Δίχως ρίζες στον ουρανό δεν φτάνεις [Νατάσα Ζαχαροπούλου]

Τρι, 26 Ιαν 2010 12:39 πμ

Ο Κρισναμούρτι για την Ελλάδα

"... Ποτέ μου δεν είχα δει κάτι τόσο όμορφο, απλό και δυνατό, όσο ο Παρθενώνας. Ολόκληρη η Ακρόπολη είναι εκπληκτική, σου κόβει την ανάσα, και μπροστά της όλα τα άλλα δημιουργήματα της ανθρώπινης έκφρασης είναι χυδαία, μέτρια και γεμάτα σύγχυση. Τι άνθρωποι ήταν αυτοί οι λίγοι υπέροχοι Έλληνες τότε! Πρέπει να τον δει κανείς για να καταλάβει ότι κάθετι άλλο που δεν βαδίζει στο δρόμο της αιωνιότητας είναι ασήμαντο, γελοίο και ανόητο".

Επιστολή στη λαίδη Έμιλυ, Αθήνα, 1930

"Μοιάζει με την Καλιφόρνια αλλά είναι πιό όμορφη, πιό ώριμη, ο αέρας είναι απαλός και οι άνθρωποι τρομερά φιλικοί. Υπέροχος τόπος για να μείνει κανείς. Βιολετί λόφοι, γεμάτοι με λουλούδια, αμπελώνες, κυπαρίσσια, ελιές και άγρια θυμάρια με πορφυρά άνθη. Τι τόπος! Η Ακρόπολη δεν έχει το ταίρι της και είμαι ερωτευμένος με μια κυρία που δυστυχώς είναι από μάρμαρο. Η τύχη μου, βλέπετε! Είναι η θεά της Δικαιοσύνης, η Θέμις. Είναι πραγματικά υπέροχη και μου έκλεψε το μυαλό και την καρδιά"..."

Αθήνα, 1933

"... Ο ναός έβλεπε τη γαλανή Μεσόγειο. Ήταν ερειπωμένος και το μόνο που απόμενε απ' αυτόν ήταν οι μαρμάρινες κολόνες. Είχε καταστραφεί σε κάποιο πόλεμο, αλλά ήταν ακόμα ιερό καταφύγιο. Κάποιο σούρουπο, με το χρυσό ήλιο να πέφτει στα μάρμαρα, ένιωσες την ιερή ατμόσφαιρα. Ήσουν μόνος, χωρίς τους επισκέπτες και την ατέλειωτη φλυαρία τους γύρω σου. Οι κολόνες έπαιρναν ένα καθαρό χρυσαφί χρώμα και η θάλασσα κάτω μακριά ήταν έντονα γαλάζια. Υπήρχε ένα διατηρημένο άγαλμα της Θεάς, αλλά ήταν κλειδωμένο. Μπορούσες να τη δεις μόνο σε ορισμένες ώρες κι έτσι έχανε την ομορφιά τής ιερότητας. Η θάλασσα παρέμενε γαλάζια..."

Το Ημερολόγιο, 30 Σεπτεμβρίου 1973

["Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα", Νίκος Πιλάβιος, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα 1998]

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ POSTS ΓΙΑ: ΔΙΑΦΟΡΑ ΒΙΒΛΙΟ

ΣΧΟΛΙΑ: 19

# EmptyShirt στις 26.1.2010, 00:52

Ανταύγειες ψυχής σε αποκαθαρμένα από την ιερότητα του τόπου βλέμματα.

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 26.1.2010, 01:24

έτσι, άνιμα

κι αυτός ο τόπος είναι ακόμα εδώ

# EmptyShirt στις 26.1.2010, 01:44

Και δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ!
Όσο κι αν τον πληγώσουμε.
Όσο κι αν τον προδώσουμε.
Ξέρει πως στο τέλος θα ζητήσουμε τον αναπαμό στη ζεστή του αγκαλιά, μαζί με τα άλλα τα παιδιά του.
Αυτά που είναι σμιλεμένα από τα αστραφτερά και ασπαίροντα σπλάχνα της Πεντελικής Γης.

# Ανώνυμο σχόλιο στις 26.1.2010, 01:48

Εγω ζηλεύω αυτούς τους επισκέπτες που πάνε ανυποψίαστοι(μάλλον πηγαίνανε,γιατί τώρα πιά όλοι είναι υποψιασμένοι, όλοι κάτι έχουν δεί σε φωτό,τηλεοράσεις ή ιντερνετ).Που δεν είχαν δεί τίποτε από Παρθενώνες ,Σούνια κλπ. Η έκπληξη θα πρέπει νάταν συγκλονιστική!

# kook στις 26.1.2010, 09:22

Πολύ ενδιαφέρον! Καλή σου μέρα

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 26.1.2010, 13:30

θα πρέπει, όντως, σείσμο

# Demotivator στις 26.1.2010, 14:00

Ωραία τα τοπία της Ελλάδας - πράγματι - και αυτά που φτιάξανε οι Αρχαίοι Ελληνες.
Ολα αυτά τα όμορφα που φτιάχτηκαν και ειπώθηκαν δυόμιση χιλιάδες στροφές της γής πριν.
Το πρόβλημα μ'αυτό τον όμορφο τόπο σήμερα είναι οι άνθρωποι.
Αν μπορούσαν να βάλουν μια γιγάντια μάνικα και να ξεπλύνουνε την Ελλάδα από εμας - τους καλλικάντζαρους που την έχουμε εξ'ολοκλήρου καταλάβει.
Μετά να γκρεμίσουνε τα τσιμεντένια εκτρώματά μας.
Και τέλος να παραδώσουν την Ελλάδα στην Ουνέσκο - μια χώρα χωρίς κατοίκους - να την επισκέπτονται οι τουρίστες με εισιτήριο.
Διότι οι τουρίστες τουλάχιστον την εκτιμούν...

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 26.1.2010, 14:07

καλημέρα ντεμ.: κι ό,τι εκτιμάμαι ως τώρα στην ελλάδα, στους "ξένους" το χρωστάμε

# george στις 26.1.2010, 14:21

Ήταν όμως το 1930! Νατάσα πολύ όμοφο ποστ, μας δίνει εικόνες που έμεις δεν είδαμε ποτέ. Τουλάχιστον ζούμε εδώ και την βλέπουμε κάθε μέρα, ας την αγαπήσουμε λίγο παραπάνω, το αξίζει.

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 26.1.2010, 14:37

έτσι όπως τα λές, τζώρτζ. Ας την αγαπήσουμε τουλάχιστον...

# Demotivator στις 26.1.2010, 19:55

Για νάναι όμορφη μια χώρα υπάρχει η φυσική ομορφιά, η αρχιτεκτονική ομορφιά και οι άνθρωποι.
Εχουμε το πρώτο, χρειάζεται ενίσχυση το δεύτερο και το τρίτο.
Μετά θα μπορούσαμε να μιλάμε για όμορφη Ελλάδα - τώρα μιλάμε για ωραία φύση και ωραία αρχαία τέχνη, δεν είναι αρκετό.
Οι άνθρωποι υπήρξαν και καλύτεροι στο παρελθόν - τώρα τελευταία έχουμε γίνει λίγο ως πολύ γουρούνια - μάλλον φταίει ο νεοπλουτισμός αλλά δεν είναι δικαιολογία.
Βλέποντας τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων και κρίνοντας από την τηλεόραση της χώρας - οπου οι εκπομπές τέχνης είναι τόσο σπάνιες όσο και οι έντιμοι πολίτες της - εξάγουμε εύκολα το συμπέρασμα πως ζούμε σε χώρα ποδοσφαιρόφιλων σκυλάδων.
Αν δεν αλλάξει αυτό με κάτι διανοητικά ανώτερο δεν μπορώ να ξεχάσω την ιδέα της μάνικας...

# Ανώνυμο σχόλιο στις 26.1.2010, 20:14

Θυμήθηκα τώρα ότι πριν κάποια χρόνια είχα διαβάσει ένα μικρό βιβλιαράκι του Χάιντεγκερ που ακριβώς πραγματεύονταν το τοπίο των αρχαίων ελληνικών ναών. Είναι από τα πιό διεισδυτικά κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ μου, κάτι ανάμεσα σε φιλοσοφία και ποίηση. Δυστυχώς δε μού έρχεται ο τίτλος στο μυαλό ακριβώς. Πάντως περιλάμβανε την φράση "έργο τέχνης". Τόχω στο σπίτι(τα διαβασμένα πάνε στο σπίτι).Αν μου ζητηθεί θα το ψάξω εκεί.

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 26.1.2010, 21:38

σου το ζητώ λοιπόν, σείσμο. Μ' ενδιαφέρει αυτό το βιβλιαράκι, αν το βρεις

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 26.1.2010, 21:38

@ ντεμ: ναι, αυτός ο νεοπλουτισμός... ακόμα κι από εκείνους που νομίζουν ότι είναι απ' έξω...

# Ανώνυμο σχόλιο στις 26.1.2010, 22:40

ωραία πράγματα. να μην είχαν περάσει και 80 χρόνια σχεδόν, καλά θα ήταν..

# ManicNetPreacher στις 27.1.2010, 11:25

μ'αρέσουν τα ημερολόγια. καλημέρα!

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 27.1.2010, 14:35

καλημέρα και σ' εσένα μάνικ! σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη

# Ανώνυμο σχόλιο στις 27.1.2010, 15:12

Νατάσα το βιβλίο δε το βρήκα-είναι μικρούλι και κάπου χώθηκε φαίνεται. Πιστεύω όμως ότι ο τίτλος του είναι "Η προέλευση του έργου τέχνης" και ουσιαστικά μιά θεογονία της τέχνης. Θυμάμαι όμως ότι στο βιβλίο αυτό κατέφυγα αφού είχα διαβάσει ένα άλλο βιβλίο γιά ένα μεγάλο έλληνα αρχιτέκτονα-αυτό το βρήκα!-τον Δημήτρη Πικιώνη. Εκεί μού δόθηκε το κίνητρο να πάω στον Χαιντεγκερ ,γιατί ακριβώς εκεί γίνονται οι εκτεταμένες αναφορές του Γερμανού στοχαστή στο τοπίο των αρχαίων ελληνικών ναών. Λοιπόν το βιβλίο αυτό είναι:Ζήσης Κοτιώνης:το έρώτημα της καταγωγής στο έργο του Δημήτρη Πικιώνη/Εκδοση του Τεχνικού Επιμελητηριου Ελλάδας(δεν είναι τεχνικό το βιβλίο, μη τρομάζεις, αισθητικό δοκίμιο είναι). Το ISBN:960-7018-64-5. Εγώ το αγόρασα απ'του Παπασωτηρίου-στη Στουρνάρη τότε.

# Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 27.1.2010, 16:58

ok. σείσμο σ' ευχαριστώ. Θα φροντίσω για το περί Πικιώνη και θα βρω και το άλλο. μου δίνεις κάποια στοιχεία να το ψάξω. ευχαριστώ και πάλι!!!

Πρέπει να είσαστε μέλος για να αναρτήσετε σχόλια