Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
13.11.2014 | 16:14

Ζω μηχανικά...

Το τελευταίο διάστημα κάνω 2 δουλειές για να μπορέσω να τα βγάλω πέρα και όσο γίνεται να βοηθάω και εγώ στο σπίτι...
Δεν έχω όμως κάποιο σημαντικό ενδιαφέρον στην ζωή μου, και δεν εννοώ μόνο κάτι ερωτικό..αλλά και φίλους να συζητήσουμε να αράξουμε κτλ..Γενικά να πούμε μια μαλακία .!!
Όλες οι παρέες μου είναι μακριά ...
Όσο για το ερωτικό κοντεύω να ξεχάσω τι είναι αυτό,προφανώς δεν έχω κάτι,ούτε φλερτάρω ..ούτε τίποτα..

Οπότε ζω μηχανικά.......
(Κοπέλα 25)
13.11.2014 | 16:13

Ξέχασα...

...ότι υπάρχει και αυτό! Δε φοράω φακούς έξω μπας και δω καμιά που να σου μοιάζει. Αποτυχία. Και τυφλός να ήμουν, είσαι εσύ.

Με ακούς?

Είσαι εσύ.
13.11.2014 | 16:12

Δεν ξέρω τι να κάνω...

Γειά σας, είμαι τρίτη λυκείου και από πάντα πίστευα ότι ήθελα να σπουδάσω ιατρική. Σαν επάγγελμα με εξιτάρει πολύ.. Θέλω να πάω στους γιατρούς του κόσμου και γενικά να ασχοληθώ με τον εθελοντισμό αλλά σχετικά με την ιατρική. Η ιατρική σαν επάγγελμα με ελκύει πάρα πολύ! Όμως έχω χοντρό θέμα με την αποστήθιση. Την σιχαίνομαι. Σκέφτομαι πολύ πιο θετικά και όχι θεωρητικά. Τα μαθηματικά τα αγαπάω όπως και την φυσική! Οπότε σκέφτομαι ότι ίσως να μου ταίριαζε πιο πολύ κάποιο πολυτεχνείο πάρα η ιατρική, και δεν ξέρω τι να επιλέξω! Από την μία σκέφτομαι ότι μου αρέσει πολύ η ιατρική σαν επάγγελμα και θέλω να γίνω γιατρός αλλά ότι δεν θα μπορέσω να τελειώσω την σχολή λόγω αποστηθισης, και από την άλλη ότι το πολυτεχνείο έχει μαθήματα στα οποία έχω κλίση και ο μηχανικός σαν επάγγελμα μου αρέσει αλλά καμία σχέση με την ιατρική! Αν μπορούσα να τα συνδυάσω κάπως θα ήταν το καλύτερο. Γενικώς δεν ξέρω τι να επιλέξω και έχω πελαγώσει!
13.11.2014 | 15:56

τι παιζει επιτελους;

Χωρισα με την σχεση μου (5μιση χρονια με ενα μεγαλο «διαλειμμα» πριν ενα χρονο), πριν δυο μηνες. Χωρισαμε τυπικα λογω των υποχρεωσεων. Ουσιαστικα γιατι (εγω τουλαχιστον), δεν εβλεπα πια σε αυτον τον ερωτα που ζητουσα να εχει για μενα. Τα γεγονοτα εγιναν τοσο γρηγορα, αυτον βρηκε μια κοπελα που του αρεσε ευκολα (οντας απο παντα γοης). Εγω παλι, σαν ανοητο κοριτσακι γυρισα πισω σε εναν παλιο ερωτα, μικρο αλλα οτι πιο δυνατο ειχα (και εχω) νιωσει στη ζωη μου. Ειχα πληγωθει, προδοθει και πονεσει πολυ για αυτον τον χαζοερωτα στο παρελθον αλλα γυρισα..
Τα πραγματα δεν πηγαν καλα ουτε για μενα με τον "ερωτα" αλλα ουτε και για τον πρωην μου, καποια στιγμη βρεθηκαμε μαζι, για μια βδομαδα αγαπηθηκαμε (?) και παλι, ομως δε βγηκε.. πισω παλι στα ιδια... αλλα πολλες φορες τον πιανω να με κοιταει με παραπονο και ματωνει η καρδια μου
13.11.2014 | 15:23

!!!

Εσυ εισαι εγκεφαλικος τυπος κι εκεινος ...καμμενος εγκεφαλικως το ξερεις οτι εχω δικιο!!! Θα εχει πολυ πλακα η κουβεντα σας ε??? Μετα το"να σου πω κατι?" δεν εχει τιποτα σοβαρο να πει το ξερω και το ξερεις :)
Δυο κατηγοριες επεσες...ακου με , δεν ξερεις τιποτα εσυ!!! Και το χειροτερο...Δεν υπαρχει επιστροφη ποτε πια! Αντε καλανα περνας!
13.11.2014 | 15:16

ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ

Ξυπνάω 4 το μεσημέρι και περιμένω να πάει 6 το πρωί για να κοιμηθώ.Στο ενδιάμεσα δεν (έχω όρεξη να) κάνω απολύτως τίποτα.Ούτε μουσική δεν ακούω πλέον.Μάλλον κάτι πάει στραβά...
13.11.2014 | 15:08

παντρευτηκα εναν ανωριμο ..


μαμακια, ευατουλη, νάρκισσο, νταή και κατά πως δειχνουν τα σημάδια άπιστο..





καλα να παθω ο μ....ας ..
13.11.2014 | 14:57

ΔΙΑΣΗΜΟΙ.!!

Εχω να εξομολογηθω οτι μ'αρεσει παρα πολυ να βλεπω διασημους απο κοντα!! πηγαινω οσο πιο συχνα μπορω σε θεατρα(ειδικα πρεμιερες) για να τους βλεπω. :p
13.11.2014 | 14:41

30...

Κλεισμένα 30.
Κοιτάω μόνο να είμαι καλά ,να έχω μια εργασία και να είμαι χαρούμενη..
Θέλω συντροφικότητα, να είμαι με κάποιο παλικάρι, να υπάρχουν αισθήματα αλλά σχεδόν ποτέ δεν έχω φανταστεί τον εαυτό μου να έχω δικιά μου οικογένεια... Δεν ξέρω, ίσως να μην έχει βρεθεί ο κατάλληλος για να μου ξυπνήσει το μητρικό ένστικτο.. Μου αρέσουν τα παιδάκια και θα ήθελα κάποια στιγμή να αποκτήσω αλλά φρικάρω στην ιδέα ότι η ζωή μου θα περάσει σε άλλο επίπεδο με περισσότερες ευθύνες...
Ακούω για άνδρες που είναι στην ηλικία των 30 και λένε ότι είναι μια καλή ηλικία να δημιουργήσουν οικογένεια (αν φυσικά έχουν τις βάσεις για μια οικογένεια, δλδ. μια σταθερή εργασία πχ.) και σκέφτομαι πως αν είναι μια καλή ηλικία για των άνδρα τα 30 για την γυναίκα τα πόσα είναι; Μάλλον μικρότερη ηλικία άρα εγω έχω καεί;
Με βοηθάει και το παρουσιαστικό μου και η φατσούλα μου να φαίνομαι μικρότερη και το ''εκμεταλλεύομαι'' κατά κάποιον τρόπο λέγοντας πως ''μικρή είμαι ακόμα'', που φυσικά και ΔΕΝ είμαι μικρή...
Δεν θέλω να γυρνάω δεξιά-αριστερά ή να έχω πολλούς εραστές ή να κάνω την ζωή μου.. Θέλω συντροφικότητα, να είμαι με κάποιον άνθρωπο το ξαναλέω αλλά απο την άλλη έχω και την ησυχία της μοναξιάς μου...

Τώρα που το ξαναδιαβάζω νομίζω πως τα έχω κάπως μπερδεμένα στο μυαλό μου, δεν ξέρω.. Ελπίζω να καταλάβατε τι εννοώ.
13.11.2014 | 14:39

τύχη ή ατυχία;

Εδώ και ένα μήνα προσελήφθη σε μια εταιρεία. Επιτέλους δουλειά!
Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας μου κάνει τα γλυκά μάτια, με γδύνει με τα μάτια του, κοιτάει σα λιγούρης και με φέρνει σε δύσκολη θέση. Φοβάμαι αυτό που θα ακολουθήσει..
13.11.2014 | 14:35

Οι ελκυστικες κοπελες

Οταν βγαινω εξω βραδυ και βλεπω κοριτσια στο λεωφορειο, στο μετρο, στο δρομο, ντυμενες λες και βγηκαν στην πασαρελα και βαμενες ομορφα και ισως με πολυ κοπο, πλεον δεν εκπλησσομαι. Θυμαμαι καποτε οταν ημουν μικροτερος, εμενα και εγω παγωτο, οπως οι αντρες που τους αποκαλουνε 'λιγουρια', στη θεα μιας ομορφης και προσεγμενης κοπελας.
Και τωρα μεγαλος δεν ειμαι, ισως απλα πιο εμπειρος και ωριμοτερος. Στα 27 μου βγαινω στην πολη και δε συγκινουμαι πια τοσο ευκολα, τουλαχιστον ετσι νομιζω.
Χτες βραδυ ομως εκανα μια παρατηρηση στον εαυτο μου: Τα ματια μου πια πηγαινουν στις κοπελες που φαινονται πιο συνεσταλμενες, που ειναι αβαφες, 'απεριποιητες', που γυριζουν απο τη δουλεια ταλαιπωρημενες. Ουτε εγω ξερω γιατι αλλα βρισκω μεγαλυτερη 'ειλικρινεια' στην οψη τους και την ομορφια τους.
Τελικα για μενα, το ομορφο βαψιμο δε σημαινει ομορφο προσωπο.
13.11.2014 | 14:25

'Εφυγα κι εγώ

Εσείς που φύγατε από τη χώρα, για μια αξιοπρέπεια, για μια καλύτερη ζωή, για πείτε μου, πώς απαλύνεται ο πόνος στις σκοτεινές, κρύες, όμορφες μα ξένες πόλεις? Η μοναξιά? Το αίσθημα του ξεκρέμαστου?

13.11.2014 | 14:14

ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ

"Γιατί να χρησιμοποιήσω προφυλακτικό; Δεν με εμπιστεύεσαι;"
Κάτι τέτοιο διάβασα σε μια εξομολόγηση, αν δεν κάνω λάθος.

Άραγε είσαι 1000% βέβαιος ή βέβαιη, οτι ο ή η σύντροφος σου είναι πιστός/ή;;;;;;;;; Και καλά τώρα. Πρίν ήξερες πού το "έβαζε;" Μάλλον όχι... Το σώμα είναι δικό σου, κάν' το ότι γουστάρεις, αλλά τον επόμενο ή την επόμενη δεν έχεις κανένα δικαίωμα να τον/την καταστρέψεις.

Για την ώρα, είμαι μόνος και όταν μου "σηκώνεται", ρίχνω ενα παλαμοσεϊκερ και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Αλλά αν προκύψει κάποια μαντάμ, το "σκουφί" πρέπει να μπεί και ας ξενερώσει. Μπορεί να φαίνομαι γραφικός, ίσως και μη απελευθερωμένος, αλλά για μια κ***λα, δεν θα ήθελα να μπώ στο νοσοκομείο ή χειρότερα στο χώμα.

Επί της ευκαιρίας, να πώ ένα "μπράβο" στην ιερόδουλη που επισκέφθηκα, όταν υπηρετούσα στο στρατό, η οποία μου το ξεκάθαρισε, ενώ είχαμε τσιτσιδοποιηθεί και οι δυο: προφύλαξη αλλιώς μόνο κοιτάς! Μ***κας ήμουν, και με μονωτική ταινία, θα το τύλιγα!!! Χώρια οτι αυτη ήταν ένα 22χρονο πιπίνι, άλλο πράμα! :P




ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ