Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
HOME
LIFO.GR
Naked City
Φωτογραφήθηκαν την Κυριακή 16 Νοεμβρίου στο διαμέρισμα όπου συγκατοικούν στην Κυψέλη.
μη ρωτάς προς ποιόν...προς το ποιόν ανθρώπων που στο χρόνο έμειναν ανεξίτηλοι.....λατρεύω τα αγάλματα,τις καρυάτιδες κυρίως και τους ανθρώπους,που ξέρουν πως δικαζόμενοι για μιαν ανοησία του σήμερα πρέπει να τα μαζέψουν σε μία νύχτα και να φύγουν...δεν ξέρω αν στο είπα είμαι συλλέκτης,συλλέγω το πιο ακριβό πράγμα αυτού του κόσμου ,στιγμές...πανάκριβο αγαθό αλλά να θυμάσαι,το ακριβότερο λιμάνι είναι εκείνο που επιμείναμε να πάμε σε αυτό με τον μόνο τρόπο που έχει ο κόσμος,στοιχηματίζοντας στο σήμερα πως ξέρουμε που βγάζει...πολύ καλό παλικάρι,έχει την τετράδα και ξέρεις τι,έχει και κάτι άλλο,είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με ένα κόμπο μαγικό....ναι αυτό που κατάλαβες είναι...τι να κάνουμε καθένας με τα πρότυπα του:τσαμπουκάς,τάξη και ασφάλεια!!!

.-. άδικο έχω ? :(

21.11.2014 | 02:29
*Σε αυτή τι ζωή τα άσχημα είναι περισσότερα από τα ευχάριστα μου φαίνεται....
οκ βρήκα δουλειά,τυροπιταδικο 300 ευρώ 6ωρο 5ήμερο.Είμαι 4ο έτος Πάντειο και σιγά την σχολή,μη λέμε μλκς τωρα,σκονάκια και λίγη παρλαπίπα και περνάς ανετα 10 μαθηματα σε μια εξεταστική.Και μετά τι,εχετε ακουσει εσείς να ψάχνουν πουθενά κοινωνικους ανθρωπολογους ;Aπ την άλλη,ποσο να κατσω να σερβιρω τυροπιτες για 300 ευρώ,μόνο η κάρτα για τα μμμ,το κινητό και τα πάγια (νερό,ρεύμα) τα'χουν ξεπεράσει ήδη κι έχει σπάσει και το κοντέρ! Και φαγητό; Bρούβες θα τρωω ;Θα μας τρελάνει η κωλοκυβέρνηση εκεί που έχει στείλε τους μισθούς και την αγορά εργασίας !!! Το κέρατο σας μέσα μαλάκεςςςςςς

ω θεοι

21.11.2014 | 02:19
μόλις είδα κάτι μηνύματα του συντρόφου μου με μία άλλη κοπέλα.Μια συνομιλία για πολλά και διάφορα άσχετα πράγματα- θέλοντας να δείξει ότι είναι άνθρωπος με ενδιαφέροντα.
Αυτό που με πείραξε είναι οτι γράφει σαν κανονικός άνθρωπος.. στα ελληνικά- με τόνους.. άριστη σύνταξη και γραμματική-και με πλούσιο λεξιλόγιο(ένοχα στοιχεία)-διότι:
Σε μένα όταν γράφει - γράφει σαν να πληκτρολογεί με το πόδι.. τον βαράς ή δεν τον βαράς τώρα....
Όλο το χρόνο διάβαζα για τις πανελλήνιες, και όσο διάβαζα γι αυτές φανταζόμουν τις διακοπές που είχαμε κανονίσει με την παρέα μου για το καλοκαίρι. Δίνω, λοιπόν, πανελλήνιες, όλα καλά - έγραψα όσο ήθελα, και φεύγουμε με την παρέα μου για το νησί. Εκεί, σε ένα μαγαζί που πηγαίναμε συχνά, έβλεπα ένα παιδί - κούκλο - και είχα φάει κόλλημα, αλλά δεν του μίλησα. Γυρνάω λοιπόν Αθήνα βγαίνουν τα αποτελέσματα και μπαίνω στη σχολή που θέλω. Πρώτη μέρα στη σχολή και ποιον βλέπω ;!; Το παιδί από το νησί!!! Από όταν ξεκίνησε η σχολή μόνο ματιές έχουμε ανταλλάξει. Και το χειρότερο είναι ότι κάθετε πάντα απέναντι μου με την παρέα του ! Τι μικρός που είναι ο κόσμος εεε ;

αντε γεια

21.11.2014 | 02:08
Μολις τωρα ειδα κατι(ασχετο) αλλα ενιωσα απιστευτο μισος και οργη για σενα ξεφνικα.Μου ηρθε φλασια...εισαι απλα σιχαμερος..ενας πλαιρερ χωρις κοτσια.αντε γ@3$%5ου

βαρος

21.11.2014 | 01:55
Ειμαι 19 και νιωθω σαν 40..θελω να ζησω ανεμελη ηλικια..να βγαινω..να κανω φιλους,να χαμογελαω και να με νοιαζει μονο το σημερα.Αλλα σκεφτομαι πολλα και νιωθω πολυ μονη ωρες ωρες..τ κανω λαθος?
χώρισα όχι τόσο πρόσφατα αλλά η πληγή είναι ανοιχτή.
Δε νιώθω πως θέλω να κάνω σεξ με άλλο άτομο και αυτοϊκανοποιούμαι όποτε το έχω ανάγκη.
Από τη μία μου λείπει ο πρώην, από την άλλη θα διάλεγα τη μοναξιά ακόμα κι αν με ήθελε πίσω. Κι έχω γνωρίσει ωραία, σοβαρά και καλά παιδιά από τότε αλλά δεν έχω όρεξη ούτε για ποτό μαζί τους.
Έχω κουραστεί να έχω το ρόλο της "κοπέλας" κάποιου, να ντύνομαι και να βάφομαι σε πλαίσια που να μην του προκαλέσω ζήλεια, να γράφω τους φίλους μου όταν έχω αγόρι, να είμαι πάντα αποτριχωμένη, γιατί αν δεν είμαι φοβάμαι πως θα με κρίνει και 'κάτι τρέχει στα γύφτικα', να είμαι πάντα η κ@υλα του για να μην αρχίσει να κοιτάζει αλλού...να έχω όλο αυτό το άγχος γιατί η καρδούλα μου θα θέλει να κάνει τα πάντα κυρίως προς δική του ικανοποίηση.
Είμαι μόνη και δεν είμαι καλά. Αλλά μια σχέση ή οποιαδήποτε κοινωνική υποχρέωση θα με έκανε χειρότερα. Αυτό εξομολογούμαι.
Ο αδερφός μου, η γκομενα του δηλαδη, εχει κανει προσωπική σελίδα του γιου τους στο φεις. Ανεβάζει η τυπιςςα καθε μερα φωτός, το μωρο στο μπανιο, το μωρο στον καφε, το μωρο κοιμάται, το μωρο τρωει, το μωρο, το μωρο, το μωρο. Έπιασα τον αδερφό μου και του είπα να κόψουν τις μαλακιες και να μην εκθέτουν το παιδι ετσι, δεν ειναι φόρεμα να το δείχνουμε και να καμαρώνουμε στις φιλες μας, ασε που κυκλοφορεί και πολυ ανωμαλία. Η απαντηση του ηταν " αντε γαμησου".. Φταίω εγω τωρα να μην ξανά ασχοληθώ?

Η τελεια μερα..

21.11.2014 | 01:35
Ειχα ενα μικρο ατυχηματακι..
Αλλα με ταλαιπωρησε 2-3 μερες...
Το αγορι μου τρελαθηκε.. Καθε μερα τηλεφωνο, να δει αν ειμαι καλα.. δεν με συνοδευσε σε καποιο γιατρο, πιστευε οτι θα το κανω μονη.. Εγω πηγμενη στις υποχρεωσεις δεν το εκανα..
Εντελλει σημερα πηγα στο νοσοκομειο που ειναι 5' απο το σπιτι του. Εκεινος δουλευε.. Μου ειπε, μολις τελειωσω να περασω απο τη δουλεια..
Πηγα, τον περιμενα.. Μετα φαγαμε σπιτι του, μας εβαλε η μαμα του και μετα, κατα τις 10.30, πηγαμε σε ενα αλλο νοσοκομειο για εξτρα εξεταση, γτ εκει με παρεπεμψε ο γιατρος του 1ου νοσοκομειου..
ολα καλα..
ΜΕτα γυρισαμε σπιτι του, κατσαμε ειδαμε ταινια.. με ειχε συνεχεια αγκαλια και με φιλουσε συνεχεια.. "ετσι να παθαινω ατυχηματα καθε μερα", του ειπα.! "Σε αγαπω πολυ!". "Εγω σε αγαπώ... περισσότερο..", μου ειπε..Αποκοιμηθηκα..

10 λεπτα μετα ξυπναω αποτομα. Τα ρουχα μου τσαλακωμενα. Το προσωπο βρεγμενο-δακρυα. Τα χερια μου τρεμουν και κρυωνω πολυ..Τερμω απο το κρυο. "Σπασμους εχω!"..Δεν καταλαβαινω που ειμαι.. Οχι, ξερω. Ειμαι σπιτι μου. Μονη μου ξαπλωμενη στο κρεββατι μου. Φοραω οτι να ναι ρουχα. Πιτζαμεες μαζι με ρουχα εξοδου. Το αγορι μου πουθενα. ΒΑζω τα κλαμματα παλι.. Δεν μπορω να αναπνευσω. Βαζω το μαξιλαρι στο προσωπο να μη με ακουσουν.. Αρχιζω και θυμαμαι..

Πηγα στο νοσοκομειο κοντα στο σπιτι του. Δεν ηρθε ποτε. Δεν μ ειπε καν να περιμενω εκει να ερθει μετα. Σχολαγε σε 1 ωρα. Δεν μ ειπε καν να παω απο τι δουλεια μετα. Φευγω. Παιρνω και τη μαμα μου απο το δρομο (δουλευε μεχρι αργα). Παω σπιτι. Δεν με εχει δει ακομη γιατρος. Η ειδικοτητα που χρειαζομαι ειναι σε αλλο νοσοκομειο. Τηλεφωνει το αγορι. Λεει αν ειμαι ακομη στη γειτονια του.. Αρχιζω και στενοχωριεμαι.. ΛΕω οχι, αλλα θα παω αλλου τωρα.. Μου λεει οτι ειναι κουρασμενος δε θα ερθει.. Περναει λιγη ωρα.. Μαλωνω και με γονεις που δε νοιαζονται.. Φευγω μονη μου. Οπως να ναι.. Μισα πιτζαμες μισα ρουχα. Παω εκει. Με βλεπει γιατρος γυριζω σπιτι. Ειχα ξεχασει το κινητο σπιτι. "θα ερχομουν" μου λεει...Γιατι δεν ηρθε; Γτ δεν πηρε σπιτι μου να δει που ειμαι; Να ερθει εκει; Γτ τοσες μερες ενα τηλεφωνω δεν επαιρνε; ΝΑ δει αν ζω; Γτ με μισει τοσο; Γτ δε νοιαζεται; Αλλα γτ αν ειναι να παω να τον βρω δεν θα πει οχι;
Γιατι ξεχασα το κινητο; Γτ τοσες μερες αρρωστη τις εβγαλα μονη;

Αυτη ηταν η τελεια μερα.

Πειτε μου οτι φταιω εγω μπας και ηρεμησω...Δεν θα τη βγαλω τη νυχτα ελεος..

Δίλημμα κακο

21.11.2014 | 01:25
Παντρεύεσαι αυτον που εισαι ερωτευμένη αλλα το πάθος και η αγαπη εχει και στοιχεια καταστροφικά ή το ήρεμο πολυ καλο παιδι που θα δημιουργήσει μια σταθερή οικογενεια χωρις ομως καθολου ερωτικο στοιχείο μεσα?το κανέναν δεν παιζει σαν απαντηση...εδω με θελω...δυσκολα

καψουρα

21.11.2014 | 01:25
Ε ναι το εξομολογούμαι...ενώ δεν ακούω πότε πότε πότε καψουροτραγουδα και τα θεωρώ γελοία κάτι νύχτες σαν την σημερινή απλά το χέρι μου πάει από μόνο του στο ντέρτι...και εσύ φταις για όλα....!!!!!

σύνελθε #2

21.11.2014 | 00:23
Παραλύω στην σκέψη ότι μπορεί να ξανακούσω την φωνή του και να του σφίξω το χέρι. Και φυσικά στην σκέψη ότι μπορεί να μην τον ξαναδώ ποτέ.

...ή μηπως οχι?

21.11.2014 | 00:21
Εδώ είμαι!! Σε περιμένω!! Να ζησουμε ατελείωτες στιγμές ξεγνοιασιάς πάθους ηρεμιας ανεμελιάς και έρωτα που μας χρωστάει η ζωή. Να είμαστε ευτυχισμένοι με τη ζωή μας γιατί απλά θα έχουμε ο ένας τον άλλο και έτσι θα βλέπουμε πιο θετικά τη ζωή. Θα βλέπουμε καθαρά την ομορφιά της και θα τη ζούμε δίχως αναστολές και κανονισμούς. Δεν σε ξέρω αλλά σε περιμένω και ξέρω πως θα έρθεις σύντομα...
Λοιπόν είμαι ψιλοχοντροάνεργη 3 χρόνια,απόφοιτος επαρχιακού ΤΕΙ του τίποτα...τραβιέμαι περιστασιακά με δουλίτσες στυλ σερβιτόρα 1 μήνα το καλοκαίρι,διανομή Χρυσό Οδηγό,σουβλακοφυλλάδια σε σπίτια,μαθήματα αγγλικών 8 ευρώ την ώρα στ' ανίψια μου και παιδιά από τη γειτονιά..Κάπως έτσι κουτσοκυλάει η ζωή και απλά νιώθω πολύ τυχερή που οι γονείς μου μου άφησαν ένα δυαράκι και λίγα χρηματάκια που πάνε στην εφορία,χαράτσια κλπ κάθε χρόνο (ως πότε) Είμαι και ισόγειο σε επαρχιακή κωμόπολη οπότε μπήκαν ζαρζαβατικά στην πίσω αυλή και 3-4 κότες,στομάχι γεμάτο,υγεία κι ευτυχία!
Τα φέρνει ο διάολας κι έρχομαι Αθήνα για ένα γάμο,πηγενέλα κανονισμένο από κοινούς συγγενείς και γλυτώσαμε το ΚΤΕΛ.Διαμονή στην αδερφή μου,χαρά που της πήγα μαρμελάδες,φρούτα κλπ.Λέω στην ευχή,θα κατεβώ κέντρο Αθήνα να δω πώς είναι,χρόνια είχα.Ηλεκτρικό και μετά λεωφορείο,δε ξέρω,όπως μου κατέβηκε.Και μπήκε ελεγχος.¨Ερχεται και μου λέει παρακαλώ εισιτηριο και χαμπάρι εγώ.Κυρία εισιτηριο εχετε;Όχι λέω,δε θα μου δώσεις εσύ;Mε κατεβάζει στην επόμενη στάση χαρούμενος (γιατί;) και ζητάει ταυτότητα και λεφτά,είπε ένα ποσό που μάλλον ψέματα έλεγε,δεν μπορεί να'ναι τόσα,τρελός παπάς τον βάφτισε!!!Εντάξει λέω,πάμε τράπεζα να βγάλω.Περπατάμε 2 λεπτά,κάνω αναστροφή επιτόπου και περνάω απέναντι μια λεωφόρο με κόκκινο.
Όπως βλέπετε ζω ακόμα.Άιντε γεια καμάρι μου που θα σου φτιάξω και την προίκα σου επειδή δεν πουλάτε εισιτήρια στα λεωφορεία...Τελικά πήγα στην Καλλιθέα για παγωτό και μια χαρά ήτανε.Και μου λέει μετά η αδερφή μου να πουλήσω το σπίτι για ναρθω στην Αθήνα!Ρε εδώ σας ζητάνε να στησετε τα πισινά σας για ένα εισιτηριο..Πίσω στον κήπο και στην ησυχία μου τρέχοντας...
Εξομολογήσου!
Αφιέρωσε!
Αναζήτησε!