Η Πινακοθήκη Γκίκα, το εργαστήριο του καλλιτέχνη Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα και η μόνιμη έκθεση γύρω από τον ελληνικό μοντερνισμό, όπως αυτός διαμορφώθηκε την περίοδο του Μεσοπολέμου ως τις παραμονές της Δικτατορίας, εντάσσεται εξ’ ολοκλήρου στο επιμελητικό εγχείρημα της documenta 14. Η προσθήκη έξι έργων από τη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης των Τιράνων ανάμεσα στα ελληνικά εκθέματα προτείνει έναν εναλλακτικό μοντερνισμό σε διάλογο με τα έργα και τα αρχεία ελλήνων καλλιτεχνών, λογοτεχνών, φωτογράφων, αρχιτεκτόνων. Στο ισόγειο παρουσιάζεται επίσης ένα εν εξελίξει έργο του Ζάφου Ξαγοράρη που σχετίζεται με την ανακαίνιση του παρεκκλησιού που χτίστηκε το 1930 για το πρώτο σχολείο της Αθήνας σε ανοιχτό χώρο, και έχει άμεση σχέση με το έργο δύο επιφανών προσωπικοτήτων που εμπεριέχονται στη συλλογή της Πινακοθήκης Γκίκα: του διάσημου αρχιτέκτονα Νικόλαου Μητσάκη και του ζωγράφου Σπύρου Παπαλουκά. Στον εκθεσιακό χώρο της Πινακοθήκης εκτίθεται μια σειρά από φωτογραφίες του Γκίκα από τη δεκαετία του 1930 – οπτικές σημειώσεις από τα ταξίδια του σε όλη την Ελλάδα, μερικές από τις οποίες τις τράβηξε κατά τη διάρκεια της διάσημης κρουαζιέρας με το πλοίο Πατρις ΙΙ όπου έγινε το διεθνές συνέδριο CIAM 4. Η φωτογραφική πρακτική του καλλιτέχνη αναδεικνύει την προσπάθεια διαμόρφωσης ενός τοπικού μοντέρνου ιδιώματος από καλλιτέχνες της λεγόμενης «Γενιάς του 30», με έμφαση στην ελληνική γραμμή, στο ελληνικό φως, στις «μοντέρνες» ποιότητες του τοπίου, των αρχαίων ερειπίων αλλά και της λαϊκής τέχνης ή της τοπικής παράδοσης.

 

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Androniqi Zengo Antoniu, Abdurrahim Buza, Kel Kodheli, Ζάφος Ξαγοράρης, Foto Stamo, Gani Strazimiri, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκα