Ένας δίσκος που θα μπορούσε να είναι soundtrack για ταινία του Wes Anderson. Pop τραγουδάκια με απλές, απλούστατες φόρμες, βουτηγμένα σε μια νοσταλγική μελαγχολία που είναι σαν εικόνες των Tenenbaums ή του Rushmore. Η φωνή του 19χρονου Jef θυμίζει Elliott Smith, το ίδιο και οι συνθέσεις του, που πολύ εύκολα προδίδουν τις επιρροές του. Επτά όμορφες συνθέσεις που αφήνουν πολλές ελπίδες για το μέλλον και ένα όνομα που αξίζει την προσοχή μας.