Για μένα ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς που έβγαλε αυτός ο τόπος, και μέχρι χθες ο μεγαλύτερος εν ζωή.
Μπορεί όπως είπαν πολλοί να μην εκμεταλλεύτηκε το ταλέντο του όσο έπρεπε, αλλά αυτόν τον άνθρωπο και στη χειρότερη παραγωγή να τον έβλεπες ήταν ξεχωριστός και σε έκανε να γελάς.
Και όχι γέλιο εύκολο και φτηνό μέσα από βωμολοχίες , αλλά γέλιο όμορφο.
Έπαιζε αβίαστα, και έπαιζε με όλο του το είναι, όλο του το σώμα συμμετείχε, από τα δάκτυλα των ποδιών του μέχρι τις άκρες των μαλλιών του. Σου έδινε την εντύπωση μιας καλοκουρδισμένης ορχήστρας που πάντα έπαιζε για τη τέρψη του αγαπημένου της κοινού.
Πάνω απ' όλα όμως, αυτό που έβγαζε σε εμένα προσωπικά ήταν ότι δεν ήταν ψεύτικος, ήταν αληθινός και ανθρώπινος.
Σ' ευχαριστούμε για όλες τις καλές στιγμές γέλιου και χαράς που μας έδωσες.
Καλό ταξίδι Σωτήρη...