Δημήτρης Γέρος

«Ὑπάρχει λόγος πού ζωγραφίζεις;»

«Ζωγραφίζω γιά μένα κι ὄχι γιά νά προκαλέσω κάποιο αἴσθημα - τουλάχιστον τά τελευταῖα χρόνια. Ἄν μ' ἀρέσει πάρα πολύ ἕνας πίνακάς μου, τόν κρατάω, ἄν λιγότερο, τόν διαθέτω στίς γκαλερί... Κάποτε ἤθελα νά κάνω ζωγραφική γιά νά διαμαρτυρηθῶ γιά κάτι, ἤ νά προτείνω, νά δημιουργήσω ἐρωτήματα. Ὅλα αὐτά συμβαίνουν τώρα ἀπό μόνα τους, χωρίς νά τά προκαλῶ ἐγώ.»

«Γιατί δέν κάνεις συχνά ἐκθέσεις στήν Ἑλλάδα;»

«Γιατί δέν μ' ἐνδιαφέρει, δέν μέ βολεύει, ἄν θές. Γιά νά κάνω ἔκθεση ἐδῶ θά πρέπει ν' ἀσχοληθῶ καί μέ ὅλη τήν λάντζα - νά φωτογραφίσω τούς πίνακες, νά τούς κορνιζάρω, νά ἀσχοληθῶ μέ τό ἔντυπο. Αὐτά στό ἐξωτερικό, δέν τά κάνω ἐγώ, ἀλλά ἡ γκαλερί. Ἔχω γκαλερί στήν Νέα Ὑόρκη, στό Μεξικό, στήν Φρανκφούρτη, μέ τίς ὁποῖες δουλεύω μόνιμα, ἀλλά δέν ἔχω ἐξάρτηση, δηλαδή δέν ἔχω κάποιο συμβόλαιο πού νά μέ ὑποχρεώνει νά διοχετεύω τούς πίνακές μου ἀποκλειστικά σ' αὐτούς. Ἀπό ἕνα σημεῖο καί μετά δέν δεσμεύεσαι. Ὅταν εἶσαι νέος καλλιτέχνης τούς ἔχεις ἀνάγκη - ἄν θές, βεβαίως, νά τούς ἔχεις ἀνάγκη...»

«Παρακολουθεῖς τά ἑλληνικά εἰκαστικά δρώμενα;»

«Ὅσο μπορῶ, δέν ἔχω χρόνο. Μοῦ ἐρχονται προσκλήσεις, ἀλλά δέν ἔχω δεῖ κάτι σημαντικό νά συμβαίνει. Φοβᾶμαι ὅτι ἐδῶ καί μιά δεκαετία οἱ καλλιτέχνες δέν κάνουν βιογραφικό ἄν δέν ἔχουν φτιάξει μιά κατασκευή ἤ ἕνα βίντεο. Σπουδάζουν στήν Καλῶν Τεχνῶν γιά νά κάνουν ἕνα βίντεο! Δέν καταλαβαίνω γιατί. Δέν ξέρουν νά ζωγραφίζουν; Ἀλλά δέν ξέρω κι ἄν οἱ καθηγητές τους ξέρουν νά ζωγραφίζουν...»

«Πέθανε ἤ ἀναστήθηκε ἡ ζωγραφική, ὅπως συζητεῖται τά τελευταῖα χρόνια;»

«Ἡ ζωγραφική δέν πεθαίνει, αὐτό λένε ὅλοι ὅσοι δέν μποροῦν νά ζωγραφίσουν. Οἱ μεγάλοι οἶκοι δημοπρασιῶν δέν πουλᾶνε βίντεο, κατασκευές, ἀλλά ζωγραφική. Τά μουσεῖα εἶναι ὑποχρεωμένα ν' ἀγοράσουν τέτοια ἔργα, γιατί ἀκολουθοῦν τή μόδα -δυστυχῶς-, ἀλλά τά ἀντικαθιστοῦν, δέν εἶναι αὐτά πού μένουν. Ἐνῶ ὁ Μονέ καί ὁ Ρενουάρ εἶναι μονίμως στόν τοῖχο, δέν πέφτουν ποτέ... Βεβαίως, ἐδῶ, δέν ὑπάρχει κἄν Μουσεῖο Μοντέρνας Τέχνης, παρά μόνο στά χαρτιά. Στή φαντασία μας ὑπάρχει καί μάλιστα στή μεγάλη φαντασία!»

«Πότε ξεκίνησε ἡ ἐνασχόλησή σου καί μέ τή φωτογραφία;»

"Σχεδόν παράλληλα. Ἄν ἐξαιρέσω τήν ἐποχή ὅπου, πιτσιρικάς, τραβοῦσα φωτογραφίες νεκρές φύσεις, τοπία, μόνο καί μόνο γιά νά τίς χρησιμοποιήσω ὡς μοντέλα γιά νά μαθαίνω νά ζωγραφίζω, τίς δεκαετίες τοῦ ’70 μέ ’80, ἡ φωτογραφία ἔπαιζε σημαντικό ρόλο στό ἔργο μου. Ἀνῆκα σ’ αὐτό πού λέμε «πρωτοπορεία», ἤμουν ἀπό τούς πρώτους πού ἔχουν κατασκευές, performances, video art, mail art, καί η φωτογραφία πήγαινε μαζί – έκανα φωτοσήριαλ ως εικαστικό έργο. Μπορεί νά μην ήταν τεχνικά καλές, γιατί μέ ενδιέφερε περισσότερο η έννοια, τό μήνυμα της φωτογραφικής σύνθεσης. Μετά όμως άλλαξε αυτό, όπως και η ζωγραφική μου. Ενώ πρώτα έκανα αφηρημένη, τώρα κάνω συγκεκριμένη και με λεπτομέρειες, καθαρή ζωγραφική. Ετσι έγινε και η φωτογραφία μου. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια κάνω και τά δύο ισότιμα – είμαι ζωγράφος ώς τις πέντε τό απόγευμα και μετά φωτογράφος...»

Ο Δημήτρης Γέρος γεννήθηκε στη Λειβαδιά το 1948. Αρχίζει να ζωγραφίζει πριν ακόμα πάει σχολείο. Από τα 13 αρχίζει να πηγαίνει στην Αθήνα και να παρακολουθεί την καλλιτεχνική της κίνηση. Το 1966 φεύγει από τη Λειβαδιά και εγκαθίσταται στην Αθήνα. Την ίδια χρονιά γνωρίζει τη συμπατριώτισσα του, λογοτέχνιδα Λιλίκα Νάκου, που τον φέρνει σε επαφή με καλλιτεχνικούς κύκλους της Αθήνας. Το 1967 κάνει τα πρώτα ανεικονικά έργα. Δύο από αυτά προκρίθηκαν μετά από σχετικό διαγωνισμό για την έκθεση της Ελληνοαμερικανικής Ενώσεως. Το1969 ιδρύει στη Λειβαδιά την Πειραματική Σκηνή. Το 1971 φεύγει στην Ευρώπη για να μελετήσει τα μουσεία. Καταλήγει στο Λονδίνο, όπου και εγκαθίσταται. Κάνει τα πρώτα σουρεαλιστικά έργα. Το 1972 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του καλλιτεχνικού τμήματος της βιομηχανίας κεραμικών Κεραμεικός και μένει σε αυτή τη θέση έως το 1974. Το 1977 κάνει ένα έγχρωμο αυτοβιογραφικό φιλμ με τίτλο Yeros by Yeros. Η φωτογραφία του κινεί το ενδιαφέρων και δημιουργεί έργα-φωτοσειρές.Κυκλοφορεί το Photopoem από τις εκδόσεις Fyllo. Παράλληλα τον διασκεδάζει η σύνθεση μουσικής, με παρτιτούρες δικής του εμπνεύσεως, και κατασκευάζει αντικείμενα-γλυπτά.
Ο Γέρος Δ. έχει παρουσιάσει τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις και ομαδικές, Biennale και Triennale στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Έργα του υπάρχουν σε συλλογές, πινακοθήκες και μουσεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τό Ἵδρυμα Κυδωνιέως στήν Ἄνδρο φιλοξένησε πρόσφατα μιά ἀναδρομική στή δουλειά του, σε μιά κοινή ἔκθεση μαζί μέ τόν Σαράντη Καραβούζη.

[Τό σύντομο βιογραφικό τοῦ Δημήτρη Γέρου εἶναι ἀπό τό site τῆς Γκαλερί του Νότου.
Τό μικρό ἀπόσπασμα εἶναι ἀπό συνέντευξη τοῦ καλλιτέχνη στήν κα Ντόση Ἰορδανίδου γιά τό Maison & Decoration τοῦ Ὀκτωβρίου 2008]