Μια ιστορία αγάπης για κάποιους, ένα νέο μανιφέστο για κάποιους άλλους.

Όλοι συμφωνούμε. Πρόκειται να εκραγεί. Η αντίστροφη μετρηση έχει ξεκινήσει. Αλλά κανένας δεν ξέρει πόσο διαρκεί αυτή η αντίστροφη μέτρηση. Έχουμε λεπτά ή ώρες; Μέρες ή χρόνια; Και μετά; Πρόκειται για μια αντίστροφη μέτρηση προς την αποκάλυψη ή την ουτοπία;

Ένα χρόνο μετά τη πρώτη παρουσίαση της παράστασης A Guide to getting Lost, τα πράγματα φαίνονται ακόμα πιο αβέβαια. Η Mkultra ανακατασκευάζει, αναδομεί και ξαναδημιουργεί μια παράσταση με αφετηρία το ίδιο υλικό. Όπως ένας DJ  μιξάρει μουσικά κομμάτια έτσι και η Mkultra μιξάρει την προηγούμενη της δουλειά και δημιουργεί μια μεταπαραγωγή.

Ήταν η χρονιά που πατήσαμε στο φεγγάρι

Η χρονιά που οι θεοί συναντήθηκαν για να αποφασίσουν τη μοίρα μας

Η χρονιά που σταθήκαμε μπροστά από τα τανκς

Η χρονιά που κερδίσαμε στο Euro

Η χρονιά που ξανασυναντηθήκαμε

«Ολα κάτω από τους ουρανούς σημέρα είναι  σε κρίση- η κατάσταση δε θα μπορούσε να είναι καλύτερη».

Slavoj Zizek

MKULTRA

Ο καλλιτεχνικός οργανισμός Mkultra  δραστηριοποιείται σε Ελλάδα και Ευρώπη από το 2001. Συνεργάστηκε σε σταθερή βάση με την F2 Performance Unit  και δημιούργησαν 8 παραγωγές (Darkroom 1 & 2, 22 Δωμάτια, Restricted Area, On the Edge, Secret location 1 & 2,  100 Μικρά Μυστικά) από το 2002 μέχρι το 2007. Παράλληλα παραστάσεις παρουσιάστηκαν σε Αγγλία και Ιταλία σε χώρους όπως Arcola Theatre, Young Vic, BAC, Shunt, West Yorkship Playhouse αλλά και αντίστοιχα σε φεστιβάλ οπως Teatro Europeo Turin, Parartissima, Turin Biennial Fabrica Europa Festiva(Florence).

Η Μkultra έχει δημιουργήσει κοινωνικά πρότζεκτ και εκπαιδευτικά σεμινάρια για νέους και παιδιά καθώς και έχει αναλάβει εκπαιδευτικά προγράμματα για πανεπιστήμια όπως Central School of Speech and Drama, Rose Bruford College, Aberystwith University, Exeter University, Brunel university, Turin University και Σχολή Καλών Τεχνών του Τορίνο. Το 2009 η Mkultra έχει παρουσιάσει στο Bios την παράσταση “A guide to getting lost” (Μάρτιος-Απρίλιος 2009) και στα πλαίσια του φεστιβάλ ΟΠΑ τις περφόρμανς “I though of the sun and the sea” και “Rehearshal Score(2004)”.

Δημιουργούμε παραστάσεις σε θέατρα, χώρους τέχνης και πραγματικούς/καθημερινούς χώρους. Χρησιμοποιούμε την αρχιτεκτονική δομή, την ατμόσφαιρα και κοινωνική χρήση του κάθε χώρου και κάνουμε παραστάσεις αποκλειστικά για το συγκεκριμένο χώρο στον οποίο παρουσιάζονται. Ο τρόπος δουλειάς εντάσσεται στα πλαίσια του devised theatre αλλά ακολουθεί και μια προσωπική μεθοδολογία και αισθητική. Προσπαθούμε να συνδυάσουμε τη θεατρική παράδοση με την περφόρμανς, την αστική πραγματικότητα με την κοινωνική εμπειρία σε μια απόπειρα να καταγράψουμε τη περιπλοκότητας της σύγχρονης ζωής.

Ιδέα/Δημιουργία: Mkultra

Performers: Βασιλική Δήμου, Μαίρη Λούση, Στέλιος Παρρής, Νατάσσα Πασχάλη, Σταύρος Μπαφέτης,  Ευαγγελή Φίλη, Φαίδρα Χατζηκωσταντή

Σκηνοθεσία: Γκίγκη Αργυροπούλου

Δραματουργία/ μοντάζ: Peader Kirk

Φωτισμοί: Kristina Hjelm

Διάρκεια παραστάσεων: 26 Ιανουαρίου – 24 Μαρτίου 2010

Παραστάσεις: Τρίτη-Τετάρτη

Ώρα έναρξης: 21.15

Διάρκεια: 70’

Είσοδος: 15 €, 12€ (φοιτητικό)

Γιώργος Γαμπρίτσος, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός (πρόεδρος – διευθύνων σύμβουλος)

Θανάσης Παπαγεωργίου, Δικηγόρος

Χρήστος Αβραάμ, Εμπειρογνώμων Α’ στο Υπουργείο Εξωτερικών

Λένα Διβάνη, Καθηγήτρια Νομικής Σχολής Αθηνών, Συγγραφέας

Γεωργανδρέας Ζάννος, Δικηγόρος

Στέλιος Κούλογλου, Δημοσιογράφος

Ηλίας Μοσχονάς, Σύμβουλος Διαχείρισης Ανθρωπίνων Πόρων

Στέλιος Στεφάνου, Οικονομολόγος

Να μάθουμε και τις αμοιβές τους κ. Γερουλάνε;

"Δηλώνουμε κατηγορηματικά αντιθετοι και δεν θα σταθούμε απλοί θεατές απέναντι στις όποιες στοχεύσεις διάφορων εξωθεσμικών κέντρων περί μείωσης των αποδοχών μας... Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν, εντός και εκτός Κοινοβουλίου, την καθημερινή απαξίωση και υποτίμηση του έργου και της πολύτιμης προσφοράς μας για τη λειτουργία του Κοινοβουλίου... Η υφή της εργασίας μας, που είναι άμεσα συναρτώμενη με τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού συστηματος, αποτέλεσε και αποτελεί στόχο κάποιων που ή δεν γνωρίζουν ή θέλουν πραγματικά να πλήξουν την αξιοπιστία των θεσμών της Δημοκρατίας".

Μετά από 21 χρόνια η Λένα Πλάτωνος επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με δύο συναυλίες στις 10 και 11 Φεβρουαρίου, που θα πραγματοποιηθούν στη σκηνή του "Stage".

Μαζί της θα είναι ξανά η Σαββίνα Γιαννάτου και ο Γιάννης Παλαμήδας, οι βασικοί ερμηνευτές του "Σαμποτάζ".

Φυσικά το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει και άλλα τραγούδια-σταθμούς από την έως τώρα πορεία της Λένας Πλάτωνος στη μουσική και τους στίχους.

Γιατί κατεβαίνουν σε απεργία οι Εφοριακοί και οι Τελωνιακοί;

Επειδή η Κυβέρνηση, λόγω της πρότασης της Κομισιόν για περικοπή μισθών κατά 10% ή αντίστοιχη αύξηση της παραγωγικότητας, αποφασίζει να περικόψει τα επιδόματά τους και να τα φορολογήσει με βάση την κλίμακα (όπως συμβαίνει με όλους  μας) και όχι αυτοτελώς (όπως συμβαίνει με τις προνομιούχες κάστες του δημοσίου).

Όταν μιλάμε για επιδόματα και για να ξέρουμε με νούμερα τι ακριβώς εννοούμε, μιλάμε για ποσά που αρχίζουν από 1000 και φτάνουν έως και τις 2100 ευρώ μηνιαίως.

Ίσως αυτό και να εξηγεί το ότι 40000 δημόσιοι υπάλληλοι έχουν καταθέσει αίτηση για τη μετάταξή τους στο υπουργείο Οικονομικών.

Φυσικά δεν τους απασχολεί το γεγονός ότι με την απεργία τους θα υπάρξει καινούργια υστέρηση των δημοσίων εσόδων.

Σημείωση:

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ελεγκτικού Συνεδριου το ποσόν των ανείσπρακτων εσόδων ανέρχεται στα 31,4 δισ. ευρώ στο τέλος του 2007, ποσόν δηλαδή που αντιστοιχεί στο μισό του ποσού που λέγεται από επίσημα χείλη ότι θα δανειστούμε φέτος.

Είναι σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι το 2007 διαγράφηκαν περίπου 3,5 δισ. ευρώ λόγω υστέρησης στην είσπραξη.

Αν σκεφτούμε τους τόκους που θα πληρώσουμε μόνο για το πρόσφατο τοκογλυφικό δάνειο που πήραμε ως Κράτος, μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο σημαντική είναι η συνεισφορά του συγκεκριμένου υπαλληλικού κλάδου στα άδεια ταμεία, με την προκλητική και παράλογη σε αιτήματα απεργιακή τους κινητοποίηση, απέναντι σε κάθε άλλο μη προνομιούχο έλληνα πολίτη.

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου: Ο Λουκάς Παπαναστασίου, ιδιοκτήτης καφενείου στην οδό Σπύρου Μερκούρη στο Παγκράτι, ψάχνει εσπευσμένα για υπάλληλο, αφού ο 50χρονος Βαγγέλης –δεξί χέρι του Λουκά επί χρόνια– για λόγους υγείας δεν μπορεί να συνεχίσει. «Μήπως ξέρεις κάποιον που να ενδιαφέρεται για δουλειά;», ρωτούσε τους πελάτες του, θεωρώντας το σχεδόν σίγουρο ότι θα έχουν υπ’ όψιν κάποιον που να ψάχνει δουλειά εν μέσω οικονομικής κρίσης...

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου: «Μη με ξεχνάς, εάν γνωρίζεις κάποιον που να θέλει δουλειά…» άκουσα να λέει ξανά ο Λουκάς σε κάποιον από τους γνώριμους πρωινούς θαμώνες του καφενείου. «Μα, δεν υπάρχει ενδιαφέρον;», διέκοψα την κουβέντα, νιώθοντας έκπληξη που έως τότε δεν είχε καλυφθεί η θέση. «Πήρα τηλέφωνο στον ΟΑΕΔ και μου είπαν ότι θα υπάρχουν επιδοτούμενα προγράμματα από τις 5 Μαΐου. Μετά από αυτό, δεν θέλησα να τους ρωτήσω λεπτομέρειες. Γιατί να το κάνω; Ψάχνω κάποιον που να μπορεί να καλύψει τη θέση άμεσα», απάντησε. Σκέφτηκα ότι ίσως κάτι δεν πήγαινε καλά και ότι ο ιδιοκτήτης του καφενείου δεν θα ήταν συνεπής στις μισθολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις του. «Εύλογο, αλλά δεν ισχύει. Μάλλον ο κόσμος δεν θέλει τις δουλειές με δύσκολο ωράριο…» μου απάντησε ο ίδιος.

«Ηθελαν τη βολή τους»

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου: Τελικά η θέση καλύφθηκε από την 27χρονη Δήμητρα, η οποία πήγε συστημένη από πελάτη του ιδιοκτήτη. «Την ξέρω τη δουλειά. Εργαζόμουν σε ανάλογη θέση πριν από εδώ, όμως αναγκάστηκα να φύγω για προσωπικούς λόγους. Αφησα να περάσουν οι διακοπές των Χριστουγέννων για να ξεκουραστώ. Τώρα μπορώ να ξαναρχίσω», ανέφερε στην «Κ» η Δήμητρα.

Χρειάστηκαν πάνω από 15 ημέρες αναζήτησης για να καλυφθεί η θέση. Πιθανότατα το διάστημα να είναι λογικό, εάν σκεφτούμε ότι μπορεί οι απαιτήσεις του ιδιοκτήτη να μην ταιριάζουν με αυτές των υποψηφίων για τη δουλειά. Ομως, είναι απορίας άξιο πόσοι υποψήφιοι πέρασαν από το παραδοσιακό καφενείο, ενδιαφερόμενοι για τη θέση, και το τι ακριβώς ζήτησαν: λίγοι πήγαν και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ουσιαστικά. Αντίθετα, η στάση όσων σκέφτηκαν να ρωτήσουν, μάλλον έδειχνε ανθρώπους που ήθελαν τη... βολή τους και όχι δουλειά.

Τους κόπηκε η διάθεση

Κατ’ αρχάς, σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη, ενδιαφέρθηκαν δύο - τρεις γυναίκες μέσης ηλικίας (από 30 έως 50 ετών). Παρότι ο κ. Παπαναστασίου τις διαβεβαίωσε ότι θα τηρηθούν όσα προβλέπονται από την εργασιακή νομοθεσία, το «αγκάθι» ήταν κυρίως το ωράριο. Το πρόβλημα ενός καφενείου είναι ότι το ωράριό του είναι εναλλασσόμενο (ο υπάλληλος θα μοιράζεται τις ώρες εργασίας με τον ιδιοκτήτη) ενώ απαιτεί δουλειά και τα Σαββατοκύριακα με ένα ρεπό εβδομαδιαίως. Ενδιαφέρθηκαν, επίσης, και τρία νεαρά παιδιά, γύρω στα 25, αλλά η διάθεσή τους κόπηκε όταν διαπίστωσαν ότι δεν είναι τόσο εύκολο να κρατάς μαγαζί φτιάχνοντας καφέδες, ψήνοντας τοστ και παραλαμβάνοντας τις παραγγελίες από τους προμηθευτές από νωρίς το πρωί. Μάλιστα, οι δύο από τους τρεις είδαν τη θέση ως προσωρινή απασχόληση, προσβλέποντας σε κάποιο διαγωνισμό του Δημοσίου...

Η περίπτωση του καφενείου στο Παγκράτι δείχνει ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί σε σχέση με την πρώτη ανάγνωση των αριθμών για την ανεργία, ενώ αποτυπώνει και την αδυναμία των κρατικών φορέων να παρέμβουν, κατευθύνοντας τους ενδιαφερόμενους προς τις κενές θέσεις εργασίας.

9,1% ανεργία

Με βάση τα τελευταία στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, οι άνεργοι στην Ελλάδα προσεγγίζουν τις 500.000, με το ποσοστό να φτάνει στο 9,1%, ένα από τα υψηλότερα στην Ευρωζώνη, όπου επίσης η ανεργία έχει «χτυπήσει κόκκινο». Φαίνεται, όμως, πως στην Ελλάδα υπάρχουν άνεργοι πολλών ταχυτήτων. Είναι εκείνοι που επιζητούν μια δουλειά με… χαλαρές απαιτήσεις και εξασφάλιση, και είναι και οι υπόλοιποι που αντέχουν το χαμαλίκι. Δεν είναι, λοιπόν, παράξενο που, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μετανάστες τρέχουν να καλύψουν τα κενά. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να τους κατηγορούμε ότι «μας τρώνε τις δουλειές».

[Του κ. Απόστολου Λακασά, Καθημερινή, 26/1/10]

Είναι γεγονός πως ούτε εγώ ούτε κανείς μας γνωρίζει ολόκληρη την πραγματικότητα, όμως προσυπογράφω το άρθρο του κ. Λακασά, επειδή, όχι μόνο την τελευταία διετία, αλλά ειδικότερα την τελευταία τριμηνία, έχω διαπιστώσει τού λόγου του το αληθές.

Παρά που οι προσφορές για την έκδοση 5ετών ομολόγων ξεπέρασαν τα 25 δισ. ευρώ και οι αγορές μας έδωσαν μιαν ανάσα ζωής, το κόστος ήταν πολύ ακριβό.

Για τα 8 δισ. ευρώ που άντλησε το υπουργείο Οικονομικών κατέβαλε "καπέλο" 3,5% πάνω από το μέσο κόστος δανεισμού των χωρών της Ευρωζώνης στην περίπτωση που εκδίδουν τίτλους 5ετούς διάρκειας.

Αυτό σημαίνει ότι το επιτόκιο έφτασε το 6,2%, που μεταφράζεται σε ετήσιους τόκους 496.000.000 €, δηλαδή στην 5ετία θα έχουν καταβηληθεί 2,48 δισεκατομμύρια ευρώ, σαν να λέμε το 1/3 του ποσού που δανειστήκαμε.

Εν τω μεταξύ, το δάνειο, το κάθε δάνειο που παίρνουμε, αφορά στην πραγματικότητα κάλυψη των ελλειμμάτων, χωρίς παράλληλα να καταργούνται ή να εκριζώνονται οι αιτίες που τα δημιούργησαν ή και τα συντηρούν.

Ας σκεφτούμε, παράλληλα, το οικονομικό αδιέξοδο που προκαλούν αυτές τις μέρες τα αγροτικά μπλόκα στην αγορά, τις ακάλυπτες επιταγές, την πτώση των λιανικών πωλήσεων, τις μειωμένες εξαγωγές, την πτώση των εσόδων από τον τουρισμό και τη ναυτιλία, τις οικονομικές απαιτήσεις των διαφόρων προνομιούχων δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίες ετοιμάζονται για απεργιακές κινητοποιήσεις (με πρώτους τους εφοριακούς), τις προσλήψεις με καθεστώς μονιμότητας κ.λ.π., το "μαύρο" εισόδημα που ο καθένας έχει (για όσους έχουν), τη φοροδιαφυγή, τις προνομιακές εθελουσίες, την ατολμία και την αναποφασιστικότητα της Κυβέρνησης, τη στείρα και ψηφοθηρική μαχητικότητα της αντιπολίτευσης, κι ας καταλάβουμε επιτέλους, όχι μόνο ποιός θα πληρώσει το "πάπλωμα", αλλά και γιατί έχουμε φτάσει εδώ ως χώρα.

"... Ποτέ μου δεν είχα δει κάτι τόσο όμορφο, απλό και δυνατό, όσο ο Παρθενώνας. Ολόκληρη η Ακρόπολη είναι εκπληκτική, σου κόβει την ανάσα, και μπροστά της όλα τα άλλα δημιουργήματα της ανθρώπινης έκφρασης είναι χυδαία, μέτρια και γεμάτα σύγχυση. Τι άνθρωποι ήταν αυτοί οι λίγοι υπέροχοι Έλληνες τότε! Πρέπει να τον δει κανείς για να καταλάβει ότι κάθετι άλλο που δεν βαδίζει στο δρόμο της αιωνιότητας είναι ασήμαντο, γελοίο και ανόητο".

Επιστολή στη λαίδη Έμιλυ, Αθήνα, 1930

**

"Μοιάζει με την Καλιφόρνια αλλά είναι πιό όμορφη, πιό ώριμη, ο αέρας είναι απαλός και οι άνθρωποι τρομερά φιλικοί. Υπέροχος τόπος για να μείνει κανείς. Βιολετί λόφοι, γεμάτοι με λουλούδια, αμπελώνες, κυπαρίσσια, ελιές και άγρια θυμάρια με πορφυρά άνθη. Τι τόπος! Η Ακρόπολη δεν έχει το ταίρι της και είμαι ερωτευμένος με μια κυρία που δυστυχώς είναι από μάρμαρο. Η τύχη μου, βλέπετε! Είναι η θεά της Δικαιοσύνης, η Θέμις. Είναι πραγματικά υπέροχη και μου έκλεψε το μυαλό και την καρδιά"..."

Αθήνα, 1933

**

"... Ο ναός έβλεπε τη γαλανή Μεσόγειο. Ήταν ερειπωμένος και το μόνο που απόμενε απ' αυτόν ήταν οι μαρμάρινες κολόνες. Είχε καταστραφεί σε κάποιο πόλεμο, αλλά ήταν ακόμα ιερό καταφύγιο. Κάποιο σούρουπο, με το χρυσό ήλιο να πέφτει στα μάρμαρα, ένιωσες την ιερή ατμόσφαιρα. Ήσουν μόνος, χωρίς τους επισκέπτες και την ατέλειωτη φλυαρία τους γύρω σου. Οι κολόνες έπαιρναν ένα καθαρό χρυσαφί χρώμα και η θάλασσα κάτω μακριά ήταν έντονα γαλάζια. Υπήρχε ένα διατηρημένο άγαλμα της Θεάς, αλλά ήταν κλειδωμένο. Μπορούσες να τη δεις μόνο σε ορισμένες ώρες κι έτσι έχανε την ομορφιά τής ιερότητας. Η θάλασσα παρέμενε γαλάζια..."

Το Ημερολόγιο, 30 Σεπτεμβρίου 1973

["Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα", Νίκος Πιλάβιος, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα 1998]

Η υπουργός κα Τίνα Μπιρμπίλη και η καινούργια διοίκηση της ΔΕΗ υπακούοντας τις εντολές της πανίσχυρης ΓΕΝΟΠ προσλαμβάνουν τελικώς τους 2035 νέους εργαζόμενους της επιχείρησης με το καθεστώς μόνιμου προσωπικού και όχι με τον Ν.3029 "που δίνει τη δυνατότητα στις εισηγμένες ΔΕΚΟ να προσλαμβάνουν προσωπικό με συμβάσεις Ιδιωτικού Τομέα."

Εύγε κα Μπιρμπίλη, εύγε κε Πάγκαλε, εύγε κε Παπακωνσταντίνου, εύγε κε Πρωθυπουργέ!

Ειδικό επίδομα 11 εκατ. ετησίως σε υπαλλήλους, αστυνομικούς και συνεργάτες βουλευτών

Τι κρύβει ο «μυστηριώδης» κωδικός του προϋπολογισμού της Βουλής με τα διακριτικά «ΚΑ 0515», τον ασαφή τίτλο «Αποζημίωση μελών συλλογικών οργάνων» και τα περισσότερα των δέκα εκατομμυρίων ευρώ που εμπεριέχει προς διάθεση σε ετήσια βάση; Τον χαρακτηρισμό «μυστηριώδη» απολαμβάνει δικαιωματικά ο εν λόγω κωδικός, δεδομένου ότι παρά τις συζητήσεις που έχει προκαλέσει για το ασαφές του περιεχομένου του, επίσημη ενημέρωση δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα.

Και σαφέστατα εντυπωσιάζει αρνητικά το γεγονός ότι η έρευνα για την αποσαφήνιση των χαρακτηριστικών του, οδηγεί στην πληροφορία ότι τα ποσά αυτά, σε ποσοστό 97,5%... δεν αφορούν καταβολή αποζημιώσεων στα μέλη των «συλλογικών οργάνων», όπως ο τίτλος μαρτυρά. Αλλά στην καταβολή ενός (ακόμα…) ειδικού επιδόματος –«έξοδα κίνησης»- στους υπαλλήλους της Βουλής, τους αστυνομικούς που εργάζονται στο Κοινοβούλιο και τους συνεργάτες των βουλευτών. Ερχεται δε να προσδώσει μια νέα διάσταση στο κύμα της έντονης, από το εξωτερικό και το εσωτερικό, αμφισβήτησης αναφορικά με την εγκυρότητα και ειλικρίνεια των στοιχείων που τηρούνται για τις δαπάνες του Δημοσίου.

Και αυτό, δεδομένου ότι σύμφωνα με πηγή που φέρεται να έχει καλή γνώση του τρόπου με τον οποίο συντάσσεται ο προϋπολογισμός του ελληνικού Κοινοβουλίου, «η ίδια μέθοδος ακολουθείται και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες, βάσει σχετικής πρόβλεψης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους»...

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει πως στην ιστοσελίδα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και ειδικότερα στην «Ανάλυση Κωδικών Αριθμών Εξόδων», οι κωδικοί που αρχίζουν από «05» αφορούν «Πρόσθετες και παρεπόμενες παροχές» (όπως υπερωριακή απασχόληση κ.ά), ενώ για κινήσεις και μετακινήσεις υπάρχουν οι κωδικοί «07+». Για τα «Λοιπά έξοδα κίνησης» υπάρχει συγκεκριμένα ο κωδικός «0719».

Στον προϋπολογισμό του 2010 έχει εγγραφεί κονδύλι ύψους 11.527.700 ευρώ. Σημειωνόταν, μάλιστα, ότι είναι λιγότερα από τα 11.927.700 που υπήρχαν στον προϋπολογισμό του 2009, με την επισήμανση ότι η μείωση οφείλεται «στον περιορισμό της δραστηριότητας των εξωυπηρεσιακών επιτροπών». Λεπτομέρεια; Στο επίσημο έντυπο του Κοινοβουλίου, ένα χρόνο νωρίτερα, οι καταγραφείσες πιστώσεις ήταν σαφώς λιγότερες εκείνων που εμφανίζονται στον φετινό, και ανέρχονταν στα 10.462.700 ευρώ...

Υπενθυμίζεται ότι ο συνολικός ετήσιος προϋπολογισμός της Βουλής ανέρχεται στα 218.253.000 ευρώ. Οι πιστώσεις για τη βουλευτική αποζημίωση για το 2010 προϋπολογίστηκαν στα 45.591.600 ευρώ. Οι δε πιστώσεις για τις αποδοχές των πολιτικών υπαλλήλων (με όλες τις μορφές εργασιακών σχέσεων – όπως μόνιμοι, μετακλητοί, εξωτερικοί συνεργάτες κ.ά), για τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία τους, καθώς και για «πρόσθετες και παρεπόμενες παροχές» συνολικά είναι: 112.746.600 ευρώ…

Ποια, όμως, τελικά είναι τα περίφημα «συλλογικά όργανα», ή αλλιώς «εξωυπηρεσιακές» επιτροπές, τα μέλη των οποίων –που δεν είναι βουλευτές- μοιράζονται κάθε χρόνο ένα ποσό της τάξης σχεδόν 300 χιλιάδων ευρώ (που αντιστοιχεί στο 2,5% του συνολικού κονδυλίου του ΚΑ 0515)...

Tα στοιχεία

Σύμφωνα με τα στοιχεία, πρόκειται μεταξύ άλλων για:

Α) 11μελή επιτροπή «επιστημονικής εποπτείας της έκδοσης τόμων με τις βιογραφίες βουλευτών από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους έως και σήμερα». Η Επιτροπή φαίνεται να συγκροτήθηκε τον (προεκλογικό) μήνα Σεπτέμβριο, με ορίζοντα διετή και με πρόβλεψη τα μέλη της να λαμβάνουν συνολική μηνιαία αμοιβή 8.000 ευρώ. Οι πληροφορίες φέρουν τα μέλη της να δήλωσαν –άγνωστο πότε ακριβώς, πιθανώς μετά τις εκλογές- ότι παραιτούνται από το δικαίωμα λήψης αποζημίωσης.

Β) 5μελή «Συντονιστική Επιτροπή του Ιδρύματος της Βουλής» με αμοιβή για κάθε συνεδρίαση 200 ευρώ. Επίσης μετεκλογικά, φαίνεται να συμφωνήθηκε ότι το ποσό θα μειωθεί στα150 ευρώ, με τον γ.γ. της Βουλής που μετέχει σε αυτή, να δηλώνει ότι παραιτείται της αποζημίωσής του.

Γ) 16μελή «Επιτροπή της Βουλής των Εφήβων» με συνολική ετήσια αμοιβή περίπου 55.000 ευρώ (285 ευρώ το μήνα ανά μέλος, αν το κονδύλι αφορά 12μηνο υπολογισμό)

Δ) 13μελή «Επιστημονική Επιτροπή Εκδόσεων του Ιδρύματος της Βουλής», με συνολική ετήσια αμοιβή περίπου 30.000 ευρώ (192 μηνιαίως ανά μέλος).

Ειδικά για τις δύο τελευταίες, πληροφορίες αναφέρουν ότι η θητεία τους έχει λήξει. Και πως όταν θα επανασυσταθούν θα είναι με λιγότερα μέλη και η αποζημίωσή τους «θα συνδεθεί η αμοιβή με πραγματική συμμετοχή στις συνεδριάσεις».

Αυτό, με άλλα λόγια, σημαίνει ότι διαπιστώθηκε πως τα μέλη τους μέχρι τώρα λάμβαναν μάλλον «πλασματικά» την προβλεπόμενη αποζημίωση, αφού δεν μετείχαν «πραγματικά» σε συνεδριάσεις. Μια μέθοδος γνωστή, πάντως, στο Κοινοβούλιο, εξαιτίας της «συνήθειας» των πρώτων τη τάξει στην εθνική αντιπροσωπεία: των βουλευτών. Είναι «κοινό μυστικό» ότι λαμβάνουν την ειδική αποζημίωση ως μέλη μόνιμων Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, ανεξαρτήτως του αν η συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις είναι κατά κανόνα «εικονική».

[Του κ. Γ.Μπουρδάρα, Καθημερινή, 24/1/10]