Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
31.12.2014 | 14:55

....

Ποτε θα σταματησω να σε βλέπω στα όνειρα μου? μάτια μου...
31.12.2014 | 14:50

Ο νέος χρόνος...

να σε κρατήσει μαζί του...
Δεν αντέχω να ζεις μέσα μου...
Ας τελειώσει σήμερα.
Να είσαι ευτυχισμένη.
Θα σε αγαπώ και σε αγαπώ πάντοτε...

Ας γίνει ένα θαύμα την ώρα που μετράμε αντίστροφα 5,4,3,2,1...και έτσι απλά και μαγικά να ΜΗΝ με κυριεύσει η παρουσία σου.

Αυτό εύχομαι.
Να μείνεις πίσω.
31.12.2014 | 14:45

Εχω τα ψυχολογικά μου σου λέω, μην με ενοχλείς...

Νιώθω περίεργα, νιώθω μοναχικά κι ας βλέπω τόσο κόσμο....έπρεπε πολύ καιρό να το κάνω να αναθεωρήσω..και τι σημαίνει ότι θα με κάνουν πέρα οι φίλοι μου εγω έχω μάθει ότι οι καλοί φίλοι γίνονται χαλί να τους πατήσεις όχι κιόλας να έχουν απαράδεκτες απαιτήσεις από σένα...απόρω γιατί ο κόσμος νομίζει οτί είναι αλάνθαστος και γενικότερα μπορεί να υποκρίνεται. Φιλίες χρόνων χαλάνε αμέσως, ερωτικές σχεσεις τελειώνουν με ένα κλικ. Δηλαδή εγώ είμαι τόσο ρομαντική που στενοχωριέμαι με κάτι τέτοια ή απλά ανασφαλής όπως θα έλεγαν και κάτι πολύ καλοί, κακά κακοπροαίρετοι τελικά φιλοι. Να είμαι ευτυχισμένη, να νιώθω όμορφα, να γίνονται πραγματα που μου έχουν πικράνει την ψυχούμα μου να βάζω κάτω το εγώ μου, που αλήθεια πιο δύσκολο πραγμα για έναν άνθρωπο δεν υπάρχει αλλά να σε πατάνε κιόλας γιατί είπες να ρίξεις τόπο στην οργή και τελικά να ρίχνεις λάδι στην φωτιά....Μα δηλαδή τόσο θλίψη με νεύρα μαζί την έχω βαρεθεί...Εδώ και 15 χρόνια που με θυμάμαι τα ίδια και τα ίδια...δεν με παιζουν οι φίλες μου μαμά....δεν με αγαπά αυτός μαμά....αυτές οι σκρόφες λένε για μένα μαμά....αυτή η έρημη ελληνίδα μάνα τι κουραστικό τελικά να είσαι μια τέτοια μάνα...που το παιδί της περνάει χαλαρά 11 χρόνια εφηβεία και μετά του έχει μείνει και ένα δύο χρόνια μια κακία μια γκρίνια....Και έρχομαι να αναρωτηθώ αν έχω κανέναν στην ζωή μου που αξίζει να ενδιαφερθώ για κείνον, μάλλον να το θέσω αλλιώς, αν υπάρχει κανένας στην ζωή μου που θα ενδιαφερόταν για μένα. Και δεν λέω αν σπάσω κανά πόδι ή ου μη γένοιτο κάτι πιο δύσκολο...λέω να σκέφτεται ότι δεν έχω νέα της τί κάνει αυτό το παιδί....καλά από γκόμενο ατύχησα παταγογώς..σίγουρα αυτός δεν είναι στην λίστα μου αλλά τέσπα είπαμε οι σχέσεις είναι δύσκολες αλλά και από φίλους τα ίδια σκατά αν εγώ δεν προσπαθούσα, αν εγώ δεν προσπερνούσα διάφορες μαλακίες.

Ναι όμως έρχομαι σε αυτό το σημείο να πω ότι έιμαι στα μέσα μιας όμορφης ηλικίας αλλά επιτέλους εκτελώντας όμορφα χρέη αν και για λίγο..αλλά δεν με αφήνει ο γύρω κόσμος να το απολαυσω και γύρω κόσμος εννοώ τους γύρω μου...συν ότι έχουν όλοι για μένα πάντα ένα επικριτικό ύφος χάρισμά μου και μία καθηλωτική κουβέντα σαν να παίρνω τιμωρία από δασκάλα του δημοτικού..ξέρεις αυτό που νιώθεις οτί μικραίνεις κάτι τέτοιο. Και δηλαδή ο άνθρωπός δεν συγχωρεί τι? Δεν συγχωρεί αν του κάνεις κάτι αν τον κουράσεις επίσης...ρε τι μας λες που γίναμαι όλοι θεοί,εγώ ξέρω ότι μόνο ο Θεός συγχωρεί αλλά και μόνο Αυτός αγαπάει...αα και η μανούλα μας αγαπάει. Αλλά εγώ λέω όταν όλα πάνε στραβά και κάποια στιγμή σταματούν αλλά εσύ νομίζεις πολύ διαφορετικά πράγματα από ότι ισχύει λέγεσαι μαλάκας ή απλα βλάκας...δηλαδή να κάθονται να μιλούν οι ανήδεοι πίσω από την πλάτη μου και εγώ να τους αποκαλώ φίλους μου και να νιώθω και υπερήφανοι που τους έχω στην ζωή μου....Κι από πίσω κάποιος γέλασε με άκουγε να τα λέω αυτά και άρχισαν πάλι να μου λένε οτι φίλους πολλούς δεν έχουμε ότι μόνο η οικογένειά μας μας αγαπάει μας πονάει ξέρεται αυτά που στα λένε και στο κατηχητικό
31.12.2014 | 14:17

enough is enough

Τελευταία μέρα που ανέχομαι τις μαλακίες σου. Τη νέα χρονιά πετάμε ό,τι και όποιον μας κάνει κακό.
31.12.2014 | 14:16

βασανιστική ώρα φαγητού!!!!

Η οικογένεια μου κάνει σχετικά αρκετό θόρυβο όταν τρώμε! Τους το έχω πει με πολλους τρόπους αρκετές φορές αλλά τίποτα! Μ έχουν χαρακτηρίσει επικριτική π μπορεί κ ν είμαι αλλά δεν αντέχεται άλλο!
31.12.2014 | 14:06

Κρυστἀλλω

θἐλω να σου ευχηθώ απο δώ ,ότι πιο όμορφο , μια πανέμορφη χρονιά,ευτυχία , χαρά και χαμόγελο.....πανάθεμα με είσαι πανέμορφη σαν νεράιδα...μακάρι έτσι να σε βλέπει το αγόρι σου και να σε σέβεται και να σε αγαπάει

εγώ δεν θα τολμήσω να σου μιλήσω για το πως νιώθω οταν σε βλέπω εμπρός μου,προτιμώ να χάνομαι στο ψέμμα και την καλησπέρα, είσαι ενα άπιαστο όνειρο για εμένα,δεν είμαι ο άντρας που θα μπορούσε να σε έχει αγκαλιά......ρημάδα ζωή και τύχη.......

ταξίδι είσαι βρε κορίτσι..ταξιδι ολάκερο η ματιά σου πανάθεμα με....ολόκληρος μαντράχαλος παραμονές πρωτοχρονιάς δακρύζω... ααααααήντε γεια μας.... https://www.youtube.com/watch?v=sliaSXxnNcg με ενα μακάρι και ενα γιατί θα πεθάνω
31.12.2014 | 13:36

Ειμαι τεμπελα

Βαριεμαι να διαβασω δν βρισκω κανενα ενδιαφερον..
Φετος δινω και γω αναισθητη..Διαβαζω σε κανα τεστ διαγωνισμα ετσι να παρω κανενα βαθμο..
Δεν ξερω που θα περασω..Αν περασω..
Νυσταζω συνεχως..
Βαριεμαι να σηκωθω να φαω μερικες φορες και δεν τρωω καθολου.
Το μονο πραγμα που μαρεσει ειναι να ακουω μουσικη και να καθομαι..
Νομιζω ειμαι υπερβολικα τεμπελα και θελω συμβουλες..
Δεν μπορω αλλο πιεση και δν ειμαι αξια να βαλω τιποτα σε προγραμμα..
31.12.2014 | 13:35

στεναχωριεμαι και ντρεπομαι

για τους αστεγους και τα αδεσποτα που θα πεθανουν απο το κρυο σημερα στην αθηνα. και μεις δεν κανουμε τιποτα γι αυτο
31.12.2014 | 13:21

201...5

Ανοίγεις τα μάτια. Είναι η τελευταία μέρα του χρόνου. Ενός χρόνου που σε πήγε στα πιο ψηλά και στα πιο χαμηλά. Μόνη σου τα κατάφερες και τα δυο, το ξέρεις πια. Προσπαθείς να θυμηθείς κάποια παραμονή πρωτοχρονιάς που να έχεις περάσει πραγματικά καλά. Προσπαθείς. Είναι πολλά χρόνια πίσω. Πάρα πολλά. Τότε που η νεότητα ήταν γεμάτη φίλους, αγκαλιές και τρέλα. Τότε που στο γνωστό μπαρ των Εξαρχείων μαζευόσασταν όλοι μαζί με διάθεση για γλέντι, άσχετα απ' το αν άλλαζε ο χρόνος ή όχι. Κι ύστερα, έφυγες με εκείνον τον άντρα που για τότε ήταν ότι σε γέμιζε κι ότι δεν σου έφτανε. Με ένα δανικό αυτοκίνητο σε πήγε κάπου στη θάλασσα. Κάνατε έρωτα και σας πήρε ο ύπνος αγκαλιά. Το πρώτο ξημέρωμα του χρόνου ήρθε πριν το καταλάβεις. Αγχώθηκες για την ώρα μα γελούσες κι ήσουν ευτυχισμένη. Όλα άλλαξαν από τότε. Εκείνος ο άντρας δεν ζει πια. Κι εσύ έχεις γίνει μια άλλη. Περάσαν τα χρόνια. Τώρα δεν υπάρχει κανείς. Ούτε άντρας. Ούτε δανικό αυτοκίνητο. Ούτε θάλασσα. Μόνο μια άχαρη παραμονή πρωτοχρονιάς που θα περάσεις πάλι με τον γνωστό τρόπο. Τουλάχιστον δεν είναι η χειρότερη, σκέφτεσαι. Γιατί η χειρότερη πέρασε πριν λίγο καιρό χωρίς καν να τη θυμάσαι. Τότε που ο άντρας που παντρεύτηκες σε πέταξε έξω απ' την ζωή σου για τα δικά του άρρωστα βίτσια. Κι ύστερα ήρθε η περσινή παραμονή, η πρώτη χωρίς τον πατέρα σου. Σκέφτεσαι πως ίσως χρειάζεσαι λίγη ηρεμία. Πως δεν πειράζει που δεν βγαίνεις, που δεν γλεντάς, που δεν κάνεις όπως άλλοι. Δεν είσαι κοριτσάκι πια. Κι ούτε έχεις παιδιά για να προσποιείσαι μπροστά τους πως όλα είναι καλά. Ίσως δεν θα έπρεπε να κρύβεις τις πληγές -κρύβονται εξάλλου; Μα μια αγωνία υπόγεια σε κάνει να θέλεις να καλύψεις τις πληγές με καινούργια ολάνθιστα λουλούδια, να ξορκίσεις το παλιό, να φύγει επιτέλους, όχι ο χρόνος μα όλη εκείνη η αίσθηση της ήττας. Ας γίνει κάτι όμορφο επιτέλους. Όχι απ' αυτά που μόνη σου είσαι ικανή να φτιάξεις, όχι, απ' αυτά που έρχονται απ' έξω, απ' αυτά που δίνονται σαν δώρα εκεί που δεν το περιμένεις, απ' αυτά που σε κάνουν να νιώθεις καλά έστω κι αν δεν έχεις λύσει τίποτα ακόμα στην ζωή σου.

Κλείνεις τα μάτια. Είναι η τελευταία μέρα του χρόνου. Αυτού το χρόνου που γνώρισες εκείνον δίπλα στον - κι όμως εκείνος πιο φοβισμένος από σένα έκανε πίσω. Αυτού του χρόνου που ζήτησες βοήθεια για να δεις πως δεν υπάρχει κανείς. Αυτού του χρόνου που εσύ προσπάθησες κι ας γκρίνιαζαν οι άλλοι. Αυτού του χρόνου που όλοι είδαν πόσο δυνατή είσαι. Κι ας είσαι μόνη. Θέλεις να βγεις στην πόλη να κάνεις μια βόλτα. Μα έχει κρύο και φοβάσαι πως η μοναξιά σου θα είναι περισσότερο αισθητή από κάθε άλλη φορά. Πως το παράπονο στα μάτια σου θα είναι πιο έντονο. Θέλεις να πιστέψεις πάλι σε κάτι. Μα κουράστηκες να ψάχνεις μέσα σου την ελπίδα και την αλλαγή. Το φως που θα συντρίψει το σκοτάδι. Δεν υπάρχει όμως άλλη λύση, και το ξέρεις. Εσύ άλλαξες. Ας αλλάξει επιτέλους κι ο χρόνος...



......


31.12.2014 | 12:20

φοβαμαι

εκει που βαδιζουμε μαζι...αρχιζω να σε ερωτευομαι πολυ, να κολλαω τερμα.και νομιζω πως εσυ δε νιωθεις το ιδιο.δεν ξερω αν δεν εκφραζεσαι ή αν δεν νιωθεις το ιδιο.φοβαμαι
31.12.2014 | 11:57

Νέος χρόνος - νέα αρχή

Συνεχώς διαβάζω κείμενα με τόσο θλιβερό και πληγωμένο περιεχόμενο. Ένας νέος χρόνος σχεδόν έχει φτάσει κι εμείς συνεχίζουμε και σκεφτόμαστε τα ίδια και τους ίδιους. Αυτούς που μας πλήγωσαν,αυτούς για τους οποίους προσπαθήσαμε πολύ ενώ αυτοί ίσως και καθόλου. Αυτό λοιπόν που θα προσπαθήσω εγώ προσωπικά γι'αυτήν την νέα χρονιά, όσο εγωιστικό και άσχημο να φαίνεται, είναι να κρατάω μικρό καλάθι για τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μου, να μην ενθουσιάζομαι με το κάθε τι που μετά θα με ρίξει απότομα απ'το όμορφο συννεφάκι μου και πάνω απ'όλα να μην χάνω την ελπίδα μου για το να βρω κάποιον που όλα αυτά τα οποία έχω μέσα μου θα μπορέσει να τα εκτιμήσει.
31.12.2014 | 11:54

Καθε φορα..

Καθε φορα που πεθαινει καποιος δικος μ ενας ανθρωπος η ενα κατοικιδιο μ εγω ποναω.. ποναω τοσο πολυ.. δε μπορω να το δεχτω με τπτ.δε δεχομαι τον θανατο ειδικα τον ξαφνικο σαν τον χθεσινο.εκει που δε το περιμεναμε.κ κρατησε τοσο λιγο καιρο.Κ μεις μενουμε πισω κ περιμενουμε να προσπεραστει απο τη σκεψη μας η απλα να στεγνωσουν τα δακρυα..κ ειναι τοσα πολλα.. σημερα λοιπον που ειναι τετοια γιορτινη μερα εγω απλα περιμενω.. να περασει κ αυτο..Ποναει ομως..
31.12.2014 | 11:30

....

Χθες την συνάντησα, χωρίς να είναι προγραμματισμένο και μιλήσαμε για λίγη ώρα. Όσο μου μιλούσε, ήθελα να την ζουμπήξω στα μάγουλα, να την σφίξω στην αγκαλιά μου και να την γεμίσω φιλιά. Έτσι, να ζεσταθούμε λίγο. Καλή χρονιά σε όλους.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ