EVERYTHING DESIGN

Avatar
HELLOPANOS

Charles & Ray Eames

Ένα ζευγάρι Αμερικάνων σχεδιαστών που έζησαν και δημιούργησαν στα μέσα του προηγούμενου αιώνα στο Los Angeles της California διαπρέποντας στην αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό επίπλων. Θέτοντας το παιχνίδι σαν το σημαντικότερο εργαλείο στην δημιουργική διαδικασία, πειραματίστηκαν χωρίς περιορισμούς σε διαφορετικούς τομείς όπως η γραφιστική, οι ταινίες, η τέχνη και είναι αυτή ακριβώς η ελευθερία της έκφρασης που τους κάνει ξεχωριστούς.

Charles & Ray on a bike

 

Έμαθα το όνομα Eames αφού είχα πρώτα ερωτευτεί την πολυθρόνα και το υποπόδιο με τίτλο Lounge Chair and Ottoman. Αργότερα κατάλαβα ότι και άλλες γνωστές καρέκλες που έβλεπα συχνά και σε διαφορετικές εκδοχές, προέρχονταν επίσης από τους ίδιους. Παρ’ όλα αυτά οι Charles & Ray Eames έκαναν πολλά περισσότερα από καρέκλες και έπιπλα. Ήταν σχεδιαστές και δημιουργοί με μια ‘οικουμενική’ έννοια που δεν την περιοριζόταν οι τίτλοι. 

 

Lounge Chair

 

Η φιλοσοφία τους στηρίζονταν στην πίστη τους στα ‘συγκοινωνούντα δοχεία’ στο ότι δηλαδή τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους, οι άνθρωποι, οι ιδέες, τα αντικείμενα και ότι η ποιότητα αυτών των συνδέσμων προάγει και παράγει τελικά την ουσιαστική ποιότητα. Έπιπλα, εγκαταστάσεις, κτίρια, επιτραπέζια παιχνίδια, φωτογραφία, video και ζωγραφική όλα μαζί ισορροπημένα όπως και η σχέση μεταξύ των δύο βασικών μελών της ομάδας: του Charles και της Ray.


Charles & Ray

 

O πρώτος, αρχιτέκτονας, χωρίς βέβαια να έχει καταφέρει να πάρει το δίπλωμα αποφοίτησης, και η Ray, ζωγράφος, βρέθηκαν μαζί και πειραματίστηκαν με νέα δεδομένα και τρόπους εργασίας που προσάρμοζαν στους εαυτούς τους με μοναδικά αποτελέσματα που κατάφεραν να αντιπροσωπεύσουν τον late modernism, τον μοντερνισμό δηλαδή της δεκαετίας του 50. Ήταν η περίοδος εκείνη όπου ο μοντερνισμός των αρχών του αιώνα επανέρχεται διαφορετικός, περισσότερο προσαρμοσμένος πλέον στις ανάγκες του χρήστη τοποθετώντας τον άνθρωπο στο κέντρο της φιλοσοφίας του. 

 

Chairs

 

 

bird


Το 1949, μέσω του προγράμματος Case Study Houses, οργανωμένο και χρηματοδοτούμενο από το περιοδικό Arts & Architecture, ο Charles και η Ray, σχεδιάζουν το Eames House ή αλλιώς Case Study House No.8, και αφήνουν στην ιστορία ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της σκέψης και του ύφους που επικρατούσε εκείνη την εποχή.


Eames House

 

Η βασική ιδέα του σπιτιού είναι ότι αποτελείται αποκλειστικά από προκατασκευασμένα τμήματα σιδήρου και ξύλου, τα οποία θα έδεναν μεταξύ τους απευθείας στο οικόπεδο. Αν και η αρχική μελέτη του Charles μαζί με τον αρχιτέκτονα Eero Saarinen, προέβλεπε την συναρμολόγηση από κομμάτια που θα προμηθεύονταν έτοιμα από την αγορά, τελικά, μετά τον πόλεμο το σχέδιο αλλάζει. Αυτή τη φορά μαζί την Ray, οραματίζονται ένα πιο ήρεμο αποτέλεσμα όσον αφορά την τοποθέτηση του κτιρίου μέσα στο οικόπεδο, την σχέση του με την φύση που το περιβάλει αλλά και την κατασκευή του. Το ταξίδι από τη σχεδίαση στη πραγματοποίηση του Eames House, που έμελλε να γίνει το σπίτι τους, δίδαξε στους Eames πολλές από τις αρχές που εφάρμοσαν μετέπειτα σε ό,τι δημιουργικό τους απασχολούσε.


Eames House

 

Eames House 

 

Από τις αρχές Ιανουαρίου μέχρι το τέλος Απριλίου 2012, το σπίτι είναι ανοιχτό στο κοινό δίνοντας σε όσους το επισκεφθούν να ζήσουν λίγη από την μαγεία που βίωναν οι ιδιοκτήτες του στην καθημερινότητά τους.

 

Το τελικό αποτέλεσμα σε οτιδήποτε μπορούσαν να εμπλακούν, έρχεται μέσα από πολλαπλές εξερευνήσεις και με τη βοήθεια των ταλαντούχων βοηθών που επάνδρωνε το studio τους, καταφέρνουν να εξερευνούν το δημιουργικό παιχνίδι με τρόπο αβίαστο, άμεσο και κατανοητό. Ένα βίντεο τους μπορεί να κάνει τον καθένα από μας ανοιχτό δέκτη της απλότητας, αμεσότητας αλλά και της ουσιαστικότητας με την οποία αντιμετωπίζουν τη δημιουργική διαδικασία. Η αγάπη τους για τη φωτογραφία εξελίσσεται σε πειραματισμούς με βίντεο και το μέσον αυτό καταφέρνει καλύτερα από κάθε άλλο να επικοινωνήσει στο ευρύ κοινό τον τρόπο σκέψης τους και να καταγράψει τα ποικίλα ενδιαφέροντα, τους προβληματισμούς  αλλά και τις παραγωγές τους.




Το γνωστότερο ίσως από όλα, το Powers of Ten, μια διασκευή του βιβλίου Cosmic View (1957) γραμμένο από τον Ολλανδό καθηγητή Kees Boeke, ξεκινά ένα ταξίδι με πρώτο πλάνο ένα πικ νικ στην όχθη της λίμνης του Chicago και συνεχίζει μέχρι να βρεθεί αργότερα πολύ μακρύτερα στο διάστημα. Η έκπληξη όταν πλέον η κάμερα έχει ολοκληρώσει το ταξίδι της σε μακρινούς γαλαξίες, έρχεται με το κατέβασμα της και την 'είσοδό' της σε έναν νέο κόσμο πολύ πιο κοντά σε όλους μας. Το 10λεπτο φίλμ κερδίζει τις εντυπώσεις του κοινού και αποτελεί ακόμη και σήμερα μια σημαντική πηγή έρευνας για την σχέση του μικρόκοσμου με το σύμπαν.

 

 

Η εργασία για τους Charles και η Ray Eames γίνεται μια ατελείωτη περιπέτεια όπου κυριαρχεί το παιχνίδι, η περιέργεια και κυρίως η απελευθέρωση από τίτλους και εργασιακές ταμπέλες. Οι ίδιοι πιστεύουν έμπρακτα στην ποιότητα όχι μόνο του αποτελέσματος αλλά και των συνδέσμων που το παράγουν. Μέσα από μια δημιουργική σχέση αγάπης πραγματώνουν ουσιαστικές αξίες συνεργασίας και ισορροπημένα ανταλλάσσουν ρόλους. 

 

Charles & Ray

 

Μια ισορροπημένη ανθρώπινη αλλά και εργασιακή σχέση ενός ζευγαριού μας θυμίζει ότι πίσω από τα πράγματα που μένουν στο χρόνο, όποια και να ‘ναι αυτά, κρύβονται τελικά πραγματικοί άνθρωποι


- UPDATE - 

Η πρώτη ταινία αφιερωμένη στην δουλειά και την ζωή των Charles & Ray Eames έρχεται σύντομα με τίτλο  'The Architect and the Painter'.

 

 

TAGS: CHARLES & RAY EAMES   FURNITURE DESIGN   ARCHITECTURE   PRODUCT DESIGN   MID CENTURY MODERNISM  
16.12.2011 | 00:14
 

David Shrigley: Do your best (worst)

Ο David Shrigley, είναι ένας καλλιτέχνης από την Σκωτία της Μεγάλης Βρετανίας, γνωστός για τα 'πρόχειρα' και βιαστικά σκίτσα του, τα οποία θυμίζουν μια γρήγορη αποτύπωση οποιασδήποτε τρελής ιδέας του, χωρίς να φαίνεται να προσπαθεί να την ομορφύνει και να της δώσει κάποιο πολυτελές και φλύαρο ύφος.

David Shrigley

Εκεί ακριβώς κρύβεται και όλη η μαγεία της δουλειάς του. Με πανέξυπνες ατάκες που πολλές φορές φτάνουν στα όρια της προσβολής, χρησιμοποιεί το χιούμορ για να σχολιάσει καθημερινές σκέψεις και πράγματα που υπάρχουν μέσα στο κεφάλι του καθένα τριγύρω μας αλλά και απορίες και προβληματισμούς που δεν θα τολμούσαμε να εκφράσουμε ποτέ.

David Shrigley


 
David Shrigley

Η απογοήτευση και το κυνικό ύφος μπερδεύονται με καυστικά αστεία και σχόλια για οτιδήποτε νέο και καθημερινό, μέσα από μία από τις πιο ιδιόμορφες ματιές που προσωπικά έχω συναντήσει σε τέτοιου είδους εικονογραφήσεις. Οι χαρακτήρες του είναι σχεδόν μονότονοι και επαναλαμβανόμενοι αλλά πάντοτε πολύ χαρακτηριστικοί και αναγνωρίσιμοι. Γρήγορες γραμμές στο χαρτί σε μια εμφανή εξάρτηση για μουντζούρες και απροσεξίες όπου η προχειρότητα φαίνεται να είναι το δυσκολότερο και πιο μελετημένο στοιχείο. Αποτέλεσμα αυτού φυσικά και οι πολλές απομιμήσεις τις οποίες κάποιος εύκολα θα συναντήσει, με βασική τους έλλειψη την τέλεια χημεία μεταξύ των δύο κύριων συστατικών της δουλειάς του Shrigley: Το κείμενο και το σκίτσο.
 
David Shrigley

Η πρώτη μου επαφή με την δουλειά του David Shrigley, έγινε σε ένα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στο Bradford αρκετά χρόνια πριν. Η διαφορετικότητα του ύφους του ήταν τόσο άμεση και εύκολη να την δεχτεί οποιοσδήποτε που ειλικρινά μας άφησε με ανοιχτό το στόμα. Οι σκηνές σχεδόν σκληρές σε πολλά σημεία του 7λεπτου αυτού φιλμ που τελικά σου αφήνει μια γλυκιά γεύση απόλυτης ευφυίας.
 

Και μετά από όλα αυτά, μια αισιοδοξία ότι τελικά τα πράγματα δεν είναι και τόσο πολύπλοκα όσο πίστευες μέχρι τώρα. Αρκεί να εφαρμόζεις μια φράση του Shrigley που έχω κολλημένη εδώ και κάποια χρόνια έξω από το σημειωματάριο μου:

'Do your best (worst)'
 
--

David Shrigley
 
---
 
 
David Shrigley
 

Για όσους έχουν την τύχη να βρεθούν στο Λονδίνο από τον Φεβρουάριο μέχρι τα τέλη Μαΐου, η Hayward Gallery φιλοξενεί μια μεγάλη έκθεση του δημιουργού προσπαθώντας να καλύψει πολλά περισσότερα από τα σκίτσα του, όπως φωτογραφίες, βιβλία, αγάλματα, ζωγραφική και μουσική, όπως επίσης και νέα δουλειά του και εγκαταστάσεις σχεδιασμένες για τον συγκεκριμένο χώρο.

Περισσότερα για την έκθεση David Shrigley: Brain Activity, μπορείτε να διαβάσετε εδώ
TAGS: DAVID SHRIGLEY   ILLUSTRATION  
25.11.2011 | 19:13
 

Helvetica, Objectified & Urbanized

Εδώ και λίγες ημέρες, το τρίτο ντοκιμαντέρ του Gary Hustwit με τίτλο Urbanized, έρχεται να κλείσει την τριλογία με θέμα το design. Ξεκινώντας με ένα αφιέρωμα στην πολυαγαπημένη -για τους περισσότερους- γραμματοσειρά Helvetica και στη συνέχεια με ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με το Product Design, ο δημιουργός τους Gary Hustwit, φαίνεται να μπορεί να επικοινωνήσει με πολύ απλό τρόπο, θέματα που μέχρι τώρα έμοιαζαν απόμακρα και δυσνόητα στον περισσότερο κόσμο.

Urbanized

 

O Gary Hustwit είναι ένας ανεξάρτητος παραγωγός ταινιών με βάση του την Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. Έχει δουλέψει σε μια σειρά από ντοκιμαντέρ τα οποία συμπεριλαμβάνουν το 'Moog' (ένα ντοκιμαντέρ για τον θρυλικό πρωτοπόρο της ηλεκτρονικής μουσικής Robert Moog), όπως επίσης και τo ντοκιμαντέρ Drive Well, Sleep Carefully για την μπάντα Death Cab for Cutie. Στο παρελθόν υπήρξε υπεύθυνος της ανεξάρτητης εκδοτικής εταιρίας Incommunicado Press, αντιπρόεδρος της ιστοσελίδας Salon.com ενώ το 2001 ξεκίνησε την ανεξάρτητη εταιρία DVD Plexifilm.

 

-----

HELVETICA


 

Helvetica

 

Helvetica trailer


To 2007 το πρώτο μέρος της τριλογίας ντοκιμαντέρ, Helvetica, έκανε την πρεμιέρα του στο Shouthwest Film Festival και αμέσως μετά έκανε το ταξίδι του σε 200 πόλεις παγκοσμίως κερδίζοντας τις εντυπώσεις των ανθρώπων που ασχολούνται με την τυπογραφία, τον σχεδιασμό και το design αλλά και κόσμο που μέχρι τότε δεν γνώριζε τίποτα για αυτά τα θέματα.

 

-----

OBJECTIFIED

 

Objectified

 

Objectified trailer


Το 2009, το δεύτερο ντοκιμαντέρ με τίτλο Objectified, εντρυφεί στον κόσμο του industrial design προκαλώντας να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση μας με αντικείμενα που όλοι καθημερινά χρησιμοποιούμε: από την οδοντόβουρτσα μέχρι πολύπλοκα τεχνολογικά gadgets. Μέσα από συνεντεύξεις και videos ερχόμαστε πιο κοντά σε σχεδιαστές και κατασκευαστές, ακολουθώντας την πορεία σκέψης και τις μεθόδους που χρησιμοποιούν για να καταλήξουν στο τελικό προϊόν.

 

-----

URBANIZED

 

Urbanized

 

Urbanized trailer

 

Εδώ και έναν μήνα, έχουν ήδη αρχίσει οι προβολές του τρίτου μέρους της σειράς. Το Urbanized αναλύει τον σχεδιασμό πόλεων μέσα από συνεντεύξεις και συζητήσεις με αρχιτέκτονες, πολεοδόμους, εργάτες και θεωρητικούς του συγκεκριμένου τομέα. Η τριλογία κλείνει με ένα ντοκιμαντέρ που ερευνά τους τρόπους με τους οποίους ο αστικός σχεδιασμός επηρεάζει την καθημερινότητα μας, τις πολύπλοκες σχεδιαστικές παραμέτρους του urban design και κοιτάζει πως ο καθένας μας αλληλεπιδρά στο περιβάλλον μέσα στην πόλη.

 

Τρία ντοκιμαντέρ προσεγμένα θεματικά και σκηνοθετικά, με εκτενή έρευνα αλλά συγχρόνως δοσμένα με αμεσότητα στοχεύουν στο να παρουσιάσουν το design ως κάτι το ουσιαστικό, κάτι αληθινό που αφορά όλους μας και όχι μόνο μια μικρή μερίδα ανθρώπων. Προσωπικά έχω δει τα δυο πρώτα μέρη και ανυπομονώ για το τρίτο ελπίζοντας κάποια στιγμή να μπορέσω να τα απολαύσω στην μεγάλη οθόνη μέσω κάποιας προβολής / αφιερώματος.  

Θα συμβούλευα ανεπιφύλακτα οποιονδήποτε να τα δει. 

TAGS: FILM   GARY HUSTWIT   URBANIZED   PRODUCT DESIGN   URBAN DESIGN   TYPOGRAPHY   OBJECTIFIED   HELVETICA  
11.11.2011 | 14:49
 

PhotoGRAFIK

Φόρμες, έντονα χρώματα, κενά τοπία, περίεργοι σχηματισμοί και παιχνίδια με το φως. Η δουλειά των έξι φωτογράφων μοιάζει να θέλει να ξεφύγει από τα παραδοσιακά κλισέ της φωτογραφίας προσπαθώντας να απεικονίσει συνθέσεις με έντονο γραφιστικό χαρακτήρα. Με θέματα από κτίρια, τοπία, αντικείμενα, απροσδιόριστες λεπτομέρειες και σπανίως από ανθρώπινες φιγούρες, οι δημιουργοί διώχνουν από την φωτογραφία οτιδήποτε περιττό και αφοσιώνονται στη λεπτομέρεια και τη σύνθεση συχνά με έναν αρκετά δισδιάστατο χαρακτήρα.

 

Φωτογραφίες άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε σχεδόν τρομακτικές και απόκοσμες όπου τα πάντα βρίσκονται ακριβώς στην θέση τους. Η επεξεργασία στις περισσότερες από αυτές φαίνεται επίπονη και χρονοβόρα, παρεξηγήσιμη ίσως για τους λάτρες της φωτογραφίας που την θέλουν αληθινή και πραγματική. Αντιθέτως, νομίζω ότι πρέπει να δούμε αυτές τις συνθέσεις σαν κάτι διαφορετικό, ένα απλό παιχνίδι όπου όλα επιτρέπονται αφήνοντας τες να μας εμπνεύσουν και να μας δείξουν την πραγματικότητα μέσα από έναν άλλο, φανταστικό φακό.

 

Παρακάτω δείγματα από τις δουλειές των φωτογράφων Andrew B Myers, barbera*, Benedict Redgrove, Josef Schulz, Kim Høltermand και Matthias Heiderich.


Andrew B Myers

/ website

 

Andrew B Myers

 

Andrew B Myers

 

Andrew B Myers

 

Andrew B Myers

 

Andrew B Myers

 

-----

 

barbera*

/ website


barbera*


barbera*


barbera*


barbera*


barbera*


-----


Benedict Redgrove

/ website


Benedict Redgrove


Benedict Redgrove


Benedict Redgrove


Benedict Redgrove


Benedict Redgrove


-----

 

Josef Schulz

/ website


Josef Schulz


Josef Schulz


Josef Schulz


Josef Schulz


Josef Schulz


-----

 

Kim Høltermand

/ website


Kim Høltermand


Kim Høltermand


Kim Høltermand


Kim Høltermand


Kim Høltermand


-----

 

Matthias Heiderich

/ website

 

Matthias Heiderich

 

Matthias Heiderich

 

Matthias Heiderich

 

Matthias Heiderich

 

Matthias Heiderich

 

-----

TAGS: KIM HØLTERMAND   ANDREW B MYERS   MATTHIAS HEIDERICH   BARBERA*   COLOR   PHOTOGRAPHY   JOSEF SCHULZ   BENEDICT REDGROVE  
4.11.2011 | 00:00
 

Barbican

Τρεις μονολιθικοί ουρανοξύστες στο κέντρο του Λονδίνου, δείχνουν σε όλους τους επισκέπτες τον τρόπο να πλησιάσεις σε έναν χώρο που με δυσκολία καταλαβαίνεις αν έρχεται από το παρελθόν ή από το μέλλον. Τρεχούμενα νερά και κήποι, αρμονικά δεμένοι με πολλούς τόνους μπετόν και πλήθος εναέριων διαδρόμων και μονοπατιών κάνουν τo Barbican ένα από τα δημοφιλέστερα σημεία έλξης για ανθρώπους από όλο τον κόσμο.

Barbican

 

Barbican Estate

Το Barbican είναι ένα σύμπλεγμα κτιρίων το οποίο αποτελείται από 13 μπλοκ πολυκατοικιών, τρεις ουρανοξύστες 42 ορόφων, ένα cultural centre (Barbican Centre), ένα σχολείο (City of London School for Girls), μια σχολή Θεάτρου και Μουσικής (Guildhall School of Music and Drama) και το Μουσείο του Λονδίνου (Museum of London), ενώ παρέχει στέγη για 4000 κατοίκους σε 2014 διαμερίσματα.

Χτισμένο στο κέντρο του Λονδίνου, το Barbican έχει έναν σταθμό του μετρό με το όνομά του (Barbican) ενώ βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από τον καθεδρικό ναό του St Paul αλλά και τον σταθμό στην Liverpool Street.

 

Barbican Entrance

 

Το χτίσιμό του ξεκίνησε το 1956 και μετά από σχεδόν 30 χρόνια διαφόρων αρχιτεκτονικών επεμβάσεων (οι οποίες συνεχίζουν να γίνονται μέχρι και σήμερα με τη μορφή της συντήρησης) ολοκληρώθηκε το 1982, ενώ οι πρώτες διαθέσιμες κατοικίες ήταν έτοιμες το 1969. Σχεδιασμένο από τους αρχιτέκτονες Chamberlin, Powell και Bon, οι οποίοι μόλις είχαν τελειώσει ένα αντίστοιχο αλλά πολύ μικρότερης κλίμακας έργο (Golden Lane Estate) ακριβώς δίπλα στο Barbican, το πολύπλοκο αυτό σύστημα κατοικιών και κοινόχρηστων χώρων είχε σκοπό αρχικά να στεγάσει κυρίως εργαζόμενους στο στο κέντρο του Λονδίνου.

 

Barbican blocks

 

Οι αρχιτέκτονες, πιστοί στις κυρίαρχες τότε ιδέες του Μοντερνισμού, χρησιμοποιούν εμφανές μπετόν και απόλυτες φόρμες ενώ συνδυάζουν τα κτίρια κατοικιών με λειτουργικούς εξωτερικούς χώρους όπου η φύτευση δέντρων και η διαμόρφωση κήπων εναρμονίζεται με το στοιχείο του νερού μέσα από λίμνες και μικρούς καταρράκτες. Υπερυψωμένοι διάδρομοι, χρησιμοποιούνται για τη μετακίνηση των πεζών σε ένα επίπεδο πάνω από το έδαφος. Το επίπεδο αυτό (το οποίο στο Barbican βαφτίζεται 'Podium'), εξυπηρετεί την πρόσβαση του κόσμου από έξω προς τα μέσα αλλά και αντίστροφα, ενισχύοντας έτσι μια ιδέα της τότε εποχής σχετικά με ένα δεύτερο επίπεδο πόλεως αποκλειστικά για πεζούς μακριά από τα αυτοκίνητα και τους δρόμους. Πάνω και κάτω από το podium, υπάρχουν διάδρομοι, κήποι σπιτιών, κατοικίες αλλά και κρυφοί κοινόχρηστοι κήποι, θερμοκήπια και φυσικά όλα τα services για μετακίνηση αυτοκινήτων, ανεφοδιασμό, μάζεμα σκουπιδιών, εξόδους κινδύνου και υπόγεια parking.

 

Barbican Towers

 

Στους 144 διαφορετικούς τύπους διαμερισμάτων, υπάρχουν από μικρά flats ενός ατόμου μέχρι και ρετιρέ δύο ή και περισσοτέρων ορόφων για οικογένειες πέντε και έξι ατόμων, διαμερίσματα με κρυφούς προσωπικούς κήπους, μπαλκόνια με θέα εσωτερικά ή εξωτερικά του Barbican, κάτω από το επίπεδο του Podium ή, στο άλλο άκρο, 43 ορόφους ψηλά. Όλα τους με κοινή φιλοσοφία σχεδιασμού όπου η φόρμα ακολουθεί την χρήση (form follows function) και με ευφάνταστες λύσεις πάνω σε λειτουργικά θέματα.

Barbican Flats

Κατόψεις διαμερισμάτων


Tower Plan

Κατόψεις διαμερισμάτων στους ουρανοξύστες

 

Οι κοινόχρηστοι χώροι χωρίζονται σε εμφανείς και κρυφούς ενώ το σημείο ένωσης όλου αυτού του απίστευτου συμπλέγματος, είναι ο κεντρικός κήπος και η λίμνη με το τρεχούμενο νερό και τους μικρούς καταρράκτες οι οποίοι εξυπηρετούν πρακτικά στην αποκοπή των ήχων της πόλης. Περπατώντας στους υπερυψωμένους διαδρόμους, το πολυεπίπεδο Barbican αποκαλύπτει ολοένα και περισσότερες εκπλήξεις σε όποιον θέλει να τις παρατηρήσει. Οι εκπληκτικές λεπτομέρειες στον σχεδιασμό είναι αντιστρόφως ανάλογες του τεράστιου όγκου της κατασκευής, αποδεικνύοντας έμπρακτα τις χιλιάδες ώρες που χρειάστηκαν για την μελέτη, τον σχεδιασμό και την κατασκευή του.

 

Barbican Pods

 

Τα μπαλκόνια σε όλα τα flats είναι ουσιαστικά τεράστια δοκάρια στήριξης του οικοδομήματος έχοντας διπλό ρόλο και ως έξοδοι κινδύνου σε περίπτωση φωτιάς, με τα διαχωριστικά πάνελ να μπορούν να ανοίξουν σαν μια απλή πόρτα.
Οι κουζίνες, κατασκευασμένες από εταιρία παραγωγής γιοτ, έχουν έξυπνους αποθηκευτικούς χώρους ενώ το σύστημα για μεταφορά των απορριμάτων αρκείται μόνο σε ειδικά δοχεία μέσα στο σπίτι του καθενός και σωλήνες κρυμμένες στις μεγάλων διαστάσεων κολώνες που στηρίζουν τα κτίρια.

Οι περισσότεροι τύποι κατοικιών έχουν μακρόστενη οριζόντια διάταξη διαχωρίζοντας τους λειτουργικούς χώρους (σαλόνι - κουζίνα) από τα υπνοδωμάτια ενώ ο προσανατολισμός τους φαίνεται να εκμεταλλεύεται πλήρως το φως της μέρας και την θέα προς τα έξω.

 

Barbican Towers

 

Χρησιμοποιώντας άλλοτε το ημικύκλιο και άλλοτε επαναλαμβανόμενα ορθογώνια σχήματα από μπετόν, η δομή τους εξωτερικά και εσωτερικά είναι αποτέλεσμα συνθέσεων και επανάληψης των ίδιων στοιχείων σε μικρή ή μεγαλύτερη κλίμακα ανάλογα με τις εκάστοτε σχεδιαστικές ανάγκες. Η καμπύλη του παραθύρου έχει αναλογικά την ίδια ακτίνα με την βάση του καταρράκτη ή τις ζαρντινιέρες στα μπαλκόνια ή ακόμη και με μικρότερες κατασκευαστικές λεπτομέρειες μέσα στις κατοικίες, δημιουργώντας έτσι μια απόλυτη αρμονία στον συνδυασμό όλων αυτών των διαφορετικών λεπτομερειών.
Κλιμακοστάσια με σκάλες και ανελκυστήρες εξυπηρετούν την πρόσβαση των κατοίκων στα διαμερίσματα τους μέσα σε έναν αρκετά πολύπλοκο λαβύρινθο διαδρόμων και τρόπου μετακίνησης τους μέσα στο Barbican, διατηρώντας συγχρόνως την ιδιωτικότητα του καθενός αλλά στοχεύοντας επίσης σε ένα έντονο συναίσθημα κοινωνικότητας και ομαδικής διαβίωσης.

 

Barbican Flats

 

Και όλα αυτά σε ένα συγχρόνως πολύ οικείο περιβάλλον ενός οικοδομήματος μέσα στην πόλη που αφοσιώνεται σε παραδοσιακές ιδέες σχετικά με την κατοικία και τον τρόπο ζωής μέσα σε πολυπληθείς περιοχές, χωρίς να εκμεταλλεύεται τις καινοτομίες του προκειμένου να σοκάρει και να φωνάξει την διαφορετικότητα του αλλά με κύριο γνώμονα την αρμονία και την συλλογικότητα.

 

---

 

Barbican Centre (εταιρική ταυτότητα και σήμανση χώρου)

Στο κέντρο του Barbican, υπάρχει το Barbican Centre. Σχεδιασμένο αρχικά για να χρησιμοποιείται από τους κατοίκους του Barbican και μετέπειτα εξελιγμένο σε ένα σύμπλεγμα θεάτρων, εκθεσιακών χώρων, χώρων εκδηλώσεων, βιβλιοθήκης, lecture theatres, σινεμά, εστιατορίων και καφέ, το Barbican Centre έχει αποκτήσει εδώ και χρόνια την φήμη ενός από τα σημαντικότερα σημεία για εκδηλώσεις στο κέντρο του Λονδίνου.

 

Barbican Centre Stairs

 

H εταιρική ταυτότητα του Barbican Centre και κατ' επέκταση όλου του Barbican Estate, δίνεται στους North, οι οποίοι ανταπεξέρχονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αναπτύσσοντάς την γύρω από την φιλοσοφία σχεδιασμού των κτιρίων, δίνοντας της έναν σύγχρονο και λιτό χαρακτήρα. Η κύρια χρήση της γραμματοσειράς FUTURA (σχεδιασμένη το 1927 από τον Paul Renner), καθώς και η έντονη χρήση κανάβου και λιτών γραμμών, έχει ως αποτέλεσμα ένα έξυπνο σύστημα εταιρικής ταυτότητας η οποία προσαρμόζεται κάθε φορά ανάλογα με την χρήση. Αφίσες για εκδηλώσεις, φυλλάδια ενημέρωσης, προβολές μέσα στο κτίριο αλλά και μικρότερα αντικείμενα (εισιτήρια, σακούλες, κάρτες μελών, αυτοκόλλητα), η ιστοσελίδα του Barbican Centre και οποιοδήποτε επικοινωνιακό μέσο και στοιχείο, χαρακτηρίζονται από ένα branding τόσο δυνατό και ευέλικτο, όσο και ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του κτιρίου καταστώντας το έτσι σαν ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα ανάπτυξης εταιρικής ταυτότητας παγκοσμίως.

 

Barbican Centre - Poster

Barbican Centre branding

Barbican Centre - εφαρμογές εταιρικής ταυτότητας (πηγή: September Industry)

 

Το 2007 το δημιουργικό γραφείο του Λονδίνου Cartlidge Levene, μελετά την σήμανση των κτιρίων, τους χάρτες μετακίνησης οι οποίοι βρίσκονται αναρτημένοι σε κάθε είσοδο και τέλος την εσωτερική σήμανση του Barbican Centre κερδίζοντας την εκτίμηση του κόσμου και βραβεία της γραφιστικής κοινότητας.

 

Wayfinding


Το έντονο πορτοκαλί γίνεται επίσημα το χρώμα του Barbican Centre, διακοσμώντας με λειτουργικούς τρόπους την κάθε του γωνία. Μεγάλοι τοίχοι με τρισδιάστατα γράμματα, μεγάλα βέλη αλλά και μικρότερα στοιχεία σήμανσης καταφέρνουν να οδηγήσουν τον κόσμο μέσα σε ένα πολύπλοκο κτίριο με πολλές σκάλες διαδρόμους και επίπεδα. Η σήμανση επεκτείνεται προς όλα τα επιμέρους στοιχεία, τους ανελκυστήρες και τους διαδρόμους μέσα και έξω από το κτίριο χαρακτηρίζοντας ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι εκθέσεις και οι εκδηλώσεις στο Barbican Centre.

 

Είναι η πρώτη φορά που προσωπικά παρατηρώ την απόλυτη αρμονία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού σε συνάρτηση με την σήμανση ενός κτιρίου τέτοιου μεγέθους αλλά και την επέκταση αυτής της σχέσης σε έντυπες εφαρμογές και σε οτιδήποτε επικοινωνιακό. Η ολοκληρωμένη εικόνα που δέχεται ο επισκέπτης ηρεμεί και προσδίδει μια σιγουριά ότι όλα είναι οργανωμένα και στην θέση τους, κάτι που οι Βρετανοί φαίνεται να θέλουν και να κυνηγούν σε μεγάλο βαθμό. Η αντιμετώπιση του Barbican ως ένα σύνολο ανεξάρτητων στοιχείων κάτω από ένα ισχυρό art direction είναι ένα μάθημα για όλους μας στον τρόπο που πρέπει να αντιλαμβανόμαστε και να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους projects.


Branding Guidelines

Eγχειρίδιο εταιρικής ταυτότητας για εφαρμογές (δείτε το PDF εδώ)


--- 


Trivia

  • Η πολύ μεγάλη έκταση του Barbican οφείλεται στις τεράστιες καταστροφές από βόμβες κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα διαφορετικά επίπεδα και η διαμόρφωση του εδάφους επηρεάστηκαν πολύ από τις 'τρύπες' που είχαν δημιουργηθεί.
  • Στα flats του Barbican, δεν επιτρέπεται να έχεις πράγματα στο μπαλκόνι σου μιας και εξυπηρετούν ως διάδρομοι κινδύνου σε περίπτωση φωτιάς. Στο τέλος της χρήσης, πρέπει να μαζευτούν και να τοποθετηθούν με τέτοιο τρόπο ώστε ο διάδρομος να είναι πάντα "καθαρός".
  • Πολλοί κανόνες, συμβουλές και χάρτες υπάρχουν στο manual το οποίο είναι γραμμένο για τους κατοίκους του Barbican, στο οποίο συχνά ανατρέχουν όσοι μπορεί να έχουν θέματα σχετικά με την συγκατοίκηση
  • Ενώ δεν υπάρχει συγκεκριμένος κανόνας σχετικά με τη φύτευση λουλουδιών στα flower pots στην άκρη των μπαλκονιών, οι γείτονες το απαιτούν για όλους και είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να αποφύγει κανείς.
  • Το Golden Lane Estate, ακριβώς δίπλα από το Barbican είναι το μέρος το οποίο θεωρείτε ανεπίσημα ως το πρώτο στάδιο χτισίματος. Σχεδιασμένο από τους ίδιους αρχιτέκτονες υπήρξε το σημείο αφετηρίας για πολλές από τις ιδέες που αργότερα εξελίχθηκαν στο Barbican.
  • Στην πρώτη παρουσίαση των σχεδίων του Barbican, οι αρχιτέκτονες είχαν την τύχη αλλά και το υπερβολικό άγχος να γνωρίσουν από κοντά τον άνθρωπο οι ιδέες του οποίου τους είχαν επηρεάσει όσο τίποτα άλλο. Κατά την διάρκεια της παρουσίασης ο Le Corbusier δεν μίλησε καθόλου αλλά ευτυχώς στο τέλος είπε σχεδόν μονολεκτικά 'good design'. Πενήντα περίπου χρόνια μετά στο Barbican Centre μια αναδρομική έκθεση έρχεται να θυμίσει σε όλους μας την επιρροή του Le Corbusier τόσο στο ίδιο το Barbican, όσο και στην αρχιτεκτονική του 20ου αιώνα.
  • Όλοι οι τοίχοι στo Barbican είναι σφυριλατιμένοι από ανθρώπινα χέρια. Κατά την κατασκευή τους, οι εργάτες χτυπούσαν τους τσιμεντένιους τοίχους με τσάπες και σφυριά ώστε να δημιουργήσουν την ανώμαλη αυτή επιφάνεια που χαρακτηρίζει το Barbican. Αποτέλεσμα αυτού ήταν πάρα πολλοί από τους εργάτες να καταλήξουν σε νοσοκομεία με σοβαρά κατάγματα στα χέρια τους. Ανάμνηση μιας εποχής όπου το τόσο πλέον προσφιλές στους Βρετανούς Health and Safery είχε τυπικό και μόνο ρόλο στην κατασκευή.


TAGS: BARBICAN   ARCHITECTURE   BRANDING   WAYFINDING   LONDON   MID CENTURY MODERNISM  
28.10.2011 | 16:15
 
|< < 12 >|