Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
24.2.2018 | 23:48

Δεν μου αρεσει που δεν σε εχω

Που δεν εισαι μαζι μου,που δεν ξυπναμε μαζι,που δεν σου μιλαω,που δεν αε αγγιζω,που δεν αε βλεπω που δεν ξερω πως πινεις τον καφε αου,ποιο χρωμα σου αρεσει,τι μουσικη ακους,πως περνας τις μερες σου,τι σκεφτεσαι,πως εισαι οταν κλαις,..που δεν μπορω να σου πω οτι ολα αυτα δεν μου αρεσουν αλλα και μα σου πω ακομη οτι ακομα και αν δεν σε νοιαζει που δεν μου αρεσουν αυτα ,το ιδιο θα νιωθω.σ αγαπαω κουκλε μου και ειναι η πρωτη φορα στη ζωη μου που το ξερω...
24.2.2018 | 23:45

-

Πολλοί θα πειτε ότι είναι απλα ένα εφηβικό "drama" αλλά θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου κ να μου πειτε τη γνώμη σας. Η οικογένεια μου ειναι αρκετά θρησκευόμενη μέχρι σε σημείο κατάπιεσης.Οι γονεις μου ποτε δεν με αφησαν να φορέσω τα ρούχα που ήθελα και δεν εχω φορέσει ποτε μακιγιαζ. Είμαι 16 ετών και ποτε δεν εχω φορέσει αυτα τα σκισμένα jean που παντα ζήλευα διοτι οι γονείς μου τα θεωρούν, συγνώμη για την έκφραση,πουτανιστηκα. Δεν μπορούν να καταλάβουν ομως ότι μου έχουν γαμήσει την αυτοπεποίθηση μου,οτι οι φιλες μου με μειωνουν γιατι δεν ντυνομαι μοδατα ή δεν βάφω τα νυχια κ δεν βαζω make up. Για να μην μιλήσω για τα social media όπου με το ζόρι με έχουν αφήσει να εχω instagram αλλα δεν με αφήνουν να ανεβάσω καμια δικη μου φωτογραφία. Ξέρω ότι σκέφτεστε οτι απλα βιάζομαι να μεγαλώσω αλλα με έχουν κανει να εχω θεματα άγχους,κρίσεις πανικού κλπ για πολύ μικρά πράγματα διότι με το παραμικρό που εκανα με μάλωναν ή με έκριναν. Ειχα περάσει διαφορες φάσεις κατάθλιψη,αυτοκτονικες σκέψεις κλπ και ενας λόγος που τα πέρασα αυτά ηταν το bullying που μου εκαναν(σχολειο κ οι ίδιοι). Το μόνο που ζητάω είναι να καταλάβουν ότι δεν ζουμε πια στη δεκαετία του 70 και να προσαρμοστουν στη σημερινή εποχή. Βέβαια να συμπληρώσω οτι έχουν οπισθοδρομικες απόψεις πχ είναι ομοφοβικοί, δεν υποστηριζουν τα δικαιώματα των γυναικών και ειναι πολύ αυστηροί στο να εκφράσω μια αντίθετη γνώμη. Θέλω την δική σας γνώμη και αν έχετε να μου δώσετε καποιες συμβουλές...
24.2.2018 | 23:44

Διχασμένη, δεν ξέρω τι να κάνω πια...

Όταν ξέρεις για τον Α,Β λόγω ότι ο αυτός που έχεις δίπλα σου, δεν είναι ο άνδρας της ζωής σου και προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι αυτόν θες.. Γιατί κάποτε τον έβλεπες έτσι και τον ήθελες μόνο δικό σου αλλα πλέον έχει χαθεί όλο αυτό και απλά κάθεσαι μηπως καταφέρεις να ξανα νιώσεις έτσι, πιέζεις τον εαυτό σου. Βλέπω ότι με αγαπάει, κάνει ότι μπορεί πλέον για να είμαι χαρούμενη, αν και η αλήθεια είναι ότι είχα φάει πολύ γράψιμο και αφού χωρίσαμε το κατάλαβε και προσπαθεί...Για αυτό και εγώ γύρισα να κάνω μια ακόμα προσπάθεια.. Δεν ξέρω όμως που θα με βγάλει όλο αυτό... Έχω διχαστεί, βαριέμαι να βγω μαζί του να κάνουμε πράγματα αλλά όταν βγαίνω τελικά περνάω πολύ ωραία , το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν νιώθω όπως ένιωθα το έχω καταλάβει.. με κρατάνε όλα αυτά τα ωραία που περάσαμε μαζί και μπορούμε να τα κάνουμε περισσότερα τώρα που θέλει και εκείνος. Μπορεί όλο αυτό το παθος που ένιωθα για εκείνον να ξυπνήσει πάλι; ή απλά θα προσπαθώ να κοροϊδεύω τον εαυτό μου ότι είμαι καλά; δεν ξέρω τι να κάνω...Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας!!
24.2.2018 | 23:20

Στρατός

Είμαι 21 χρονών και θα μπω στρατό στις 13 Μαρτίου και εχω αγχωθεί αρκετά, είμαι και γκει ομως δεν μου φαίνεται ούτε στην συμπεριφορά ούτε στην εμφάνιση η στην ομιλία, και η η φωνή μου κανονική , αν και είναι ενας ακόμη λόγος να αγχώνομαι μην με πάρουν πρέφα.. Έπίσης εχω ενα πρόβλημα με την καρδία μου (ταχυκαρδίες) παίρνω χάπια αλλα κουράζομαι πολύ εύκολα στις δραστηριότητες, θα πάρω βέβαια τα χαρτιά μου με το πρόβλημα αλλα δεν ξέρω αν με κρατήσουν η οχι εσείς τι πιστεύετε????
24.2.2018 | 23:20

Αυτό..

Περνάω μια χαρά μόνη μου.. παράπονο δεν έχω..
Είμαι δραστήρια,δουλεύω,έχω χόμπυ, παρέες..
Υπάρχουν φλερτ αλλά κανένας που να με ελκύει..
Θα ήθελα να έρθει κάποιος που να μου αρέσει και να του αρέσω και να γίνει αυτό το κλικ βρε παιδί μου...

Βαρέθηκα τέτοια βράδυα να μαγειρεύω μόνο για μένα και να ακούω μουσική μόνη μου..
24.2.2018 | 23:17

Θλίψη

Κάθε φορά που διαβάζω εδώ τις εξομολογήσεις σκέφτομαι τα ίδια πράγματα. Τόση μοναξιά, τόση προδοσία, τόσοι άνθρωποι που δεν τα κατάφεραν...
Στεναχωριέμαι πάρα πολύ, όχι για τους εξομολογούμενους, αλλά για την ίδια τη ζωή.
24.2.2018 | 23:14

Η αδικία είναι μεγάλο βάσανο

Θα μπορούσε κανείς να πιστέψει στην πραγματική φιλία? Άλλοι θα πουν ναι και άλλοι σκεπτόμενοι πόσο έχουν πικραθεί απο δαύτες θα διαφωνήσουν. Τhats life και έτσι παέι ξερω.. Αλλά τι γίνεται όταν χτίζεις μια φιλία η οποία πάει να γκρεμιστεί και κρέμεται κυριολεκτικά από την κλωστή της αδικίας?

Σε σένα που ποτέ δεν θα διαβάσεις αυτό το κείμενο γιατί πολύ πιθανόν να μην ξέρεις καν ότι το έχω γράψει..Δεν γίνεται η φιλία μας να μπορεί τόσο εύκολα να χαντακωθεί από την παρουσία ενός αγοριού στα 22 μας χρόνια.. Σκέψου πόσα σου έχω εξομολογηθεί πέρα από κάθε ανώνυμη εξομολόγηση, και πόσα ξέρεις για εμένα. Δεν μπορώ να σε καταλάβω και δεν μπορώ να πιστέψω τι μπορεί να πιστεύεις για εμένα. Δεν είσαι εσύ πια.. Δεν ξέρω ποιον μπορώ να εμπιστευθώ και ποιον όχι..Και όλος αυτός ο πανικός για κάτι μηδαμινό για κάτι που δεν ΕΦΤΑΙΞΑ.. Νιώθω σαν τον αδερφό του Μαικλ Σκοφιλντ( για όσους βλέπουν prison break) που μπήκε στην φυλακή και κατηγορήθηκε ένοχος για κάτι που δεν διέπραξε. Δεν θα μπορούσα να σου παίξω πο*στιά όσο και αν θες να πιστέψεις ότι θα μπορούσα..

Όταν βρίσκεσαι σε μια τέτοια κατάσταση συνεχίζεις να απορείς και να πληγώνεσαι ξανά από μια φιλία. Όσο κλισέ και αν ακούγεται.. Ποντάρεις και στοιχηματίζεις σε ανθρώπους που δεν θα κάτσουν να αναθεωρήσουν ποτέ και να σκεφτούν «Μήπως σκέφτηκα λάθος?» .Δεν θα σου αλλάξω γνώμη ξέρω ήδη πολλά. Σαν άνθρωπος ξέρω τι είναι να δίνεις και να παίρνεις και ξέρω τι έχω εισπράξει από εσένα και τι εσύ από εμένα. Ξέρω ότι αν τα πράγματα δεν κυλήσουν όπως πρέπει και αν εν τέλει επιλέξεις να μην με πιστέψεις τότε απλά θα προχωρήσω και θα πω ευχαριστώ που πέρασες από τα φοιτητικά μου χρόνια..

Στη συγκάτοικό μου..
24.2.2018 | 23:05

Η απορία της ημέρας

Λέει κάποιος "Έχω 7 περιττά κιλά" και πάντα μπερδεύομαι.
Εννοεί οτι έχει 7 κιλά πάνω απ' το ανώτατο φυσιολογικό σε συνάρτηση με το ύψος του;
Δηλαδή αν χάσει αυτό το βάρος θα έχει ΔΜΣ<25;
Ή μήπως ο καθένας έχει έναν δικό του στόχο στο μυαλό του και από κει και πέρα υπολογίζει;
Πχ μια γυναίκα 1.65 ύψος ειναι φυσιολογικό το βάρος της έως 68 κιλά. Αν είναι 75 θα μας πει οτι έχει 7 περιττά κιλά ή θα μας πει οτι ειναι υπέρβαρη κατά 15 κιλά γιατί στο μυαλό της θα έπρεπε να είναι 60;
Εσείς αν ήσασταν 1.65-75 και σας ρωτούσε κάποιος πως θα το λέγατε;
24.2.2018 | 22:56

Βοήθεια Βοήθεια!!!

attention attention please...Είμαι 18 χρόνων και να μωρέ σκέφτομαι να δωσω ξανα πανελλήνιες για αγγλικη φιλολογία...τελείωσα επαλ...και δεν ξερω τι φαση παιζει στο γελ...το μονο που ξερω ειναι οτι για αγγλικη φιλολογία πρέπει να σαι θεωρητική κατεύθυνση... Και ρωτω τι μαθηματα δίνεις ακριβώς ??? Να παω να αγοράσω βιβλία...ας με διαφωτίσει κανενας ρε παιδιά...δεν ξερω που να απευθυνθώ χωρις να διαδωθει παντου...(μενω σε μικρη πόλη)
24.2.2018 | 22:54

Γιατί όλα πρέπει να είναι περίπλοκα στη ζωή;

Δεν μπορώ να βγάλω άκρη,γιατί να έρθουν στη ζωή μου όλα αυτά,αν δεν έπρεπε να τα ζήσω...
Γιατί σε γνώρισα; Γιατί σ'ερωτεύτηκα; Γιατί μ'ερωτεύτηκες;
Γιατί φοβήθηκες μετά που σου παραδόθηκα κι όχι στην αρχή;

Χιλιάδες ακόμη γιατί κι ένα κυρίαρχο ΕΡΩΤΗΜΑ,για το οποίο δεν έχω απάντηση και δεν ξέρω αν αυτό ευθύνεται για τα μεγάλα προβλήματά μου,Ή αυτό μ'έχει σώσει μέχρι στιγμής:

γιατί συναντηθήκαμε,εδώ που συναντηθήκαμε;

Μάλλον περισσότερα προβλήματα μου δημιουργεί...Τουλάχιστον κάθε φορά σαν την αποψινή,που αποκαλύπτονται ψέματα...

Καλά να περνάς.
24.2.2018 | 22:31

Οτι φοβαμαι πιο πολυ!

Εαν με ρωτουσε κανεις τι φοβαμαι πιο πολυ στη ζωη μου! Θα ελεγα : Το να φυγω απο αυτο τον κοσμο μονη! Ειμαι μοναχοπαιδι και καποια μερα οι λατρεμενοι μου γονεις θα με αφησουν . Δεν με τρομαζει τιποτα αλλο ουτε αν πεινασω στη ζωη μου ουτε αν κοιμηθω στο δρομο. Γιατι και αυτο εαν εχεις διπλα σου εναν ανθρωπο που σε αγαπαει και τον αγαπας ειναι "υποφερτο". Θελω να αγαπηθω απο μια κολλητη φιλη που θα ειναι εκει για μενα χωρις ανταγωνισμο οικτο ζηλια. ( φυσικα το ιδιο και απο μερια μου) Θελω να με αγαπησει ενα αγορι να με θελει να κανουμε ερωτα. Δεν θελω να μεινω μονη . Πολλες φορες νιωθω οτι θα μεινω μονη λογω εμφανισης και φοβαμαι. Λογω χαρακτηρα? Ειμαι καλο παιδι απλα ιδιαιτερη και ανασφαλης. Θελω να δωσω αγαπη . Θελω ομως και να παρω! Φοβαμαι. υγ: ενα κρυο σαββατο μονη στο σπιτι κοπελα 22
24.2.2018 | 22:14

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ

Την ερωτεύομαι κάθε μέρα όλο και πιο πολύ.
Ακόμα μια φορά που δεν μπορεί να γίνει κάτι γι' αυτό.
Να 'ξερε πόση δύναμη μου δίνει και μόνο η σκέψη της.
24.2.2018 | 22:10

εξομολόγηση

Αυτό το πράγμα που κάποιος λέει κάτι για κάποιον άλλο χωρίς να το έχει διασταυρώσει ότι όντως είναι έτσι όπως το μεταφέρει τι εκνευριστικό.
Που όλοι νομίζουν ότι ξέρουν τους άλλους τόσο καλά και τους λένε και σαχλές κουβέντες του στυλ εγώ ξέρω πού το πας.
Η' που λένε στους άλλους για τον/την τάδε ότι α, γι' αυτόν/ ή εγώ θα σου πω, ξέρω τα πάντα.
Και αποδεικνύεται ότι δεν ξέρουν τίποτα.
Αυτό το ξέρω τι εννοείς ή μην καρφώνεσαι εγώ ο δήθεν έξυπνος σε καταλαβαίνω.
Γίνεται κι εδώ μέσα αυτό με αφιερώσεις κι εξομολογήσεις που γράφουν κάποιοι κι αμέσως πετάγονται κάποιοι και λένε α, σε κατάλαβα, μην καρφώνεσαι.
Και μπορεί ο άλλος ούτε να έχει γράψει εξομολόγηση ούτε να έχει κάνει αφιέρωση, να μην έχει ιδέα.
Αλλά εντάξει, αυτή η σύγχυση να συμβαίνει στο ίντερνετ, εντάξει, πες μέσα σε τόσο χάος, εντάξει, ο άλλος μπερδεύεται.
Αν και δε συμβαίνει ούτε αυτό αν έχεις παρατηρητικότητα.
Τέλος πάντων.
Το ξενέρωμα είναι οι ειδήμονες έξω απ' το ίντερνετ. Που όλα τα ξέρουν για τους άλλους και τελικά τίποτα δεν ξέρουν. Και καμώνονται και τους ειδικούς, ότι από κάτι μικρό που τους είπες κάποτε, δήθεν εκείνοι κατάλαβαν τα πάντα για σένα.
Όχι, δεν ισχύει.
24.2.2018 | 21:59

Πείτε

Λέω να ασχοληθώ με τη σκηνοθεσία. Και ψάχνομαι να το σπουδάσω.
Για πείτε όμως ένα αναπάντητο ερώτημα μου.
Πια η διαφορά δράματος-ψυχολογικού θρίλερ ;
24.2.2018 | 21:46

Με πληγώνει η αδιαφορία του

Τον πρώτο μήνα έτρεχε... Μηνυματα,τηλεφωνα, αφιερώσεις,γλυκόλογα... Μετά σταμάτησε απότομα... Πλήρης αδιαφορία... Μπορει να χαθει κ για μια μερα ολοκληρη...Με πληγωνει η συμπεριφορα του κι οταν του το λεω μου λέει οτι δεν άλλαξε και με βγαζει τρελη. Εγω κανω τα παντα,του δίνω ό,τι εχω κ αυτος αδιαφορει... Αν παιζει κατι αλλο γιατι δε μου το λεει να τελειωνουμε? Πραγματικα ειμαι ρακος και δεν ξερω πώς να αντιδρασω...

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ