One day I'll become a great big star you know

Like the big dipper

And maybe one day you can visit my condo

On a big hill you know

Like 

9 0 2 1 0

Μία παρεξήγηση.

Ο Ελευθερουδάκης.

Ένας ταξιδιωτικός οδηγός.

Το Βερολίνο.

Ένα μικρό δωμάτιο σε ένα μικρό ξενοδοχείο.

(sometimes love is not enough)

Το πρώτο βράδυ έπιασε βροχή δυνατή και η δροσιά ήταν ωραία. Ξύπνησα και κοίταζα την πόλη από ψηλά. Έμοιαζε σα να με καλωσόριζε.

Έτσι τη γύρισα όλη, έμαθα απ'έξω το δίκτυο του μετρό και πήγα σε όσους περισσότερους σταθμούς μπορούσα, δεν άφησα καφέ που να μην σταθώ, εστιατόριο που να μην κάτσω, δρομάκι που να μην περπατήσω, συνοικία που να μην χαθώ. Υπήρχαν και κάποια μέρη που ντρεπόμουν να πάω, ένιωθα χωριάτης, είπα μέσα μου "άσ'τα για τις φορές που δε θα έρθεις μόνος σου".

Ήμουν τόσο χαρούμενος που δεν ήθελα καν να ακούω μουσική.

Και το τελευταίο βράδυ, κάτω από την σχεδόν κατεστραμμένη πια ομπρέλλα, ανακάλυψα πως μπορείς να έχεις ζήσει κάπου χωρίς να έχεις πάει καν εκεί.

BE THANKFUL FOR WHAT YOU'VE GOT

-- OR --

BE CAREFUL WHAT YOU ASK FOR

?

(Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες είναι invisible mothers. Παλιότερα, για να μη φοβούνται τα παιδιά όταν τα έβγαζαν φωτογραφία, έβαζαν και τις μητέρες στο κάδρο. Όμως μια που ήθελαν μόνο τα παιδιά στη φωτογραφία, έπρεπε να κρύψουν τις μητέρες, όπως όπως. Τα αποτελέσματα τα βλέπετε. Περισσότερα στο retronaut απ'όπου και οι φωτογραφίες, στο flickr, στο cup of joe και στο kottke.)

?