Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
HOME
Naked City
Συγγραφέας και δημοσιογράφος, με ιδιαίτερη αδυναμία στο ρεμπέτικο τραγούδι. Τελειώνει τις σπουδές της στη Νομική. Το βιβλίο της «18 Ντεσιμπέλ» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άπαρσις και μέρος του θα ανεβεί σε παράσταση, σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου. Ετοιμάζει το δεύτερο βιβλίο της «Η ρεμπέτικη Υπόγα και άλλες οιστρορίες». http://leksilewsi.blogspot.gr/

χεσε μεσα

18.4.2015 | 21:01
Ο Δ. θελει την Μ.,που θελει την Δ.


Να το πιστεψω... μα να μην απαντησει σε ένα "Καλησπέρα. Τι κάνεις? " ???? Είναι δυνατόν? Και να με αποφεύγει? Να μην με κοιτάει καν? Γιατί??? Δεν έχουμε προηγούμενα...

Κάτι σαν come out.

18.4.2015 | 20:59
Χθες βγήκα με την κολλητή μου, ήμουν πραγματικά πολύ μπερδεμένος. Σκεφτόμουν να της το πω μετά της πανελλήνιες και αυτός ήταν και ο προγραμματισμός μου αλλά το έφερε η κουβέντα. Με ρώτησε αν παίζει κάτι με κάποιο κορίτσι και έτσι. Δεν ήθελα να την κοροϊδεύω αλλά ούτε και να της το πω οπότε απάντησα διπλωματικά: -Να ξέρεις δεν είμαι έτοιμος, είμαι πολύ μπερδεμένος. Και εκείνη τη στιγμή μου πετάει το πιο άκυρο: -Γιατί δε πειραματίζεσαι; Με το πειραματίζεσαι θεώρησα ότι εννοούσε μελαχρινές, ξανθιές, κοκκινομάλλες κλπ. Της απαντάω όμως πάλι: Δεν καταλαβαίνεις είμαι πολύ μπερδεμένος. Μου επαναλαμβάνει αυτό που είχε πει και προσθέτει: -Μάλλον εσύ δε κατάλαβες, γιατί δε δοκιμάζεις και με άλλους και ας κατασταλάξεις. Απλώς την κοίταξα και χαμογέλασα και άρχισα τα κλασσικά: Και τι θα πουν οι υπόλοιποι όταν το μάθουν, πως θα το πω στους γονείς μου, είναι δύσκολο. Μου είπε πολύ χαλαρά: Και ποιος σου είπε πως η ζωή είναι εύκολη; Επίσης όμως η ζωή είναι τόσο μικρή που αν δε τη ζήσουμε όπως θέλουμε πως θα την ευχαριστηθούμε. Πράγματι, είχε πολύ δίκιο. Μιλούσαμε με τις ώρες. Δεν ξέρω όμως αν χρειάζεται να δηλώσω κάποια "σεξουαλική ταυτότητα". Στην τελική όλοι άνθρωποι δεν είμαστε;

Εξομολογούμενος 18
και επειδή γουστάρω τη φάση της "μανίας" μου,την περίμενα πως και πως θα πάρω το ζαναξ μου θα βαφτώ θα σενιαριστώ και θα βγω παρέα με φίλους.

Το τελευταίο

18.4.2015 | 20:52
διάστημα αισθάνομαι τέτοια μοναξιά και φόβο που αναρωτιέμαι μήπως αρχίζω να τρελαίνομαι.

γιατι;

18.4.2015 | 20:41
Γιατι να μην εχω χιούμορ? Ζηλευω με την καλη εννοια οσους ανθρωπους έχουν χιούμορ κ τους θαυμαζω.μπορω να δω κ εγω με χαρα το καθε πραγμα της ζωης? Μπορω νς αντιμετωπιζω τις καθημερινές καταστασεις με χιούμορ? Μπορω να κανω τους άλλους να χαμογελούν? Αν ποτε το καταφερω θα χαμογελαω κ εγω..αλλα πως??

πως

18.4.2015 | 20:37
καλλιεργειται ο αυτοσεβασμος; γιατι εχω βγει εκτος παιχνιδιου και νιωθω πως δεν υπαρχει κατι ευγενικο και ηρεμο μεσα μου
Δεν προλαβαινω να γυμναστω λογω μαθηματων κ θελω να γυμναζομαι στο σπιτι.τι μπορω να κανω?εχω 4χρονια να γυμναστω κ εχω παραπανω κιλα, αν αυτο βοηθάει
Πέτυχα σήμερα το ακόλουθο σχόλιο σε εξομολόγηση των πιο σχολιασμένων και σκέφτηκα πως κανείς μέχρι τώρα δεν έχει ανοίξει μια συζήτηση σχετικά με τα τόσα υποτιθέμενα "καλά παιδιά", απ' τα οποία όλες λίγο πολύ έχουμε καεί:
"Το σημείο που θέλω να σχολιάσω είναι το "καλό παιδί". Το βλέπω να ανακυκλώνεται σε ποστς και να το επικαλλούνται όταν "προξενεύουν" κάποιον, αλλά δεν το κατανοώ. Δηλαδή τι ορίζει το "καλό παιδί"; Μήπως το "καλό παιδί" το ορίζουμε τελείως επιφανειακά κι αυθαίρετα με βάση τα όσα ΔΕΝ κάνει; Δηλαδή, ΟΚ, δεν θα την δείρει, δεν θα την εκπορνεύσει την άλλη, δεν θα την ληστέψει, δεν θα την καταστήσει έγκυο και θα εξαφανιστεί, να το δεχτώ. Αυτά τα απολύτως αυτονόητα δηλαδή τον καθιστούν "καλό παιδί" και πρέπει να του κάθονται οι γκόμενες;"

σημερα

18.4.2015 | 19:55
ηταν απο τις πολυ ασχημες μερες της ζωης μου. εγιναν πραγματα που χτυπησαν κατευθειαν ψαχνο. δεν εχω ατομο να μιλησω για αυτα και ετσι οπως ηρθαν τα πραγματα πρεπει να κανω τουμπεκι και να μην κλαψω. ειμαι απαισιος ανθρωπος. αλλα θελω υποστηριξη. δωστε ο,τι εχετε

Αραγε

18.4.2015 | 19:49
Άραγε θα θελήσει ποτέ κανείς να μαθει τι κάνω πραγματικα? Πως είμαι? Γιατί είμαι έτσι? Άραγε θα προσπαθήσει κανεις να με καταλάβει και εμένα? Προς το παρόν με καταλαβαίνω μονο εγω, βαρέθηκα να προσπαθώ να κάνω τους αλλους να με καταλαβουν.... Κάνω πως όλα ειναι τέλεια και δίνω συμβουλες στους αλλους λες και όλα τα δικα μου τα έχω λυσει! Τι καλά...

τουλαχιστον..

18.4.2015 | 19:46
προσπαθησα και ας ηξερα πως οταν σου ζητησω να ειμαι στη ζωη σου θα εξαφανιστεις.. ηθελα να ειμαι εδω για σενα.. λυπαμαι πολυ που δεν με αφησες..μαλλον δεν ηθελες αρκετα,γιατι μπορουσες και το ξερουμε και οι δυο.. εκανα τοσο λαθος απο την αρχη? γιατι γιναμε ετσι?

Χρήστο

18.4.2015 | 19:23
Χρήστο που εισαι; Χρήστο με άφησες, Χρήστο συγγνώμη
Εξομολογήσου!
Αφιέρωσε!
Αναζήτησε!