Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
HOME
Naked City
Μοντέλο, δημιουργός του brand κοσμημάτων και αξεσουάρ Μarivee. Φωτογραφήθηκε στο σπίτι της στην Κηφισιά, την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου.

ορισμένες

19.10.2012 | 20:40
εξομολογήσεις με αηδιάζουν !!!!
Εδώ και ένα χρόνο ζώ πλέον και εργάζομαι στο εξωτερικό. Εξακολουθώ όμως πάντα να παρακολουθώ την επικαιρότητα στην Ελλάδα. Τα θέματα που προβάλλονται, τα γνωρίζουμε όλοι πάνω κάτω: Ο τάδε επιτέθηκε λεκτικά στον δείνα, ο Χ κατηγόρησε τον Ψ, ποιά ήταν η απάντηση του Χ στο σχόλιο του Ψ, και ούτω καθεξής. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα θέματα που προβάλλονται έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Την κριτική και συχνά με αρκετά άκομψο έως και προσβλητικό τρόπο. Ένα ατελείωτο κατηγορητήριο. Και τότε συνειδητοποιήσα κάτι πολύ οδυνηρό για μένα. Κι εγώ πάσχω από την ίδια ασθένεια, και έχω τα ίδια συμπτώματα. Τείνω να κρίνω και να κατακρίνω αδιάλειπτα. Αν το καλοσκεφτώ ίσως και καθημερινά.

Ποιός από εμάς δεν έχει αισθανθεί αυτή την ψυχική ικανοποίηση να βάλει στη θέση του κάποιον, να του την «πεί». Ακόμα και άνθρωποι που δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους όσο άλλοι συχνά τους ακούς να σχολιάζουν, «μακάρι να είχα την ετοιμότητα του λόγου να του απαντήσω όπως θα έπρεπε». Πρώτη από όλους εγώ, το παραδέχομαι. Η κριτική είναι εύκολη και σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Όταν όμως ακούγεται από άλλους πάντα με ενοχλούσε. Οι εξυπνάκηδες, έχουν άποψη για όλα, τί ξέρει αυτός, και ούτω καθεξής. Άρα είναι βέβαιο, κάποιους έχω ενοχλήσει κι εγώ με τη σειρά μου, και είμαι σίγουρη ότι αν με ρωτήσεις συγκεκριμένα, θα έχω πολλά επιχειρήματα για να σε πείσω ότι είχα κάθε δίκιο με το μέρος μου.

Εδώ όμως ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα: Ποιό είναι το νόημα της κριτικής τελικά; Να δείξω ότι απλά διαφοροποιώ τη θέση μου; Να τονωθεί ο πληγωμένος μου εγωισμός; Να δείξω την ανωτερότητά μου σε σχέση με τον άλλο; Αν αποστασιοποιηθείς από αυτή την συμπεριφορά, καταλαβαίνεις πόσο βαθύτατα ‘κομπλεξικό’ ακούγεται όλο αυτό. Και αυτό είναι πολύ οδυνηρό, γιατί σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ τον εαυτό μου κομπλεξικό. Τότε γιατί; Γιατί επιλέγω αυτό τον τρόπο συμπεριφοράς;

Οι απαντήσεις- δικαιολογίες που βρήκα είναι πολλές, αλλά μία δυστυχώς υπερισχύει όλων, και αυτή είναι η συνήθεια. Το ζώ κάθε μέρα, είναι στο πετσί μου. Από το σπίτι μου και την οικογένειά μου, στην τηλεόραση, στο σχολείο, μετά στις σπουδές μου και αργότερα στον επαγγελματικό στίβο.
Όταν λοιπόν μετακόμισα σε μία βορειο-ευρωπαϊκή χώρα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι κάτι δεν «κόλλαγε». Εδώ οι άνθρωποι, ναι μεν ασκούν κριτική, αλλά με εποικοδομητικό τρόπο! Προσπαθώντας να παράγουν ένα αποτέλεσμα. Στην απλή κριτική σχετικά με την απόδοση ενός εργαζόμενου , η αμέσως επόμενη σκέψη/ κουβέντα ήταν, ποιός είναι ο λόγος; Με ποιό τρόπο μπορώ να βοηθήσω για να τη βελτιώσουμε; Στην διαπίστωση του προβλήματος, αντί να εκτοξεύεται η προσλητική κριτική, οι άνθρωποι ζητούν να καταλάβουν το κίνητρο και να προσφέρουν βοήθεια στην εξεύρεση της λύσης, με αυτή την σειρά, χωρίς δογματισμό ή με την μορφή οδηγιών/χειραγώγησης. Η μαγική αυτή συμπεριφορά ονομάζεται εποικοδομητική κριτική! Ο τρόπος αυτός σκέψης και συμπεριφοράς δεν περιορίζεται μόνο στον εργασιακό χώρο: Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο παρουσιάζονται τα νέα στην τηλεόραση, τα παράπονα στις δημόσιες υπηρεσίες, η διδασκαλία στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, με λίγα λόγια είναι τρόπος ζωής.

Χωρίς να θέλω να δώσω τη λανθασμένη εντύπωση ότι δεν υπάρχουν και αρνητικά παραδείγματα και εδώ, ωστόσο με ζήλεια, αντιλαμβάνομαι ότι δυστυχώς, σαν ελληνίδα πάσχω από την παθογένεια της πατρίδας μου. Κατάλαβα γιατί είναι τόσο δύσκολο σε αυτή τη χώρα να προκαλέσουμε τη θετική αλλαγή που όλοι επιθυμούμε κατά βάθος. Γιατί σαμποτάρουμε τους εαυτούς μας. Γιατί ακόμη και όταν υπάρξουν καλές ιδέες, φοβόμαστε να τις μοιραστούμε με τους άλλους και να τις κάνουμε πράξη, γιατί θα μας κατα-κρίνουν.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ
Έχοντας συνειδητοποιήσει πλέον το πασιφανές, ότι δηλαδή αν θες να δεις την αλλαγή, πρέπει να γίνεις αυτή η αλλαγή, αποφάσισα να κάνω το πείραμα. Να υπάρξω η αλλαγή που θα ήθελα να δω στους άλλους. Εδώ και δύο μήνες, «πιέζω» τον εαυτό μου να εκφράζω ανοιχτά εποικοδομητική κριτική τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Να επισημάνω σε αυτό το σημείο, ότι δεν είναι αναγκαίο η εποικοδομητική κριτική να αφορά σε ένα αρνητικό σημείο, αντιθέτως.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι εύκολο, ξεχνιέσαι. Δεν είναι εύκολο, γιατί τα μυαλά μας δεν είναι ανοιχτά σε κάτι τέτοιο. Υπάρχει μεγάλη αντίσταση και χρειάζεται χρόνος. Όμως αν καταφέρω, συνειδητά να ζώ την καθημερινότητά μου με αυτό τον τρόπο, αυτό θα σημαίνει ότι στη μικροκοινωνία μου, στις καθημερινές μου επαφές, θα βρούνε χώρο να αναπτυχθούνε νέες ιδέες και νέες δυναμικές. Και αν καταφέρω και πείσω μερικούς ακόμη να συμμεριστούν την ιδέα μου και να προσπαθήσουν να εφαρμόσουν το πείραμά μου, τότε οι μικροκοινωνίες μας θα πολλαπλασιαστούν και θα εξαπλωθούν.
Ξεκινάω από τα εξής:
- Τους συνεργάτες μου από το χώρο εργασίας μου.
- Τους φίλους μου.
- Τα σχόλια στο διαδίκτυο
- Τον υπάλληλο που θα με εξυπηρετήσει στη δημόσια υπηρεσία.
- Τους γονείς μου
- Το νεαρό φοιτητή που ζήτησε τη βοήθειά μου στην εργασία του.

Σας ευχαριστώ που μου δόθηκε η ευκαιρία να μοιραστώ τα παραπάνω μαζί σας. Ελπίζω ότι και άλλοι συμμερίζονται τις σκέψεις που κάνω εδώ και καιρό, σχετικά με το πως μπορεί κανείς να συμβάλει στο να γίνει καλύτερος πολίτης. Είμαι σίγουρη ότι θα υπάρχουν και άλλες ιδέες. Μοιραστείτε τις!

Μία θερμή παράκληση σε όσους έχουν τη δύναμη να κάνουν κάτι προς την κατεύθυνση αυτή:

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ:
Αν είσαι δημοσιογράφος, ή γενικότερα στο χώρο των ΜΜΕ, σταματήστε να προβάλλετε όλη μέρα και όλη νύχτα το φαύλο κύκλο της στείρας κριτικής. Προβάλετε θετικά παραδείγματα προς μίμηση. Δεν έχετε ιδέα πόσο πολύ το έχουμε όλοι ανάγκη.

Αν εργέζεστε στο χώρο της εκπαίδευσης, η εποικοδομητική κριτική θα έπρεπε να διδάσκεται με κάθε ευκαιρεία. Ιδιαίτερα αν είστε στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, καθιερώστε τον ρόλο του μέντορα για κάθε φοιτητή. Βοηθείστε να εκφραστούν οι καλές ιδέες με όποιον τρόπο μπορείτε.

Ευχαριστώ θερμά!



Υ.Γ. ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής μου εκπαίδευσης, μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα την μέθοδο, με τρόπο πιό επιστημονικό. Εάν το θέμα σε ενδιαφέρει υπάρχει αρκετό υλικό στο διαδίκτυο ή σε βιβλιογραφεία, και ιδιαίτερα με την αγγλική ορολογία (positive feedback). Παρακάτω παραθέτω μερικούς απλούς κανόνες- στάδια για να επιτευθεί:
Στάδια:
1) Παρατήρηση: Περιγραφή μίας πράξης- συμβάντος
Π.χ. Παρατήρησα ότι…. (δώσε σημασία στον πρώτο ενικό)
Προσοχή! Το στάδιο αυτό πρέπει να είναι αντικειμενικό. Έστίασε σε γεγονότα.
2) Εμπειρία: Περιγραφή του πως αυτή η πράξη/συμβάν σε έκανε να νιώσεις, πως την κατέγραψες.
Π.χ. Αισθάνομαι ότι … (και πάλι δώσε σημασία στον πρώτο ενικό)
Προσοχή! Αυτό το στάδιο είναι υποκειμενικό. Στόχος είναι να εκφράσεις πώς το συγκεκριμένο συμβάν επηρρέασε εσένα, και όχι να προσδώσεις κίνητρα ή να χαρακτηρίσεις την πράξη ή τον αποδέκτη της κριτικής.

Προς αποφυγή το επόμενο βήμα!!!
Ερμηνεία: Εσύ …(Για εποικοδομητική κριτική Ποτέ μην προσδίδετε ερμηνεία στα κίνητρα πίσω από τις πράξεις! Εστιάστε στα γεγονότα)

3) Άκου.
Απέναντι στην κριτική οι άνθρωποι τείνουν να έχουν τις εξής αντιδράσεις:
- Υπεράσπιση ( άρνηση, απολογία, ανταπόδοση της κριτικής, επιφανειακή αποδοχή κλπ)
- Επεξήγηση (ανάγκη να εξηγήσει κανείς τις πράξεις του σαν μέσο απόδειξης ότι η κριτική δεν είναι σωστή)
- Προσπάθεια για κατανόηση- ακούω (Η θετική ανάπτυξη μέσα από την κριτική είναι πιθανή μόνο εφόσον ο άνθρωπος αποφασίσει να την χρησιμοποιήση σαν μέσο βελτίωσης).
Επιτυχημένη κριτική λοιπόν είναι αυτή που επιφέρει την τελευταία αντίδραση. Αν θέλει κάποιος να δει τα αποτελέσματα της κριτικής του, τότε πρέπει να προκαλέσει αυτή την αντίδραση. Διαφορετικά, η κριτική είναι στείρα.
Τέλος, η εποικοδομητική κριτική είναι δώρο! Ευχαρίστησε όποιον/α στην προσφέρει, είτε είναι θετική είτε αρνητική!

ΒΑΡΕΘΗΚΑ

19.10.2012 | 20:34
καθε σ-κ να φτιαχνομαι, να γινομαι κουκλα να πιστευω οτι κατι θα γινει κ παντα να μην γινεται τιποτα... Γιατι δεν συμβαινει τιποτα εδω και πολυ καιρο???? Αληθεια θελω να ερθει καποιος και να με φλερταρει....
Να έχεις ίωση μια βδομάδα, να παίρνεις το αυτοκίνητο να πας στο φαρμακείο λίγο πιο πάνω, να ξεχνάς ότι έχουν απεργία, να λες δεν πειράζει, θα πάω στο εφημερεύον, να οδηγείς σε μια γειτονιά που δεν γνωρίζεις καλά, να κολλάς δύο φορές στο ίδιο σπαστικό φανάρι,ψάχνοντας για το φαρμακείο, να το εντοπίζεις τελικά αλλά να μην έχει χώρο έξω να αφήσεις το αυτοκίνητο, να κάνεις βόλτες στα γύρω στενά, να περπατάς ένα τέταρτο(με πυρετό), να περιμένεις σε ουρά δέκα ατόμων και όταν τελικά φτάνεις στο ταμείο, να ακούς ότι το φάρμακό σου είναι σε έλλειψη!! Ξεκίνησα με 37,5 και γύρισα σπίτι με 39 πυρετό!

Ξέρω, υπάρχουν και πολύ-πολύ χειρότερα, αλλά εμένα αυτό με έσκασε χθες.Περαστικούλια μου.

Den to pisteuw...

19.10.2012 | 20:05
...oti to mono atomo sth zwh mou pou eniwsa oti exoume xhmeia k htan kai amoivaio,to afhsa na figei kai den to palepsa!Tha kana ta panta gia na prospathisw na se ksanakerdisw!giannh sagapw akomh!
μπορει το οτι αρεσεις σεξουαλικα τρελα στον αλλο να τον κανει να σε βλεπει μονο για αυτο στο τελος?
ειχα καποτε μια συζητηση με ενα φιλο και μου το ειχε πει για μια πρωην του και πως με την επομενη δεν θα εκανε αρκετα για αυτο το λογο.
και με την τροπη που εχουν παρει τα πραγματα..φοβαμαι πως συμβαινει και σε μενα..
βρε λες...?

ΕΝΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ

19.10.2012 | 20:03
Αν είχα λεφτά και κότσια κυρίως το δεύτερο θα έφευγα με το πρώτο αεροπλάνο να έρθω να σε βρω και να σου πω Σ'ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ!Δεν σου το είπα 15 χρόνια γιατί ο ΚΩΛΟΕΓΩΪΣΜΟΣ δεν με άφησε και τι κέρδισα?Άλλαξες χώρα και ήπειρο μαζι κι εγώ έμεινα να κοιτώ το κλειστό σπίτι σου!

...λοιπόν?

19.10.2012 | 20:01
Στα βλέμματα θα μείνουμε???

η κοκκινομάλλα

prwktiko?

19.10.2012 | 19:54
8ewreitai tsoula mia pou exei dokimasei prwktiko?

ta syzitate eseis oi andres metaksy sas auta?
(8elw na pw to exoun ma8ei oloi oi filoi tou?)

Αν το φιλί

19.10.2012 | 19:51
είναι ένα μυστικό που λέγεται στο στόμα, όπως είπε και μια ψυχή εδώ μέσα, τότε εγώ έχω να σου πω πολλά μυστικά μωρό μου!Θα με ακούσεις άραγε?

Ο κόσμος σου

19.10.2012 | 19:43
Θα θέλα να έμπαινα στον κόσμο σου,να αγκαλιάσω τα όνειρα σου,να αλλάξω την γνώμη που χεις για μένα,να μη σε τρομάζει τίποτα,να γίνουμε ταξίδι χωρίς προορισμό.

Απλά σκεφτόμαστε διαφορετικά,αυτό είναι.Δεν θα αλλάξω αυτό που είσαι.

Θα μείνω στον δικό μου μοναχικό κόσμο.
Απο μικρή ήμου πολύ ήσυχη σε σημείο να λέω πως ήμουν κοιμισμένο.Δεν με απασχολούσαν τα αγόρια και φυσικό επακόλουθο είναι ούτε τα αγόρια να απασχολούντε μαζί μου......Εγω όμως δεν το καταλάβαινα έτσι αλλά έλεγα πως δεν με κυνηγάνε επειδη είμαι άσχημη....Ήμουν άσχημη,παχουλούλα,χωρίς να ξέρω να ντυθώ σωστά,σκέτα χάλια.....Μετά τα 20,άλλαξαν σχεδόν τα πάντα:άλλαξα εμφάνιση,στυλ ντυσίματος,αδυνάτισα ''φτιαγνόμουν'' περισσότερο αλλά το πρόβλημα με τα αγόρια παρέμενε.....Έχω βγεί με μερικούς,έχω κάνει και σεξ,δεν είναι αυτό το θέμα μου..........

Το πρόβλημα είναι πως είναι κάποια άτομα που λένε πως είμαι απο τα ομορφότερα και τα καλύτερα κορίτσια της περιοχής.Όμως αυτά τα άτομα και κάποια άλλα ποτέ δεν έχουν-είχαν επιχειρήσει να κάνουν κάτι μαζί μου,αντιθέτως διάλεγαν κοπέλες που ανοίγονταν περισσότερο στους άνδρες και ήσαν συνεχώς στην τρίχα (απο εκεί μου βγήκε και εμένα το κόμπλεξ,πως είμαι άσχημη κλπ κλπ κλπ.).

Και έρχομαι εγω τώρα και αναρρωτιέμαι:αν κάποια άτομα με βλέπουν σαν ''απο τις ομορφότερες και τις καλύτερες κοπέλες'' κάτι το οποίο δεν πιστεύω πως είμαι,τότε γιατί κάνουν ότι κάνουν με τις υπόλοιπες και εμένα δεν μου δίνουν καμία σημασία;;;Και αφού δεν μου δίνουν σημασία τότε πως ξέρουν τι κάνω στην ζωή μου;;Με παρακολουθούν;;;........Δλδ. κάποιος θα με πλησιάσει μόνο αν θέλει οικογένεια και παιδάκια και κατ'άλλα να νιώθει την καύλα και την ηδονή με άλλες και όταν θέλει κάπου να αράξει,θα κοιτάξει εμένα ή κοπέλες σαν εμένα;;;.................

Για αυτό και εγώ δεν τους δίνω καμία σημασία,και βρίσκω άνδρες που βλέπουν στην πορεία τι χαρακτήρας είμαι,χωρίς να ξέρουν απο πρίν............

Ντρέπομαι κιόλας αφάνταστα όταν λένε κάτι τέτοιο,ντρέπομαι για τον εαυτό μου που θα προτιμούσα να λένε ότι βγάζω τα μάτια μου δεξιά-αριστερά παρά αυτό που λένε....

Χάρη...

19.10.2012 | 19:41
Κάποιος να μου κάνει μια μικρή χάρη......Επειδή δεν μου ανοίγει ο σύνδεσμος να βρω ένα θέμα,και δεν έχω την υπομονή να ψάχνω σελίδα-σελίδα (είναι και πανω απο μήνα γραμμένο),βρείτε μου σας παρακαλώ την εξομολόγηση με θέμα ''Αποχή''............Ειμαι η κοπέλα που την είχε κάνει και έχω και άλλο θεματάκι που σχετίζεται με αυτό...Ευχαριστώ.

poly....kollitos...filos

19.10.2012 | 19:39
me ton kollito mou filo,gnwrizomaste apo to lykeio...kai twra eimaste 27 xronwn...prosfatws...ekane mia sxesi...i prwti tou..sovari...alla parolauta...den exoume allaksei tis palies mas "kakies"sinytheies...akoma erxetai spiti kai to kanoume...kserw pws den prepei..kai niwthw asxima apenanti sti kopela tou...kai den thelw polla polla mazi tis...an kai mia fora tin exw dei...me to filo mou den eimai erwteumeni alla den kserw gia poio logo endidw...
ti prwti fora pou egine imoun mallon eimastan poly methismenoi kai oi 2 kai apo tote mono otan eimaste methysmenoi to kaname...alla twra?kai nifalioi..kai o enas se sxesi....
ntrepomai..giati ayta ta katekrina kai den tolmaw fysika na to pw kapou...tha pesoun na me fane kai tha exoun kai dikio me ayta poy elega sto parelthon...

Vare8ika !!!!!!!!!!!!

19.10.2012 | 19:38
Na gyrnaei apo tin douleia kourasmenos.
Na mou leei sunexeia gia tin douleia tou
Na min exei xrono gia mena oso 8elw....


nai ok osoi den exoun douleia 8a mou poune "pali kala pou exei to paidi den les???"



NAI TO KSERW ALLA................EGW ??????

ena cinema re file........kai akoma den exei sxolasei kai koitazw wres kai den 8a prolavoume.tin tyxi mou mesa.
ena cinema..... :(
Εξομολογήσου!
Αφιέρωσε!
Αναζήτησε!