Αν καi μπορεί να θεωρηθεί άκαιρη, ύστερα από τον όλεθρο των τελευταίων ημερών, μια ανάρτηση που αναφέρεται στο νέο μουσείο της Ακρόπολης, νομίζω ότι το άρθρο που δημοσιεύτηκε στα σημερινά ΝΕΑ on line έχει ενδιαφέρον. Πολλά ειπώθηκαν για το νέο Μουσείο. Κι όσοι δεν ενθουσιάστηκαν με το νέο κτίριο (μεταξύ των οποίων είμαι κι εγώ) χαρακτηρίστηκαν ως μίζεροι και γκρινιάρηδες και οπισθοδρομικοί. Όχι δεν είπαμε ότι έπρεπε να κτιστεί ένα κλασσικό κτίριο απέναντι από τον Ιερό Βράχο, όπως ειπώθηκε. Όμως έπρεπε να γίνει ένα κτίριο που να συμφωνεί με την κλίμακα του έργου του Φειδία. Ένα μοντέρνο κτίριο λιγότερο γωνιώδες, στο οποίο να ενταχθούν τα γλυπτά του Παρθενώνα, ο οποίος θεωρείται αριστούργημα ακριβώς λόγω των καμπυλών του. Μόνο έτσι θα "συνομιλούσε" με τον Ιερό Βράχο. Γιατί το κτίριο που βλέπουμε απειλεί να τον εμβολίσει και να συνθλίψει τα κτίρια που βρίσκονται στον περιάλλοντα χώρο του.
Ο αρχιτέκτονας Γιαν Λεπικόφσκι, που ζει και εργάζεται στο Λος Άντζελες, σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της διαδικτυακής αρχιτεκτονικής επιθεώρησης archinect. com., επικρίνει τον Μπερνάρ Τσουμί για το έργο του, παρά το γεγονός ότι θεωρεί τον αρχιτέκτονα του νέου μουσείου «μεγάλο θεωρητικό» και «ίνδαλμα».
«Η πρώτη ματιά στο κτίριο μου δημιούργησε το αίσθημα ανυπομονησίας που νιώθεις σε μια συναυλία λίγο πριν ο καλλιτέχνης ανεβεί στη σκηνή. Τη στιγμή που είχα διανύσει το τετράγωνο προς την είσοδο, ο αρχικός ενθουσιασμός εξανεμίστηκε. Εκείνο που ανακάλυψα ήταν ένα κτίριο που ελάχιστο σεβασμό δείχνει στον περιβάλλοντα χώρο, τη μοναδική διασωθείσα περιοχή του 19ου αιώνα στην Αθήνα. Το κτίριο και η τοποθέτησή του στο οικόπεδο θυμίζουν περισσότερο μια ξένη πρεσβεία και λιγότερο ένα σύγχρονο μουσείο. Με άλλα λόγια είναι ένα συγκρότημα σχεδιασμένο με σκοπό την ασφάλεια και όχι την ελευθερία.
Για να φτάσει κανείς στην κορυφαία στιγμή του μουσείου, στον τρίτο όροφο με τη ζωφόρο του Παρθενώνα, πρέπει να περάσει από τον δεύτερο όροφο όπου βρίσκονται η καφετέρια και το βιβλιοπωλείο. Δεν υπάρχει καμιά "αρχιτεκτονική τελετουργία" στην παραπάνω κίνηση: δύο ανελκυστήρες βρίσκονται εκατέρωθεν μιας αχρησιμοποίητης σκάλας. Σαν να πηγαίνουμε από τις αφίξεις στον χώρο των αποσκευών.
Ευτυχώς, η επίσκεψη άξιζε τον κόπο, καθώς η αίθουσα στην κορυφή είναι αρκετά απολαυστική. Εδώ μπορείς να δεις την υπέροχη ζωφόρο συγκεντρωμένη και μερικώς ανακατασκευασμένη στην πραγματική της κλίμακα, ενώ συγχρόνως μπορείς να δεις τον Παρθενώνα, απ΄ όπου η ζωφόρος αυτή προήλθε. Αυτό είναι το μόνο κομμάτι του μουσείου που έχει πραγματικά νόημα και είναι επιτυχημένο. Η καφετέρια στον δεύτερο όροφο είναι λίγο πολύ σαν την αίθουσα υποδοχής- χαμηλοτάβανη και ψυχρή, σχεδόν ανέκφραστη, ενώ ο εξωτερικός χώρος ψήνεται από τον καλοκαιρινό ήλιο».
Απαντώντας στον χαρακτηρισμό «μεγαλιθικό μνημείο» του Λεπικόφσκι, ο Μπερνάρ Τσουμί σημειώνει ότι το κτίριο «έχει μέγεθος τέτοιο ώστε να χωράει τη ζωφόρο του Παρθενώνα, η οποία είναι ορατή απ΄ όλες τις πλευρές της και σε συνέχεια για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία. Θα έπρεπε ο Παρθενώνας να ήταν μικρότερος;».
«Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης δεν είναι αλαζονικό», γράφει στο architect.com ο αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσουμί, που για πρώτη φορά απαντά στην κριτική που δέχεται για το έργο του.
«Η τοποθεσία όπου χτίστηκε το μουσείο επιλέχτηκε με κριτήριο να υπάρχει οπτική επαφή με τον Παρθενώνα. Δεν πρόκειται για αλαζονεία: το Μουσείο Ακρόπολης διαφέρει από άλλα μουσεία, δεδομένου ότι συνδέεται απευθείας με τον αρχαιολογικό χώρο στον οποίο είναι αφιερωμένο», γράφει ο Μπερνάρ Τσουμί. Ο αρχιτέκτονας του Νέου Μουσείου Ακρόπολης (μαζί με τον Έλληνα Μιχάλη Φωτιάδη) απαντά για πρώτη φορά μετά τα εγκαίνια του μουσείου σε αυστηρή κριτική που δέχεται για το πολυσυζητημένο έργο του (μέχρι τώρα είχε δεχτεί να απαντήσει μόνο σε ερωτήσεις του κοινού, προ των εγκαινίων, σε διάλεξη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών).
ΠΗΓΗ "ΤΑ ΝΕΑ on line"
Η φωτογραφία είναι από τους New York Times
15°C
RSS
/ Διεύθυνση project