Aγίου Βαλεντινου,Δευτερα Καθαρα,πρωτοχρονια Κινεζικια

κι εγώ μυρίζω σα καμένο λάστιχο...

Απ το απότομο φρενάρισμα, μονολογώ .

Απ την σπινιαρισμενη επιταχυνση, θυμαμαι.

Κρατώ στα χέρια φούσκες κόκκινες ,

στη τσάντα την κροκοδειλε καπότες .

Τα δάκρυα μου είναι ασορτί

τα κρύβω σ αλλεργίες .

Δευτέρα Καθαρα,Πρωτοχρονια Κινεζικια,Αγιου Βαλεντινου

πονώ στο στήθος σα να τράκαρα...

Μ ένα αναπόφευκτο δίλημμα , υποθέτω

Με μια δικαιολογημένη αμφιβολία , καταλήγω

Μυρίζω από μακριά λουλούδια πένθιμα

στη τσέπη τη βαθιά κρατώ μαχαίρι.

Τα δάκρυα μου τα πέτσινα

τα πλένω με ουισκια .

Πρωτοχρονιά Κινεζικια,Αγιου Βαλεντινου,Δευτερα Καθαρά

μιλώ - φωνάζω αυτοσχέδια κινέζικα...

Για να μου πάει γούρι η δυσοίωνη χρονιά.

Να πάρει φως η βραδινή ζωή μου.

Βλέπω τα έρμα τα βεγκαλικα μου άσφαιρα

το βετεράνο zippo αφοπλισμένο.

Τα δάκρυα μου πλέον άνθισαν

είναι χάρτινο λουλούδι η χαρά μου.

http://massiveattack.com/blog/2009/12/15/paradise-circus

Ελικοπτερα πετουν πανω απ την πολη

μας βλεπουμε αποψε ολοι

εμας με την στολη για σπιτι

εσας με την στολη για δρομο

αυτους με την στολη την τριτη .

Ειμαστε ιδιοι απο ψηλα σαν μαυρες βουλες

σαν νεογεννητες κατσαριδουλες

ετσι που τρεχουμε ξεμαλλιασμενοι

κυνηγητες – κυνηγημενοι

μα τοσο ομοιοι ?

μα τοσα ιδια ?

στα τσιμεντενια καναλακια στα σκουπιδια

σ απομακρυνσεις

σε συγκεντρωσεις

σε συλλογικου υποσυνηδητου εκδηλωσεις .

Μαυρες τελειες φορτισμενες

Σε ελξεις και απωσεις βυθησμενες .

Χωρις να φτανει

αυτο που βλεπουμε για να μας πεισει

ουτε αυτο που νιωθουμε σαν λυση

Μαυρες τελειες φορτισμενες

Σε ελξεις και απωσεις βυθησμενες .

ΜΙΛΛ ΜΕΡΣΥ ΣΤΟΝ NARA ΣΤΟΝ NYS ΣΤΟΝ CLAVIE ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΣΤΗΝ CARMEL

Θελω αυτη που δυσκολα μαδαει

My heart belongs to Babbys τραγουδαει

γιατι ειναι ορφανη και την ζοριζει

παει στον κινδυνο κι ας το γνωριζει .

Θελω αυτη που ξερει την πατεντα

the answear to nuttela η μερεντα

αυτη την σπανεια που ψαχνουν ολοι

που να ναι αραγε σ αυτη την πολη .

Θελω να θελει να τηνε θελησω

to be or not to be να τη ρωτησω

ν αναψει το φυτιλι στο κανονι

να γινω απο σαλιαγκας παγωνι .

Θελω να παψω καποτε να θελω

hasta la vista baby και φουρνελο

το θελω απ το τεφτερι να διαγραπσω

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΙΠΟΤΑ και πισω χαμουρες να μη σας κατασπαρακσω .

ΥΓ . το παραπανω εντασεται στο πλαισιο του αφιερωματος του Derf στους υπερηρωες της διπλανης πορτας .

ΥΓ 2 . την υπεργκομενα μπορειτε να την αντικαταστησετε κατα βουλιση με υπεργκομενο με υπερκαμπριο η με υπερκατι τελος παντων .

ΚΑΛΟΣ-Κανε εσυ ενα καλο να κανω ενα κι εγω να γινει το καλο διπλο .

ΚΑΚΟΣ-Να κανω αυτο που θεωρω εγω καλο η κατι για δικο σου καλο ?

ΚΑΛΟΣ-Κατι για κοινο καλο .

ΚΑΚΟΣ-Ειναι ομως ειδικο .

ΚΑΛΟΣ-Ποιο?

ΚΑΚΟΣ-Το καλο . Δεν ειναι κατι κοινο .

ΚΑΛΟΣ-Αυτο δεν ειναι κακο .

ΚΑΚΟΣ-Ουτε και καλο .

ΚΑΛΟΣ-Το καλο ειναι καλο .

ΚΑΚΟΣ-Και το κακο ?

ΚΑΛΟΣ-Κακως αναφερεσαι σ αυτο .

ΚΑΚΟΣ-Ειμαι κακος .

ΚΑΛΟΣ-Ενδιαφερεσαι μονο για το δικο σου καλο .

ΚΑΚΟΣ-Σε αντιθετη περιπτωση δεν θα ειμουν κακος θα ειμουν Εσυ .

ΚΑΛΟΣ-Δεν θα μπορουσες ποτε . Ειμαι καλος .

ΚΑΚΟΣ-Μην γινεσαι κακος .

ΚΑΛΟΣ-Δεν θα μπορουσα ποτε . Ειμαι καλος .

ΚΑΚΟΣ-Κι ομως τωρα εισαι κακος .

ΚΑΛΟΣ-Κι εσυ αρκετες φορες εισαι καλος .

ΚΑΚΟΣ-Ειναι κακο ?

ΚΑΛΟΣ-Για σενα πολυ κακο .

ΚΑΚΟΣ-Για σενα ?

ΚΑΛΟΣ-Για μενα καλο .

ΚΑΚΟΣ-Το δικο μου το κακο ? Παλι γινεσαι κακος .

ΚΑΛΟΣ-Κι εσυ καλος .

ΚΑΚΟΣ-Δεν ειμαι καλος κακος δηλαδη ?

ΚΑΛΟΣ-Εισαι πολυ κακος κακος .

ΚΑΚΟΣ-Συνεχιζεις να λες κακιες για καλος .

ΚΑΛΟΣ-Δεν ειμαι καλος καλος δηλαδη ?

ΚΑΚΟΣ-Εισαι πολυ κακος καλος .

ΚΑΛΟΣ-Εισαι στενομυαλος .

ΚΑΚΟΣ-Εισαι δογματικος .

Αυτα ειπαν και σωπασαν . Η αιωνια παλη καλου και κακου ελαβε τελος .

Υστερογραφο . Το ισοπαλο αποτελεσμα εστειλε το συνολο των πανσυμπαντικων παικτων του κοσμικου στοιχηματος στον κουβα .

Εχω ενα αδειο μπουκαλι

ενα μηνυμα

μα η θαλασσα απουσιαζει .

Θα το πεταξω στην ασφαλτο κι ας ξερω οτι σπαζει .

Ετσι ειπε το φαντασμα και βγηκε απ τα ρουχα μου .

Καβαλησε το δικυκλο οχημα καλοχτενισμενο

κι οταν ξεκαβαλησε αχτενιστο

ητανε πλεον αργα .

Ηταν ηδη μπροστα στον Μι-Ηφεση-Ματζορε

ο οποιος συνηθιζε να καλοσωριζει

φιλωντας τρεις φορες σταυρωτα .

Ηπιαν ποτα σε ποτηρια ψηλα

ηπιαν ποτα σε ποτηρια κοντα

ηπιαν ποτα σε ποτηρια αλλοκοτα .

Ειπαν αστεια γελωντας συγκρατημενα

καπνισαν ατελειωτα τσιγαρα

και σε στιγμες απραξιας

κοιταζαν εξω απ την βιτρινα

σα να περνουσε καποιος γνωστος .

Υπηρχαν κι αλλοι εκει στα περιξ

μα δεν τους διεκριναν πισω απ τις γριλιες της νυχτας

δεν τους ακουσαν καν .

Περασαν ωρες μεγαλες κι ολιγων τοις κουρδισμενες

ωσπου ο Μι-Ηφεση-Ματζορε να σαλπισει υποχωρηση .

Ανεβηκαν λοιπον στο δικυκλο

βουβοι

μα με τα ματια ορθανοιχτα

και κατευθυνθηκαν προς την οδο Μιχαηλ Τζακσονος .

Η διαδρομη ητω μικρη

μα εξοχος διασκεδαστικη .

Περιελαμβανε σκηνες δρασης

δραματικες κορυφωσεις

και σεναριο επιστημονικης φαντασιας .

Αφου αφησε τον Μι-Ηφεση-Ματζορε

σε κατασταση εκτακτου αναγκης ,

το φαντασμα επεστρεψε .

Με βρηκε να δαμαζω φωτα

υπο την επιρρεια Αιθιοπικου πιανο .

Εχεις ενα αδειο μπουκαλι

ενα μηνυμα

μα η θαλασσα απουσιαζει .

Θα το πεταξεις στην ασφαλτο κι ας ξερεις οτι σπαζει .

Ετσι ειπα και πηγα μια βολτα στα ονειρα .

Ηταν απογευμα .

Μεταλλαγμένη νυχτερίδα

διασταύρωση αράχνης κι εξωγήινου

σα να με δάγκωσε κρυφά

μεταλλάσσοντας το κορμί μου εκ βάθρων αλλιώτικο

πιο υπερφυσικό , πιο μεταφυσικό , πιο αλλόκοτο .

Δεν πονάω , δεν πεινάω

δεν τρέμω δεν χολοσκαω

πετάω πηδάω , δέρνω βαράω .

Τα βράδια δεν κοιμάμαι

πέφτω στο στρώμα από συνήθεια

καπνίζω πούρα , πίνω ποτά χωρίς τον φόβο επιπτώσεων

ζω αποστασιοποιημένος

πιο ελεύθερος , πιο φιλελεύθερος , πιο αποκομμένος .

Δεν αγαπώ , δεν μισώ

δεν κρίνω , δεν υποκρίνομαι

αυτοικανοποιουμαι , αυτογιατρευομαι

πρωτοπορώ και προπορεύομαι .

Όλα τριγύρω αδυνατούν να με αγγίξουν

τον υπεράνθρωπο εγωισμό μου πράγματα εγκόσμια δεν φτάνουν να τον θίξουν

στέκει υπεράνω

πιο πάνω , πιο μακριά , πιο απ έξω .

Ανεπηρέαστος , ουδέτερος αδιαφορώ επιδεικτικά

δεν ελπίζω τίποτα , δεν φοβάμαι τίποτα , είμαι αναίσθητος . 

Το τι γίνεται στο δέντρο συνπιθηκα τις τελευταίες μέρες δεν περιγράφεται . Άστα λα χεστα μπειμπι . Μας έχει ακούσει όλη η ζούγκλα δικέ μου που κοπανάμε τα πληκτρολόγια και μας έχει πάρει στο δούλεμα σε λέω . Ο κορκοδειλας ο νταλαβερτζής την έχει στήσει κάτω απ το δέντρο και σπρώχνει παραισθησιογόνους βατράχους αβέρτα . Ένα θα σε πω , στο να χέρι το βατράχι στ άλλο χέρι το ποντίκι . Για όλα αυτά βέβαια φταίει ο Βεντούζας που είναι Τρολλ . Έτσι τον περιέγραψε ο Κουκουποιντ η κουκουβάγια . Και τι ζώο είναι αυτό το Τρολλ ρε μάστορα τον ρώτησα προψές και κόντεψε να του πέσουν τα πούπουλα . Ο Κουκουποιντ έχει αναλάβει να διαλευκάνει την υπόθεση αλλά απ ότι κατάλαβα μόνο υποθέσεις κάνει κι όλο σε μανουρες μπλέκει . Κατά τ άλλα ο Κούκου είναι πολύ σοφός και ξέρει τα πάντα όλα κι ορθογραφεια . Αυτός ο Βεντούζας που λες μάλλον το χει παραγαμησει με τα βατράχια που λέγαμε και τα βαλε με την Πιθηκουαιτα την πιο όμορφη πιθηκινα του δέντρου , ναι μωρέ αυτή που μένει εκεί ψηλά δίπλα στις αγριομέλισσες . Κι έτσι η Πιθηκουιτα με το σεντόνι κι αλλιώς η Πιθηκουιτα με την κυλόττα κι άλλα τέτοια πικάντικα . Α ξέχασα να σε πω πως αυτός ο χαμουρης ο Βεντούζας το παίζει  εξορκιστής , κυνηγός βρικολάκων , καλικάντζαρων και μας πετάει όποτε του καυλώσει σαράντα εξορκισμούς να μας φύγουν τα δαιμόνια . Γράφουμε κι εμείς μια στο τόσο την μαλακία μας κι έρχεται ο Εξοριστης με μαγγανείες να μας το εξορίσει στο πυρ το εξώτερο ? Αι σιχτίρ πια , δεν φτάνει που βλέπουμε τα charts της ζούγκλας με τα κιάλια έχουμε και τον Βεντούζα νταλκά στ αρχίδια . Άσε το μαγικό κουμπί που το πατάς και γίνεσαι πρώτη φίρμα . Αυτό μάλλον το ανακάλυψε μια αλεπού που μου διαφεύγει τ ονοματάκι της και τσακαρ τσουκαρ ποίηση και τοπ τεν μαζί με τον τσίτα in love . Εγώ να σε πω την πικρή μου αλήθεια το πάτησα μερικές φορές το κομβίον αλλά μετά μου την βίδωσε και του κόλλησα πινέζα . Θα με πεις ο Τσαγγοριλας τι κάνει ? Τι να πρωτοκανει κι αυτός ο έρμος , μοιράζει φυλλαδα τζαμπανταμ σ όλη την ζούγκλα , γράφει δοκίμια , κάνει εκδηλώσεις με σπάνια φρούτα και εξωτικά πουλιά , εκδίδει βιβλία με ξεβράκωτες , τι να προλάβει ? Μας έχει αμολημένους πάνω στο δέντρο κι αστους να βγάλουν τα μάτια τους . Βέβαια άμα σκάσει μύτη ο Δες Δες το παπαγαλάκι και ρίξει καμία ψωλή στο τραπέζι του την σβήνει καπάκι . Α έχουμε και τον φίλο μου τον Ταρζαν βεβαίως βεβαίως που όποτε τον χρειάζεσαι να κάνει τα κουμαντα όλο εξαφανισμένος είναι . Αλλά κι εμάς το τραβάει ο οργανισμός μας το αφεντιλικι , σου δίνει ο καλός Τσαγγοριλας παιχνιδάκι ωραίο να περνάς φίνα κι εσύ θέλεις Ταρζαν σώνει και καλά να σου ζαλίζει τον έρωτα . Τι να πω , εμένα κατά βάθος μ αρέσει το σκηνικό και σένα σ αρέσει και όλους μας αρέσει , κι αυτά που ακούω για επίπεδα κι άλλες τέτοιες παπατζες περί ηλεκτρονικής παρενόχλησης μου φαίνονται αστεία απ την στιγμή που αναφέρονται σε τεχνητούς χαρακτήρες , ανώνυμους που αποτελούνται από πιξελ και γράμματα . Άντε δείτε και λίγο γιουροβιζιον ν ανοίξουν τα ματάκια σας .  

 -ERALDIKOS.

-POIOS ERALDIKOS? TI SIMAINEI ERALDIKOS? TI EINAI AYTOS?

-POS TON FANTAZESAI TON ERALDIKO?

-OPOS AYTON POY  HARAKTIRIZOUME ANAPEPTOMENO H STEATOPIGIKO.

-TI ROUXA TI POIMATA KAI MOUSIKI FORA AUTOS?

-FORAEI ROUXA AP TO EKTOS POIMATA AP T ALLOU EINAI KOUFOS. 

-KOUFOOOS?

-MPORO NA PO KAI TIFLOS. AN MOY ZITAS PERIGRAFI EINAI AYTOS.

-DEN MOULES OMOS POIOS EINAI O ERALDIKOS.

-AYTOS.

-POIOS AYTOS? 

-AYTOS POU DEN LEGETE POIOS EINAI O ERALDIKOS.

και στα τετριμενα ανορθογραφα ελληνικα μου μεταφραζεται ως εξης ...

-Εραλδικος.

-Ποιος εραλδικος?Τι σημαινει εραλδικος?Τι ειναι αυτος?

-Πως τον φανταζεσαι τον εραλδικο?

-Οπως αυτον που θα χαρακτηριζα αναπεπταμενο η στεατοπυγικο.

-Τι ρουχα τι ποιματα και μουσικη φορα αυτος?

-Φορα ρουχα απ τ αλλου ποιματα απ το εκτος,ειναι κουφος.

-Κουφοοος??

-Μπορω να πω και τυφλος.Αν ζητας περιγραφη ειναι αυτος.

-Δεν μου λες ομως ποιος ειναι ο εραλδικος.

-Αυτος.

-Ποιος αυτος?

-Αυτος που δεν λεγεται ποιος,ειναι ο εραλδικος. 

                   πρωτομαγιαγιαγια του 2009νιανια

 ΑΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ( ΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΣ ΔΕΝ ΧΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ) ΠΑΤΑ ΤΟ ΗQ ΓΙΑΤΙ ΤΟ YOUTUBE GAMIETAI

Η ΛΑΜΠΑ . Ο Παλιαjesus γεννήθηκε στον καταυλισμό τσουπλουκα δυο μέρες μετά την νεκρανάσταση της λάμπας . Της κωλολαμπας όπως την ανεβοκατέβαζε ο Λουμπρανης κάθε φορά που συναντιόντουσαν έξω απ το τσαρδι του στην συμβολή των οδών Εφραιμ και Δρακοδοντη . Ήταν μια και μοναδική στον καταυλισμό και παρότι ψιλοφωτιζε την κατάσταση , ένα σκοτεινό μυστήριο περικύκλωνε τον σκοπό για τον οποίο τοποθετήθηκε μόνη , σαν κεράκι πάνω σε σκατά γενεθλίων . Βέβαια , όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις , η καριέρα της έληξε άδοξα με την λήξη του πρωταθλήματος 24 χρόνια πριν το φετινό .

Ο ΛΟΥΜΠΡΑΝΗΣ . Είχε κρύο κι ο Λουμπρανης τα νεύρα του όταν βγήκε απ το τσαρδι χαράματα . Πριν απ αυτόν είχε σηκωθεί ήρεμη αλλά με μια κοιλιά τούρλα η γυναίκα του η Μαρω . Έβαλε μπρος την γκαζιέρα να του ζεστάνει λίγο πατσαδακι και του γέμισε την τσάσκα τσίπουρο κρύο . Έτσι για να μην ακούει γκρίνιες πρωινιατικα . Που να ξέρε η δόλια η γκαστρωμένη την μιρλα που θα υπέμενε λίγο πριν δοκιμάσει τους υπέρτατους πόνους της γέννας . Ο Λουμπρανης έξι δευτερόλεπτα αφότου βγήκε , ξαναμπήκε ξεμαλλιασμένος , πράσινος , σκυλοβρίζοντας " την πουτάνα  την εφτάψυχη την λάμπα την καταραμένη που ξανάναψε " επιστρέφοντας όπως ανέφερε " από την κόλαση της ηλεκτρολογίας " .  Ήταν το πρώτο πράμα που αντίκρισε εκείνο το πρωί και σίγουρα όχι το ιδανικότερο κατά την ταπεινή του γνώμη . Σα να το ήξερε , έστρεψε το βλέμμα προς τον ουρανό κι αντί να δει κανένα ιπτάμενο μαύρο γατονι , στην χειρότερη περίπτωση , είδε την λάμπα αναμμένη κάργα . Τι αράχνες και τι νυχτερίδες και τι κουτσουλιές και τι βροχές . Εκείνη έλαμπε αδιάφορη " σπασμένη κι αναμμένη " όπως την περιέγραψε στην Μαρω . Την είχε σπάσει ο ίδιος , παλιά το βράδυ που πανηγύριζε για τον τίτλο , με μια τσαταλα φτιαγμένη από πρωτόγονα βρακιά στρινγκ . Ήταν έτοιμος να την επανασπασει αλλά τον πρόλαβαν τα νερά της Μαρως . Αυτά σπασαν από μόνα τους .

Η ΜΑΡΩ . Δυο μέρες σφάδαζε η φουκαριάρα η Μαρω κι ο Παλιαjesus δεν έλεγε να ξεμυτίσει . Δυο μέρες ούρλιαζε και μπινελικωνε τον Λουμπρανη με τα τσιγκελωτά μουστάκια που τόσο την είχαν γοητεύσει μικρή . Ίσως να θεωρούσε αυτό το μάτσο με τις γουρουνοτριχες ως την πρωταρχική αιτία των πόνων της . Θα μπορούσε , αν δεν είχαν φυτρώσει ποτέ , να είναι αραχτη στην τσαρδαρα του μπαμπά η στην έπαυλη εκείνου του βατραχομουρη του γιατρού του " πως τον λενε " . Αλλά αυτή καύλωσε με τον παλιατζή όπως της είπε η μάνα της λίγο πριν την σουτάρουν απ την τσαρδαρα .

Ο ΠΡΟΕΔΡΑΣ , Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΙ Ο ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ . Το τι γαμοσταυριδι άκουσε πριν τα γεννητούρια ο Λουμπρανης δεν περιγράφεται . Είδε κι απόειδε ο καψερός κι αφού έδιωξε με τις κλωτσιές την κομπογιαννίτισσα τη μαμή , έσυρε να φέρει τον γιατρό μπας και σταματήσει η Μαρω το κράξιμο . Η λάμπα απ έξω έλαμπε αγέρωχη άκρως φωτιστική κι ακμαία . Από κάτω στεκόταν ο προεδρας κοιτάζοντας σαν χάχας και πάνω της σκαρφάλωνε ο ηλεκτρολόγος δικαιολογώντας έμπρακτα , τα βαρέα κι ανθυγιεινά ένσημα που δεν του κολλούσαν . Ο Λουμπρανης έκανε πως δεν τους είδε κατευθυνόμενος προς το τσαρδι του γιατρού . Μόλις έφτασε τον σήκωσε άρον-άρον από το κρεβάτι , έτσι όπως ήταν με την σκελέα και το φιλεδακι στην κασίδα και τον πήγε καρφί στην Μαρω . Απ έξω , ο προεδρας εξακολουθούσε να κοιτάζει την λάμπα σαν τον χάνο ενώ ο ηλεκτρολόγος μιλούσε αφ υψηλού για ανεξήγητο φαινόμενο σπασμένης λάμπας που ανάβει σαν ηλεκτρικό βαμπίρ . Τον γιατρό δεν τον πολυαπασχολουσαν τα AC - DC γι αυτό και πήγε χωρίς καν χαιρετούρες στην τουλούμπα της πίσω αυλής όπου έπλυνε διεξοδικά τα χεράκια του όπως κάνουν στην τηλεόραση .  Ο Λουμπρανης από την άλλη , με τα νεύρα τσίτες , πλησίασε τον πρόεδρο σχεδόν απειλητικά . Πριν του μιλήσει , η μάλλον , πριν τον ξεχεσει πατόκορφα ένα τσαφ ένα κρανκ - καποουφ κι ένα ωχ παναγία μου , ήρθαν να συνοδεύσουν δραματικά την αναπάντεχη συσκότιση . Την ίδια στιγμή , μέσα στο τσαρδι ,  ο νεογέννητος Παλιαjesus ξελιγωνόταν στα γέλια βλέποντας τον γιατρό φρεσκοπλυμένο να μπαίνει στην καμαρούλα μια σταλιά και να τον συστήνει στην μάνα του . " Αγόρι κυρα Μαρω , γελαστό , να φωνάξουμε τον σύζυγο " . Δεν χρειάστηκε , βεβαίως , αν τον φωνάξουν αφού μετά το ξαναματασβησιμο της λάμπας και το μεγαλειώδες σαβουρντιδι του ηλεκτρολόγου , το τρίο αποφάσισε να μπουκάρει όπως ήταν στα ενδότερα για να συνέλθει .

ΤΑ ΔΩΡΑ . Και τσιπουρακι ήπιαν όλοι μαζί εκείνο το βράδυ και λακέρδα απ την καλή φάγανε χαζεύοντας αποσβολωμένοι τον Παλιαjesus να μελανιάζει σε ασταμάτητα γέλια . Βαθύτατα επηρεασμένος από την πρωτοφανή συμπεριφορά νεογνού , ο γιατρός , έβγαλε από την τσανταρα , τελετουργικά ένα μπουκάλι κολόνια Μυρτώ ακουμπώντας την , σα να ακουμπούσε κανα υπερωκεάνιο , πάνω στην ντιβανοκασέλα . " Ένα μικρό πεσκέσι για έναν μεγάλο χιουμορίστα " είπε στην ομήγυρη λακίζοντας . Ανταποκρινόμενος στην πρόκληση και για να μην γίνει ρόμπα κοτζαμαν προεδρας , ο προεδρας έβγαλε επιδέξια τον χρυσό του κυνόδοντα τον απόθεσε με την σειρά του δίπλα στην κολόνια κι ετοιμάστηκε να βγάλει λόγο . Τελικά δεν είπε τίποτα . Ο ηλεκτρολόγος μην έχοντας να δώσει ούτε σάλιο , έβγαλε τα σεα , έστριψε έναν μπαφο σενιο και τον πρόσφερε όλο καμάρι στον Λουμπρανη . Καθώς το τσιγάρο έφερνε γύρες ολοκληρώνοντας ιδανικά τις όποιες δωροληψίες έλαβαν χώρα ο Παλιαjesus αποκοιμήθηκε βυζαίνοντας . Έξω ξημέρωνε χιονίζοντας όπως αρμόζει σε μια γιορτινή μέρα που σέβεται τον εαυτό της . Παρόλο το χιόνι που ήδη είχε ασπρίσει την όλη μαυρίλα  , οι φωνές των καλαντιστων ακούγονταν καθαρά " τρίγωνα κάλαντα μες την λασπουριά , ήρθαν τα Βουδουγεννα κάψτε τον ντουνιά " .

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΛΙΑJESUS ΙΣΩΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΟΥΝ .  

 Fortune plango vulnera 

stillantibus ocellis 

quod sua michi munera 

subtrahit rebellis. 

Verum est, quod legitur, 

fronte capillata, 

sed plerumque sequitur 

Occasio calvata. 

In Fortune solio 

sederam elatus, 

prosperitatis vario 

flore coronatus; 

quicquid enim florui 

felix et beatus, 

nunc a summo corrui 

gloria privatus. 

Fortune rota volvitur: 

descendo minoratus; 

alter in altum tollitur; 

nimis exaltatus 

rex sedet in vertice 

caveat ruinam! 

nam sub axe legimus 

                                                 Hecubam reginam. 

I bemoan the wounds of Fortune

with weeping eyes,

for the gifts she made me

she perversely takes away.

It is written in truth,

that she has a fine head of hair,

but, when it comes to seizing an opportunity

she is bald.

On Fortune's throne

I used to sit raised up,

crowned with

the multi-coloured flowers of prosperity;

though I may have flourished

happy and blessed,

now I fall from the peak

deprived of glory.

The wheel of Fortune turns;

I go down, demeaned;

another is raised up;

far too high up

sits the king at the summit -

let him fear ruin!

for under the axis is written

Queen Hecuba.

ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΗ CARL ORF