Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
29.11.2017 | 16:14

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Ξέρετε γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αδιέξοδες; Γιατί προσπαθούμε να κάνουμε εντύπωση στους άλλους παρουσιάζοντας ένα πρόσωπο που δεν είμαστε εμείς, ένα προσωπείο φοράμε και πορευόμαστε.
Φοβόμαστε να δείξουμε τις αδυναμίες μας.
Όλοι λέμε βγες έξω στον κόσμο και προσέγγισε τους ανθρώπους με την αλήθεια σου και θα τα καταφέρεις.
Λέμε στις γυναίκες να προσεγγίσουν τους άντρες με την αλήθεια τους, να μην το παίζουν ντίβες, να είναι απλές και τέτοια.
Κι όταν κάποιες είναι απλές, με όχι πολλά φτιασιδώματα, φυσικές, γλυκές και εύθραυστες, αρκετοί άντρες, αλλά και η κοινωνία γενικώς τις λένε ξενέρωτες και τι να κάνεις με αυτές τις κλαψιάρες και τέτοια.
Λένε μετά σε εμάς τους άντρες να προσεγγίσουμε τις γυναίκες με την αλήθεια μας.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ όμως είναι ότι αν δεν πουλήσουμε μούρη, τότε η κοινωνία μας λέει κι εμάς κλαψιάρηδες, κακομοίρηδες και τι να κάνεις με αυτούς τους τρόμπες, πήγαινε με τον άλλον με τον γκλαμουράτο που κάνει επίδειξη και σε γυρνάει και στα πριβέ μέρη κι όλα καλά.
Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΓΟΥΣΤΑ (Μην γράψετε δηλαδή σχόλια του τύπου ''α, εμένα δε μου αρέσουν τα ψώνια, μου αρέσουν οι απλοί άνθρωποι, κτλ...)
Κι εμένα που γράφω την εξομολόγηση, οι απλοί άνθρωποι μου αρέσουν, οι απλές γυναίκες, κτλ...
Η εξομολόγηση μιλάει για την κοινή γνώμη, γενικά για τους ανθρώπους και το πώς έχει περάσει δυστυχώς μέσα μας ότι το να πουλάμε μούρη είναι κάτι που μας οδηγεί στην αποδοχή.
Γι' αυτό οι άνθρωποι απομονώνονται.
Δηλαδή αν πάω εγώ τώρα σε μια γυναίκα και της πω την αλήθεια, ότι έχω μια πιεστική καθημερινότητα, ότι ξυπνάω από το πρωί για να πάω στη δουλειά, ότι δουλεύω για ελάχιστα χρήματα, ότι θα ήθελα να περάσουμε μαζί τα χριστούγεννα, ότι έχω ανάγκη για αγκαλιά, για να κρατήσω το χέρι της, ότι δεν έχω όμως την οικονομική δυνατότητα να ακολουθήσω τη σαμπανιζέ πλευρά των γιορτών που πλησιάζουν, δηλαδή να κλείσω ένα τραπέζι σε μουράτο μαγαζί για ρεβεγιόν αλλά θα ήθελα να πάμε μια απλή βόλτα, θα φάω ένα θεόρατο Χ που θα είναι όλο δικό μου.
Και πάλι μην πάρετε την παραπάνω πρόταση ότι απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες, ΣΙΓΟΥΡΑ υπάρχουν και γυναίκες που δεν γουστάρουν κι αυτές την μουράτη πλευρά των γιορτών και το να κάνουν επίδειξη. Το θέμα είναι πώς τις βρίσκεις αυτές, με γκάλοπ;
Επίσης λένε και στις γυναίκες να είναι αληθινές, απλές, κτλ...
Σκεφτείτε όμως, άντρες, αν σας πλησιάσει μια γυναίκα που να είναι καλοντυμένη αλλά με απλά ρούχα, που να λάμπει, να έχει καθαρό βλέμμα αλλά να μην έχει ύφος ντίβας, ούτε ψηλά τακούνια, ούτε ρούχα μοδάτα, ούτε ντεκολτέ να ξεχειλίζει, και σας πει μια φράση σαν κι αυτή που διαβάζω εδώ μέσα κάποιες φορές στις εξομολογήσεις που γράφουν μοναχικές κοπέλες ότι έχουν ανάγκη μια αγκαλιά, είναι κλεισμένες στα σπίτια τους και θα ήθελαν ένα αντρικό άγγιγμα, απλά αυτό, θα την εκτιμήσετε πραγματικά;
Ή θα προτιμήσετε την κοπέλα με το ύφος χιλίων καρδιναλίων που θα πάτε να το κάψετε μαζί της σε ένα κλαμπ και που πουλάει μούρη και που είναι άσσος στο twerking;
Γιατί έτσι δυστυχώς μας έχουν μάθει όλους.
Πιστεύουμε ότι το να κρύβουμε τα συναισθήματα και τις δυσκολίες μας είναι δείγμα αδυναμίας κι ότι πρέπει όλοι μας, γυναίκες και άντρες να το παίζουμε χαρούμενα στρατιωτάκια και να ακολουθούμε πιστά τα στερεότυπα του φύλου μας το κάθε φύλο.
Γι' αυτό ζούμε με δανεικά για να πουλήσουμε μούρη σε φίλους και κοπέλες, γι' αυτό κάνουμε ουρές για να αγοράσουμε άχρηστα υλικά αγαθά, γι' αυτό γίνονται πολλά.
Γιατί η φάση πλέον είναι κατανάλωσε για να υπάρχεις και να είσαι αποδεκτός ή αποδεκτή.
Έτσι είναι η ζωή μας και δυστυχώς το αποδεχόμαστε αυτό.
Ταυτίζουμε λανθασμένα κατά την άποψή μου την επιστροφή στην απλότητα σε όλους τους τομείς με την επιστροφή στη μιζέρια.

31 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 12 Επόμενα
V for \"Volcano\" V for \"Volcano\" 29.11.2017 | 20:36
Είχα πάρα πολύ καιρό να διαβάσω κάτι τόσο ουσιαστικό εδώ μέσα,που ν'αγγίζει τις πραγματικές αιτίες της κοινωνικής μας κατάντιας.
Εύγε.
amalik amalik 29.11.2017 | 20:44
πολυ καλα τα λες... αλλα οποιος εχει το θαρρος να το παραδεχτει θεωρειται απο τους αλλους ο ανθρωπος που απλα ζηλευει αυτα που δεν εχει γι αυτο και μιλαει ετσι...
Τζον Ραμπο Τζον Ραμπο 29.11.2017 | 21:03
Ασσος στο twerking;;;Λολ

Λοιπόν Ολα τα θηλαστικά χρησιμοποιούν"τεχνάσματα"για την κατάκτηση του θηλυκού . Αν δν μπορείς να είσαι αστείος,ωραίος,χαλαρός,έξυπνος κ γενικά να μην είσαι ξυλινος δν σε φταίει ο διπλανός που χρησιμοποιεί κ κάποια τεχνάσματα.
Η διεκδίκηση του συντρόφου ειναι καθημερινή κ χρειάζεται πολλά περισσότερα απο μιρλα κ γκρίνια.
Η διεκδίκηση του συντρόφου ειναι καθημερινή κ χρειάζεται πολλά περισσότερα απο μιρλα κ γκρίνια. Πηγή: www.lifo.gr
Ναι, φυσικά, πολά περισσότερα ΨΕΜΑΤΑ χρειάζεται. Εννοείται. Γι' αυτό πουλάει μούρη η πλειοψηφία. Ακριβώς αυτό είναι το θέμα της εξομολόγησης.
Μόνο που αντί για στρατιωτάκια αμίλητα, ακούνητα, αγέλαστα που παίζαμε μικροί, πλέον παίζουμε στρατιωτάκια χαζοχαρούμενα, μουράτα, ψεύτικα, με ψεύτικο χαμόγελο και επίδειξη.
Τζον Ραμπο Τζον Ραμπο 29.11.2017 | 22:25
Στο μοναδικό που θα συμφωνήσω ειναι ο τρόπος που διαφωνούμε.
Βλέπεις ανώριμα,ουτοπικά κ οχι αληθινά τα πράγματα.δν μίλησα για χαζά,ψεύτικα κτλ κτλ. Μίλησα για αληθινά συναισθήματα που μόνο αν ψηθεις τα βλέπεις .
Kαραβάν' Kαραβάν' 29.11.2017 | 21:10
Για έκθεση υποψηφίου Πανελληνίων παίρνει άριστα. Για την πραγματική ζωή μένει μετεξεταστέα.
Επειδή όσο κι αν το μήνυμα είναι "κατανάλωσε" ο τρόπος που προσεγγίζεις το όλο θέμα είναι (συγγνώμη κιόλας) επιφανειακός.

Το ζήτημα είναι ότι η πρώτη γνωριμία ενός ανθρώπου με έναν άλλον οφείλει να είναι σαν τις πρώτες παπαρούνες του κάμπου που βλέπεις μια μέρα του Μάρτη και λες "για δες ήρθε η άνοιξη". Δεν ξεκινάει κάποιος σχέσεις για να φορτώσει περαιτέρω προβλήματα ή να αποτελέσει δεκανίκι του άλλου. Ξεκινάει για να ανακαλύψει τα στρώματα του κρεμμυδιού που κρύβει ο άλλος στην ψυχή του σιγά σιγά. Άμα απευθείας του αποκαλύπτεις ότι βάθος δεν υπάρχει και μόνο η Ανάγκη σου είναι φάρος της ύπαρξής σου...τότε δεν θα σε προσεγγίσει ποτέ για να σε εξερευνήσει. Και θα είναι κρίμα.
Δεν ήταν εξομολόγηση πρώτης γνωριμίας, αγαπητή Καραβάν. Δεν είναι πρώτης γνωριμίας. Είναι συμπεράσματα ζωής. Και ζωής σαν κι αυτή που βλέπω να διαλύεται δίπλα μου. Που ρωτάς τον άλλο ή την άλλη ''γιατί χωρίσατε ; '' ή ''γιατί τσακώνεστε;'' και σου λέει ''γιατί τελικά δεν ήταν αυτός/αυτή που έδειχνε''. Τέλος πάντων, ευχαριστώ για το σχόλιο, συμφωνώ μαζί σου.
Τα συμπεράσματα ας είναι της προσωπικής μας ζωής. Εκτός κι αν είσαι πεπεισμένος ότι ακόμη κι αν είχες βρει το δικό σου " κρεμμύδι" που δεν θα σε έκανε να κλαις καθώς το ξετυλίγεις δεν θα έγραφες αυτήν εδώ την εξομολόγηση.

Τότε θα ήταν γενική, τώρα είναι προσωπική και υποκειμενικότατη. Αυτό δεν είναι κακό. Αυτό είναι μια πραγματικότητα για όλους μας.
* Ότι και πάλι θα έγραφες αυτήν εδώ την εξομολόγηση. Δηλαδή ακόμη και πλήρης να ' νιωθες, αν υποθέσουμε ότι οι υπόλοιποι είχαν την ίδια ζωή που έχουν και τώρα, εσύ θα παρέμενες σταθερός στις τωρινές σου δηλώσεις.
Μα αυτό λέει η εξομολόγηση, ότι δεν γενικεύω. Αλλά κάποια πράγματα τα βλέπω και στους άλλους, Ατέρμονη Ανία. Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΓΟΥΣΤΑ (Μην γράψετε δηλαδή σχόλια του τύπου ''α, εμένα δε μου αρέσουν τα ψώνια, μου αρέσουν οι απλοί άνθρωποι, κτλ...) Κι εμένα που γράφω την εξομολόγηση, οι απλοί άνθρωποι μου αρέσουν, οι απλές γυναίκες, κτλ... Η εξομολόγηση μιλάει για την κοινή γνώμη, γενικά για τους ανθρώπους και το πώς έχει περάσει δυστυχώς μέσα μας ότι το να πουλάμε μούρη είναι κάτι που μας οδηγεί στην αποδοχή. Γι' αυτό οι άνθρωποι απομονώνονται. Πηγή: www.lifo.gr Και πάλι μην πάρετε την παραπάνω πρόταση ότι απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες, ΣΙΓΟΥΡΑ υπάρχουν και γυναίκες που δεν γουστάρουν κι αυτές την μουράτη πλευρά των γιορτών και το να κάνουν επίδειξη. Το θέμα είναι πώς τις βρίσκεις αυτές, με γκάλοπ; Πηγή: www.lifo.gr Πηγή: www.lifo.gr
Kαραβάν' Kαραβάν' 29.11.2017 | 21:39
"Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να δείχνουν κάτι που δεν είναι, είτε γιατί νομίζουν πως αυτό θέλουν οι άλλοι είτε γιατί δεν τους αρέσει το πώς είναι. Είναι εξαρτημένοι από τη γνώμη των άλλων και χρειάζονται απελπισμένα την επιδοκιμασία τους. Όμως, η αληθινή αγάπη δε γεννιέται από τη στέρηση, με το να περιμένουμε να καλύψει ο άλλος τα εσωτερικά μας κενά ή να μας πει τι πρέπει να κάνουμε. Αγαπάμε κάτι αληθινά μόνο αποδεχόμενοι αυτό που είναι."

ΚΑΙ (το ωραιότερο)

"Η αγάπη δεν πρέπει να παρακαλεί ούτε να απαιτεί. Η αγάπη πρέπει να έχει την δύναμη να φτάσει στη βεβαιότητα. Τότε σταμάταει να έλκεται και αρχίζει να ελκύει."

Είναι του Έρμαν Έσσε κι όχι (δυστυχώς) δικά μου.

Καραβάν ευχαριστώ για τα υπέροχα λογοτεχνικά αποσπάσματα. Να είσαι πάντα καλά.
Κάτοικε,

Αυτά που λες μπορεί να δείχνουν ΤΑΣΕΙΣ, μπορεί να είναι και προσωπικές εκτιμήσεις (γιατί παρατηρούμε πολλές φορές αυτά που θέλουμε να παρατηρήσουμε). Όμως, αυτό που μετράει και μας σιγοκαίει είναι προσωπικό.Επίσης, αυτά που λες μπορεί ν' αυξάνουν την δυσκολία αλλά είναι και οι επιλογές μας που επηρεάζουν τ' αποτελέσματα κι αυτά δεν γίνεται να μην συμβάλλουν στην θεώρηση που έχεις για τα πράγματα.

Είναι καλό να ξέρουμε ότι τα πράγματα είναι για μας όπως τα βλέπουμε, ακριβώς επειδή τα βλέπουμε εμείς. Για παράδειγμα, το οπτικό μας πεδίο καθορίζει το οπτικό φάσμα που βλέπουμε, όχι το οπτικό φάσμα που υπάρχει, οπότε οι περιορισμοί και το υποκειμενικό στοιχείο μας περιστοιχίζει παντού.

Μ' άρεσε το κείμενο και ποντάρω ότι είναι του κάτοικου αλλά έχω μερικές ενστάσεις:

- Οι άνθρωποι δεν είναι απλοί. Τι πάει να πει απλή κοπέλα ή αγόρι; Είμαστε πολυσύνθετα όντα μ'ένα σωρό αντιφάσεις που ενίοτε είναι χαριτωμένες κι άλλοτε φαντάζουν αποκρουστικές
-Αληθινοί άνθρωποι; Ακόμη δεν έχω καταλήξει αν ζούμε σ' ένα όνειρο ή είναι όλο αυτό αληθινό. Κι αυτός ο αληθινός εαυτός, αλήθεια όσο πιο πολύ προσπαθώ να είμαι ο εαυτός μου νιώθω μια αμηχανία, χάνω τον αυθορμητισμό μου. Κι οι ρόλοι; Οι ρόλοι δεν είναι κομμάτι του πραγματικού μου εαυτού; Άρα πώς παύω να είμαι αληθινή;
Πολλή ανάλυση σηκώνει ένας ασαφής όρος αληθινός και οδηγεί σε αδιέξοδα και ψέματα. Κανένας δεν μπορεί να είναι αληθινός υπό το πρίσμα αυτό. Και το κυνήγι του αληθινού καταλήγει να είναι απλά μια ψευτιά για την αποφυγή του τι συμβαίνει, τι κάνουμε και της στιγμής που έτσι κι αλλιώς χάνεται πάντα.
-Υπάρχουν πολλοί ρόλοι για όλους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σ' αυτούς και ούτε ότι οι άνθρωποι χωρίζονται σε ρηχούς ή με ουσιώδεις. Έχω παίξει μπαλίτσα και στις δύο κατηγορίες και θα παίζω κι άλλο μάλλον, είμαι μια ροή. Όχι μια στατική καρικατούρα. :)

- Αν κάποιος μου έλεγε δεν έχω λεφτά να σε πάω εδώ ή εκεί, θα μου έκανε κάκιστη εντύπωση. Ξέρω ότι είναι γενική η εξομολόγηση, αλλά οι σχέσεις είναι ειδικές και οι επαφές προσωπικές. Δεν θα είναι εκπρόσωπος του φύλου μας κανένας μας όταν θα μιλάμε. Δεν θέλω να υποθέτεις, θέλω να με μαθαίνεις και να σε μαθαίνω όπως είσαι κι όχι να μπούμε σε κατηγορίες. Όσο γνωρίζουμε κάποιον δεν χωράει σε καμιά κατηγορία. Είναι σαν το τριαντάφυλλο του μικρού πρίγκιπα, μοναδικό. Αν ο πρίγκιπας δεν το χε βρει μοναδικό εξαρχής, δεν θα το κανε ποτέ.

Αυτά τα ολίγα.
Call Me RP☠  Call Me RP☠ 29.11.2017 | 21:26
Αντί να γράφετε κατεβατά ( με φωνητικές εντολές ή με πληκτρολόγιο ;) ,να είστε εκεί έξω ,στο colosseum ,ο εαυτός σας.Δε γινόμαστε δραματικοί ,είμαστε αισιόδοξοι,ελκυστικοί όσο το δυνατόν και ρεαλιστές χωρίς να μιζεριάζουμε.

...και θα βρεθεί το θύμα αχαχα
Shotgun Shotgun 29.11.2017 | 21:40
Προσπαθησε να ξεχωρισεις τις κοπελες που εχουν τον ιδιο τροπο σκεψης με σενα και να προσεγγιζεις αυτες και μονο.
amalik amalik 29.11.2017 | 21:49
o ανθρωπος απλα ειπε αυτα που σκεφτεται ο ιδιος...αυτος δεν ειναι ο σκοπος της σελιδας? δεν καταλαβαινω γιατι λυσσατε ολοι ν αποδειξετε οτι εχει λαθος η να γεμισετε με ΄΄σοφιες΄΄ τα σχολια...ηρεμηστε λιγο...καποιο λογο θα χει αυτος που τα βλεπει ετσι τα πραγματα και εσεις θα εχετε τους δικους σας που τα βλεπετε αλλιως.
παρακαλειται οι ανθρωποι που εχουν μια βολεμενη ζωη με δουλεια,υγεια, οικογενεια και κοινωνικη ζωη να μην κρινουν τους λοιπους για την οπτικη τους απεναντι στη ζωη. εξαλλου...αν βρεθουν κι αυτοι απο την αλλη μερια μπορει ν αλλαξουν γνωμη...το πιο πιθανο...
Σας ευχαριστώ, amalik. Εντάξει, ας γράφει ο καθένας ό,τι θέλει, δεν πειράζει, μόνο ένα σχόλιο με πείραξε, αυτό που έκανε χαρακτηρισμό. Αλλιώς ας γράφει ο καθένας ό,τι θέλει. Αλλά σε ευχαριστώ για το καλό σου σχόλιο.
Μπερδεύουμε δυστυχώς την επιστροφή στην απλότητα και στην προσωπική μας αλήθεια με την επιστροφή στη μιζέρια, τη γκρίνια, τη μίρλα και όπως αλλιώς θέλετε να τα πείτε εσείς που τα λέτε. Πλέον δεν με ενοχλεί. Γνωρίζω ότι θα ζήσω και θα πεθάνω μόνος μου ακριβώς γι' αυτό το λόγο. Γιατί εδώ και χρόνια δεν θέλω να υποκρίνομαι ότι περνάω τέλεια ενώ αυτό δεν συμβαίνει. Οπότε δεν παίρνω κανέναν μαζί μου σε καμία μιζέρια και καμία γκρίνια, απομονώθηκα κι ''όλα καλά''. Δεν φορτώθηκα ούτε θα φορτωθώ σε κανέναν, ούτε το έκανα ποτέ αυτό. Αλλά δυστυχώς η ζωή είναι σαν κι αυτό με τις επαγγελματικές ταμπέλες, που έχουν βγει ένα σωρό ταμπέλες τύπου μάρκετινγκ.... head-liner, μπλα, μπλα, μπλα, με ξενόφερτα ονόματα που κάνουν εντύπωση και τελικά ο άλλος στην ουσία είναι απλός υπάλληλος. Απλώς άμα λες ότι είσαι fashion designer και executive μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα, ακούγεται πιο εντυπωσιακό. Το ίδιο είναι και στη ζωή. Εγώ δεν υποκρίνομαι. Αν ο άλλος με ρωτήσει τι δουλειά κάνω ,λέω αυτό που κάνω, ότι δουλεύω για λίγα χρήματα, ότι πιέζομαι στην καθημερινότητα, ότι έχω αυτά τα χόμπι, ότι θα ήθελα να έχω κάνει αυτό κι αυτό, ότι παλεύω να κάνω αυτό, ότι έχω όνειρα, δημιουργικά όνειρα αλλά δυστυχώς δεν τα έχω καταφέρει. Δεν θα το παίξω ότι ''κοίταξε να δεις, εγώ είμαι αυτό κι αυτό'' και να πουλήσω φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Κάτι που συμβαίνει με άλλους. Αν ο άλλος ή η άλλη την ειλικρίνειά μου την παίρνει για μιζέρια, μπράβο του, δεν με απασχολεί. Γι' αυτό απομονώθηκα, για να μην φορτώνω κανέναν με τα προβλήματά μου. Ναι, υποκειμενικά είναι όλα αυτά που λέω, αλλά βλέπω τι γίνεται και γύρω μου. Γι' αυτό πολλοί έπαιρναν δάνεια και είχαν μια ψεύτικη εικόνα του εαυτού τους και τώρα που ξεφούσκωσε όλο αυτό με την κρίση, έγιναν ξαφνικά θύματα. Γιατί όπως είπε καιο Θέμης Πάνου στο προηγούμενο τεύχος της λάιφο ''ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού κατάλαβε ότι έκανε πράγματα που δεν μπορούσε να κάνει''. Και γιατί έκανε πράγματα που δεν μπορούσε να κάνει; συμπληρώνω και ρωτάω εγώ. Για να πουλήσει μούρη στους άλλους, αυτή είναι η απάντηση.
Kαραβάν' Kαραβάν' 29.11.2017 | 22:13
Το κλείνεις πολύ λογικά κι εξηγεί την μικροαστική μας κρίση: πώς θα φανούμε αντάξιοι των προσδοκιών του "τι πρέπει να έχουμε".
Όμως αν το αναποδογυρίσουμε κι αυτό το "πρέπει να έχω έναν σύντροφο" είναι κάπως ψυχαναγκαστικό επειδή δεν "πρέπει" να έχει κάποιος ένα σύντροφο. Προκύπτει ένας σύντροφος. Τα αποσπάσματα στα έβαλα για συγκεκριμένο λόγο.

Αναρωτήσου. Ουδέποτε και καμμιά στιγμή δεν περνάς καλά; Με οποιαδήποτε παρέα; Πουθενά; Σε καμμιά δραστηριότητα; Η ανηδονία (να μην σε ευχαριστεί τίποτα) είναι ένα σοβαρό σημάδι κατάθλιψης. Το έχεις ψάξει; Ρωτώ από γνήσιο ενδιαφέρον και όχι για να σε περιπαίξω. Άλλωστε τι θα κέρδιζα απ'αυτό;
Kαραβάν' Kαραβάν' 29.11.2017 | 22:47
http://www.lecturesbureau.gr/1/all-of-my-life-i-lived-in-a-coconut-696/

http://www.lecturesbureau.gr/1/love-must-not-plead-nor-require-love-must-have-the-power-to-reach-certainty-1018/
Ποτέ δεν θα έλεγα ότι θα με περιπαίξεις ειδικά εσύ και άτομα σαν εσένα Καραβάν που είσαι μια χαρά και γράφεις χρόνια στο σάιτ απ' ό,τι έχω καταλάβει ενώ εγώ γράφω από το Νοέμβριο του 2016.
Εννοείται ότι είναι ψυχαναγκασμός το πρέπει. Δεν πρέπει να έχει κάποιος τίποτα, προκύπτουν όλα. Αν ζεις όμως χρόνια στην μοναξιά και δεν έχει προκύψει τίποτα, τότε λογικό είναι να θλίβεσαι. Κι επειδή ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα εξωστρεφής, ούτε τύπος της μιας βραδιάς, ούτε του περιστασιακού σεξ (όχι ότι μου το έχουν ζητήσει και ποτέ, ούτε όταν ήμουν νεότερος ούτε ποτέ), άρα αυτό το κάνει ακόμα πιο δύσκολο.
Περνάω καλά γράφοντας τραγούδια, μυθιστορήματα, σενάρια, διηγήματα, αυτό που κάνω μια ζωή δηλαδή, και πηγαίνοντας σινεμά ή θέατρο ή περπατώντας. Τώρα γι' αυτό που με ρωτάς το ''με οποιαδήποτε παρέα;'', δεν έχω παρέα για να σου απαντήσω. Εδώ και έξι χρόνια δεν έχω. Πριν έξι χρόνια χώρισα κι έφυγαν και κάποιοι φίλοι που είχα για το εξωτερικό κι άλλλοι σκόρπισαν και το διαλύσαμε γενικά. Οπότε δεν έχω παρέα για να σου απαντήσω. 1/1/2018 κλείνω έξι χρόνια χωρίς παρέα. Αλλά όχι δεν πιστεύω ότι έχω ανηδονία. Προσπαθώ να περνάω καλά με τα λίγα που έχω. Απλά κάποιες φορές με πιάνει η θλίψη μου. Τέλος πάντων. Σε ευχαριστώ για το σχόλιο και το ενδιαφέρον.
avatar kagiati 8 29.11.2017 | 23:58
περιμενεις να σε αποδεκτουν πρωτα οι αλλοι για να αποδεχτεις τον εαυτο σου.οτι εισαι ειλικρινης με τους αλλους δεν σημαινει οτι σε εχεις αποδεχτει,μπορει να ειναι η αρχη αλλα μονο αυτη.μην ασχολεισαι τοσο πολυ με τους αλλους.
kagiati 8, ευχαριστώ για το σχόλιό σας, αλλά δεν περιμένω να με αποδεχτεί κανείς για να αποδεχτώ εγώ τον εαυτό μου. Τον εαυτό μου τον έχω αποδεχτεί. Η μόνη στιγμή της ζωής μου που ασχολούμαι με τους άλλους εδώ και χρόνια είναι όταν μπαίνω εδώ στις εξομολογήσεις(κι αυτό από το Νοέμβριο του 2016, που γράφω εδώ). Στη ζωή μου έξω από τις εξομολογήσεις ζω ολομόναχος εδώ και χρόνια.
Λεμόνι (το) Λεμόνι (το) 29.11.2017 | 22:19
Σόρρυ που πετάγομαι (περιμένω μ'ενδιαφέρον να δω τι θ'απαντήσεις στην Καραβάν') ήθελα να σε ρωτήσω: είχες κάποτε ανοιχτό το μέιλ και τώρα όχι; Αν έχω κάνει λάθος, γράψε άκυρο, γιατί τσεκάρω από κινητό.
Λεμόνι, ναι, δεν το έχω ανοιχτό το μέιλ πλέον, το είχα απ' όταν έφτιαξα αυτό το ''κάτοικος μοναχούπολης'' προφίλ μέχρι πριν λίγες εβδομάδες. Δεν έστελνε κανείς ποτέ. Καλά όχι ότι περίμενα να στείλει κανείς, αλλά λέμε τώρα. Το έκλεισα γιατί είχα και μια διαφωνία με κάποια κοπέλα που υπέγραφε ως ''αιώνια προβοκατόρισσα''(αυτό ήταν το ψευδώνυμο προφίλ της) αν θυμάσαι, που έλεγε κάτι χρυσαυγίτικες ανοησίες και με έβριζε και με στοχοποιούσε με κάποια σχόλιά της που πλέον έχουν σβηστεί, και τα δικά της και τα δικά μου, και πλέον σβήστηκε το προφίλ της, δεν ξέρω τι έγινε και δεν με ενδιαφέρει, αλλά δεν ήθελα πλέον να το έχω ανοιχτό το μέιλ μου γιατί δεν ξέρω τι κρύβει ο καθένας στο μυαλό του, τι μέσα έχει και τι κακό μπορεί να κάνει. Κι επειδή ζω ολομόναχος, και δεν το λέω για εφέ όταν λέω ότι ζω χρόνια μόνος, το εννοώ, δεν ξέρω τι προσβάσεις διαδικτυακές έχει ο καθένας και τι μπορεί να κάνει, ειδικά αν ανήκει στο κόμμα που ανέφερα, κι έτσι ναι, το έκλεισα το μέιλ. Σε ευχαριστώ πάντως για το ενδιαφέρον.
Λεμόνι (το) Λεμόνι (το) 29.11.2017 | 23:13
Βασικά αυτό που ήθελα να ρωτήσω το απάντησες μόνος σου, δηλαδή αν σου έστειλε ποτέ κανείς, γιατί πολλές κοπέλες εξέφρασαν ενδιαφέρον μέσω εξομολογήσεων και σχολίων. Μου κάνει εντύπωση που δεν έγινε κίνηση.

Αλλά πάλι να μου πεις εδώ ζητάνε άτομα βοήθεια για πρακτικά θέματα πχ ρούχα, τρόφιμα κτλ τους λες "στείλε μου κτλ" και δε στέλνουν, που υποτίθεται έχουν ανάγκη.
Τέσπα, μετά από μια τελευταία τέτοια περίπτωση το άνοιξα κι εγώ για λίγο. Μπορείς να επικοινωνήσεις αν νιώσεις την ανάγκη.
Σε ευχαριστώ, Λεμόνι. Να έχεις ένα όμορφο βράδυ.
Προηγούμενα 12 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ