__________________
1.

 

Α,μπα τη ερωτηση μου δεν ξερω που να την καταταξω. Ας πουμε οτι αφορα το κοινωνικο στατους. Ειμαι παιδι ευνοημενης οικονομικα οικογενειας. Ειμαι 23 χρονων, σπουδαζω και ζω ακομα στο πατρικο μου με τους γονεις και τον μικρο μου αδερφο. Δεν θα ελεγα σε καμια περιπτωση οτι οι γονεις μου ειναι κροισοι, αλλα το εισοδημα του πατερα μου ειναι αρκετο ωστε η μητερα μου (εχοντας βεβαια σπουδασει) να μη χρειαζεται να δουλευει και εγω και ο αδερφος μου να εχουμε παει σε ιδιωτικο σχολειο. Εχει επισης αρκετο εισοδημα ωστε να νιωθω αβολα να αντιληφθουν οι φιλοι μου το πραγματικο οικονομικο στατους της οικογενειας μου αφου εκεινοι εχουν δυσχερειες οπως ο μεσος Ελληνας. Περναω στο θεμα. Σημερα ακουσα τον πατερα μου να παραγγελνει κατι τηλεφωνικα και μολις το εκλεισε τον ρωτησα τι πηρε. Μου ειπε οτι θα φερουν να του δειξουν ενα ρολοϊ rolex απομιμηση. Η φυσικη ερωτηση που του εκανα ηταν "....γιατι;". Μου λεει "τι, να παρω αυθεντικο δηλαδη;" ειρωνικα. Του απαντησα "οχι, το να παρεις ενα ποιοτικο ρολοϊ μιας αλλης (και παλι καλης ή γνωστης) μαρκας και να δωσεις ΠΟΛΥ λιγοτερα λεφτα δεν παιζει; προτιμας να παρεις ενα μουφα rolex ωστε να δειχνεις οτι μπορεις να ξοδεψεις 10 χιλαδες ευρω σε ρολοϊ;". Α,μπα ακομα δεν μπορω να πιστεψω τι μου απαντησε. Μου λεει "Πηγα προχτες σε ενα συνεδριο και αν δεις τι φοραγαν ολοι εκει θα καταλαβαινες. Εγω, με αυτο *δειχνει το ρολοϊ ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΩΝ ΕΥΡΩ στο χερι του* ενιωσα σαν γυφτος." Επαθα εγκεφαλικο. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ εχει την κοινωνικη αναγκη να δειξει οτι μπορει να υποστηριξει την αγορα ενος ρολογιου με αστρονομικη τιμη ενω δεν μπορει!!! Δεν μπορω να πιστεψω οτι ακουσα αυτα τα λογια να βγαινουν απ το στομα του πατερα μου. Ξερω οτι ζω στο σπιτι του, οτι ζω με τα λεφτα του, οτι δεν εχω δουλεψει ποτε, οτι δεν ξερω ισως πολλους κοινωνικους κωδικες αλλα μεχρι εκει. Οταν ειδε ποσο εξωφρενικο μου φανηκε ολο αυτο αρχισε να μου λεει οτι δεν καταλαβαινω πως λειτουργει ο κοινωνικος τους κυκλος και με τι ατομα συναναστρεφονται.Να σημειωσω οτι ο φιλικος κυκλος του επισης ΔΕΝ ειναι εφοπλιστες, αλλα τους λες μεγαλοεισοδηματιες. Επισης οτι επειδη οι δικες μου παρεες ειναι πιο χαλαρες, δεν με νοιαζει τι φοραω, ποσο κανει αυτο που φοραω και τι πιστευουν οι αλλοι για αυτο. Παρομοιες συζητησεις μεταξυ εμου κι αυτοι στο ιδιο πλαισιο εχουν επαναληφθει, παντα καταληγοντας σε εμενα να εκνευριζομαι με τις αποψεις του. Εδω να σημειωσω οτι γενικα δεν βιωνω καποια επανασταση να απαγκιστρωθω απ την "πλουσια" καταγωγη μου και προσπαθω να το παιξω αναρχικη χιπισσα, αλλα σαν ιδιοσυγκρασια γενικα ειμαι αρκετα καλοβολη και καθολου σπαταλη, οχι λογω προσπαθειας για οικονομια, απλα... δεν ξερω, ετσι μου βγαινει. Στο πλαισιο αυτης της "καλοβολοσυνης" μπορω να κανω παρεα με ανθρωπους ανεξαρτητως κοινωνικης ταξης χωρις κανενα προβλημα. Υπαρχει κατι που εχω αντιληφθει λαθος; Αν σταθω τυχερη και βρεθω με πολλα χρηματα οταν δουλεψω θα πρεπει να ανησυχω ποσο ακριβα ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ τα ρουχα μου;; οκ, αντιλαμβανομαι μια καποια σημασια ενος dress code ή το λογο που ενας/μια CEO πρεπει να φοραει σιδερωμενο και περιποιημενο σακακι και πουκαμισο, αλλα εχει πραγματικη σημασια ποσο θα κοστιζουν; Α,μπα δεν νομιζω οτι ζω στη φουσκα της φοιτητικης μου αγνοιας και οτι τα λεω ολα αυτα επειδη δεν εχω ιδεα για τον "πραγματικο κοσμο" ή τα "ανωτερα κοινωνικα στρωματα" και το savoir vivre τους. Λυπαμαι που το λεω αλλα νομιζω οτι ο πατερας μου εχει το προβλημα. Παρ'ολο που δεν ειναι αμορφωτος ή στενομυαλος, παρουσιαζει την απολυτη νεοπλουτιστικη συμπεριφορα. Και να πεις οτι μεγαλωσε φτωχος, θα το δικαιολογουσα. Αλλα οχι! Ως τελευταια σημειωση να προσθεσω οτι ειχε τεραστιο προβλημα -ακομα εχει- να αποδεχτει τη σεξουαλικοτητα μου (δεν με πεταξε ποτε απ το σπιτι κλπ αλλα δεν θελει να "ακουει σχετικα με αυτο"), πραγμα το οποιο εν τελει αποδιδω σε μεγαλο βαθμο στην εμμονη του με τη γνωμη των αλλων. Ειτε αυτη εχει να κανει με το ποσο κανει το ρολοϊ του, ειτε με το ποιος ανθρωπος κανει ευτυχισμενο το παιδι του. Η ερωτηση μου ειναι: Μπορω να εκτιμω τον πατερα μου για οσα εχει κανει για μενα, αλλα να μην τον.....συμπαθω; Ειμαι πολυ αυστηρη μαζι του; Θα ερθει μια μερα που θα νιωσω τις ιδιες κοινωνικες αναγκες και απλα βαυκαλιζομαι;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν ξέρω αν θα νιώσεις τις ίδιες ανάγκες, ξέρω όμως ότι αν πάνε όλα καλά, μετά την απόρριψη του πατέρα σου, θα οδηγηθείς στην κατανόηση και μετά στην αποδοχή, που θα σας φτάσει και τους δύο σε ένα στάδιο στο οποίο η αγάπη σας θα είναι πιο ήρεμη και πιο βαθιά, κατά κάποιο τρόπο. Βρίσκεσαι στο πρώτο στάδιο, σε μια ηλικία που είναι καλή για αυτό το πρώτο στάδιο, και ίσως είναι και το πιο δύσκολο. Τώρα, καταλαβαίνεις τι κάνει, χωρίς να τον βλέπεις ως Θεό, όπως βλέπουμε τους γονείς μας όταν είμαστε παιδιά. Αργότερα ίσως καταλάβεις γιατί το κάνει. Λες ότι τον νοιάζει πολύ η γνώμη των άλλων, και αυτό είναι μια καλή αρχή για να τον αναλύσεις, αλλά γιατί τον νοιάζει η γνώμη των άλλων;

 

Ίσως στο μέλλον δεις τις δικές του οικογενειακές σχέσεις με άλλο μάτι, ίσως και την σχέση του με την μητέρα σου, και ίσως καταλάβεις το γιατί. Τότε θα πλησιάσεις στην κατανόηση. Αλλά μη βιάζεσαι, παίρνουν χρόνια όλα αυτά, και θα πρέπει πρώτα να κάνεις πολλά δικά σου λάθη, γιατί τώρα δεν τα βλέπεις. Νομίζεις ότι είσαι το αντίθετο από τον πατέρα σου. Τα χρόνια θα σου δείξουν κατά πόσο ισχύει κάτι τέτοιο.

 

 

 

__________________
2.

 

Καλησπέρα σας! Ακολουθεί πολύ σοβαρή ερώτηση και θα ήθελα τα φώτα σας. Ζω σε μυστηριώδη χώρα του εξωτερικού με συνεχή αέρα, πολλή βροχή και μόνιμη υγρασία. Στο υπέροχο αυτό κλίμα (εντάξει θα σας το αποκαλύψω, είναι η Ολλανδία), τα μαλλιά μου, που είναι σπαστά-σγουρά και μακριά, είναι μια απελπισία. Γενικά δεν τα ισιώνω ποτέ, μου αρέσουν φυσικά και κάνουν πολύ ωραίες χαλαρές μπούκλες. Μόνο που εδώ είναι μόνιμα φριζαρισμένα, δε στρώνουν, τα baby hair πετάνε σαν κέρατα προς όλες τις κατευθύνσεις, αν διανοηθώ να τα πιάσω αλογοουρά είναι μια καταστροφή. Είμαι μόνιμα σαν ξεμαλλιασμένη. Ξέρω βέβαια ότι ο Καρβέλας το πλασάρει για στυλ αλλά δε μπορώ να το συνηθίσω... Αναζητώ κάποια λύση για το styling από εσένα που έχεις μπούκλες ή από άλλη αναγνώστρια που έχει αντιμετωπίσει παρόμοιο θέμα!
-Σας φιλώ!


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Πρέπει να πειραματιστείς με προϊόντα. Δεν ξέρω τι κυκλοφορεί στην Ολλανδία και δεν ξέρω τα μαλλιά σου, αλλά κάτι που έχει βοηθήσει εμένα, είναι ένα ζουμάκι που το βάζεις στα μαλλιά που και που πριν το λούσιμο, και κρατάει το φριζάρισμα σε λογαριασμό (λέγονται frizz tamers μερικές φορές). Μερικά μαλλιά ευνοούνται από τα λάδια, μερικά απλώς βαραίνουν, μερικά από αφρούς, μερικά απλώς λαδώνουν. Ξεκίνα από ό,τι antifrizz υπάρχει στα κομμωτήρια και στα σούπερ μάρκετ και κάποτε θα βρεις αυτό το προϊόν που θα σε σώσει. Είναι μακριά και μοναχική διαδικασία, το ξέρω. Μια λύση είναι να αγοράζεις τα travel size, ή να ζητάς δείγματα.


Ως γενική αρχή πιστεύω ότι τα κρίσιμα λεπτά είναι όσο βρίσκεσαι ακόμα στο ντους και έχεις κλείσει το νερό. Το τι θα κάνεις τότε, και πως θα τα στεγνώσεις και πόση ώρα θα αφήσεις την πετσέτα είναι αυτό που θα καθορίσει το αποτέλεσμα, γιατί εκεί σχηματίζεται το φριζάρισμα. Έχω πειστεί ότι ό,τι προϊόν και να χρησιμοποιείς, πρέπει να το βάζεις σε πολύ βρεγμένα μαλλιά, πριν την πετσέτα, μέσα στο ντους, και μετά πολύ λίγη ώρα στην πετσέτα. Χάνεις προϊόν έτσι, αλλά έχεις το μέγιστο αποτέλεσμα. Και μετά στέγνωμα στον αέρα χωρίς να τα πειράζεις καθόλου.


 

 

__________________
3.

 

έχω σχέση με μια κοπελα που μου αρέσει αλλα ταυτόχρονα μου αρέσει και ο φίλος μου που του αρέσω και γώ..τι να κάνω;


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Ρωτάς με τρόπο την κοπέλα αν της αρέσει ο φίλος σου.


 

 

__________________
4.

 

Αγαπητή Α μπα, σου γράφω γιατί από χθες νομίζω ότι έχω χάσει τη γη κάτω από τα πόδια μου για άλλη μια φορά, και χρειάζομαι τη βοήθεια σου οπωσδήποτε! Είμαι δύο χρόνια σε μια σχέση που είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί ή έτσι νόμιζα. Ήμουν πολύ ευτυχισμένη και ευγνώμων για τον άνθρωπο που είχα μαζί μου και πρόσφατα ξεκινήσαμε να μένουμε και μαζί και όλα μέλι γάλα. Χθες πήρε το μάτι μου στο φβ κάτι random add σε κοπέλες πολύ όμορφες αλλα που σίγουρα δεν ήξερε. Άρχισα να τον υποπτευομαι και φυσικά και εγώ έπεσα σε αυτήν τη ν παγίδα και άνοιξα το μέιλ του να ψάξω ( επειδή το είχε ανοιχτό στο τάμπλετ) όπου ανακάλυψα πριν ένα χρόνο συνομιλίες με μια κοπέλα που ήξερε αλλά ήταν ξεκάθαρα φλερτ. Δεν έλεγαν ότι συναντήθηκαν κτλ αλλά υπήρχε ερωτισμός στην ατμόσφαιρα. Δε ξέρω αν η κοπέλα ήταν πιο θερμή , ίσως και να της είχε ζητήσει να βγουν. Επίσης μετά από όλο αυτό, σκέφτομαι ότι το ίδιο θα συμβαίνει και στο φβ κτλ. Αυτό επιβεβαίωση παντού; Πονάει πολύ όλο αυτό. Του το είπα, το παραδέχτηκε , ότι ήταν λάθος κτλ και είπε ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο. Φυσικά πλέον δεν τον πιστεύω. Μάλλον πρέπει να αποδεχτώ ότι αυτό ήταν και το τέλος μας; Θα ήμουν ακόμα ευτυχισμένη αν δεν ήμουν περίεργη. Εδω κολλάει και η ταινία perfect strangers. Τι στο καλό πρέπει να είσαι για έναν άνθρωπο για να μην τον ενδιαφέρει άλλη γυναίκα και να βλέπει μόνο εσένα ερωτικά; Η είναι τόσο δύσκολο να είσαι μονογαμικός πλέον; Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει σε σχέση .
- Ζωή


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν «πρέπει να είσαι» κάτι για κάποιον για να είναι οτιδήποτε. Ο καθένας είναι ό,τι θέλει και ό,τι μπορεί να είναι. Δεν αλλάζει για τους άλλους. Δεν αντανακλάται η δική σου αξία στην απόφαση του άλλου να είναι μονογαμικός ή όχι. Καταλαβαίνω να πονάει, αλλά όχι επειδή πιστεύεις ότι η κοσμοθεωρία του άλλου έχει να κάνει με σένα.


Δεν ξέρω το ποσοστό μονογαμίας γιατί δεν υπάρχει αξιόπιστη έρευνα. Ο κόσμος λέει πολλά ψέματα για το θέμα, και προς τις δύο κατευθύνσεις. Αλλά δεν μας νοιάζουν οι στατιστικές σε αυτή την περίπτωση.


Νομίζω ότι για την σχέση που έχεις τώρα είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε το «δεν είναι μονογαμικός» από το «ζητάει επιβεβαίωση συνέχεια». Αυτά τα δύο μπορεί να συνυπάρχουν, αλλά πολλοί απορρίπτουν την μονογαμία χωρίς να υπολείπονται κάτι σε αυτοπεποίθηση, και άλλοι ζητούν συνέχεια την επιβεβαίωση χωρίς να θέλουν να μπουν σε περιπέτειες με παράλληλες σχέσεις και όλα αυτά. Νομίζω ότι χρειάζεται περισσότερη κουβέντα και περισσότερη επικοινωνία με τον άλλον για να καταλάβεις τι κάνει, είτε θεωρείς ότι τελείωσε η σχέση, είτε όχι, για να είσαι σε θέση να κρίνεις καλύτερα στο μέλλον.


 

 

__________________
5.

 

Αγαπημένη Λένα,
Σε διαβάζω πίνοντας καφέ και τρώγοντας σοκολάτα,νομίζω δε χρειάζεται να πω τίποτα άλλο για το πόσο ψηλά σε έχω:D Για να μη μακρυγορώ θα προσπαθήσω να εξηγήσω το θέμα μου οσο πιο ξεκάθαρα γίνεται...Λοιπόν,έχω μία μαμά και ένα μπαμπά (απίστευτο κι όμως αληθινό που δεν ξεφύτρωσα μόνη μου) οι οποίοι έχουν μεταξύ τους έλλειψη, κυρίως, επικοινωνίας, σεβασμού, κοινού οράματος ζωής κλπ και θα εξηγηθώ αμέσως: όταν γεννήθηκα εγώ, το σόι του πατέρα μου-αδερφοξαδερφα,νυφες κλπ- ξεκίνησαν να συμπεριφέρονται άσχημα στη μητέρα μου. Η συμπεριφορά τους ήταν η εξής: είτε δεν της μιλούσαν είτε την έβριζαν αισχρά! Ετσι, λοιπόν, αυτή σταμάτησε να τους μιλάει και διέκοψε κάθε επαφή μαζί τους όπως είναι και το λογικό. Ο πατέρας μου από την άλλη είναι ένας άνθρωπος ανίκανος να αναλάβει οποιαδήποτε πρωτοβουλία και χωρίς καμία διάθεση να πατήσει πόδι συνέχισε κανονικά να τους μιλάει, να τους επισκέπτεται και γενικώς να διατηρεί άριστες σχέσεις μαζί τους-πράγμα που στάθηκε αφορμή για άπειρους καβγάδες ανά τα χρόνια. Η κακία τους, όμως, δε σταματά εκεί αλλά παίρνει κι εμένα η μπάλα (εκτός από ελάχιστους που δείχνουν να ενδιαφέρονται) οι περισσότεροι δεν έχουν πάρει ένα τηλέφωνο να δουν αν ζω ή αν πέθανα μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια ζωής μου. Και ερχόμαστε στην ερώτηση: Ποια στάση πρέπει να κρατήσω απέναντί τους όταν –υποχρεωτικά- θα τους συναντώ σε περιστάσεις που θα είμαστε παρόντες όλοι; Για παράδειγμα σήμερα έχει τραπέζι μία ξαδέρφη με την οποία τα πηγαίνουμε καλά αλλά θα είναι εκεί και οι...άλλοι οπότε καταλαβαίνετε πως το κλίμα θα είναι αρκετά ψυχρό και φορτισμένο. Να σημειώσω ότι κατοικούμε όλοι σε μία μικρή πόλη και οι τυχαίες συναντήσεις είναι συχνές‚ .Γνωρίζω ότι το πρόβλημα ξεκινάει από την έλλειψη συνεργασίας των γονιών αλλά επειδή δεν είναι δική μου δουλειά να το λύσω(όπως λες κι εσύ) ζητώ συμβουλές για την αντιμετώπισή των συγγενών από πλευράς μου. Ελπίζω να μη σας μπέρδεψα, εσένα και τους αναγνώστες, και κυρίως να μη σας κούρασα. Φιλιά πολλά!


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Φαίνεται σα να μας λες την μισή ιστορία και από τη μεριά της μητέρας σου. Δεν λέω ότι φταίει η μητέρα σου για όλο αυτό, αλλά το «άρχισαν να της φέρονται απαίσια μόλις γεννήθηκα εγώ» χρειάζεται περισσότερη εξήγηση. Είχε σχέση η γέννησή σου, ή όχι; Έγινε στα καλά καθούμενα; Η έλλειψη συνεργασίας των γονιών σίγουρα είναι μέρος του προβλήματος, αλλά ως συνέχεια, όχι ως αφετηρία. Ο πατέρας σου έχει κάποιον άλλον λόγο που κρατάει άριστες σχέσεις μαζί τους, και όχι ότι είναι νωθρός. Η συντήρηση άριστων σχέσεων χρειάζεται ενέργεια. Κάτι εξηγεί αυτό τον διαχωρισμό των Μοντέγων και των Καπουλέτων, όσο ασήμαντο ή γελοίο κι αν είναι.


Αλλά τι σημασία έχει για σένα; Αφού καταλαβαίνεις ότι δεν είναι δικό σου πρόβλημα για να το λύσεις, δεν έχεις πρόβλημα. Αν κάποιοι σε αγνοούν εδώ και είκοσι χρόνια, τότε κι εσύ μπορείς να τους αγνοείς. Χαίρεται, τι κάνετε, καλά ευχαριστώ, όπως θα έκανες σε γνωστούς που συναντάς τυχαία στο δρόμο, είναι αρκετό, είτε βρισκόσαστε σε τραπέζια είτε οπουδήποτε.

 

 

 

__________________
6.

 

Αγαπητή Α,μπα!
Είναι εγωιστικό να ζητάς από τον σύντροφό σου να κατανοήσει και να αποδεχτεί την προσωπικότητά σου κάνοντας ίσως πράγματα τα οποία δε θα ταίριαζαν στη δική του; Ή ειναι στα πλαίσια των αμοιβαίων "υποχωρήσεων" που χρειαζεται μια ισορροπημένη σχέση για να επιβιώσει; Για παράδειγμα αν εγώ χρειάζομαι λίγα φρου-φρου κι αρώματα στη σχέση ώστε να διατηρείται μια σπίθα έρωτα στην ατμόσφαιρα (ενα σ´αγαπω στο άσχετο, μια μικρή έκπληξη, κατι ανέξοδο!) ειναι θεμιτό να το ζητάω και να απογοητεύομαι οταν δεν συμβαίνει λόγω του οτι ο άλλος "δεν ειναι αυτής της νοοτροπίας"; Αισθάνομαι πως με αυτήν την λογική δεν λαμβάνεις υπόψη σου τις συναισθηματικές ανάγκες του αλλου. Τι λείπει απο τον συλλογισμό μου και ταλαιπωρούμαι; (ειμαι 26 ειναι 32)
- Νύχτα μαύρη κι άραχνη


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Το πιο βασικό. Ότι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί και εκφράζουν διαφορετικά τα συναισθήματα τους, και αν δεν μιλάμε για παθολογική έλλειψη έκφρασης, δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος έκφρασης συναισθήματος. Ναι, είναι εγωιστικό αυτό που κάνεις, αλλά κυρίως είναι κοσμάρα αυτό που λες. Η κατανόηση και η αποδοχή της προσωπικότητας σου δεν είναι να αρχίσει να εκφράζεται όπως εκφράζεσαι εσύ. Θα μπορούσε να το κάνει, αλλά δεν θα το ένιωθε όπως εσύ. Αυτό θες; Όχι, δεν θέλεις αυτό. θέλεις να θέλει ακριβώς αυτό που θέλεις, με τον τρόπο που το θέλεις. Ε, αυτό είναι κοσμάρα.


Αν σου αρέσουν οι σπίθες, κάνε σπίθες επειδή σου αρέσουν. Αν θέλεις να έχεις ισορροπημένη σχέση, πρέπει να καταφέρεις να βγεις λίγο από το τι θέλεις εσύ, και να παρατηρήσεις τον άλλον για καιρό, χωρίς να βγάζεις συμπεράσματα, και χωρίς να τον κρίνεις. Επειδή θέλεις να τον γνωρίσεις. Σου λέει ότι δεν είναι αυτής της νοοτροπίας. Ποιας νοοτροπίας είναι όμως; Ξέρεις;

 

 

 

_________________
7.

 

Πώς μπορεί να βεβαιωθεί κάποιος/α με πολλά λεφτά ότι δεν τον θέλουν (φίλοι ή σχέσεις) για τα λεφτά του/της; Με το να συναναστρέφεται πάντα ομοίως πλούσιους;
- Δεν ξέρω κανένα πλούσιο, από περιέργεια ρωτάω


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Το δεύτερο συμβαίνει κυρίως και εκ των πραγμάτων. Αυτοί που φοβούνται ότι τους θέλουν για τα λεφτά τους δεν είναι τόσο πλούσιοι όσο νομίζουν.