Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών, οι οποίοι έχουν αξιοποιήσει ποικίλες εκφραστικές ιδιότητες του νήματος: Vartan Avakian, Νίκη Καναγκίνη, Μαρία Λοιζίδου, Ηλίας Μαμαλιόγκας, Silvina Der-Meguerditchian, Βασίλης Μπαλάσκας, Άλεξ Μυλωνά, Νίνα Παπακωνσταντίνου, Ναυσικά Πάστρα, Retrovi, Έφη Σπύρου, Μαρία Τσάγκαρη, Ιωάννης Φαϊτάκης.

 

Το νήμα έχει την ιδιότητα να συνδέει και να συγκρατεί άλλα αντικείμενα -βρίσκεται συνήθως «κάπου ανάμεσα» ως συνδετική ύλη και φαντάζει δύσκολο να σταθεί αυθύπαρκτο. Είναι μια κυριολεκτική όσο και μεταφορική γέφυρα, η οποία ταυτόχρονα μπορεί να ορίζει, να ενοποιεί, αλλά και να διαχωρίζει. Είτε ως μεμονωμένη έννοια και αντικείμενο διαχείρισης της πλέξης είτε ως μια μεταφορική/αλληγορική αναφορά στη ζωή ή στην ψυχανάλυση (π.χ. το νήμα της ζωής, ή ο μύθος του Μίτου της Αριάδνης) αποτελεί έναν όρο που διαχρονικά απαντάται σε αναρίθμητες καταστάσεις του βίου, χωρίς εντέλει να αφορά αποκλειστικά στην υφαντική, στο πλέξιμο, στο κέντημα. Τα μαθηματικά βρίσκουν νόημα μέσα από νήματα,  οι άνθρωποι αναζητούν στη ζωή τους την «άκρη του νήματος», ακόμη και ο προγραμματισμός των Η/Υ και η ηλεκτρονική αλληλογραφία βασίζονται ή σχηματίζουν threads.  Λαμβάνοντας δε, υπόψη ότι το νήμα αποτελεί το προϊόν βιομηχανικής παραγωγής που στήριξε δραστικότατα και πολλαπλά την ελληνική (και όχι μόνο) οικονομία στη διάρκεια του 20ού αιώνα, αντιλαμβάνεται κανείς πως πρόκειται για ένα υλικό με ρόλο ιστορικό, φορέα μνήμης αναρίθμητων πολιτισμικών και κοινωνικών εκφάνσεων.