Η Simon είναι μια πολυτομεακή εννοιολογική καλλιτέχνις το έργο της οποίας συνδέει τη φωτογραφία, τη γλυπτική και την περφόμανς. Η προσέγγισή της με γνώμονα την έρευνα, έχει παράγει ιδιαιτέρως εποικοδομητικά σύνολα έργων όπως τα The Innocents (2002); An American Index of the Hidden and Unfamiliar (2007); Contraband (2010); και το διαδικτυακό Image Atlas (2012); καθώς και το The Picture Collection (2013); Birds of the West Indies (2013–14); and Black Square (2006–), ένα έργο σε εξέλιξη που πραγματεύεται τις συνέπειες των ανθρώπινων εφευρέσεων.

 

Για τη Simon, η φωτογραφία υπήρξε πάντα ένα όχημα για μεγαλύτερες εννοιολογικές ιδέες. Σε συνδυασμό με το κείμενο, οι φωτογραφίες της αποκαλύπτουν τις δομές πίσω από τα συστήματα ελέγχου, από τη γενεαλογία και τα σύνορα ως τη φυτολογία και τη διπλωματία. Ένα θόλωμα προκύπτει μεταξύ κειμένου και εικόνας και το ένα στοιχείο μεταβάλλεται απ’ το άλλο, ξανά και ξανά, παλινδρομεί.

 

Στο Paperwork and the Will of Capital (2015), η Simon μελετά τη θεατρικότητα της εξουσίας μέσα από τις συμφωνίες, τις συνθήκες και τα διατάγματα που έχουν σχεδιαστεί για να επηρεάζουν τα συστήματα διακυβέρνησης και οικονομίας, από τους πυρηνικούς εξοπλισμούς ως τις τραπεζικές συμβάσεις και το εμπόριο διαμαντιών.

 

Όλα συμπεριλαμβάνουν τις χώρες που παρευρέθηκαν στη Νομισματική και Οικονομική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών του 1944 στο Bretton Woods, στο New Hampshire, η οποία απηύθυνε την οικονομική παγκοσμιοποίηση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που οδήγησε στην εγκαθίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

 

Σε αρχειακές εικόνες από τις υπογραφές των συμφωνιών αυτών, ισχυροί άνδρες στέκονται δίπλα σε συνθέσεις καλλωπιστικών φυτών. Η Simon αναδημιούργησε και φωτογράφισε αυτές τις συνθέσεις, συνοδεύοντάς τις με κείμενα που εξηγούν το κάθε γεγονός, τονίζοντας τους τρόπους με τους οποίους η εξουσία δημιουργείται, εκτελείται, προωθείται και συντηρείται.

 

Από πληθωρικές συνθέσεις σε πιο μινιμαλιστικά σχέδια, κάθε ανθοδέσμη τοποθετείται μπροστά από ένα εντυπωσιακό, δίχρωμο φόντο, δημιουργώντας επιβλητικές νεκρές φύσεις που ανάγονται ταυτόχρονα σε πολλά επίπεδα συμβολισμού: αναφέρονται στην “απίθανη ανθοδέσμη” του φλαμανδικού Διαφωτισμού που συγκέντρωσε λουλούδια από διαφορετικά κλίματα και εποχές στους πίνακες νεκρής φύσης.

 

Η τολμηρή τους χρήση σε γραμμές και χρώμα αποτελεί ένα νεύμα στην ποπ και την αφηρημένη ζωγραφική σκληρών-κοφτερών περιγραμμάτων. Και οι επί παραγγελία κορνίζες από μαόνι συναγωνίζονται τον στόμφο ορισμένων μεταπολεμικών διακοσμίσεων εσωτερικού χώρου, εταιρικών και κυβερνητικών.

 

Με το Paperwork and the Will of Capital, η Simon απευθύνει την αστάθεια της εκτελεστικής δομής λήψης αποφάσεων και την αξιοπιστία και ανθεκτικότητα των αρχείων, σαν στοχασμό πάνω στην αβέβαιη φύση της επιβίωσης. Με το πέρασμα του χρόνου μεταμορφώνονται και αυτά τα τεχνουργήματα, αποκαλύπτοντας τις ίδιες τους τις μεταβλητές εκδοχές.