Η καρδιά δεν αντέχει στο νοίκι, γιατί τα βάζω με την Άνοιξη;

Ανταλλάσσαμε μηνύματα με τον Δ. χτες το βράδυ.Η άνοιξη μου έπεσε βαριά. Έβαλα στα αυτιά το παλιό μου walkman και βγήκα να την αντιμετωπίσω. Μέσα στο walkman είχε ξεμείνει μια κασέτα που μου είχε χαρίσει το 94 στο Παρίσι ο Γ. Είναι μια από αυτές που μου έστελνε πάντα μαζί με τα αγαπημένα μου macaron framboise όταν θύμωνα με τα ψέματα του και με «την ειλικρίνεια της στιγμής της στιγμής» έλεγα ψέματα ότι δεν θα τον ξαναδώ ποτέ ξανά.

Τον έπαιρνα τηλέφωνο από τον θάλαμο που ήταν κάτω από το σπίτι και δεν απαντούσε. Γύριζα σπίτι και τον έβρισκα στις σκάλα.

Δεν είμαι εδώ του έλεγα.

Το ξέρω, μου απαντούσε. Θα σε περιμένω μέχρι να γυρίσεις.

Ψέματα, φώναζα, δεν θα περιμένεις θα πας να κυλιστείς σε άλλα σεντόνια.

Αλήθεια είναι, θα πάω...μέχρι να γυρίσεις, απαντούσε.

Πατάω το play.

Ακούω το γλυκό ψεύδισμα της Έλλης στην παλιά γδαρμένη κασέτα.

''Θα ήθελα να λέω πάντα αλήθεια. Αγαπώ την αλήθεια. Μα εκείνη δεν μ' αγαπά. Αυτή είναι η πραγματική, η αληθινή αλήθεια.

Η αλήθεια δεν μ' αγαπά.

Μόλις την ξεστομίσω, αλλάζει μορφή και γυρίζει εναντίον μου...

Η αλήθεια είναι η πολυτέλεια των τεμπέληδων...

Το ψέμα δεν είναι κανένας γκρεμός, να πέσεις μέσα και να ησυχάσεις.

Το ψέμα είναι κύματα θεόρατα, που σε αρπάζουν, σε σηκώνουν,σου κόβουν την ανάσα, σου σταματάνε την καρδιά και σου την τυλίγουν θηλιά γύρω από το λαιμό.

Όταν αγαπώ λέω πως δεν αγαπώ. Κι όταν δεν αγαπώ, λέω πως αγαπώ.

...στέκομαι μπροστά στον καθρέφτη και λέω: Δεν θα ξαναπείς ψέματα, δεν θα ξαναπείς ψέματα, δεν θα ξαναπείς ψέματα! Ξαναλέω. Ξαναλέω, ξαναλέω. Ψέματα... Ψέματα...

Ψέματα για τα μεγάλα, ψέματα και για τα μικρά. Κι αν μου τύχει να πω την αλήθεια, καμιά φορά... κατά τύχη,

τότε αυτή γυρίζει πίσω, στρίβεται, παραμορφώνεται, ζαρώνεικαι γίνεται ...ψέμα! Οι παραμικρές λεπτομέρειες συνωμοτούν μεταξύ τους και αποδεικνύουν πως είπα ...ψέματα.

...Κι εσείς; Λέτε την αλήθεια;

Για σταθείτε, εγώ καθίζω τον εαυτό μου στο εδώλιο του κατηγορουμένου και δεν αναρωτήθηκα αν το δικαστήριο είναι άξιο να με κρίνει,να με αθωώσει ή να με καταδικάσει...

Δεν μπορεί, κι εσείς θα λέτε ψέματα. Θα λέτε ψέματα όλοι, αδιάκοπα και θα σας αρέσει να λέτε ψέματα και να νομίζετε ότι δε λέτε, γιατί εσείς θα λέτε ψέματα στον ίδιο σας τον εαυτό!Εγώ δεν λέω ψέματα στον εαυτό μου. Εγώ έχω την ειλικρίνεια να ομολογώ μέσα μου πως λέω ψέματα. Πως είμαι ψεύτρα. Ενώ εσείς είστε δειλοί!

Μ' ακούγατε πριν και λέγατε μέσα σας: «Την κακομοίρα!» και κρύβατε τις ψευτιές σας πίσω από τη δική μου ειλικρίνεια.

Α, εδώ σας έχω!

Ξέρετε κυρίες και κύριοι γιατί σας είπα πριν ότι λέω ψέματα; Δεν είναι αλήθεια! Το είπα μόνο και μόνο για να σας παρασύρω σε μια παγίδα και για να καταλάβω. Εγώ δεν λέω ψέματα. Δεν λέω ψέματα ποτέ!

Μισώ το ψέμα και το ψέμα με μισεί.

Είπα ψέματα ...μόνο και μόνο για να σας πω ...ότι λέω ψέματα...

Εγώ δεν λέω ψέματα ποτέ. Ακούτε; Ποτέ!

Κι αν μου τύχει καμιά φορά να πω κανένα ψέμα, το λέω για να μην πονέσω κάποιον, για να προλάβω μια συμφορά.

Από την άλλη πλευρά έχει τον αγαπημένο μου Σταμ. «...το μυαλό φοράει παλτό κι καρδιά στο νοίκι...». Αναρωτιέμαι μήπως δεν φταίει η Άνοιξη.

Η καρδιά δεν αντέχει στο νοίκι, γιατί τα βάζω με την Άνοιξη;

Γιατί λέω ψέματα;