Μια μητέρα που πάσχει από άνοια και χάνεται. Μια κόρη που την εντοπίζει. Η άρνηση της μητέρας να αναγνωρίσει στο πρόσωπο της κοπέλας την κόρη της ή να επιστρέψει «σπίτι τους», οδηγεί σε έναν αποκαλυπτικό διάλογο, ξεδιπλώνοντας πτυχές μιας καθημερινής ζωής με τόση "παγιδευμένη θερμότητα" ώστε απειλεί το υπαρξιακό τους οικοσύστημα. Και όλα αυτά σε μια στάση λεωφορείου, σύμβολο της προσδοκίας για ένα νέο ξεκίνημα και της ανάγκης για νέες αποφάσεις, για μια νέα κατεύθυνση –ή νέες κατευθύνσεις– σε μια ζωή που, όμως, κάνει κύκλο.