Αυτή είναι Κυρία.Το αγόρι έχει μεγάλα μάτια.

Quinta, γράφει η πόρτα που οδηγεί στο bar.

Κόκκινο βουτηγμένο στο μαύρο παντού...

«Πρόβα ζωής» που λίγο πριν ή λίγο μετά «δανείζεται νοικιάζεται πετιέται, μια κι έξω».

Ο κατάλληλος τόπος να καλύψεις τις ανάγκες σου και να μην ασχοληθεί κανείς ούτε κι εσύ με ό,τι κρύβεται κάτω από το τραπέζι, βαθιά στο βλέμμα, πίσω από το χαμόγελο.

Ο χώρος που κανένα μυστικό δεν κινδυνεύει...όλα θα μείνουν ανείπωτα κι έτσι αψεγάδιαστα κι απόψε, τίποτε δεν κινδυνεύει, κανείς δεν θα ξύσει την επιφάνεια, στην επιφάνεια μόνο το νοθευμένο αλκοόλ και η πόζα!

Δεν θέλει να μπει μέσα

Ανάβει τσιγάρο. Ο καπνός είναι το πιο φορεμένο αλλά κλασσικό άλλοθι για τα δάκρυα.

Ανακατεύονται με το βαρύ ρίμελ.

Δεν θέλει να μουτζουρωθεί.

Δάκρυα ταινίας, αλήθεια που πονάει τους άλλους, εσύ υποδύεσαι οι άλλοι κλαίνε.

Μουτζουρώθηκε.

Κοιτιέται στην βιτρίνα με τα ψεύτικα κοσμήματα... μοιάζουν με αληθινά.

Ποια είναι αυτή?

Αυτές τις ρυτίδες ποιος τις πέταξε επάνω της?

Πέρασε δίπλα της το αυτοκίνητο με την μουσική στην διαπασών.

Χριστοδουλόπουλος ''Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος''

Ένα τζάνκι σταματάει μπροστά της.

Κυρία μήπως υπάρχει κάνα ψιλό?

Τι μεγάλα μάτια που έχει αυτό το αγόρι!

Αυτή είναι Κυρία.

Το αγόρι έχει μεγάλα μάτια.

Και βρέχει δυνατά...

Ο καθένας τον ρόλο του.

Είναι κι οι δυο καλοί στο ρόλο τους.

Του δίνει ένα πενηντάρικο.

Πιο ψιλά την ρωτάνε τα μεγάλα μάτια?

Πιο ψηλά δεν φτάνω αγόρι μου.

Τα μάτια της γυαλίζουν. Γυαλί που ράγισε αλλά δεν έσπασε.

Έχει την σκληράδα που έχουν μόνο όσοι πόνεσαν.

Έχει κάνει πολλά, έχει δει πολλά, έχει πάθει περισσότερα.

Το απαιτούσε ο ρόλος 

Πληγές πολλές, άλλοι έφυγαν, άλλοι ξέχασαν, από αλλού έφυγε εκείνη χωρίς να κοιτάξει πίσω.

Βγάζει την γόβα και την τινάζει.

Ένα τόσο δα πετραδάκι άνοιξε τέτοια πληγή?

Ένας άντρας στοιχίζει τόσο ακριβά?

Έφυγε.

Δεν θα έρθει ποτέ ξανά να την φιλήσει, ούτε για λίγο δεν θα έρθει ούτε πολύ θα τη φιλήσει.

Η απουσία του φιλιού προδίδει το στόμα και την πονάει ακόμα η απουσία του.

Δεν είναι μελαγχολία, δεν είναι κατάθλιψη, είναι η απουσία που καταργεί τα πάντα το χρόνο, την επιθυμία, την χαρά.

Κάνει προσπάθεια να μην καταργήσει την μνήμη.

Καμιά φορά δεν είναι σίγουρη ότι το έζησε.

Για να το θυμάται ακόμη το ονειρεύτηκε...

Κοιτιέται στην βιτρίνα με τα ψεύτικα κοσμήματα...μοιάζουν με αληθινά.

Το πρόσωπο του αλλάζει μορφή κάθε που βραδιάζει

10 χρόνια κάθε νύχτα Μέριλυν

Σβήνει το τσιγάρο και μπαίνει μέσα.

Όλα  όπως κάθε βράδυ, τραγουδίστριες με νάιλον κομπινεζόν φόρεμα, τραγουδιστές με εμπριμέ πουκάμισα, μικρόφωνα με καλώδιο, μαραμένα λουλούδια και θαμώνες αγχωμένοι να προλάβουν την νύχτα, καρδιές πρώτο τραπέζι στο περιθώριο.

Πιάνει τα βλέμματα...πάνω της.

Είναι η Μέριλυν και είναι καλύτερη κι απ' την αληθινή.

Δεν περιμένει κανέναν...

Την περιμένουν πολλοί...