Πριν εννιά χρόνια εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, πριν εννιά χρόνια κλείνοντας το μάτι στα ΜΜΕ μπήκε σαν σίφουνας μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι μέσο της τηλεόρασης.

Μεθυσμένος απ΄ τη δημοσιότητα αυτός, ξετρελαμένα τα ΜΜΕ για τα νούμερα που τους έφερνε, γεννήθηκε ένας μεγάλος έρωτας!

Στη πορεία κατάλαβαν και οι δυο ότι ο έρωτας, ήταν έρωτας συμφέροντος και απ΄ τις  δυο μεριές. Σταμάτησαν λοιπόν  τα ανέκδοτα και άρχισαν άλλα τροπάρια...ποτέ όμως ο ένας δεν εγκατέλειψε τον άλλο.

Και ερχόμαστε τώρα μετά τις εξελίξεις στην υγεία του Αρχιεπισκόπου, με την άδεια του φυσικά έχει στηθεί από χθες το βράδυ ένα τηλεοπτικό (πανηγύρι) χειρουργείο που ο καθένας πλέον έχει λόγο για το πώς έπρεπε να χειριστούν τη κατάσταση οι γιατροί κ.τ.λ. Ξαφνικά όλοι έγιναν γιατροί- ογκολόγοι που παίζουν το καρκίνο στα δάκτυλά τους. Το μόνο που δεν έκαναν (για να πω την αλήθεια, από ένα συγκεκριμένο δημοσιογράφο το περίμενα, αλλά με ξάφνιασε ευχάριστα που δεν το έκανε) ήταν να βάλουν μια κούκλα στο στούντιο και να έκαναν την αναπαράσταση της εγχείρησης.

Σε όποιο κανάλι και να γύρναγες έπεφτες πάνω σε στομάχια, συκώτια και έντερα, και από πάνω τους τα Κοράκια, τα ΤηλεΚοράκια θλιμμένα να συνωστίζονται όχι πάνω σε κλαδιά κοιτάζοντας το πτώμα που είναι έτοιμα να κατασπαράξουν (πάντα στο όνομα της ενημέρωσης) αλλά σε τηλεπαράθυρα και πάνελ.

Και είμαστε ακόμα στην αρχή, ο δρόμος είναι μακρύς και επίπονος γι αυτόν που πάσχει. Αλλά αυτός ο κανιβαλισμός δεν έχει όριο, όπως δεν έχει όριο και η αλληλεξάρτηση του Αρχιεπισκόπου απ΄ τα ΜΜΕ.