Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
HOME
Naked City
Εικαστικός - Hθοποιός. Φωτογραφήθηκε την Κυριακή 18 Μαΐου στο Playground (Βουτσαρά 4, Βοτανικός). Πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Μια Νύχτα» που ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο. Επίσης, η video-performance του «Don’t speak, eat» επιλέχθηκε από τη Unicef για την παγκόσμια καμπάνια της το 2015.

Europe VS America

22.5.2015 | 21:29
Οι προηγούμενες εξομολογήσεις μου
1. http://www.lifo.gr/confessions/view/186530
2. http://www.lifo.gr/confessions/view/188119

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σας παιδιά. Μακάρι να πάνε όλα καλά, σε μένα, σε σας και σε όλους, έτσι όπως τα ονειρευόμαστε. Εννοείται πως δεν θα ξεχάσω τις "Εξομολογήσεις" μα ούτε κι εσάς. Με έχετε βοήθησει πάρα πολύ, τόσα χρόνια, σε διάφορα θέματα που έχω εξομολογηθεί και σας λατρεύω ακόμα και όταν με κράζετε! Είτε το πιστεύετε, είτε όχι, έχω μάθει επίσης παρα πολλά πάγματα απο εσάς απο θέματα γνώσεων κτλ. Η συγκεκρημένη στήλη λειτουργεί και σαν ψυχοθεραπεία γιατί έχω δει μεγάλη βελτίωση στην ψυχολογία μου. Όποτε θα έχω την ευκαιρία θα σας στέλνω και τα νέα απο τον έξω κόσμο.

Στεναχωρήθηκα όμως λίγο, για την κυρία η οποία ήταν χαρούμενη που θα με φιλοξενούσε στην Ολλανδία. Μου έστειλε μηνυμα ότι αυτή την εβδομάδα θα άρχιζε να ψάχνει για μένα, τι χαρτιά θα χρειαστώ, τις διαδικασίες κτλ κτλ. Στεναχωρήθηκε. Δε λέω, ίσως να φταίω κι εγώ γιατί της είχα πει ότι θα ήθελα να πάω Ολλανδία αλλά επίσης γνώριζε ότι σκεφτόμουν και το ενδεχόμενο να πάω Καναδά. Ίσως να της έδωσα και την εντύπωση ότι θα ήταν σίγουρο η Ολλανδία, δεν έχει κι άδικο. Εγώ προσωπικά ήμουν (και ακόμα είμαι) σε μεγάλο δίλλημα. Δεν ξέρω αν έκανα τη σωστή επιλογή.

Φεύγω 2 Ιουλίου, μέχρι τότε θα συνεχίσω να σας διαβάζω.

Ευχαριστώ και πάλι!

Unrequited love

22.5.2015 | 21:28
Τον ανεκπλήρωτο έρωτα ποτέ να μην τον νιώσεις
βαρύ φορτίο στην καρδιά θα έχεις να σηκώσεις.

Τα πάντα όλα γύρω μου φαντάζουνε θλιμμένα
και μόνο είν' η μοναξιά που κατοικεί με μένα.

Το σπίτι όπου κατοικώ με μαυσωλείο θυμίζει
και το ρολόι της ζωής δείχνει να τερματίζει.

Θα 'θελα τόσο να μου πει κάποιος να συνεχίσω,
να μην απογοητεύομαι, μια μέρα θα νικήσω.

Μέχρι αυτή η μερά να 'ρθει, σε ύπνο θα 'χω πλεύσει
και αν δε με ξυπνήσετε για αλλού θα έχω πλεύσει...

Κρίμα

22.5.2015 | 21:26
κατινιά μαζεύτηκε στις εξομολογήσεις.
Μόνο κάτι πιτσιρίκια γράφουν,
ελάχιστα κείμενα αξίζουν πλέον.
Κρίμα.

22.5.2015 | 21:25
Εχω αρχισει να χανω την πιστη μ....καθ δε μ αρεσει αυτο...θελω να αρχισω να ξαναπιστευω στο θεο οπως πιστευα παλια...αλλα δεν ξερω πως. Δεν ξερω απο ππυ να κρατηθω...

PS οχι ειρωνικες και υβριστικες απαντησεις παρακαλω

.......

22.5.2015 | 21:23
Δηλαδή η κατάσταση στην ελληνική κοινωνία όσον αφορά τις σχέσεις, πάει κάπως έτσι: Αν είσαι από μια εμφάνιση και επάνω, με σταθερή δουλειά και κύκλο γνωριμιών κάτι μπορεί να γίνει για να βρεις έναν άνθρωπο να συνεννοηθείς, αφού έχεις περάσει από τεστ με διάφορους φυσικά. Αν τυχόν δεν ανταποκρίνεσαι στις επιταγές της μόδας, που οι άντρες πιστά ακολουθούν, αν δεν έχεις λύσει τα προβλήματα σου τα πρακτικά (σ' αυτή τη χώρα που όλα λειτουργούν άψογα εξάλλου) και αν για οποιοδήποτε λόγο ο κύκλος γνωριμιών σου δεν είναι σταθερός, τότε αστα να πανε και μην το συζητάς, να λες και δόξα τον κύριο που δεν σε πετροβολάνε όταν βγαίνεις στο δρόμο. Γιατί τα πράγματα στην Ελλάδα έχουν ορισθεί αλλιώς γλυκιά μου, δεν είσαι άνθρωπος, είσαι προϊόν! Πουλάς στη μάζα, αξίζεις. Δεν πουλας, την βγάζεις Παρασκευή να κλαίγεσαι στην lifo. Δεν το συζητώ, το διαφορετικό θα προσπαθήσουν να το τσακίσουν όλοι όσοι δεν τολμούν να ξεχωρίσουν από την ομοιογένεια, πρέπει να πληρώσεις αν διαφέρεις με οποιοδήποτε τρόπο και αν είσαι και γυναίκα, μην ανησυχείς, θα βρεις κάποιον να σε πηδήξει σίγουρα (γιατί μην ξεχνάμε ποτέ το κλισέ "η γυναίκα επιλέγει"), έστω κι αν είναι μόνο για να ξεκαυλώσει.Έλα μωρέ τώρα τι τα θες, υπάρχουν και χειρότερα, κοίτα Αφρική μεριά, ή μπούργκες, σώπασε και μην παραπονιέσαι, κανείς δεν θέλει μια γκρινιάρα γυναίκα. Αμάν πια, κι εσύ, ας πρόσεχες που δεν γεννήθηκες πλαστική, κι ας έχεις τόσα και τόσα που... σιγά ποιος νοιάζεται! Ας πιούμε, αγάπη μου, ας πιούμε κι ας λείπεις.

Είμαι πτώμα

22.5.2015 | 21:17
και δε μπορώ να κοιμηθώ λόγω άγχους. Και όχι, δε δίνω Πανελλήνιες, αλλά κάποια στιγμή αυτή η νευρικότητα θα με σκοτώσει. Πριν προλάβω να κάνω όλα όσα θέλω. :(

Θέλω αγκαλιά.

22.5.2015 | 21:14
Και κάποιον να μου πει πως όταν όλα είναι χάλια...δεν είναι. :/

Κομπλέ.

22.5.2015 | 21:11
Δεν είμαι καλά για πολλούς λόγους και θα 'θελα πολύ να του πω μια κουβέντα. Αλλά έχει νόημα να τον εμπιστεύομαι περισσότερο απο ότι εκείνος εμένα;

Τελοσπάντων, όλα στραβά και δεν έχω κάποιον να μ' ακούσει. Κατά τ' άλλα, έρχεται ΣΚ.
Ε πριν λίγο καταβρόχθισα 2 τεράστιες μπανάνες, ένα πύραυλο παγωτό σοκολάτα και δύο σουβλάκια γύρο κοτόπουλο πατάτα ντομάτα σος. Πρέπει να χάσω δέκα κιλά είμαι 70 με ύψος 1.72. Σκατά, με σιχαίνομαι
Όλα κύλαγαν ρολόι, είχαμε την τέλεια σχέση, υπήρχε απόλυτη αρμονία. Αυτός ήταν ο άντρας της σχέσης, μου προσέφερε ασφάλεια και υποστήριξη, είχε αναλάβει τον ρόλο του δυνατού ανάμεσα μας. Εγώ πάλι, τον έκανα να νιώθει ωραία για τον εαυτό του, και ήμουν αυτή που τον έσπρωχνε να κυνηγήσει τις φιλοδοξίες του. Όλα αυτά συνειδητά. Συζούσαμε και δουλεύαμε και οι δύο. Τότε η δουλειά του πήγαινε φανταστικά. Εγώ πάλι μόλις έιχα ανοίξει λογιστικό γραφείο, έιχα λίγους πελάτες, και μικρό εισόδημα, αν δεν ζούσαμε μαζί ίσα που θα με έφταναν να ζήσω. Υπήρχε μεταξύ μας αφάνταστη έλξη, θα το έλεγα αλλιώς μαγνητισμό πολικότητα, σαν δύο αντίθετα φορτισμένους μαγνήτες που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς από το να μένουν κολλημένοι. Παντρευτήκαμε και όλα συνέχισαν έτσι κάναμε και δυο υπέροχα παιδιά και πίστευα πως είχα βρει την ευτυχία. Η δουλεία μου τότε άρχισε να παίρνει τα πάνω της και είχα μια πολύ γεμάτη καθημερινότητα. Πιεζόμουν και πιέζομαι λίγο, δουλεύοντας πρωί απόγευμα και έχοντας την αποκλειστική επιμέλεια του σπτιού αλλά μου έδινε τόση ενέργεια που δεν υπήρχε κούραση... Κάθε μέρα ανυπομονούσα να νυχτώσει για να μείνω μόνη μαζί του! Με το που μπήκε η κρίση, η δουλειά του πήρε τον κατήφορο, κινδυνεύει να βάλει λουκέτο στο μαγαζί που με τόσο κόπο έστησε. Και όλο αυτό τον έχει επηρεάσει σε κάθε επιπέδο. Πιστέυω πως νιώθει λίγος τώρα που βγάζει λιγότερα από μένα. Καταλαβαίνω πως έχει ακυρωθεί κάπως σαν άντρας αφού δεν μπορεί να προσφέρει και πολλά. Δεν τον κατηγορώ καθόλου για αυτό. Δεν μπορεί πια να ανταπεξέλθει στον κλασικό ρόλο του άντρα και πατέρα δηλαδή να δίνει στην οικογένεια του. Ίσως σε κάποιους να ακούγεται υπερβολή, αλλά εφόσον η σχέση μας ήταν ανέκαθεν η παραδοσιακή μεταξύ άντρα- γυναίκας, ίσως νιώθει πως χάνει την αντρική του ταυτότητα. Οικονομικό θέμα δεν έχουμε τα χρήματα μας φτάνουν για να ζούμε , όμως η σχέση μας έχει φθαρεί μάζι με τον εγωισμό του. Ο εγωισμός του και η υπερηφάνεια του ήταν ο πυλώνας της σχέσης μας. Έχει χάσει πια την ζωτικότητα του, την 'επιθετικότητα' του, δεν με θέλει όπως πριν, έχει αλλάξει. Το σεξ έχει καταντήσει ανιαρό, ενώ κάποτε κάθε βράδυ γινόταν ανάσταση... Και εγώ έχω αλλάξει μαζί του δεν έχω πλέον ενέργεια για τίποτα (από αυτόν αντλούσα την ενέργεια μου), έχω αρχίσει και μισώ την δουλειά μου, νιώθω άσχημα για την επιτυχία μου. Θα τολμούσα να πω πως έχω πάψει να αισθάνομαι γυναίκα δεν με κάνει πια να αισθάνομαι μία, οι ρόλοι έχουν αντιστραφέι και δεν μπορώ να το αντέξω αυτό! Πραγματικά θα προτιμούσα να καταστρεφόταν η δική μου καριέρα, λιγότερο θα μας στοίχιζε! Εμένα το πως τα επαγγελμάτικα του δεν πάνε καλά , δεν με κάνει να τον βλέπω ως κάτι λιγότερο και άνεργος να έμενε πραγματικά δεν θα με ένοιαζε καν. Αυτό που με σκοτώνει έιναι να τον βλέπω να μαραζώνει, να έχει χάσει την μαχητικότητα του, ενώ τώρα θα μπορούσε να κάνει πράγματα για να αντιστρέψει την κατάσταση. Ένα χρόνο είναι έτσι...Προσπαθώ με κάθε δυνατό τρόπο να θρέψω το 'εγώ' του αλλά τίποτα δεν λειτουργεί. Και τι δεν έχω δοκιμάσει! Αν συνεχίσει έτσι θα μας καταστρέψει, θα λυγίσω...Θέλω να τον θαυμάζω ξανά, το χρειάζομαι! Θα ζητήσω βοήθεια κυριώς από τους άντρες της στήλης που ίσως βρίσκονατι πιο κοντά στον ψυχισμό του.

υγ.Οκ σε ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε ίσως φένεται γελοίο, αλλά δεν είναι και λίγο ένας κατεστραμένος γάμος!
Εξομολογούμαι οτι μια ζωή με πάει γ@μιώντας .
Μόνο εμπόδια .Με κουρασε πια αυτη η γκίνια.
Ειναι σαν τους αντρες η διαφερουν?
Πάει και αυτός....έφυγε....ακόμα ένας άντρας που φεύγει από κοντά μου,επειδή σε συζήτηση για πρώην του ανέφερα πως μέχρι τώρα είχα μόνο 1 σχέση στην ζωή μου.Δεν με θεωρεί ψεύτρα,μου το είπε,απλά θεωρεί πως στα 30 μου θα έπρεπε να είχα κάπως περισσότερες σχέσεις,έστω και απλά σεξουαλικές και πως δεν θα ήθελε να προχωρήσει παραπάνω μαζί μου,γιατί προφανώς γι'αυτόν δεν ξέρω "κόλπα".
Και που να ήξερε ότι του είπα ψέματα πάνω σε αυτό.Ναι,είχα σχέσεις,αλλά όλες έμεναν στα φιλιά και στα χάδια.Καμία δεν προχώρησε παρά πέρα,γιατί μόλις μάθαιναν ότι είμαι παρθένα έφευγαν ή ζητούσαν αρραβώνες και γάμους κάτι που ποτέ δεν ονειρεύτηκα και δεν το θέλω.
Και κάθομαι απλά και αναρωτιέμαι....αν όλοι οι άντρες φεύγουν όταν τους λέω ότι είμαι παρθένα 30 ετών ή ζητάνε έξτρα δέσμευση κάτι που δεν θέλησα ποτέ μου,τότε εγώ πότε και πως θα κάνω έρωτα;Ποιος θα μου μάθει;Ίσως κανένας...ίσως κάποιοι άνθρωποι να γεννήθηκαν απλά για να μην κάνουν ποτέ έρωτα...
Δεν μπορω ρε παιδια!ποτε δεν ημουν υπερ στο σεξ με "αγνωστο" ή στο σεξ χωρις σχεση. Δεν το κρινω φυσικα,απλα δεν το προτιμω εγω.
Τωρα με τις γαμοπανελληνιες ομως,εχω να κανω ενα χρονο.(να σημειωθει οτι δεν εχω και μεγαλη εμπειρια, παρ´ολ´αυτα μου λειπει)
Θελω απλα να τελειωσω και να κανω ΕΡΩΤΑ με παθος και ολες τις αισθησεις στο επακρο..
Δεν μπορω να περιμενω,παει,χτυπησε της αγαμιας το καμπανακι...
Εξομολογήσου!
Αφιέρωσε!
Αναζήτησε!