήτηση...

Ο απλός κόσμος έχει μια άλλη φράση για αυτούς τους ανθρώπους: Ο.Φ.Α. ή όπου φυσάει ο άνεμος. Στο λεξικό θα το βρείτε και ως "καιροσκόπος".

> «Πληρώνει τα λάθη και τις ανομίες των προκατόχων του»

Το «μέγα» ζήτημα του ονόματος της FYROM δεν το κληρονόμησε από κάποιον προκάτοχο, αλλά το δημιούργησε ο ίδιος εκ του μη όντως ως υπουργός Εξωτερικών. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά έριξε και μια κυβέρνηση που προσπαθούσε φιλότιμα να νοικοκυρέψει τα δημοσιονομικά της χώρας.

ΤΟ ΓΛΩΣΣΑΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ

Αριστερος:
ειναι κατα κανονα αυτος που θελει να γινει δεξιος, να βολευτει, αλλα δεν εχει καταφερει ακομα να κανει την αρπαχτη του. Παραδοπιστος και εθελοδουλος στον ιδιο βαθμο με τον δεξιο, δεν εχει κανενα προβλημα να πουλιεται (απεναντιας, το θεωρει ηθικο του χρεος), αρκει ο μισθος να ειναι καλος και να του κολανε τα ενσημα.

Δε μπορει καν να διανοηθει οτι οι ανθρωποι μπορουν αμεσα να απορριψουν τις εμπορευματικες και ιεραρχικες σχεσεις. Συμμετεχει ολοψυχα στη θρησκεια της Ιεραρχιας, και στο κορυφαιο δογμα της, την Οικονομια. (Ιεραρχια= η Ιερη Αρχη. Οικονομια= το Ιερο Εμπορευμα.) Δεν θεωρει απανθρωπo ή εξευτελιστικo να πουλανε οι ανθρωποι τη ζωντανη τους δραστηριοτητα, να υποβιβαζονται σε μηχανες για τα κερδη των αρχοντων. Αντιθετως, την ιδιοτητα του εμμισθου ρομποτ τη θεωρει δικαιωμα και ευσημο. Ταυτοχρονα ρητορευει περι ελευθεριων και δικαιωματων.

Αν στα νιατα του λιβανιζε τον Μπρεζνιεφ και τον κρατικο καπιταλισμο των γκουλαγκ, στα γεραματα του ομνυει στις εταιρειες, στον εκδημοκρατισμο της καταναλωσης, στη δημοκρατια των αφεντικων και των πουλημενων (ή/και στο ‘‘ελλας–ελληνων-χριστιανων’’).
Αν ο μπατσος ή ο δημοσιογραφος ειναι το δεξι χερι του αφεντικου, το αριστερο του χερι ειναι ο αριστερος.

https://keimena11.wordpress.com
*