Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
20.8.2017 | 16:22

Εχω απορριφθει

απο δουλεια επειδη δεν ειχα την "ωραια εμφανιση".
20.8.2017 | 15:37

αν δεν ειναι αυτο ερωτας......

17 χρονια πριν, δευτερα λυκειου

Μπααααμμμ!!!
Αυτη:-τυφλος εισαι;; δε βλεπεις μπροστα σου;
Εγω:-πλακα κανεις τωρα ε; εσυ επεσες πανω μου.
-δεν ασχολουμαι...φαινεται οτι εχεις προβλημα
-σωπα!αντε απο κει
-ζωντοβολο
-βλημα

15 χρονια μετα...........
Ειμαστε αγκαλια στο κρεβατι, εχοντας 2 γιους και μια πριγκιπισσα...

?. ?. ?
20.8.2017 | 15:26

Απορω

Ρε κοριτσια, πώς μετα απο μακροχρονιες σχεσεις, μεσα σε ενα, δυο, τρεις μηνες κανετε την επομενη σχεση; εκτος αν υπηρχε στη ζωη σας κ καποιος αλλος απο πριν. Δεν χρειαζεστε καποιο χρονο για να ανασυγκροτηθειτε; και δευτερον τοσα ευκολα γνωριζετε καποιον αλλο; κ αμεσως υπαρχει κ αμοιβαιο ενδιαφερον; μονο εγω χρειαζομαι χρονο;
20.8.2017 | 15:26

Σκεψεις για παιδι και οικογενεια

ΕΙμαι μια κοπελα 25 χρονων. Κανω συχνα συζητησεις με φιλες και φιλους για το μελλον μας και οι περισσοτεροι το φανταζονται με οικογενεια, παιδια κλπ. Εγω να σας πω την αληθεια δεν ειμαι σιγουρη, αν θα ηθελα να κανω κατι τετοιο. Νομιζω ομως οτι οι περισσοτεροι ανθρωποι, επηρεασμενοι απο τους γυρω τους, θεωρουν οτι ο προορισμος του ανθρωπου ειναι να κανει παιδια και οικογενεια. Εγω λοιπον θα σας πω πως το σκεφτομαι.
Το παιδι ειναι μια μεγαλη ευθυνη και δεσμευση. Φανταστειτε οτι εγω εδω και 3 χρονια εχω εναν σκυλακο, τον οποιο αγαπω οσο αγαπω τα μελη της οικογενειας μου. Ομως, το γεγονος οτι εχω αναλαβει μονη μου τη φροντιδα αυτου του ζωντανου, με εχει κανει να συνειδητοποιησω οτι ακομα και ενα κατοικιδιο, δεσμευει πολυ το προγραμμα σου. Ο,τι και αν θελησω να κανω, πρεπει να σκεφτω "και το σκυλακι μου τι θα το κανω?". Αν γυρναγα τον χρονο πισω, σιγουρα θα το ξαναυιοθετουσα, ομως ισως θα ειχα προτιμησει να παρω εναν σκυλο απο κοινου με καποιον αλλον(τον αδερφο μου, καποιον συντροφο ή καποια φιλη), ωστε να μοιραζομαστε την φροντιδα του.
Σκεφτομαι λοιπον οτι, αν ενα σκυλακι ειναι τοσο μεγαλη δεσμευση, ενα παιδι θα ειναι σιγουρα ακομα μεγαλυτερη. Και σκεφτομαι οτι, αν μεσα σ' ολα τα προβληματα και αγχη που μπορει να εχω εγω απ' τη δουλεια μου και γενικα απ' την καθημερινοτητα, προστεθει και ενα παιδι, σιγουρα δεν θα την παλευω. Θα εχω εναν αντρα, ο οποιος πιθανοτατα θα εχει κ εκεινος τα δικα του προβληματα και ταυτοχρονα θα πρεπει να υπηρετουμε και ενα παιδι. Ξερω, ακουγεται ασχημο το "υπηρετω", αλλα πειτε μου οσοι ειστε γονεις, δεν νιωθετε ετσι καποιες φορες? Οτι εχετε βαλει σε δευτερη μοιρα τη ζωη σας και οτι το πρωταρχικο σας μελημα ειναι να πατε το γιο σας στο σχολειο, μετα στο ποδοσφαιρο, μετα να παιξει, μετα σε εναν φιλο του. Και φυσικα πρεπει να μεριμνατε και για οποιεσδηποτε αλλες αναγκες του(φαγητο, γιατροι, διαβασμα για σχολειο κλπ). Και θα μου πειτε τωρα, οταν αγαπας το παιδι σου τα κανεις ολα αυτα με χαρα. Ναι οκ, αλλα σας ρωτω: δεν υπαρχουν φορες που θα προτιμουσατε απλα να αραξετε στον καναπε σας? Δεν υπαρχουν φορες που νιωθετε να καταρρεετε? Να μην αντεχετε? Δεν υπαρχουν φορες που θελετε να τα παρατησετε ολα, να παρετε μια φιλη σας και να πατε για μια βδομαδα ενα ταξιδι? Η τελοσπαντων να κανετε κατι για τον εαυτο σας? Δεν θα θελατε να εχετε ξερω γω ενα ρεπο απ' τη δουλεια σας και να μπορειτε να πατε μια μονοημερη, χωρις να πρεπει να σκεφτειτε που θα αφησετε τα παιδια και τι θα φανε, πως θα πανε στο μπαλετο που εχουν το απογευμα κλπ?
Πραγματικα τα παω πολυ καλα με τα παιδια(αλλων). Αλλα, απ' ο,τι βλεπω και γυρω μου, ειναι εξαντλητικο το να μεγαλωνεις ενα παιδι. Και πρεπει να εχεις και εναν συντροφο, ο οποιος να ειναι προθυμος να σε βοηθαει και φυσικα να μην ξεσπαει τα νευρα του πανω σου, ουτε εσυ τα δικα σου σε εκεινον. Ε ομως ρε παιδια, οταν εχεις ενα σωρο προβληματα, ποσο πιθανο ειναι να μην ξεσπασεις καποια στιγμη στον ανθρωπο, με τον οποιο περνατε τις περισσοτερες ωρες μαζι μεσα στη μερα? Βλεπω γυρω μου πως τα μισα ζευγαρια χωριζουν και τα αλλα μισα μενουν μαζι, αλλα και παλι δεν πετανε κιολας απ' τη χαρα τους. Κακα τα ψεματα και μονο το κομματι του να συγκατοικεις με εναν ανθρωπο και να καλειστε να λυσετε ενα σωρο προβληματα μαζι, ειναι ζορικο. Εδω ωρες ωρες δεν αντεχουμε τον ιδιο μας τον εαυτο, θα αντεξουμε τις παραξενιες του αλλου?
Γι' αυτο λοιπον ρωτω και θελω να μου απαντησετε ειλικρινα: ειναι πια κατι τοσο "ουαου" το να μεγαλωσεις ενα παιδι? Μηπως μπορεις να ζησεις εξισου καλα και χωρις αυτο? Ειλικρινα οσοι ειστε γονεις, νιωθετε ευτυχισμενοι? Νταξει, προφανως αγαπατε το παιδι σας, προφανως περνατε ωραιες στιγμες μαζι του, αλλα, αν ειχατε την ευκαιρια να γυρισετε τον χρονο πισω, θα το ξανακανατε?? Περνατε καλα στην καθημερινοτητα σας, η οποια πιθανοτατα κατα ενα 50% δεσμευεται απο τις υποχρεωσεις του παιδιου σας?
Μπορει να ακουγομαι εντελως καθετη στο θεμα αυτο και να δειχνω οτι δεν θα ηθελα ποτε να παρω τετοια ευθυνη, αλλα, πιστεψτε με, δεν ειναι ετσι. Σκεφτομαι πολλες φορες το μελλον μου ως παντρεμενη με παιδια. Αλλα με τρομαζουν οι τοσες ευθυνες, τα τοσα αγχη, η τοσο γεματη καθημερινοτητα. Εδω τωρα που ειμαι απλα φοιτητρια και φροντιζω μονο εμενα(νταξει και τον σκυλακο μου), νιωθω ωρες ωρες οτι η μερα δεν μου φτανει, για να κανω οσα θελω. Αν εχω και ενα παιδι και εχω διπλες υποχρεωσεις, τοτε πως θα την παλευω?
Μπορει η αγαπη για το παιδι σου να σου δωσει πραγματικα τοση πολλη δυναμη, ωστε να τα καταφερνεις να τα βγαζεις περα με τοσο εξαντλητικα ωραρια, και ωστε να συμβιβαστεις με την ιδεα οτι πλεον δεν ειναι προτεραιοτητα σου ο εαυτος σου, αλλα η οικογενεια? Ειλικρινα θελω να ακουσω τις γνωμες σας. Απλα σας παρακαλω απαντηστε μου με το χερι στην καρδια τι πραγματικα σκεφτεστε. Θα προτιμουσατε πχ να ειστε στην ηλικια που ειστε τωρα και να εχετε απλα εναν συντροφο χωρις να δεσμευει την καθημερινοτητα σας ενα παιδι και να μπορειτε να πηγαινετε εκδρομες μαζι του, να κανετε ο,τι θελετε, χωρις να εχετε τυψεις οτι αφηνετε κατι πισω?
20.8.2017 | 15:15

btw

ολοι ειναι γτπ. θα δουλευω μεχρι να ψοφησω, θα γυρισω ολο το κοσμο μονη μου και δεν θα κανω ποτε κακο σε κανεναν, ουτε θα ζητησω βοηθεια απο πουθενα. Κουραστηκα γαμωτο
20.8.2017 | 14:54

Πολύ ωραία!

Βγαίναμε, φλερτάραμε ο ένας τον άλλον και αφού δεν έκανε κίνηση είπα να κάνω εγω, δείχνοντας οτι μου αρέσει με ένα φιλί.. Το αποτέλεσμα ήταν να με βρίσει και να με αποκαλέσει εμμέσως πλην σαφώς πτάνα και έφυγε...
20.8.2017 | 14:40

μοναξια μου τπτα.

καλησπερα παρέα.!!!!
λοιπον.. ειμαι 22 χρονων κι είμαι μονη μου, ποτε μου δεν εχω κανει σχεση ουτε φιλια ουτε τιποτα.!!!!!!! αισθανομαι οτι θ μειω παντα μονη μου! αν ρωτατε για εμφάνιση πιστεύω ..τρωγομαι... δεν ειμαι και η μπαρμπι αλλα ουτε και η μαρια η ασχημη...αλλα πλεον εχω αργησει και πιστευω πως θα μεινω παντ μονη ου.. χωρις παρεες χωρις να εχω ενα αγορι.. ωρες ωρες με πιανουν τα υχολογικα μου διότι βλέπω ζευγαρακια κλπ και με πιανει μια νοσταλγια.. δεν ξερω.. θελω να ζησω λιγο... τον ερωτα.. την αγαπη να ειναι καποιος που να μ λεει οτι με αγαπαει και οτι με θελει και ολα αυτα..
ειμαι μοναδικη??? πιστεύεται οτι υπαρχει ανθρωπος που να μενει μονος για μια ζωή????/
20.8.2017 | 14:18

Αυτοί που κολλάνε μαζί Μας

Όντως μας νοιάζονται και μας αγαπάνε ή απλά μας χρειάζονται και είναι αδύναμοι;
20.8.2017 | 14:06

Θέλω να μου πείτε αν ειμαι υπερβολική.

Ή αν έχω δίκιο. Χτες με το αγόρι μου στο σεξ, είχαμε ένα ατυχηματακι από βλακεια εξαιτίας της απειρίας μας, δηλαδή το προφυλακτικό βγήκε και έμεινε μέσα μου και χυθηκε και λίγο σπέρμα. Είναι η 10 μέρα του κύκλου μου άρα θεωρητικά η πιθανότητα για εγκύμοσυνη είναι πολύ μικρή άλλα υπαρκτή. Πήγαμε στο φαρμακείο για το χάπι της επόμενης ημέρας και ο φαρμακοποιός γιατί κάνω και μια άλλη αγωγή τώρα μου είπε να μην το πάρω. Μετά τέλοσπαντων είχα προφανώς αγχωθει και ήμουν κάπως χάλια και αυτός ενώ το καταλαβε έμεινε δέκα λεπτά και μετά πήγε βόλτα με τους φίλους του σαν να μην συνέβη τίποτα. Και το άγχος μου λοιπόν και νεύρα.
20.8.2017 | 13:16

Αρρωστημένη αγάπη

Καληςπερα... ειναι λιγο μεγαλη η ιστορία μου και ζητάω συγνώμη προκαταβολικά αν σας κουράσω... θελω επειγοντως τη βοηθεια σας ομως γιατι ειναι περίπλοκη η κατάσταση... ειμαι 24 χρόνων και πριν ενα χρονο γνωριςα μια κοπελα... αρχικά κάναμε παρεα βγαίναμε εξω φιλικα και περνούσαμε υπέροχα μαζι, μεχρι που έκανε την πρωτη κινηση και με φίλησε ενα μεθυσμένο πρωι που πηγα να την αφήσω σπίτι της... εκείνη 28 χρόνων μ ενα παιδάκι και μ έναν άντρα που δεν ειναι και πολυ μαζι... εγω δεν ειχα ξανακάνει τιποτα με γυναίκα... η πρωτη μου φορα λοιπόν και μου αρεσε παρα πολυ... για 2-3 μήνες περισι το καλοκαιρι ειμασταν κανονικα ζευγαρι και περνούσα υπέροχα... την ερωτεύτηκα... έφαγα καψούρα μαζι της... πεθαίνει ο πατέρας μου και ηταν ο μόνος άνθρωπος αυτη η κοπελα που ηθελα κοντα μου... υπήρχε πολυ θυμός μεσα μου απ τον ξαφνικό χαμο του πατερα μου και μου έφταιγαν ολα... άρχισα να πινω υπερβολικά, να πέφτω να μην μπορω να περπατήσω απ το ποτο κι αυτο την εκνεύριζε... μεχρι που ενα βραδυ είχαμε βγει εξω εγω, η κοπελα μου και μια φίλη της με τον άντρα της... κάποια στιγμη η κοπελα μου εφυγε γιατι ειχε το παιδι και συνέχισα εγω με τη φίλη της και τον άντρα της για ποτο... ήπια και παλι παρα πολυ... η φίλη της αυτη υπερβολικά ξινη και ειχε το στυλακι το ψωνιστικο οτι κάποια ειναι... εγω χαλαρή οπως παντα έκανα πλάκες και μιλούσα με τον άντρα της που ηταν ωραίος τυπάκος και γελούσαμε... μεχρι που κάποια στιγμη ηρθαμε σε αντιπαράθεση για ενα θεμα με τη φίλη της εκεινο το βραδυ... αυτο ηταν... καταστράφηκαν ολα... την αλλη μερα ξυπνάω και μου στέλνει η κοπελα μου μηνυμα οτι ντροπη μου που την έβριζα τη φίλη της, που την σκουνταγα κτλ ενω εγω απλα την σκουνταγα είτε για πλάκα είτε για να χορέψουμε και δεν ίσχυε τιποτα απ ολα αυτα που μου ειπε οτι της ειπε... (η φίλη της αυτη τη βοηθαει με το παιδι και την εχει πολυ ψηλα, την παρασέρνει παρα πολυ την κοπελα μου...) απο εκείνη τη μερα λοιπόν άρχισαν οι τσακωμοί και οι φασαρίες επειδή η αλλη της έλεγε μαλακιες και τα πίστευε... μεχρι που κάποια μερα μου λεει η κοπελα μου θελω να μείνουμε φίλες και να σταματήσει οτιδηποτε ερωτικο υπαρχει μεταξύ μας... τη ρώτησα να μου πει το γιατι και μου ειπε απλα δεν θελει να συνεχίσει... ειχε προηγηθεί κι ενα τηλεφώνημα της μανας μου ενα βραδυ που πηρε τηλ την κοπελα μου και της ειπε παρασερνεις την κόρη μου και βγαίνετε και μεθατε κτλ ενω η κοπελα, αν και άνθρωπος της νύχτας λόγω της δουλειας της (τραγουδίστρια), προσπαθούσε να με μαζέψει και ποτε δεν μ άφηνε να πιω πολυ... πιστεύω πως κι αυτο το τηλεφώνημα της μανας μου συνέβαλε στο χωρισμό μας γιατι φοβόταν η κοπελα μου μη μάθει τιποτα για εμας ο άντρας της απ τη μανα μου που ανακατεύεται γενικώς πολυ στη ζωη μου και κάτι εχει καταλαβει αλλα δεν το εχω επιβεβαιώσει ποτε... μετα λοιπόν απ αυτο που μου ειπε οτι ήθελε να χωρίσουμε, συνεχίσαμε για πολυ λιγο διαστημα ως φίλες μεχρι που κάποια μερα τσακωθήκαμε λιγο για μια βλακεία που δεν την θυμάμαι καν και μου λεει μη με ξαναενοχλησεις... τρελάθηκα γιατι ημουν τρελα ερωτευμένη πλέον μαζι της και προσπαθούσα να την ξαναφερω κοντα μου ερωτικά... εγω ειχα τον κωδικο απ το φειςμπουκ της κοπέλας μου και μια μερα μετα απο τοσες φασαρίες λεω θα μπω να δω μηπως υπαρχει κάποια συνομιλία να καταλάβω τι εχει γινει... μπαίνω και βλεπω: 1) συνομιλία με αυτη τη φίλη της που λεει στην κοπελα μου για μενα οτι γουσταρω τον άντρα της και το κακο ειναι οτι η κοπελα μου τη συγονταρει στη συνομιλία και της λεει ναι πρόσεξε μην στον τυλίξει και τετοια... 2) συνομιλία που ειχε η κοπελα μου μ έναν που μου το έπαιζε και καλα φίλος αλλα μετα αρχιςε να κανει παρεα με την κοπελα μου και του έλεγε η κοπελα μου για μενα στη συνομιλια "μου την πέφτει και με θελει τρελα και με πηρε τηλ και έκλαιγε και μακάρι να τα έκανε ενας άντρας αυτα για μενα" και κάτι τετοια ενω αυτος δεν ήξερε τιποτα για εμας και η κοπελα μου ουσιαστικά τράβηξε τον κωλο της και δήλωσε εμενα λεσβια και οτι την ενοχλώ κιολας... βλεπω αυτα τα δυο και παθαινω σοκ γιατι δεν περίμενα ποτε κάτι τετοιο απο εκείνη... ημουν τρομερά ερωτευμένη μαζι της ομως ακόμη... η αληθεια ειναι οτι μετα απ αυτα ξενέρωσα λιγο αλλα η καψούρα δεν σταμάτησε... εγω δεν της εστελνα ποτε μηνυμα μετα απο αυτα και οταν βρισκόμασταν εξω μονο ενα γεια λεγαμε... εκείνη καθε φορα που μεθούσε μου έστελνε μηνυματα πολυ κουλά για να μου δείξει οτι ειναι εξω και μετα μου έγραφε κατευθειαν ωχ συγνώμη αλλου ηθελα να το στειλω... να πω βεβαια οτι η μανα της εχει νυχτερινό μαγαζί και ήξερα οταν έβγαινε θα ειναι εκει... εγω οταν έστελνε μηνυματα επειδή την αγαπούσα της απαντούσα και της ελεγα αν εισαι στο μαγαζί να έρθω και πήγαινα και ενω ειχα δει αυτα τα μηνυματα δεν της το ειπα ποτε... μου έλεγε κατα λέξη καθε φορα που την έβρισκα μεθυσμένη ετσι απο χαζα μηνυματα "δεν ξέρω τι να κανω με σενα, ειμαι ερωτευμένη μαζι σου, μου εχεις κανει μαγεια και σε καψουρευτηκα, θελω να σε παω στην ολλανδια να σε παντρευτώ, εχω παει και με αλλες γυναίκες αλλα ΕΣΥ εισαι κάτι μοναδικό για μενα, θελω να βλεπω το χαμόγελο σου τα μάτια σου, παει να με αγγίξει ο άντρας μου και τον αποφεύγω γιατι σκέφτομαι εσενα" και αλλα τετοια... ολα αυτα βεβαια την εβλεπα οτι τα εννοούσε γιατι ηταν έτοιμη να κλάψει... μετα απο κάτι τετοια βραδια καταλήγαμε σπίτι μου και κάναμε ερωτα... μεχρι που τσακωνόμασταν παλι και η αληθεια ειναι πως ελάχιστες φορές ημουν εγω η αιτία να τσακωθούμε... απλα εψαχνε αφορμές για τσακωμό και κατέληγε να μου λεει μη με ξαναενοχλησεις... μεχρι που μεθούσε παλι και με έψαχνε ή έβαζε την αδερφή της να μου στείλει να παω στο μαγαζί ή μου έστελνε εκείνη που ειμαι κτλ... πέρασε όλος ο χειμώνας ετσι... τη συγχωρουσα συνεχως και ξαναπηγαινα κι αυτο με έκανε να ειμαι δεδομένη για εκείνη... ενα βραδυ φύγαμε απο το μαγαζί με αλλη μια που την έπεφτε στην κοπελα μου με σκοπο να παμε κάπου για φαγητό... η αλλη δεν οδηγούσε και την πηρε η κοπελα μου... καθως πήγαινα, βλεπω το αυτοκίνητο της κοπέλας μου σταματημένο αρκετά πριν το μαγαζί που θα πηγαίναμε και σταματάω διπλα και τις βλεπω να φιλιούνται... στελνω μηνυμα κατευθειαν στην κοπελα μου και της λεω "ντροπη σου που ηρθα διπλα και σας ειδα και να ξερεις οτι εμενα με ξεχνάς και η αλλη θα παθει μεγαλη ζημιά απο μενα"... εκεινο το βραδυ δεν βγαλαμε ακρη γιατι εγω ειχα πολλα νευρα κι η κοπελα μου προσπαθούσε να με ηρεμίσει... μετα μου έστειλε μηνυμα το συζητηςαμε και μου ειπε οτι το έκανε απλα για να την δω και να ξενερώσω μαζι της και να φυγω μακριά απ τη ζωη της γιατι δεν ξερει τι να κανει με μενα κι εχει ενα παιδι και δεν θελει ο γιος της να μεγαλώσει και να του λενε η μανα σου η λεσβια κι αν μάθει ο αντρας της για εμας θα της πάρει το παιδι και κάτι τετοια... τη συγχώρησα παλι και η ιστορία συνεχίζονταν... τσακωνόμασταν και οταν έπινε μου έστελνε μηνυματα σ αγαπω που εισαι κτλ, μετα κάναμε ερωτα και παει λέγοντας... πέρασε ο χειμώνας κάπως ετσι... αρχές καλοκαιριού φέτος ειχε ενα δικαστήριο και χρωστούσε κάποια λεφτα, αν δεν τα έδινε θα πηγαινε μεσα... το εμαθα απ την αδερφή της γιατι μ εκείνη δε μιλούσα εκείνες τις μερες απο κάποιο χαζό τσακωμό παλι... της έδωσα εγω τα χρήματα για το δικαστήριο εν τελεί κι αυτο μας έφερε και παλι κοντα... γίναμε ζευγάρι ξανα... μου ειπε "εισαι η γυναίκα της ζωής μου"... η αληθεια ειναι οτι οικονομικά δεν ειναι σε καλη κατάσταση και ο άντρας της ειναι μεγάλος μαλακας δεν τη βοηθαει καθολου ουτε καν για το παιδι... εγω ερωτευμένη μαζι της για να μην την βλεπω να στεναχωριέται της ψώνιζω για το σπίτι, της βαζω βενζίνη στο αυτοκίνητο, πλήρωνω παντα οταν βγαίνουμε, της παίρνω συνεχώς δώρα για εκείνη και το παιδι, της δινω χρήματα οταν δεν εχει και γενικώς όπου μπορω τη βοηθάω ομως ολα αυτα τα χρήματα δανεικά μου λεει ειναι και θα μου τα δωςει και οντως τωρα που βρήκε κάτι χρήματα μου ειπε να μου δωςει και της ειπα οχι γιατι ήξερα οτι δεν εχει αλλα για να ζήσει... ενταξει γύρω στα 3.000€ σύνολο ειναι ολα... δεν ειναι τα τρελα τα λεφτα και χεστηκα κιολας για τα λεφτα... εγω τα έκανα και θα τα κανω όσο μπορω απλα γιατι την αγαπάω... το θεμα ειναι πως τωρα άρχισαν παλι οι τσακωμοί και οι φασαρίες... η αληθεια ειναι πως με θεωρεί πολυ δεδομένη και ξερει οτι οτιδηποτε και να κανει θα της το συγχωρήσω... ακόμη και να με βρίσει εγω δεν θα την παρεξηγησω, και να μου πει χωρίζουμε μετα απο κάποιο τσακωμό ακόμη και για ασήμαντο λογο που συνηθως τον προκαλεί εκείνη, ξερει οτι εγω θα τρέξω με λουλούδια να αφήσω στ αμαξι της ζητώντας συγνώμη ακόμη κι αν δε φταιω, ξερει οτι και να μου πει εγω θα τρέξω παλι πισω της σαν σκυλάκι... το κακο ειναι οτι εγω της έδωσα τοςο πολυ αερα και δεν μπορω πλέον να το αλλαξω αυτο... οταν πίνει ειναι ενας αλλος άνθρωπος... δείχνει τα συναισθήματα της και μου δείχνει οτι ειναι πολυ ερωτευμένη μαζι μου... οταν ειναι νηφάλια ακόμη και κάποιος αλλος να την εχει νευριάσει την πληρώνω εγω γιατι ξερει οτι θα την συγχωρήσω και γενικώς ειναι επιθετική μαζι μου... ξέρω οτι μ αγαπάει και δεν με θελει για τα λεφτα ή γενικώς σαν συμφέρον αλλα αυτο το δείχνει μονο μεθυσμένη... διαφορετικά τσακωνόμαστε ακόμη για το παραμικρό... αν δεν κανω εγω πισω εκείνη δεν κανει ποτε... αυτη ειναι μια γενική εικόνα για να καταλάβετε τι γινεται και να μου πείτε τη γνώμη σας... το τελευταίο συμβάν που εγινε ηταν προχθες που μου λεει χωρίζουμε γιατι πίνεις συνεχώς και με νευριάζεις γιατι τρεχεις με τ αμαξι και θα σκοτωθείς και εισαι μικρη κι ανώριμη και τετοια... της έστειλα μηνυμα την αλλη μερα μετα τον τσακωμό και της λεω αν σ ενοχλεί που πινω να το κόψω και να μου πεις τι αλλο σε πειραζει για να ξέρω και να το αλλαξω... μου ειπε οτι κουράστηκε με τις συμπεριφορες μου και δεν συνέχισα τη συζήτηση γιατι ειχε νευρα... να πω βεβαια οτι λόγω του παιδιού βγαίνει νυχτα μια φορα τη βδομάδα ενω εγω σχεδον καθε μερα... κι αυτη τη μια φορα βγαινουμε παντα μαζι... χθες κατάλαβα με κάτι μηνυματα που μιλούσαμε οτι εχει σκοπο να βγει ενω μου ειπε οτι απλα εχει ενα οικογενειακό τραπέζι... οικογενειακό τραπέζι ομως ειπα μεσα μου και να φτιαξει νύχια και να χτενιστει δε γινεται ομως και ετσι κατάλαβα οτι θα βγει... κάποια στιγμη ημουν εξω και ειδα το αμαξι της και της έστειλα μηνυμα αν ειναι κάπου για ποτο να παω να την δω λιγο αν και χωρισμένες οπως ειπα πριν... μου ειπε οτι δεν ειναι για ποτο και απλα το αμαξι της ειναι εκει γιατι έμεινε απο βενζίνη... ψέματα... μετα κατα τις 4 μου στέλνει μηνυμα "που εισαι", της απαντάω "σπίτι μου τι έπαθες;" και μου στέλνει "τιποτα απλα σ αγαπω γεια σου"... την παίρνω κατευθειαν τηλ και την ακουω οτι ειναι πολυ μεθυσμένη, της λεω γιατι μου ειπες ψέματα οτι δεν ηςουν εξω, μου έλεγε κάτι χαζές δικιολογιες και της λεω θελω να σε δω εςτω και λιγο... ηρθε σπίτι μου έκανε την κινηση να με χαϊδέψει ενω εγω ηθελα απλα να μιλησουμε και καταλήξαμε παλι να κάνουμε ερωτα... την πηρε ο υπνος και άργησε να φύγει να παει σπίτι της και το παιδι ειχε ξυπνήσει και μολις έφτασε σπίτι μου στέλνει μηνυμα "τελειωςαμε" λες κι έφταιγα εγω που άργησε... απλα απ οτι κατάλαβα ειχε φασαρια με τον άντρα της... τελος πάντων σας ειπα πολλα... η γενική εικόνα ειναι οτι αποφεύγει οταν παω να συζητήσω κάτι που αφορα εμας και μου λεει εχει σημαντικότερα προβλήματα ν ασχοληθεί και οταν μεθάει τα ξαναβρίσκουμε μετα απο καθε χωρισμό... επισης βγαινουμε εξω και ζηλεύει οποιονδήποτε παει να με χαιρετήσει ενω εκείνη με προκαλεί συνεχώς και μου λεει για αλλες Ωραια γκομενα κτλ κι οταν παω να της πω κάτι μου λεει "χαλάρωσε ΕΣΥ εισαι η γυναίκα της ζωής μου, ακόμη και να παω με καποια αλλη θα ειναι γκομενα μιας βραδιάς, ΕΣΥ εισαι κάτι παραπανω για μενα"... Επιςης εκείνη μπορει να παιζει με τους αντρες με τη δικαιολογία οτι εμενα γκομενα με εχει και οχι γκόμενο και ειναι δυο ξεχωριστά πραγματα οπως λεει... ενω εγω αν κανω κάτι κατευθειαν θα νευριάσει... με εχει του χεριού της με λίγα λόγια κι αυτο το επέτρεψα εγω... μετα το χθεσινό λοιπόν που μου ειπε τελειωςαμε χωρις λογο, εγω σημερα όλη μερα δεν έστειλα μηνυμα, εκείνη μπαινοβγαίνει στο βαιμπερ (μονο με μενα μιλάει εκει), για να δει αν μπήκα κι αν έστειλα... το ερώτημα μου ειναι να κανω παλι εγω την κινηση και να την παρω τηλ αυριο να της πω να μιλησουμε και να ξεκαθαρίσουμε κάποια πραγματα ή οχι; ξέρω οτι μ αγαπάει αλλα φοβαται γιατι οντως εχει μαθευτεί πολυ για εμας απο μαλακιες που κανει οταν βγαινουμε εξω... τι να κανω αλλο ομως... κουραστηκα κι εγω μ αυτη την κατάσταση... μ εχει χωρίσει πανω απο 10 φορές και τα εχουμε ξαναβρεί γιατι εγω κανω την κινηση με παρακάλια ή τα ξαναβρίσκουμε οταν πίνει εκείνη και μου στέλνει μηνυματα... να πιστέψω έναν άνθρωπο ομως που μονο μεθυσμένος μου δείχνει την καψουρα του; τι αλλο να κανω; την αγαπάω... δεν εχω λογο να ζω αν δεν ειμαι μ εκείνη και η αληθεια ειναι οτι εχουμε δεθεί παρα πολυ μετα απο τοςο καιρο... ομως τα κανει ολα αυτα γιατι δεν με θελει πια ή γιατι φοβάται και θελει να το ξεκόψει; τι γινεται ρε γαμωτο; συγνώμη σας κούρασα... αυτα ειναι μια μικρη περίληψη... αν τα γραψω ολα θελω τετράδιο ολόκληρο... σας παρακαλώ θελω τη γνώμη σας...
20.8.2017 | 13:13

Μου έδωσαν κάπου κάποτε μία συμβουλή..

Να αρχίσω να αλητεύω, γιατί είμαι λίγο φλωράκι και τα βλέπω όλα συναισθηματικά. Το φιλοσόφησα λοιπόν!!
Το καλύτερο είναι να πάρεις τη ζωή σαν ένα παιχνίδι.
Για να φτιάχνεις τη διάθεσή σου, καθώς και αυτού που μιλάς.
Τι ζορίζεστε να καταλάβετε τον άλλον? Να τον μάθετε, για να βρείτε τρόπο να τον θαμπώσετε με τα προσόντα σας..μπλαμπλ, ήδη βαρέθηκα να περιγράφω.
Ψηφίζω λοιπόν γιόλο!! Κάνει τρελή δουλειά!
Δε θέλει κόπο! Βάζεις τα καλά σου, χαμογελάς, βγαίνεις με παρέες, συζητάς, χορεύεις!!! Εκεί κάπου κολλάνε πάνω σου και έχεις να διαλέγεις και περνάς και όμορφα το βράδυ σου, μπορεί να τύχει και φάση μίας βραδιάς.
Η ζωή είναι ένα ταξίδι και σοβαρά πρέπει να παίρνεις μόνο τα θέματα υγείας!
Να κάτσω να σκάσω που όλοι/ες αγχώνονται να παντρευτούν, γιατί μένουν μόνοι τους σιγά σιγά στον κύκλο τους? why?? Λες και θα είστε ευτυχισμένοι σόνι και καλά?! Άσε ρε. Γιατί ταλαιπωρείστε άδικα να κερδίσετε κάποιον?
Αφού παίζοντας το χαλλλαρά κερδίζετε το να κολλήσει ο άλλος το λιγότερο! Παίξτε μπαλίτσα!
Αυτό ξεκίνησα κι εγώ!!!! Από χτες βράδυ νιώθω ήδη πολύ καλά!!
Να περνάτε όμορφα και όχι πολλές σοβαρότητες, δεν ωφέλησαν κανέναν αφούυυ!!!! Τα φιλιά μου
20.8.2017 | 13:01

ταξίδι στο Παρίσι

Λοιπόν παιδιά αποφάσισα να πάω ένα ταξίδι στο Παρίσι' το θέμα είναι ότι δεν έχω λεφτά στην άκρη και από όσα έχω ακούσει η Πόλη του Φωτός είναι πανάκριβη! έχω να μείνω, γιατί θα με φιλοξενήσει ένας φίλος μου και από Μουσεία και τέτοια αποφάσισα να επισκεφτώ μόνο το Λούβρο και το Μουσείο του Ορσέ ¨Οχι Disnεylαnd Κλπ γιατί money γιοκ. Θα είμαι εκεί 5 μέρες (4 διανυκτερεύσεις) και ήθελα να ρωτήσω όσους έχουν πάει και ξέρουν τα πράγματα πάνω-κάτω αν 200 ευρώ θα μου φτάσουν για να βγάλω αυτές τις μέρες
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!
20.8.2017 | 12:53

Καλά...

Μερικοί πόσο πιο εκτός θέματος θα μπορούσατε να είστε στις απαντήσεις σας; Μου χαλάτε τις εξομολογησεις μου...
20.8.2017 | 12:32

Σπέτσες

Παιδιά, θ είμαι Σπέτσες από Δευτέρα για δουλειά κ μετά θ μείνω 2-3 μέρες... Θ είναι κανένας εκεί;; έχει τίποτα το νησί;; η θ βαρεθω μόνος;;

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

VIDEOS/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ