Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
21.5.2018 | 14:19

ψυχολογος

Σημερα το απογευμα εχω ραντεβου με ψυχολογο.Δυστυχως δεν μπορω μονος να λυσω ορισμενα θεματα.Χρειαζομαι βοηθεια και δεν ντρεπομαι πια για αυτό.
21.5.2018 | 13:50

Σε κάποιες γυναίκες

θέλω πραγματικά να τους πω "Μπορείς και μόνη σου".

Βλέπω/ακούω γυναίκες που έχουν εμμονή να είναι σε σχέση, να έχουν κάποιον. Κάποιον=όποιον να 'ναι. Γιατί ρε κούκλα;

Μπορείς και μόνη σου. Ίσως δεν θες, αλλά μπορείς. Οπότε κάντο μέχρι να βρεις κάποιον που σου κάνει. Δεν είναι υποτιμητικό για τον εαυτό σου να συμβιβάζεσαι με τον πρώτο τυχόντα που δεν έχει τις προδιαγραφές που θες -όποιες κι αν είναι αυτές- μόνο και μόνο για να μην είσαι μόνη σου;

Έτσι ξεκινούν οι αποτυχημένες σχέσεις, έτσι αρχίζουν οι αποτυχημένοι γάμοι: από ένα συμβιβασμό που δεν είσαι διατεθειμένος στην πραγματικότητα να κάνεις.
21.5.2018 | 12:26

Εγώ λέω

πως όποιος δυσκολεύεται να δέχεται είναι γιατί δε γουστάρει και να δίνει.
21.5.2018 | 12:21

Κορίτσια

εγώ σας διαβάζω που κλαίτε και είσαστε απελπισμένες και θέλω να φύγω τρέχοντας και εσείς πιστεύετε πως έτσι θα σας βρει ο μεγάλος έρωτας. Δεν έχω πλησιάσει γυναίκα σε όλη μου τη ζωή που φαινόταν απελπισμένη και δεν πιστεύω να είμαι ο μόνος. Κλαίω κάθε βράδυ γράφει η μια, κλαίω γιατί χρειάζομαι μια αγκαλιά λέει η άλλη, κλαίω με το μαξιλάρι αγκαλιά γράφει η τρίτη. Και μόνο που τα διαβάζω αρρωσταίνω.
21.5.2018 | 12:06

Συνελθε επιτέλους, δε σ αναγνωριζω εαυτε μου.

Σοβαρος εσύ, ντροπαλή εγώ, το χάσαμε.
Κάτι ματιές που με έκαιγαν ολόκληρη. Τώρα πουθενά τα μάτια σου. Εξάλλου, αν ένιωθες κι εσύ κάτι, θα με αναζητούσες.
Καλύτερα να συνεχίσουμε την ήσυχη ζωή μας... στην ηλικία μας δεν είμαστε για ερωτες, σωστα; Τα πάντα σε κουτάκια, κρίμα να τα μπερδεψουμε, μια ζωη μας πηρε να τα τακτοποιησουμε. Αλλα για εσενα, αν και ξενερωτη, μπορεί και να τα ξαναφτιαχνα ολα.
21.5.2018 | 11:44

Από μια 17χρονη

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς οι νέοι που αποφοιτούν από το σχολείο στις μέρες μας δεν μπορούν να συζητήσουν για την διεθνή και εγχώρια επικαιρότητα; Πώς είναι δυνατόν να αγνοούν βασικά ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας και όταν προσπαθείς να συζητήσεις για κάτι που αφορά την πολιτική ή την κοινωνία σε λένε βαρετό και ξενέρωτο.
Οι νέοι έχουν χάσει την Ελπίδα τους και το κύριο χαρακτηριστικό τους, την επιθυμία για αλλαγή και επανάσταση. Το μόνο που τους απασχολεί είναι να φτάσουν τον στόχο τους με την λιγότερη προσπάθεια και αυτός ο στόχος δεν είναι άλλος από την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Είναι θύματα του συστήματος που ευνοεί τους παπαγάλους γιατί αυτό είναι που βολεύει τους "ισχυρούς".
21.5.2018 | 11:44

Κακός θείος Vol 2

Το θέμα με τον αδερφό του πατέρα μου είναι πως ο ίδιος και η οικογένειά του πάντα εμπλέκονται σε όλα. Από μικρή θυμάμαι να κάνουν τα πάντα για να με επισκιάζουν, να με κρίνουν και να με κάνουν να νιώθω τρομερά άσχημα (σαν τη φτωχή συγγενή).
Δεν μπορώ λοιπόν να τον αγνοήσω αν έρθει στον γάμο μου. Θα αναμειχθεί σε όλα και θα τραβάει την προσοχή πάνω του. Μπροστά στους άλλους μοιάζουν οι ιδανική οικογένεια που μας αγαπάνε, ενώ έχουν κάνει τρομερά πράγματα σε εμένα και την οικογένειά μου.
Όπως ξανά είπα, ο πατέρας μου τον στηρίζει και αυτό με πληγώνει τρομερά.
Δεν θέλω να περάσω αυτή την περίοδο και την ημέρα του γάμου με αυτούς πάνω από το κεφάλι μου να το παίζουν καλοί, να μου χαλάνε κάθε στιγμή με την κριτική τους και να είναι ενεργό μέρος της προετοιμασίας (είτε θέλω είτε δεν θέλω).
Θέλω πραγματικά να με βοηθήσετε και να μου πείτε τι να κάνω.... Πάντως δεν μπορώ να τους αγνοήσω αν έρθουν. (Θα μένουμε στην ίδια αυλή όταν έρθουν για εκείνη την περίοδο, μιας και μένουν στο εξωτερικό και δεν έχουν άλλο σπίτι στην Ελλάδα).
21.5.2018 | 11:43

Η μπάρα διάθεσης

Αν υπάρχει μια μπάρα διάθεσης, όπου τέρμα αριστερά είναι η ευτυχία, στην μέση είναι η μεσαία διάθεση και δεξιά η κακοκεφιά, τότε βρίσκομαι μονίμως στην μέση τα τελευταία 2 χρόνια. Στην μέση διαρκώς και ο δείκτης τρεμοπαίζει προς την δεξιά πλευρά, ενώ οι φορές όπου πηδάει προς τα αριστερά είναι λίγες και με πολύ μικρή διάρκεια.

Αποτέλεσμα είναι να έχω μια νερόβραστη διάθεση. Ένα γκρίζο σύννεφο πάνω από το κεφάλι μου. Έχω σταματήσει να το παλεύω και να στεναχωριέμαι για αυτό, το έχω αποδεχτεί. Δεν με εκπλήσσει τίποτα πια, κυριαρχεί μια γενική αδιαφορία, αδιαθεσία, η δυσαρέσκεια είναι πάντα έτοιμη να ξεπροβάλλει, και το μυαλό μου συχνά απασχολείται από την σκέψη ότι οι ώρες της ζωής μου περνούν και χάνονται, δίχως πρωταγωνιστής σε αυτές να είναι ένα πιο θετικό συναίσθημα. Κάποτε είχα καλή διάθεση.

Όσο για τις στιγμές ευτυχίας, αυτές είναι σαν σπίθες. Ζωντανές και σύντομες, ανυπομονώ όταν πρόκειται να ζήσω μια. Και την ζω όταν έρχεται, όσο μπορώ, όμως μετά ο δείκτης επανέρχεται στη μέση.

Εγώ το έχω προκαλέσει αυτό στη ζωή μου.
Είναι από αυτές τις καταστάσεις όπου γνωρίζεις το πρόβλημα, γνωρίζεις την λύση και δεν χρειάζεται να το συζητήσεις. Ξέρεις τί θα ακούσεις.''όσο και να του το λες, αν δεν το πάρει απόφαση από μόνος του δεν θα το κάνει.''

Είναι θέμα κακού εαυτού, θαρρώ.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ