Κυριακή βράδυ, καθόμαστε στα σκαλιά με μοσχάτο Λήμνου, λουκούμια και κουβέντες για άντρες.
Μετά από πολύ καιρό είμαστε πάλι όλες χωρισμένες.
Τέσσερις γυναίκες που δεν μοιάζουμε και σε πολλά, φαίνεται να ζούμε διαφορετικές ζωές αλλά με το δικό της τρόπο η καθεμιά αναζητάμε τελικά το ίδιο πράγμα.
Αντίθετα με ό,τι γίνεται συνήθως δεν μιλούσα πολύ.
Μάλλον δεν τολμούσα να πω ότι είχα απορρίψει μετά βδελυγμίας τις τελευταίες μου δηλώσεις ότι εγώ τελείωσα με τους έρωτες κι από εδώ και πέρα μόνο εγκεφαλικές σχέσεις με αποτέλεσμα απλό και σίγουρο σαν εξίσωση πρώτου βαθμού.
Αλλά αυτό δεν είναι φιλία, φιλία έμαθα από τα 15 μου είναι η πλήρης άρση της πόζας.
Εκεί που κοβόταν η ανάσα μου το είπα Οργανώστε μου έναν τυχαίο έρωτα!
Άλλη φορά να προσέχουμε περισσότερο τι ευχόμαστε.
Γιατί μου ήρθε τυχαία εκεί που δεν το περίμενα και φυσικά δεν με ρώτησε και φυσικά είμαι έτοιμη να ουρλιάξω.
Είναι ένα μείγμα ιδιαίτερης ομορφιάς γήινης και πέρα από τα standards που θέλουν τον σήμερα όμορφο να καταβαραθρώνεται αύριο. Ο ωραίος σε κάθε εποχή σε κάθε στιγμή.
Αποπνέει μια σεξουαλική ενέργεια που δεν έχει να σχέση με την αχαλίνωτη σεξουαλική επιβεβαίωση με άκομψες αδιάκριτες πρόβες από κρεβάτι σε κρεβάτι.
Έχει μια μοναδική αισθαντική καλοσύνη μια γενναιόδωρη κι ανυστερόβουλη στάση απέναντι στην ζωή.
Όχι, δεν πρόκειται για αγιολογικό προφίλ.
Κουβαλάει επάνω του σημάδια και πληγές που προκάλεσε ο ίδιος κι άλλοτε τις θωπεύει άλλοτε τις ξύνει για να ξαναματώσουν.
Έχει σημάδια από παλιούς καυγάδες αλλά κανένα απωθημένο.
Δεν ζηλεύει ποτέ. Παίζει και χαίρεται όταν κερδίζει αλλά κι όταν χάνει αρκεί να έχει απολαύσει ένα ωραίο παιγνίδι με καλούς και κυρίως δυνατούς αντιπάλους.
Θρηνεί ό,τι έχει χαθεί, έχει τελειώσει, έχει φύγει ή άφησε πίσω του και συνεχίζει.
Έχει μια τάση να σώσει τον κόσμο αλλά δεν μπορείς να βασιστείς ότι θα κάνει τα πάντα και για να σώσει το «ζευγάρι».
Με ανυπόκριτη χαρά θα γεμίσει την βαλίτσα του για Μεξικό αφήνοντας στο κομοδίνο κρύο νερό, κουλουράκια κανέλας και φρεσκοπλυμένες πετσέτες που μοσχοβολούν πορτοκάλι. Θα στείλει μακροσκελή μηνύματα ή απόλυτη σιωπή και κάποια στιγμή όταν αποφασίσει θα γυρίσει.
Θα γεμίσει ένα φλιτζάνι καφέ και θα ανάψει ένα τσιγάρο.
Οι επαναστάσεις του φαίνονται βελούδινες στα μάτια των άλλων, αλλά δεν τον νοιάζει. Οι αιτίες τους αφορούν μόνο εκείνον και δεν έχει ανάγκη να τις αποδεχτούν ή να τις καταλάβουν όλοι. Έτσι κι αλλιώς πάντα ήταν pearl-shell κι ανοίγει μόνο όταν θέλει και σε όποιον θέλει θα δείξει το μαργαριτάρι του. Οι άλλοι ας τον θεωρήσουν άδειο όστρακο, αδιαφορεί.
Μπορεί να είναι ομιλητικός και εύκολα να μιλήσει για την ζωή που έζησε αλλά στην ζωή που ζει τώρα δεν θα βρεις εύκολα θέση. Δεν είναι snob απλά κρατάει τις αποστάσεις που αντέχει κι αν σου προσφέρει την καρέκλα ξέρεις ότι δεν θα στην τραβήξει ξαφνικά.
Έχει το τάλαντο, το μόνο πράγμα που εγγυάται σ' αυτή την ζωή, και το καλλιεργεί.
Γίνεται Πυγμαλίωνας με την γενναιοδωρία που έχει εγγράψει μέσα του όπως σε κάθε άνθρωπο που την ζωή την αγαπάει ούτε την φοβάται, ούτε την λυπάται.
Συνδυάζει τις εκπλήξεις με την οργάνωση στην ζωή του και δεν βαριέται ποτέ.
Στην αγωνία του Flaubert «Αν πράγματι δεν μπορούμε να ζήσουμε παρά ένα μικρό μόνο μέρος όσων έχουμε μέσα μας - τότε τι γίνεται με τα υπόλοιπα?» χαμογελάει στραβά μ' αυτή την μόνιμη θλίψη στην άκρη του στόματος και ανάβει τσιγάρο.
Καταλάβατε γιατί φοβάμαι;
Φτιάχνω βαλίτσες.
Κλαίω που δεν θα το ζήσω και δεν θα πονέσω ποτέ από αυτό τον έρωτα κι απομακρύνομαι...
Δεν γίνεται αλλιώς και μην ρωτάτε γιατί.
Έτσι είναι η ιστορία, έτσι πρέπει να γίνει για να μην χαλάσει η μαγεία...
15°C
RSS
/ Διεύθυνση project