Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
24.2.2018 | 07:42

Κουβεντα

Τι συμβουλή θα δίνατε στον εαυτο σας αν ησασταν 30 χρονών? Τι λάθη θα αποφευγατε και για τι θα τολμουσατε?
24.2.2018 | 07:33

Ερωτες μου αληθινοι

Μου λείπουν τα ανηψακια μου..Κωστάκη αποστολακη λευτερακη..ειστε η ζωη μου οληηηηη!!! Μια τρελοθεια!!
24.2.2018 | 07:31

Τοιχος

Αναπληρωτρια δασκαλα...γνώρισα εκεινον περυσι.τον αγαπησα.δευτερη χρονια φετος δηλωσα να ερθω παλι στο τοπο του.με χωρισε γιατι μου ειπε οτι ειμαι πιεστικη κουραστική..νιωθω μόνη με μια αξοδευτη αγαπη. .δεν ξερω τι να κανω. .δεν εχω φιλες δεν βγαινω Μήπως τον πετυχω..μονο αγαπη ειχα για αυτον και με πονεσε πολλες φορες...ποσο ηλίθια ειμαι που ακομα τον σκεφτομαι με τα πιο αγνα συναισθήματα που μπορεί να υπαρχουν?
24.2.2018 | 07:27

Οριστε?

Ερώτηση προς άντρες...Όταν ο φιλος σου που είστε ενα μιση μηνα μαζι σου λεει "σ'αγαπάω" τι σημαινει?μονο εμενα μου φαινεται παραλογο? Οκ φαινεται ερωτευμένος .ομως δεν γινεται να με εχει αγαπησει σε ενα τοσο συντομο χρονικο διαστημα.. Πώς το βλέπετε?εγω του λεω ειναι νωρις για να με αγαπας και νευριάζει και μου λεει "αν δεν θελεις φυγε εγω σ αγαπάω" ...what the fuck?
24.2.2018 | 07:23

Τωρα τι?

Να σας πω και εγω το δικό μου προβληματισμο! Με τον φιλο μου γνωριστηκαμε πριν δυο μηνες..δεσαμε πολυ απο την αρχη και φαινεται οτι ειναι άνθρωπος που αξιζει..μπορω να πω οτι αν και μακρια μια ωρα απο τον τοπο μου ειναι διπλα μου σε ολα..με στηριζει και απο οσο δείχνει κανει όνειρα για μας..εχει ομως ενα κακο..εχει πολλους φιλους με τους οποίους βγαινει καθε Παρασκευή κ σαββατο και γυρνάνε 6 η ωρα το πρωι κ 7... οι ηλικιες μας είναι 28 κ οι δυο. Δεν ζηλευω που θα βγει , με στεναχωρεί απλα να μην ξερω τι κάνει..ως εκείνη την ωρα.. πινει αρκετα κ το βλεπω οταν βγαινουμε κ μαζι..θα μου πεις εχε του έμπιστοσυνη ομως εγω δεν μπορω αμεσως να νιώσω εμπιστοσύνη.θελει χρονο πολυ...επι της ουσιας...τι μπορω να κανω?να του πω μην βγαίνεις? Ξερω κοπελες που βάζουν ορια στους συντρόφους τους.. εγω δεν ειμαι ουτε ημουν πιεστική στις σχεσεις μου αλλα στη περίπτωση αυτη κάπου χανω τη μπαλα.. προχθες μου έστειλε 8 η ωρα οτι μολις ξαπλωσε.....ποια ειναι η γνωμη σας? Δεν μπορω να τον απομακρυνω απο τη παρεα του αλλα φοβάμαι οτι πίνει και ισως γίνεται πιο εξωστρεφης και διαχυτικος..
24.2.2018 | 07:21

Δεν πάω καλά.

Γιατί να τον αγαπάω αφού δεν είναι αμοιβαίο; Μου λείπει αφόρητα!!! Ξέρω ότι τον έχω εξιδανικεύσει... τον αγαπάω όμως!

Φύγε από το μυαλό μου. Φύγε. Αρκετή ζημιά μου έκανες!
24.2.2018 | 02:04

Ελέφαντας από αμίαντο

Νιώθω σαν ελέφαντας από αμίαντο.



Είμαι πολύ νωθρός, τεμπέλης, κοιμάμαι γύρω στις 18 ώρες κάθε μέρα. Δεν έχω όρεξη για τίποτα. Δεν εχω νοημα ζωης. Με σηκώνουν με το ζόρι οι γονεις μου, κάθομαι μισή ώρα ξύπνιος και μετα πάλι πέφτω για ύπνο. Γιατί δεν έχω όρεξη για τίποτα. Είμαι φοιτητής και δεν πατάω στη σχολή μου εδώ και χρόνια, χρωστάω δε τα άπειρα μαθήματα. Πλακωνομαι στους καφέδες κάθε μέρα (ως και 4 την ημέρα) για να ξυπνήσω λιγάκι, αλλά πάλι τίποτα. Μπορώ να πιω και δυο καφέδες στις 3 τη νύχτα και να με πιάσει ύπνος στις 4. Δεν έχουμε και καλη θερμανση στο σπιτι, σκοτεινιάζει και πιο νωρίς τώρα το χειμώνα...

Όταν πάω να διαβάσω νιωθω ένα τεράστιο βάρος. Νιώθω ότι εχω ένα ολοκληρο Έβερεστ να ανέβω αλλά τα ελεφαντινα πόδια μου δε με βαστάνε. Φυσικά δεν έχω κανένα φίλο ούτε έστω για ένα καφέ το μήνα. Και ούτε αυτό με απασχολει. Δε βρίσκω κανενα ενδιαφέρον στους ανθρωπους. Ούτε στα ζώα, τη φύση, την τέχνη, τον αθλητισμό, το φαγητό, το σεξ. Εχω κάνει πολλές προσπάθειες με το σκεπτικο ότι τρώγοντας έρχεται η όρεξη, αλλά επί ματαίω. Πλεον δεν εχω διαθεση ούτε κουράγιο για τίποτα. Και μέχρι τώρα μήτε εξωθεν μου εχει έρθει. Και τα χρόνια περνούν...

Πέρασα και καταθλιψεις και τα λοιπά πριν χρονια, αλλά τώρα δεν έχω κατάθλιψη. Δε σκέφτομαι ότι είμαι άχρηστος ή ανίκανος ή ότι δεν αξίζω η ότι καλύτερα θα ήταν να πεθάνω και τα λοιπά που σκεφτόμουν όταν ήμουν άρρωστος. Ο ψυχίατρός μου συνηγορεί επ αυτού. Απλά νομίζω ότι δεν έχω κίνητρο, ορεξη για ζωή, δεν έχω κανένα λόγο να κάνω όνειρα. Δεν έχω και λόγο να μένω ξυπνιος.

Δεν ήμουν πάντα ετσι. Διάβαζα παρά πολύ μέχρι και τα 18, οπόταν και πέρασα ιατρική και έπειτα δεν είχα κάποιον άλλο λόγο να συνεχίσω. Σαν να κλαταρε το σύστημα... Τα έδωσα όλα ως τα 18 μου και μετά αφέθηκα, επαναπαυτηκα, παραιτήθηκα ίσως; Όση ορεξη για διάβασμα και ταξίδια και ζωή είχα μέχρι τότε, άλλη τόση και παραπάνω νωθρότητα έχω έκτοτε. Έπειτα δεν έχω συναισθήματα. Παγερή νωθρότητα. Σκέτο κορμί χωρίς ψυχή.
Τρώω ενα γεύμα την ημέρα, αφού δεν καίω σχεδον καθόλου θερμίδες μες στη μέρα. Τουαλέτα πάω σπάνια.

Γενικά δεν αντλώ ευχαρίστηση από τίποτα. Ούτε από κάποιο έργο που ολοκλήρωσα ούτε από υλικές και πνευματικές απολαύσεις, ούτε από ταξίδια ούτε από ταινιες ούτε από τίποτα. Ανηδονια. Έχω ξεκινήσει κατά καιρούς διάφορες δουλειες και δραστηριότητες μηπως και μπω σε κάποιο πρόγραμμα και βρω νόημα, αλλά τίποτα. Αδιαφορία, ανία, κατατονία, λήθαργος. Συν του ότι τις βασικες βιολογικές μου ανάγκες τις έχω εξασφαλισμένες, οπότε ούτε το ένστικτο επιβίωσης δε με κινητοποιεί.
Δε με εμπνεει τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, δε μου αρέσει τίποτα... Τίποτα σημαντικό. Ζω(;) μονάχα εν ψυχρώ.

Και αναρωτιέμαι: Μήπως τελικά είμαι (έστω εν μέρει) ελεύθερος; Μήπως, αν υποθέσουμε ότι η ζωή χαρακτηρίζεται από συνεχή προσπάθεια για εκπλήρωση αναγκών, ακολούθως η ελευθερία συνεπάγεται και έλλειψη ζωτικότητας; Ποιός άντεξε έστω και μια στιγμή ελευθερίας να μου απαντήσει;
Ο,τιδηποτε σκεφτείτε πείτε το παρακαλώ. Μήπως και με ξυπνήσει λίγο, μήπως και βρω κάπου νόημα. Επίσης εσείς απο τονωτικά τι παίρνετε; Χάπια, ροφήματα κλπ. Ο,τι σκεφτείτε πέστε το. Ευχαριστώ πολύ.
24.2.2018 | 01:41

....

Θέλω πάρα πολύ να λυτρωθώ από έναν άνθρωπο,από μια κατάσταση.. Δεν είναι ότι είμαι τύπου φυλακισμένη, η κατάσταση κρατάει χρόνια και τον περισσότερο καιρό το έργο παίζεται στο μυαλό μου, πολύ πιο λίγες φορές παίζεται και στην πραγματική ζωή.. να το ρίξω στην προσευχή; Να πάω σε ψυχολογο; Κι όχι τίποτα άλλο,δεν βοηθάει και ο εαυτός μου,που δίνω στον άλλο το θάρρος να με προσεγγιζει ξανά και ξανά.. δεν καταλάβατε τίποτα ε; Δεν έχω ούτε το κουράγιο να τα γράψω όλα αναλυτικα.. έχει κουραστεί το μυαλό μου κι η ηλίθια η καρδιά μου εκεί, επιμονή και εμμονή.
24.2.2018 | 01:30

....

είχα την απορία πώς είναι να ερωτεύεται ένας άνθρωπος.... Για την ακρίβεια πίστευα ότι δεν θα ερωτευομουν έβαζα όριο στον εαυτό μου γιατί δεν ήθελα να πληγωθω..... Κάπως έτσι καταλήγουν οι ερωτευμενοι/ες εξάλλου!!!! Και μαντέψτε τι έγινε...... Ερωτευτικα!!! Ποια Εγώ??? Ήταν σχέση από απόσταση κι όμως ήταν σαν να είχαμε συναντηθεί ο ένας έλειπε στον άλλον..... Είπαμε Σ'ΑΓΑΠΩ που αν δεν το πιστεύεις δεν μπορείς να το πεις!!!!!! Μιλούσαμε συνέχεια, κάθε μέρα, όλη μέρα!!!! Πριν ερωτευτουμε για δύο χρόνια Μιλούσαμε σαν φίλοι μόνο 3 μήνες κάθε καλοκαίρι... μετά χανόμασταν... τον τρίτο χρόνο και ποιο συγκεκριμένα καλοκαίρι τον έβλεπα τόσο διαφορετικά....Κατάλαβα όταν Ερωτευτικα γιατί οπότε μιλουσαμε είχα ένα χαζό χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και η καρδιά μου ένιωθα να προσπαθεί να βγει από το σώμα μου!!!!! Κάποια στιγμή τελείωσε αυτό..... Ή μάλλον του τελείωσε και μετά απο περίπου ένα χρόνο εγώ δεν μπορώ να τον ξεχάσω!!!! Κοιμάμαι Και τον βλέπω στα όνειρα μου.... Όταν μιλάω με κάποιον τον συγκρίνω μαζί του.... Μακάρι να ήξερα έστω τι κάνει..... Δεν μπορώ να του στείλω γιατί με μπλοκαρε από παντού σχεδόν κάτι που με πληγωσε πιο πολύ από όλα.... Και μπενω σε σκέψη για το αν ήταν ψέματα αυτά που μ έλεγε!!!!! Πάντως Ένα ξέρω ότι τον αγαπάω πολύ ακόμη!!!!! Χρήστο Μου!!! Αγγελε Μου!!! Μου λείπεις!!!!
24.2.2018 | 00:51

ΛΟΓΙΑ Κ ΣΑΛΤΣΕΣ

Πως σας ακουγεται το " δεν ειναι ομορφη αλλα εχει κατι"? Εμενα καπως υποτιμητικο...
24.2.2018 | 00:25

Θεατρική ομάδα

Παιδιά, παρακολουθώ μαθήματα στην θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου μου. Μ'αρεσει το παιδί που μας κάνει το μάθημα, αλλά δεν ξέρω πως να τον κάνω να με προσέξει. Έχουμε συστηθεί κι αφού άφησα πολύ καιρό να περάσει τον έκανα add στο facebook. Με αποδέχτηκε. Δεν ξέρω πως να του τραβήξω, με ήπιο τρόπο, την προσοχή. Το πρόβλημα είναι ότι ντρέπομαι αρκετά, οπότε όσες φορές έχει τύχει να μιλήσουμε για το μάθημα είμαι μάλλον κάπως ξερή και σύντομη. Είμαι καταδικασμένη;
24.2.2018 | 00:18

Μου αρέσει

Μου αρέσει και αύριο που θα πάω για ποτό θα ειναι στο ίδιο μαγαζι. Τι να της πω πως να της πιάσω κουβέντα;
23.2.2018 | 23:59

Ανώδυνη περίοδος

Είμαι 32 χρονών και έχω περίοδο από τα 13. Κάθε μήνα, τις ημέρες που έχω περίοδο, δεν υπάρχει καμία αλλαγή ούτε στο σώμα μου (π.χ. κοιλόπονος, κράμπες), ούτε στην ψυχολογία μου.

Υπάρχει καμία άλλη κοπέλα που να ταυτίζεται μαζί μου;
23.2.2018 | 23:53

Πρώην καπνίστρια .

Κάπνιζα περίπου εννέα χρόνια, το έκοψα πριν 7 μήνες. Το τελευταίο (τότε) καιρό είχα πονόλαιμο κάθε μέρα για πολλούς μήνες, άναβα τσιγάρο, έκανα δύο τζούρες και χειροτέρευα κατευθείαν..Έπινα το ποτάκι μου, ήθελα η έρμη να κάνω ένα τσιγάρο . . Αμ δε. . Μετά από πολλές επισκέψεις σε γιατρούς, βρήκα επιτέλους ότι είχα λαρυγγοφαρυγγική παλινδρόμηση. Μετά από αγωγή,τις οδηγίες του γιατρού και τη διακοπή του τσιγάρου είμαι πολύ καλά. Πια είμαι τόσο ευαίσθητη στον καπνό, πραγματικά υποφέρω όταν βρίσκομαι έξω στα μαγαζιά, πνίγομαι τόσο πολύ απ το καπνό, κάθε φορά μετακινώ μία τα τασάκια, μία τα χέρια των φίλων μου που κρατάνε τα τσιγάρα για να μην μου έρχεται πάνω μου. Ως καπνίστρια ποτέ δεν το χα σκεφτεί, ποτέ δεν το είχα νιώσει όλο αυτό. Ζητώ συγγνώμη απ όλους τους μη-καπνιστές όλα αυτά τα χρόνια που απλά κάπνιζα και δεν ένιωσα ποτέ αυτή τη δυσαρέσκεια.. Μακάρι να εφαρμοστεί επιτέλους αυτός ο αντικαπνιστικός νόμος. .

ΥΓ: Να, θα ΄θελα τώρα να βγω για ένα ζεστό κοκτέιλ μιας και είμαι κρυωμένη αλλά μόνο που σκέφτομαι την καπνίλα στο μπαρ . . μέσα και πάλι μέσα!
23.2.2018 | 23:39

κούραση

χθες κοιμήθηκα 4 ώρες και σήμερα 3 ώρες. και χθες και σήμερα, ενδιάμεσα της μέρας και το βράδυ, νύσταζα και συνεχίζω να νυστάζω. στο δρόμο που περπατούσα ένιωθα ότι θα πέσω κάτω, όσο περπατούσα έσκυβα το κεφάλι και έκλεινα που και που τα μάτια μου. όταν μιλούσα με κόσμο τους απαντούσα μονολεκτικά, συνέχιζα να κοιτάζω και όταν σταματούσε η κουβέντα (επιτέλους) μισό έκλεινα τα μάτια. παραδόξως κανείς δεν μου είπε τίποτα. τόσο καλά το έκρυβα; άσε που έχω και στραβισμό και όταν είμαι κουρασμένη "φεύγει" πολύ και το αισθάνομαι. και σήμερα που μιλούσα με κόσμο όταν εστίαζα σε αυτούς, καταλάβαινα ότι κοιτούσα αλλού, δεν ξέρω πως να σας το εξηγήσω, είναι πολύ περίεργη η αίσθηση αυτή. τι θα σκέφτονταν άραγε; ήρθα σπίτι αν και πεινούσα δεν μπορούσα να μαγειρέψω, ξαπλώνω και αισθάνομαι να με πονάνε τα πόδια, δεν περπατούσα όμως πολύ. μετά από μισή ώρα με παίρνουν τηλέφωνο να βγω έξω για κάτι δουλειές. τους βρίζεις ή δεν τους βρίζεις; ευτυχώς μετά από κανά τέταρτο ξαγρύπνησα αλλά και πάλι ήμουν ακόμα κουρασμένη αλλά με περισσότερες αντοχές. ακόμα δεν έχω κοιμηθεί γιατί θεωρώ ότι είναι νωρίς. ρε παιδιά, εγώ παλιά δεν κοιμόμουν για δύο ημέρες και έτρεχα όλη μέρα έξω. χθες και σήμερα τουλάχιστον είχα και λίγο χρόνο να ξεκουραστώ. και κάπου εδώ συνειδητοποιώ ότι είμαι 29 και μεγαλώνω.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ