Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker στο lifo.gr για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες. Δείτε πώς.
HOME
LIFO.GR
Naked City
Φωτογραφήθηκε την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου στο Αthlos Gym στην Ηλιούπολη.

ακόμα;

27.3.2013 | 00:07
ακόμα μ' αυτήν είσαι ;
με μένα πότε; (πότε ξανά για την ακρίβεια)
Ποτέ. αφού έτσι είσαι, δε σε θέλω ούτε κι εγώ.
να μάθεις.

Γ.Π.

27.3.2013 | 00:06
Μιλαγαμε χθες...με παρεα και καπου στην συζητηση ανεφερε οτι τα χαλασανε τελικα με αυτην κ απλα ξαναβρεθηκανε μια φορα. εγω δεν ηξερα καν οτι υπηρχε καποιο προσωπο στη ζωη του... τελος παντων η απορια που μου δημιουργηθηκε ηταν η εξης.. πως γινετε ρε παιδια μια κοπελα να αφησει αυτο το παιδι;; τι παραπανω μπορει να θελει;; τι προβλημα ειχε; αυτο που εγω θελω τοσο πολυ κ ονειρευομαι καθε βραδυ πως γινεται να το εγκατελειψε;; ειναι αδυνατο να βρεθει πιο καλο κ γλυκο πλασμα. τι αλλο μπορει ψαχνει καποιος;.. την ζηλευω τοσο για την ευκαιρια που της δοθηκε. εγω δεν θα τον αφηνα ποτε.κ δεν θα τον αλλαζα για τιποτα. δυσκολευομαι να πιστεψω οτι αφησε ετσι απλα να βγει απ'τη ζωη της αυτο το υπεροχο ατομο για το οποιο εγω πεθαινω...

Solo

27.3.2013 | 00:03
κανόνισε μία συνάτηση. εσένα τα παιδια σε ακούνε. επιτελους ερχομαι αθηνα και θα ειμαι ελευθερη το σ/κ.

Εεεε

27.3.2013 | 00:02
Μου αρέσεις....αλλά φοβάμαι να αρχίσω πάλι απο την αρχή.
Ναι ξέρω είναι δικαιολογία,αλλά όταν τόσα χρόνια έτρωγες τα μούτρα σου,είναι δύσκολο να εμπιστευτείς και να αφήσεις ελεύθερο τον εαυτό σου.

Άσε που μπορεί να μη σου αρέσω και να το βλέπεις όλο αυτό φιλικά....

Ω θεέ...
Αύριο το πρωί, το σπίτι μου δεν θα έχει ρεύμα.
Όχι δεν είμαι απολυμένη, ίσα ίσα, τρέχω την δική μου δουλειά και παλεύω εδώ και μήνες με δαίμονες και δαιμόνια.
Αύριο το πρωί, το σπίτι που μένουν τα δυο μωρά μου και οι γονείς μου, δεν θα έχει ρεύμα.
Είναι πολλά που μαζεύτηκαν και τα έναντι δεν κάλυπταν το πρόβλημα.
Έτσι η κυρία ΔΕΗ αύριο θέλει τα 3077 ευρώ της.
Τόσο κοστίζει όχι η ευτυχία αλλά η διαβίωση των μωρών μου και των γονιών μου.
Ξέρεις κάτι ?
Μπορώ να πάθω κατάθλιψη αλλά μπορώ και να αντιδράσω..
Δεν ξέρω σε ποιον δρόμο θα βρεθώ.
Άλλωστε μετράω ώρες και μόνο ώρες..

Μια ερώτηση

26.3.2013 | 23:56
Tι θα κάνω με την παλιοτσιγκούνα που έχει το θράσος και το παίζει και αυθεντία ενώ δεν είναι, το χειρότερο όμως πέραν από τις νευρώσεις κ.α απαράδεκτες συμπεριφορές προς όλων των ειδών τους συνεργάτες της είναι η δική μου παθητική αντίδραση που αντί να τα βροντήξω και να φύγω υπομένω όλη αυτή την ταλαιπωρία για πενταροδεκάρες προκειμένου να μην επιβαρύνω τους δικούς μου. Αυτό επέλεξα μία υποτυπώδη ανεξαρτησία που τελικά είναι φυλακή και με στεναχωρεί όλο και περισσότερο.

Πραγματικά σε όλους αυτούς τους επιχειρηματίες, bosses, chiefs executives κλπ θέλω μία ερώτηση να απευθύνω:

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΤΑΧΕΙΡIΣΗ??
Πόσο ακομπλεξαριστοι είναι οι ανθρωποι στην Αφρική! Καμία κακιά, όλο χαμογελα! Τους έβλεπα και αναρωτιομουν:

Αυτούς κυνηγάνε οι Χρυσαυγητες; Μόνο ντροπή μπορείς να νιώσεις.

Αυτοί επεφυλασσαν θερμη υποδοχή σε λευκούς και εμείς τους κυνηγάμε λες και φταίνε που είμαστε ανίκανοι και κλέφτες σα λαός!

Αν είναι έτσι ο πολιτισμός μας, δε θα πάρω...

Σ'αγαπω

26.3.2013 | 23:52
Υπαρχουν πολλες εννοιες για τη φραση "Σ'αγαπω"?
Και αν ναι, ποιες?

ουφφφ....

26.3.2013 | 23:47
Είμαι 25 με 2 πτυχία. Την πρώτη μου σχολή ποτέ δεν την ήθελα, απλά προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι μου αρέσει και θα ασχοληθώ με αυτόν τον τομέα όταν αποφοιτήσω(ανώριμο μυαλό 17χρονης, νοοτροπίες γονέων για βόλεμα στο δημόσιο κλπ). Ωστόσο την τελείωσα στα 4 χρόνια, με πάρα πολυ καλό βαθμό, μετά πήγα να δουλέψω πάνω σε αυτό, απέτυχα(καθόλου δε γούσταρα να ασχοληθώ, το έκανα σαν υποχρέωση, πήραν ειδηση την ''απροθυμία '' μου και μάλλον τους το έβγαζα και ότι δεν πολυγουστάρω και ότι δεν κάνω γι αυτό). Δίνω κατατακτήριες και περνάω με την πρώτη στη σχολή που ήθελα από τα γυμνασιακά μου χρόνια και που τότε όλοι με αποθάρρυναν για κουφούς λόγους τώρα που το σκέφτομαι αλλά όταν είσαι μικρός και με χαμηλή αυτοεκτίμηση επηρεάζεσαι.Τελείωσα και αυτή με πολύ καλό βαθμό(σχεδόν 8,5), αλλά τρώγομαι:στην άλλη τα είχα πάει πιο καλά(ήταν γελοία μπροστά σε αυτη) και σκέφτομαι ότι η μαγκιά θα ήταν να είχα τελειώσει και αυτη με τον ίδιο ή και καλύτερο βαθμό γιατί αποβλέπω σε μεταπτυχιακό. Σπουδασα λίγο παρορμητικά και ατσαλα στη 2η σχολή, σε κπ μαθηματα δεν πήγα καλά, γενικά από Μ.Ο είμαι μια χαρά αλλά ήθελα παραπάνω , εργασίες δεν έκανα πολλές, μ αρεσε αυτή η σχολή αλλά επειδή την έκανα καπάκι, δούλευα κατα καιρούς(δε με απέσπασε αυτό), μια σχεση, ένας χωρισμός(και μια ψιλοκαταθλιψη απο αυτο) όλα αυτά σε κάποια μαθηματα σημαντικά είχαν επιπτώσεις. Δεν ξέρω όμως τί με έχει πιάσει:αντί να νιώθω ευγνωμοσύνη και περήφανη που πέρασα εκεί που πάντα ήθελα και με την πρώτη και χωρίς να το αφήσω απωθημένο σκέφτομαι αηδίες:ότι δε θα πρεπε να είχα πάει ποτέ στην άλλη σχολή, ότι θα έπρεπε την ενέργειά μου να τη δωσω σε αυτη όπως στην πρώτη όπου τα μαθήματα ηταν εύκολα, δε δούλευα οπότε είχα στραφει εκεί εξ ολοκλήρου και επειδή δε γούσταρα αλλά ήθελα να είμαι και καλή απλά διάβαζα και έγραφα καλά. Εδώ όπως είπα μπήκε λίγο στη μέση η πραγματική ζωή(ο έρωτας, η δουλειά) και κάπου λίγο το έχασα. Σε κπ βασικά μαθήματα μετριοι βαθμοί, 4 εργασίες μόνο(οι 3 υποχρεωτικες) ενώ στην άλλη είχα κάνει καμιά 10ριά μέχρι και υποτροφία επίδοσης είχα πάρει(ευτυχως που ηταν ευκολη γιατι αν ηταν και δυσκολη και δεν τη γουσταρα ή θα τα είχα παρατησει η θα εκανα καμια 7ετια να τελειωσω) και μετανιωνω που δεν πηγα εξ αρχης στη σχολη που ηθελα για να γινω μια υποδειγματικη φοιτητρια όπως τότε. με πιανουν φοβοι:στις πανελληνιες δεν τη δηλωσα γιατι φοβομουν μην δεν τη πιασω(δε θα εμπαινα όντως,αλλα για λιγα μορια),τη θεωρουσα κατι πολυ επιστημονικο-δυσκολο-αχανες για μενα(ενω η σχολη που περασα τοτε τελικα εχει πολυ συγκεκριμενη εργασιακη απασχοληση χωρις πιθανοτητες εξέλιξης). Σκεφτομαι οτι ειμαι μονο 25, αλλα θέλω πολυ να δουλεψω σε αυτο και ας κανω μεταπτυχιακο σε 2-3 χρονια, δεν πειραζει. Το θελω τοσο πολυ που φοβαμαι την αποτυχια, τα εμποδια, τα παντα.Τρεμω στην ιδεα οτι λογω κρισης θα αναγκαστω να δουλεψω στο προηγουμενο πτυχιο μου(το 2ο πτυχιο θελει ψαξιμο, εξειδικευσεις και η επαγγελματικη αποκατασταση οταν ερχεται ειναι αρκετα καλη, αλλα ψιλοαργει οποτε με κατι αλλο πρεπει να βολευτω προσωρινα και ειλικρινα προτιμω να κανω κατι τελειως ασχετο απο το να δουλεψω ιδιωτικα σε που δε μ αρεσει,θα με αρρωστησει, καποιοι και πρωτος ο πατερας μου(φανατικος δημοσιος υπαλληλος) θα με ελεγαν τρελη που δε γουσταρα το δημοσιο αλλα το να το κανω τη συγκεκριμενη δουλεια μεχρι τα 65 μου μου ακουγεται κολαση), επισης τα δυο πτυχια εχουν καποια ελαχιστα κοινα, οποτε ίσως τα ψιλοσυνδυασω στο μελλον.Μετα βλεπω αλλους στα 25 να μην εχουν τελειωσε ακομα μια σχολη και να δυσκολευονται, οποτε παρηγοριεμαι που εχω τουλαχιστον ενα πτυχιο. Φοβαμαι οτι αν και ειμαι στο 'αριστα' αλλά επειδη σε κπ μαθηματα τα πηγα λιγο σκατα και δεν εχω κανει και πολλές εργασιες δε με δεχτουν σε μεταπτυχιακο(θελω ελλαδα και αν δεν τα καταφερω θα φυγω εξωτερικο, αλλα ακομα δεν ειμαι ετοιμη για εξω ουτε οικονομικα ουτε συναισθηματικα), αλλα επειδη το αντικειμενο ειναι αχανες σκεφτομαι να κανω σεμιναρια, εθελοντικες, πρακτικες, ψιλοσχετικες δουλειες για να τα καταφερω. Φοβαμαι μη φτασω 30φευγα και τρεχω με ολα αυτα αλλα το γουσταρω και ειμαι διατεθειμενη να κανω πολλα, μου ταιριαζε απο την αρχη, κανεναν δε θα πρεπε να ειχα ακουσει:απο την αλλη σκεφτομαι:τοση τρελα που δεν τελειωσα μια σχολη στα 22 και την τελειωνω στα 25; νιωθω οτι η ζωη μου φευγει.Μήπως βλεπω το δεντρο και χανω το δάσος;

Αλεξάνδρα!!

26.3.2013 | 23:47
σε σκεφτομαι ολη την ωρα, ο,τιδηποτε και να κανω στο πισω μερος του μυαλου μου υπαρχεις εσυ!!!

http://www.youtube.com/watch?v=qT6XCvDUUsU

(πεστα ρε μεγαλε MOBY)
Εξομολογήσου!
Αφιέρωσε!
Αναζήτησε!