HOME AGENDA
(95667 αποτελέσματα)
Πραγματικά δεν πάει άλλο.
Καλός ο ήλιος,καλός ο καφές αλλά καμία δημιουργηκότητα,τίποτα !
Τα έχω σιχαθεί χρόνια αυτά και ο Ελληναράς ακόμα να ξυπνήσει.

Απαντα

24.8.2013 | 18:02
Απαντα
Απαντα
Απαντα
Απαντα μουουουουουουου, επιτελους!
ενδιαφέρον :
η ενασχόληση κάποιου με κάτι ( ή με κάποιον )
στο οποίο αυτός αποδίδει ιδιαίτερη σημασία ή αξία.

για την περίπτωση που ξέχασες τι σημαίνει αυτή η λέξη
ή που το λεξικό σου " κατά λάθος" δεν την περιλαμβάνει.


αλλά ξέχασα ,

πρέπει η σημασία ή η αξία που αποδίδεται
να είναι ιδιαίτερη._

Η ζωή μου

24.8.2013 | 17:57
Γεια σας, νιώθω την ανάγκη να πω δύο λόγια εδώ για την κατάστασή μου, που όπως βλέπω να κάνει πολύς κόσμος.

Είμαι κοπέλα, μορφωμένη αλλά άνεργη. Έχασα τον πατέρα μου πριν λίγα χρόνια. Ζω σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, με τη μητέρα μου με την οποία τσακώνομαι και διαφωνώ συχνά.
Έχω μόλις μια φίλη και έναν φίλο, καθότι αναγκάστηκα να γυρίσω μετά από 10 χρόνια απουσίας απ' το πατρικό μου, κι έτσι οι επαφές μου με τον κόσμο εδώ χάθηκαν.
Οι προοπτικές δουλειάς εδώ είναι μηδαμηνές.
Είμαι εκτός ουσιαστικής σχέσης για πάνω από 2 χρόνια. Νιώθω αδιέξοδο, δεν κάνω κάτι αξιόλογο καθημερινά γιατί δεν υπάρχει κάτι να κάνω. Περισσότερο δεν υπάρχει η απαραίτητη διάθεση και ενέργεια.
Δεν αγοράζω συχνά πράγματα για εμένα γιατί δεν βγαίνω πολύ ώστε να τα φοράω και να τα χαίρομαι. Με λίγα λόγια δεν υπαρχει κάτι που να με κάνει να χαρώ τη ζωή.
Ελπίζω ο κόσμος να καταφέρει να εκτιμήσει όλα αυτά που έχει (εγώ μόνο την υγεία και την μητέρα μου) και να μην γκρινιάζει για μικροπράγματα που του συμβαίνουν.
Τελικά όσα γράφεις στο fb σου...
Είναι για εμένα ή άδικα ονειρεύομαι πως θα σε έχω...??
Δώσε ένα σημάδι ρε γμτ!!!

Η fatsa σου... :(

Βαρεθηκα :)

24.8.2013 | 17:53
Βαρεθηκα :)  Βαρέθηκα τους δηθεν φιλους μου.Βαρέθηκα τα ιδια σκηνικα ολη την ωρα.Ενταξει η κατασταση δεν ειναι τραγικη ομως θα μπορουσε και καλυτερα.Θελω να γνωρισω νεο κοσμο,να ζησω,να ερωτευτω.Φυσικα δε θελω να διαγραψω τα παντα,εφοσον υπαρχουν ατομα που αλληλοστηριζομαστε.Ομως ειναι ελαχιστα.Και ναι γιαυτο θελω να την κανω επιτελους απο την αθηνα που ωστοσο υπερλατρευω.Ισως με τις βασεις 2013 να μπω επαρχια τελικα και να νιωσω και εγω :p
Νομιζα οτι ειχα αρχισει να σε ξεπερναω. Ημουν σχεδον σιγουρη οτι δεν θα εμπαινα στον πειρασμο να σε παρω τηλ οταν γυρισω για να βρεθουμε. Οταν ελεγα μεσα στα νευρα στη φιλη μου οτι τελειωσα μαζι σου το εννοουσα. Και τωρα... γυρισα πισω. Στη γειτονια μου που -δυστυχως- ειναι και δικια σου. Απο την ωρα που μπηκα σπιτι δεν μπορω να σκεφτω κατι αλλο. Βγαινω στο μπαλκονι να δω αν ειναι ανοιχτο το παντζουρι σου ή κοιμασαι ακομα. Κανω σεναρια για το αν εχεις παει για μπανιο ή οχι αφου λειπει το αυτοκινητο. Πηγα για καφε και κοιτουσα δεξια αριστερα μηπως σε πετυχω τυχαια. Μεχρι και ετοιμο διαλογο ειχα στο μυαλο μου για το τι θα πουμε αν σε συναντησω. Ξερω οτι θεωρεις δεδομενο πως οταν γυρισω απο τις διακοπες μου θα σε παρω να βρεθουμε και να ειμαστε σαν να μην εγινε τιποτα ποτε. Ξερω οτι θεωρεις οτι ακομα λειπω. Δεν θελω να σε παρω τηλεφωνο. Ψεμματα, δεν ξερω τι θελω. Θελω μαλλον το πιο δυσκολο απο ολα... Να γυρισει ο χρονος πισω και να μην ειπωθουν οσα ειπωθηκαν...
Διαβασα μια εξομολογηση που νομιζω οτι ειναι δικη σου.
Απο εσενα για εκεινη.
Εγω να δεις πως ποναω. Και δεν ειναι μονο ο πονος...
Ειναι η απογοητευση, η λυπη και πανω απ' ολα η μοναξια. Τη βαρεθηκα! Και ηρθες εσυ και με εκανες να την ζησω εις διπλουν. Φτανει πια, βαρεθηκα να σε σκεφτομαι ολη μερα γνωριζοντας πως σκεφτεσαι αλλη.
Αλλα μου λειπουν απιστευτα οι μουσικες σου, να το ξερεις.
Χωρίσαμε πριν από ενα μήνα από απόσταση - και η απόσταση ήταν ο λόγος που ήθελες να χωρίσουμε, αν και έμενε μόνο ένας μήνας ακόμα και τώρα θα είμαστε μόνιμα στην ίδια πόλη. Πέρασα μεγάλο ζόρι γι αυτό το χωρισμό κι ας μην το ξέρεις. Ακόμα περνάω, όμως κατάφερα να είμαι αποφασιστική. Όσο αν έκλαψα, ούτε μια φορά δε σου έστειλα μήνμα, δε σε πήρα ξημερώματα να σου πω πόσο μου έλειπες, δε σε παρακάλεσα να το ξανασκεφτείς.

Και τώρα σε λίγες μέρες θα σε δω πάλι. Αναγκαστικά - στην ίδια παρέα, στα ίδια μέρη, στο κυλικείο, στη γειτονιά, δε μπορώ να σε αποφύγω. Και δεν ξέρω πώς να το χειριστώ!

Έλεγα να σε πάρω ενα τηλ. Έτσι κι αλλιώς χωρίσαμε χωρίς καβγάδες, δεν είναι τόσο τρομερό ένα τηλεφώνημα.
Να σου πω τι κάνεις, πώς είσαι, πήρα να πω ένα γεια ρε παιδί μου, μη σε δω ξαφνικά στο δρόμο και δεν έχουμε μιλήσει καθόλου. Πήρα να σπάσω τον πάγο, να μην είμαστε και οι 2 αμήχανοι όταν ειδωθούμε.

Θέλω και να ακούσω τη φωνή σου, λίγο, θέλω όντως να δω τι κάνεις και πώς είσαι. Μου λείπεις ρε.

Κι από την άλλη, πιάνω το τηλέφωνο και δε βρίσκω το κουράγιο να το κάνω. Νομίζω πως μετά από τόσο κόπο που έκανα, και σε έχω κάπως-λίγο-ξεπεράσει, θα είναι ένα βήμα πίσω. Συνήθισα στο να μη μιλάμε.

Απ την άλλη, οι κοινοί μας φίλοι λένε πως πρέπει να μιλήσουμε, ενώ οι δικές μου φίλες λένε να μην κάνω τίποτα.

Και λοιπόν τι θα κάνω όταν σε δω? Θα το παίξω χαλαρή και κουλ? Να σου πω να πάμε για καφέ, να τα πούμε οι 2 μας από κοντά? Μήπως έτσι είναι χειρότερα?

Αχ θέλω τόσο να σε πάρω να στα πω όλα αυτά, θέλω να δω πως είσαι οκ και να μου πεις να μην αγχώνομαι... Και μετά θέλω να σε δω και να σου κάνω μια τελευταία σφιχτή αγκαλιά, κι ας μ' αφήσεις μετά, τίποτε άλλο...

Να σε πάρω τηλ?
ΤΑ ΠΙΟ
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
You Liked It!